م
#مقدمات_تفسیر_جلسه_سی_هشتم#خلاصه_جلسه_سی_هشتم (۱)خلاصه شبهه ای که مطرح شده بود این است کهچون قرآن کریم در زمان رسول خدا (علیه آلاف التهیّة و الثناء) به دست خود حضرت جمع نشد و بعداً جمع آوری شد و یک کار عظیمی (که عبارت از جمع قرآن باشد و بیش از شش هزار آیه داشته باشد و پراکنده باشد) را یک انسان عادی و غیر معصوم بخواهد جمع کند، بدون سهو و نسیان و تحریف نخواهد بود. بنابراین یا اطمینان داریم که یقیناً قرآن تحریف شده است یا احتمال عقلائی.که هفت جواب به این شبهه داده شد.
جمعی که محل بحث است این است که این کلمات که باید کنار هم جمع بشود؛ بشود آیه، این آیات که باید جمع بشود؛ بشود سوره، این سُوَر که باید کنار هم قرار بگیرد؛ بشود قرآن، این کار کیست؟ اگر ثابت شود که جمع کلمات و جمع آیات و جمع سُوَر در زمان خود رسول خدا بود ، دیگر جا برای احتمال تحریف نیست. البته جمع به معنای این که پراکنده ها را یکجا بنویسند و صحافی بکنند، محل بحث نیست و اثبات و نفی آن نفع و ضرری ندارد. جمع به معنای حفظ و علم هم از بحث تحریف بیرون است. این که عده زیادی جامع قرآن بودند یعنی حافظ قرآن بودند. روایاتی که اهل بیت علیهم السلام مردم را به قرآن ارجاع می دادند می شود مؤیّد.نه اینکه قرآن بودن قرآن به وسیله روایات تثبیت بشود بلکه چون این قرآن است ائمّه مردم را به قرآن ارجاع دادند. علامه طباطبائی (ره) در المیزان میگویند : که بهترین راه برای نفی هرگونه تحریف آن است که ما از خود قرآن مدد بگیریم. چون قرآن کلام خدایی است که خدا به ذاتِ خود بر ذاتِ خود شاهد است، این کلام هم خود دلیلِ بر خود است.خدای سبحان برای قرآن اوصافی ذکر کرده است که همه آن ها الآن موجود است و همین قرآن جنّ و اِنس را تحدّی می کند. این کتاب چون کلام الله است، پیامبر آن را آورد؛ نه اینکه چون پیامبر آن را آورد، بگوییم که کلام اللّه است.پس مسئله تاریخ و روایات میشود مؤیّد.صوت جلسه سی و هشتم ble.ir/javadiamoli_tafsir/6787739025303063056/1676138823451
کانال متن تفسیر آیت الله جوادی آملی@javadiamoli_mtafsir
جمعی که محل بحث است این است که این کلمات که باید کنار هم جمع بشود؛ بشود آیه، این آیات که باید جمع بشود؛ بشود سوره، این سُوَر که باید کنار هم قرار بگیرد؛ بشود قرآن، این کار کیست؟ اگر ثابت شود که جمع کلمات و جمع آیات و جمع سُوَر در زمان خود رسول خدا بود ، دیگر جا برای احتمال تحریف نیست. البته جمع به معنای این که پراکنده ها را یکجا بنویسند و صحافی بکنند، محل بحث نیست و اثبات و نفی آن نفع و ضرری ندارد. جمع به معنای حفظ و علم هم از بحث تحریف بیرون است. این که عده زیادی جامع قرآن بودند یعنی حافظ قرآن بودند. روایاتی که اهل بیت علیهم السلام مردم را به قرآن ارجاع می دادند می شود مؤیّد.نه اینکه قرآن بودن قرآن به وسیله روایات تثبیت بشود بلکه چون این قرآن است ائمّه مردم را به قرآن ارجاع دادند. علامه طباطبائی (ره) در المیزان میگویند : که بهترین راه برای نفی هرگونه تحریف آن است که ما از خود قرآن مدد بگیریم. چون قرآن کلام خدایی است که خدا به ذاتِ خود بر ذاتِ خود شاهد است، این کلام هم خود دلیلِ بر خود است.خدای سبحان برای قرآن اوصافی ذکر کرده است که همه آن ها الآن موجود است و همین قرآن جنّ و اِنس را تحدّی می کند. این کتاب چون کلام الله است، پیامبر آن را آورد؛ نه اینکه چون پیامبر آن را آورد، بگوییم که کلام اللّه است.پس مسئله تاریخ و روایات میشود مؤیّد.صوت جلسه سی و هشتم ble.ir/javadiamoli_tafsir/6787739025303063056/1676138823451کانال متن تفسیر آیت الله جوادی آملی@javadiamoli_mtafsir