@kayhan_online
۱۷:۵۷
@Kayhan_online
۱۸:۲۵
@Kayhan_Online
۱۹:۲۰
#طنز_سیاسی
@Kayhan_Online
۱۹:۴۹
اعتراف معمار تحریمهای آمریکا علیه ایران
پاسخ «نفیو» به لافِ ترامپ ایران مثل ونزوئلا نیست
لافهای تازه ترامپ علیه ایران، اینبار نه با پاسخ تهران، بلکه با اعتراف معمار تحریمهای آمریکا خنثی شد؛ جایی که ریچارد نفیو صریح میگوید ایران نه ونزوئلاست و نه کشوری که با تهدید و فشار اقتصادی به زانو درآید.
لافزنیهای مکرر دونالد ترامپ علیه ایران، سالهاست به یکی از مؤلفههای ثابت ادبیات سیاست خارجی آمریکا تبدیل شده است؛ ادبیاتی پرهیاهو، تهدیدآمیز و متکی بر تصور فروپاشی ایران زیر فشار. اما آنچه امروز این تصویر را مخدوش کرده، نه تحلیل منتقدان ایرانی، بلکه اعتراف صریح یکی از طراحان اصلی همین فشارهاست. ریچارد نفیو، معمار تحریمهای ضدایرانی و از چهرههای کلیدی راهبرد «فشار حداکثری»، ناخواسته پرده از شکستی برمیدارد که واشنگتن سالها کوشید آن را پنهان کند.
اظهارات نفیو، در واکنش به تهدیدهای تازه ترامپ، بیش از آنکه یک تحلیل آکادمیک باشد، سندی از بنبست راهبردی آمریکاست؛ بنبستی که ریشه در نشناختن ایران، جامعه ایرانی و مختصات قدرت این کشور دارد. او صراحتاً تأکید میکند ایران نه ونزوئلاست و نه کشوری بیدفاع که با چند بسته تحریمی یا تعرفهای، به زانو درآید. این اعتراف، درست در نقطهای بیان میشود که ترامپ بار دیگر با زبان تهدید از «محو ایران» سخن میگوید.
در حقیقت ترامپ سیاستش را با «نمایش قدرت» آغاز میکند. در منطق او، تهدید باید آنقدر بزرگ و خشن باشد که طرف مقابل پیشاپیش عقب بنشیند. همین الگو در قبال ایران نیز تکرار شد. ابتدا سخن از مداخله نظامی مستقیم به میان آمد؛ ناوها به حرکت درآمدند، لفاظیها شدت گرفت و حتی سناریوهای حمله محدود روی میز پنتاگون بررسی شد. اما چرا این مسیر نیمهکاره رها شد؟
پاسخ را باید در شکاف میان لفاظی سیاسی و واقعیت میدانی جستوجو کرد. ایران، برخلاف بسیاری از کشورهایی که ترامپ پیشتر با آنها مواجه شده بود، نه تنها فاقد عمق راهبردی نیست، بلکه شبکهای از توان بازدارنده منطقهای، قدرت موشکی و تجربه چند دهه تقابل با آمریکا را در اختیار دارد. تهدید نظامی علیه ایران، به معنای باز کردن جعبه پاندوراست؛ جعبهای که بسته شدنش دیگر در اختیار واشنگتن نخواهد بود.
ترامپ بهخوبی میدانست که یک خطای محاسباتی میتواند پای هزاران سرباز آمریکایی را به جنگی فرسایشی باز کند؛ جنگی که نه افکار عمومی آمریکا تحملش را دارد و نه ساختار سیاسی این کشور توان مدیریت تبعاتش را. همینجاست که تهدید نظامی جای خود را به جنگ ترکیبی میدهد؛ جنگی کمهزینهتر از نگاه طراحانش، اما پرریسک در میدان واقعی.
وبگاه خبری هیل در گزارشی به بررسی دلایل عقبنشینی دونالد ترامپ از تهدیدهای نظامی علیه ایران پرداخته است. این وبگاه نیز مانند بسیاری دیگر از رسانههای غربی، به کافی نبودن نیروها و ادوات آمریکا برای تجاوز علیه ایران اشاره کرده است.
رفتار ترامپ در قبال ایران، الگویی نخنما و آشناست؛ هارت و پورت، تهدید، عقبنشینی و دوباره تهدید! انگار زبان آدمیزاد را نمیفهمد. شاید وقت آن رسیده که به جای لاف زدن درباره «محو ایران از روی زمین»، یکبار برای همیشه هویت جامعه متدین و نجیب ایرانی را بشناسد؛ جامعهای که اگرچه درد دارد، اما در برابر تهدید خارجی، سینه سپر میکند و متحد است؛ مثل جنگ 12 روزه و فتنه اخیر که پشت رهبر خود ایستاد و پوزه صهیون را به خاک مالید.
بهتر است ترامپ به اعترافات کسانی مثل نفیو گوش بدهد که سالها در زمین تحریم بازی کردهاند و حالا خودشان به بنبست رسیدهاند؛ و بد نیست ماجرای طبس، عینالاسد و «بشارت فتح» را هم در خلوت خودش مرور کند؛ جایی که «عقاب» آمریکایی در چنگال شن گرفتار شد و غرور یک ابرقدرت شکست.
#تیتر_یک#سرویس_سیاسی
https://kayhan.ir/001Myv
@Kayhan_Online
#تیتر_یک#سرویس_سیاسی
https://kayhan.ir/001Myv
@Kayhan_Online
۴:۴۷
@Kayhan_Online
۵:۱۵
@Kayhan_Online
۵:۴۲
کیهان آنلاین
«امنیت» لازمه بقای حاکمیت (۱)
#حسن_رشوند
در همه نظامهای سیاسی، امنیت، انتظار نخست انسانها از حکومت است که با گذشت زمان نه تنها از اهمیت آن کاسته نشده بلکه با توجه به پیچیدگی زندگی مدرن بشر، روز به روز بر اهمیت آن افزوده شده و ابعاد گسترده و متنوعی یافته است. فیلسوفانی که دغدغه عدالت داشتهاند، آن را شرط ضروری عدل دانستهاند و کسانی که به رفاه میاندیشیدهاند، آن را عامل اصلی آسایش بشر شمردهاند و آنان که بر توسعه سیاسی یا اقتصادی تکیه کردهاند، امنیت را عامل اساسی آن تلقی کردهاند و همه آنها، از فلاسفه گرفته تا کسانی که برای حاکمیت ارزشهای معنوی یک جامعه تلاش میکنند، امنیت را مقدمه واجب برای یک حکمرانی سالم میدانند. از رئالیستها (واقعگرایان) تا لیبرالیستها (آرمانگرایان) تا سازهانگاران و حتی مکاتب انتقادی، وقتی سخن از امنیت میشود، هیچگاه اصالت آن را مورد سؤال قرار نمیدهند و بلکه در اتخاذ شیوههای تامین آن سخن میگویند. با این وجود نگاه به امنیت در اسلام بسیار عمیقتر از مکاتب دیگر رخ نمایانده است تا آنجا که کلماتی با ریشه امن 789 بار در قرآن کریم تکرار شده است و پیوند ناگسستنی این اصطلاح با نفس کلماتی همچون اسلام، ایمان و مؤمن، حاکی از اهمیت فوقالعاده این مفهوم در مبانی دینی ما دارد. خداوند در قرآن کریم آنجا که میفرمایند: «و امنهم من خوف» یکی از بزرگترین نعمتهای خود را نعمت امنیت به شمار میآورد و آن را به رخ آن مردمی که مخاطب این معنا بودند، میکشد. قطعا از همین منظر است که پیامبر مکرم اسلام(ص)، میفرمایند:«النعمتان مجهولتان، الصحه و الامان» دو نعمت است که مورد قدر ناشناسی و ناسپاسی است. یکی نعمت امنیت و دیگری نعمت سلامتی است.یا امیر سخن علی بن ابیطالب میفرمایند: «لا نعمه اهنا من الامن» هیچ نعمتی گواراتر از امنیت وجود ندارد.
با توجه به این اهمیت است که میتوان گفت؛ آنچه در طول یک هفته ناامنی و اغتشاش، تخریب اموال عمومی و شخصی و تعرض به جان مردم به فجیعترین حالتی که صورت گرفت، ناشی تعمد تخطی از امنیت یا عدم فهم این موضوع مهم بوده است.
1-اینکه رهبر معظم انقلاب در جمع دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی در 15 مهر 1383 میفرمایند: «امنیت... برای زندگی مردم و یک جامعه، گاهی از نان شب واجبتر و مهمتر است و خداوند متعال در قرآن کریم در مقام ذکر نعمتهای بزرگ خود به جامعه، میفرماید: «الّذی اطعمهم من جوع و امنهم من خوف»؛ یعنی گرسنگی و ناامنی در مقابل امنیت و راحتی و رفاه قرار دارد؛ اینها دو عنصر مقابل و مهمند.» نشان از اهمیت این موضوع دارد. اکنون که با نگاه تاملبرانگیز به یک هفته اعتراضات مردمی درخصوص گرانیها و به دنبال آن تبدیل اعتراضات کسبه به یک بحران امنیتی و ریخته شدن خون تعداد زیادی از افراد بیگناه و تخریب اموال عمومی و شخصی مردم مینگریم، درک بهتری از این آیه قرآن کریم و اینکه امنیت برای زندگی مردم گاهی از نان شب واجبتر است، میرسیم. چراکه اگر امنیت مردم به مخاطره بیفتد نه تنها کسب و کارآنها از بین خواهد رفت بلکه جان آنها نیز در معرض خطر ناامنی کسانی قرار خواهد گرفت که نه نانی برای مردم میخواهند نه امنیت و آرامش برای آنها. امنیت یکی از اساسیترین و اصلیترین نیاز یک ملت و یک کشور است. معظمله در جمع فارغالتحصیلان پلیس در 18 مهر 1379 میفرمایند:«مهمترین مشکل برای یک کشور وقتی به وجود میآید که در محیط کار، در محیط زندگی، در محیط تحصیل و در فضای عمومی جامعه، مردم احساس امنیت نکنند. اینجاست که مغزهای فعال، دستهای توانا و سرانگشتان ماهر،هیچ یک نخواهند توانست مسئولیت مهمی را که هر کدام بر دوش دارند، به انجام برسانند. در فضای امنیت است که هم تلاش علمی، هم تلاش اقتصادی، هم روحیه و نشاط و هم همه فعالیتهای یک کشور میتواند بهدرستی برنامهریزی شود و با دقت دنبال گردد و به نتایج خود برسد.»
ادامه دارد... @Kayhan_Online
@Kayhan_Online
۵:۴۲
@Kayhan_Online
۶:۱۳
@kayhan_online
۶:۱۸
@Kayhan_online
۶:۳۱
#خبر_ویژه
@Kayhan_Online
۶:۵۱
#خبر_ویژه
@Kayhan_Online
۸:۰۶
@Kayhan_online
۸:۲۱
#مقاله_وارده
https://kayhan.ir/001Myu
@Kayhan_Online
۹:۱۷
۹:۳۸
#خبر_ویژه
@Kayhan_online
۱۰:۲۰