پرواز شدند و پر گشودند به عرش بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، شعری را که آقای مصطفی محدثی خراسانی درباره #شهدای_غواص در دیدار شاعران با رهبر انقلاب در سال ۱۴۰۳ خواند، به مناسبت سالگرد عملیات #کربلای_چهار منتشر میکند:از چنبر نفس رسته بودند آنهابُتها همه را شکسته بودند آنهاپرواز شدند و پر گشودند به عرشهرچند که دستبسته بودند آنها آقای مصطفی محدثی خراسانی؛ ۱۴۰۳/۰۱/۰۶ @khamenei_poems۱۸:۱۰
قفلی نمانده باقی در سایۀ عنایت...*
گذرانِ شعرخوانی آقای مرتضی امیری اسفندقه در حضور رهبر انقلاب از سال ۱۳۸۳ #گذران مجموعهای است با هدف مرور حضور و شعرخوانی شاعران در دیدارهای نیمهی رمضان که یکشنبهها در *«امین» منتشر میشود...آن باد که آغشته به بوی نفس توستاز کوچۀ ما کاش گذر داشته باشد سال ۱۳۸۳نشست و گفت کجا میرویم ما یاراسفر برادر من میبرد کجا ما را؟سال ۱۳۸۷در تو مباد! ميهن مستان و راستانتزوير را به تخت به زور زر آورندسال ۱۳۸۸نه یوسفم هر آینه نه رستمم یقیندر راه من به حیله چرا چاه میکنندسال ۱۳۹۱میخواهم از خدا که هزاران هزار سالای خضر شعر! زنده بمانی، بمان! بمان!سال ۱۳۹۲ کمکم بدل به قلعۀ متروکه میشودشهری که کوچههاش به نام شهید نیستسال ۱۳۹۴قفلی نمانده باقی در سایۀ عنایتدر دست خود کلیدِ درهای باز دارمسال ۱۳۹۷چون رود امیدوارم بی تاب و بی قرارممن میروم سوی دریا جای قرار من و تو سال ۱۳۹۸ @khamenei_poems۱۷:۳۹
از حکمت فردوسی تا معنویت حافظ و سعدی؛ اشاره رهبر انقلاب به سرمایهی معنوی شعر فارسی #امین، بخشهایی از بیانات حضرت آیتالله خامنهای درباره زبان و ادبیات فارسی @khamenei_poems۱۵:۰۴
ايران من! بلات مَهِل بر سر آورند مگذار در تو اجنبيان سر برآورند بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، شعری را که آقای مرتضی امیری اسفندقه در دیدار شاعران با رهبر انقلاب در سال ۱۳۸۸ خواند، به مناسبت سالروز #حماسه_۹دی ۸۸ منتشر میکند:ايران من! بلات مَهِل بر سر آورندمگذار در تو اجنبيان سر برآورنددر تو مباد! ميهن مستان و راستانتزوير را به تخت به زور زر آورندچيزي نمانده است كه فرزندهاي تواز بس شلوغ حوصلهات را سرآورنديك هفته است زخمي رعب و رقابتيدر تو مباد حمله به يكديگر آورندهمسنگران به جان هم افتادهاند و سختدر تو مباد حمله به همسنگر آورندبا دست دوستي نكند راويان فتحاز آستين خويش برون خنجر آورندفرزانگان شيفتۀ خدمتت مباد تشنهي مقام، بازي قدرت درآورندگزليك ميدهند به دست منافقاناز پشت سر مباد كه خيره سرآورندافتادهاند سخت به جان هم و تو راچيزي نمانده است به بام و در آورندتا حل كنند مشكل آسان خويش راچيزي نمانده اجنبي داور آورندوجدان بس است، داور ايراني نجيبشاهد نياز نيست كه در محضر آورنددر تو براي هم وطن مرد من! مخواه ياران روزهاي خطر لشكر آورندبردار و در كليله و دمنه بخوان، مباد در تو به جاي شير، شغالِ گر آورنددر تو مباد مكر شغال و صداي گاوهمسر شوند و حمله به شير نر آورندنه... نه... مباد! باز امير كبير من!بهر گشودن رگ تو، نشتر آورندنادر حكايتيست مبادا كه بر سرتياران بلاي حملۀ اسكندر آورندساكت نشستهاي وطن من سخن بگوچيزي نمانده حرف برايت درآورنددر تو مباد جاي بدنهاي نازنيناز آتش مناظره خاكستر آورندنه... نه... مباد مغز جوانان خوراك جنگفرمان بده كه كاوۀ آهنگر آورندپاي پياده در سفر رزم اشكبوسفرمان بده كه رستم نامآور آورندسيمرغ را خبر كن و با موبدان بگوتا چارهاي به دست بيايد، پر آورندبا اين يكي بگو كه خودت را نشان بدهخارت مباد در نظر و منظر آورندبا آن دگر بگو سر جاي خودت نشينكاري مكن كه حمله بر اين كشور آورندهمسنگران به جان هم افتادهاند و گرمتا نان براي مردم ناباور آورندمردم كه آمدند به اعجاز رأي خويش از لجّههاي رنگ برون گوهر آورندايران من! بلند بگو، ها! بگو... بگو...مردم نيامدند كه چشم تر آورندمردم نيامدند كه بر روي دستهااز حجم سبز، دستهگل پرپر آورندمردم نيامدند كه از انفجار سرخاز خون عاشقان وطن ساغر آورندمردم نيامدند خدا را عوض كنندمردم نيامدند كه پيغمبر آورندمردم نيامدند دو دسته شوند و بازحمله به هم به دمدمه سر تا سر آورندمردم نيامدند بلاشك تلف شوندمردم نيامدند يقين تَسخر آورندمردم كه هر هميشه فرودست بودهاند تا بر فراز دست يكي سرور آورندكوزهگران كوزهشكسته كه قادرندبا يك كرشمه، كوزه و كوزهگر آورندمردم نخواستند كه از فتح سومناتبا خود ولو حلال، زن و زيور آورندمردم نخواستند به بزم مفاخرههميان نقره، خلطۀ سيم و زر آورندمردم نخواستند بساطي به هم زنندمردم نخواستند كه نامي برآورندمردم كه پاسدار شكست و درستياند ناظر به هر چه خير و به هر چه شر آورندمردم كه داوران كهنسال و كاهنندنه مهرههاي پوچ كه در ششدر آورندمردم كه آمدند كتاب و كلاس رااز پايتخت جانب آبيدر آورندمردم كه آمدند چراغ اميد را در ظلمت شبانه به هر معبر آورندمردم كه آمدند كه ايران پاك رابار دگر به نطق سر منبر آورندمردم كه فوتشان سخن و فنّشان غم استمردم كه آمدند سخنگستر آورندمردم كه هيچشان هنري غير عشق نيستمردم كه آمدند هنرپرور آورندايران من! قصيده برايت سرودهامبا شاعران بگوي از اين بهتر آورندبستم به بال باد و سپردم به ابرهااز تو خبر براي منِ مضطر آورندتكرار شد اگر به دو سه بيت قافيهفرمان بده قصيدگكي ديگر آورندآيينۀ تمام قد عشق! پيش توياران چگونه سر زخجالت برآورند؟اين شاخههاي سر به درِ ريشه در خزاندر محضر بهار چه برگ و بر آورند؟نامحرمان خلوت انس تو با چه روايران من دوباره تو را در بر آورند؟من عاشقانه شاعرم و شاعر وطنبيرون مرا مخواه كه از چنبر آورنداسفندم و به پاي تو بيتاب سوختنچشم بد از تو دور! بگو مجمر آورندمن رأي دادهام به تو و ميدهم به تواز كاسه، چشمهاي مرا گر درآورند آقای مرتضی امیری اسفندقه؛ ۱۳۸۸/۰۶/۱۴ @khamenei_poems۲۰:۱۵
به مناسبت سالروز #حماسه_۹دی ۸۸ فتنه شاید در صفِ صِفّین میجنگیده روزی...فتنه شاید، روزگاری اهلِ ایمان بوده باشدآه... این ابلیس شاید، روزی انسان بوده باشدفتنه شاید، در لباسِ میش، گرگی تیزدنداندر لباسی تازه شاید، فتنه چوپان بوده باشدفتنه شاید، کُنجِ پستوی کسی... لای کتابی...فتنه لازم نیست حتما در خیابان بوده باشدفتنه شاید در صفِ صِفّین میجنگیده روزیفتنه شاید در زمانِ شاه، زندان بوده باشد!فتنه شاید با امام از کودکی همسایه بودهیا که در طیّارۀ پاریستهران بوده باشدفتنه شاید تابی از زُلفِ پریشانِ نگاریفتنه شاید خوابی از آن چشم فتّان بوده باشدفتنه شاید اینکه دارد شعر میخواند برایت...وا مصیبت! فتنه شاید از رفیقان بوده باشدذرّهای بر دامنِ اسلام ننشیند غبارینامسلمانی اگر همنامِ سلمان بوده باشددورۀ فتنهست آری، میشناسد فتنهها راآنکه در این کربلا عبّاس دوران بوده باشدفتنه خشک و تر نمیداند، خدایا وقت رفتنکاشکی دستم به دامان شهیدان بوده باشد آقای مهدی جهاندار؛ ۱۳۹۶/۰۳/۲۰ @khamenei_poems۲۰:۳۱
به مناسبت سالروز #حماسه_۹دی ۸۸ ز چهرههای منافق نقاب برداريد...ز چشمِ بسته هلا مُهر خواب برداريدبه دفع فتنه قدم با شتاب برداريدسپاه تفرقه بر طبل اتّحاد زدهستز پيش چشم جهانبين، حجاب برداريدبه نورِ بينشِ خورشيدِ رهبري آنكز چهرههاي منافق نقاب برداريدگذار ما به بيابان شور خواهد بودهلا ز چشمۀ ايثار آب برداريددر اين مراجعه با درد و داغ همسفريمبه قدر تُنگِ كفايت شراب برداريدبهراستی كه در اين استقامت خونينمباد يك سر مو پيچ و تاب برداريدبه پشتوانۀ تعقيب تا شناساييچراغ شبشكن آفتاب برداريدبس است لحظهشماری، به نامِ عدل علينقاب از رخ روز حساب برداريدجُويی زيان نرساند به احتياط اگردر اين محاكمه دار و طناب برداريدبه موجخانۀ درياي انقلاب آنكقدم گذاشته چندين حباب برداريدبه اهل فتنه بگوييد با صداي بلندخيال بود كه آب از سراب برداريدفلات نور چراگاه گاوِ شيطان نيست طمع ز مزرعۀ انقلاب برداريدز چشم اگر نستانيد خواب را، فردا سر بريده ز بالين خواب برداريدآقای قادر طهماسبی(فرید)؛ ۱۳۸۸/۰۶/۱۴ @khamenei_poems۲۰:۳۳
درباره درخشش حضرت امام جواد علیهالسلام در مجلس علمی برپاشده از سوی مأمونمجلسی علمی بياراييدگفت با درباريان مأمونهر چه دانشمند از هر جا كه بتوانيد گرد آريدوآنگه او، يعنی امام شيعيان، ابنالرّضا،آن كودك نُهساله رادر صدر آن مجلس فرا داريد!پرسشی فقهی از او دانشوری پرسد كه درمانَدكودكی از دانش فقهی چه میداند؟من يقين دارم كه نتوانداو ميان جمع از پاسخ فرو ماندمجلس از دانشوران پر بودهر كسی بنشسته بود آنجا كه او را نيک درخور بوددر كنار تختِ مأمون، جايگاه برترين دانشور دينیدر دگر سو، جای آن خورشيد كوچکجای آن كودکسوی آن گر اندكی گردن بيفرازی چهرهاش را نيز میبينیچهرهای رخشنده و روشندر نگاهش موجی آرام است و پُرژرفاستگويی آن چشمان او درياستپرتو مهتابی و كمرنگ يک لبخنددر نگاه و در تبسّم، چشم و لب را میدهد پيوندكودک است امّا... صولت نوباوگان شيرها با اوستكوچک است امّا... قدرت انديشگی چون پيرها با اوستچون اشارت كرد مأمونكرد آغازِ سخن، دانشور برترپيری از هفتاد افزونترشايد اندک بيش، اندک كم نام او «يحيای بِن اَكثَم!»رخصتی دِه تا بپرسم از تو اي فرزند پيغمبر! پرسشی در نزد اين مردان دانشورآن امام راستان فرمود: «آنچه خواهی پرس.»گفت مرد آيا شكار اندر حرم را حكم فقهی چيست؟چون كس آنجا افكند تيری،گر شكاری كشت، هيچ او را هست تدبيری؟آن امام پاکجان پرسيد: او مُحِل بودهست يا مُحرم؟اهل دانش بوده يا نادان؟ تير را عمدا فكنده يا خطا كردهست؟روز بوده يا به شب كاين ماجرا كردهست؟آن چه را او كشت...بچّهحيوان بود يا حيوان كامل بود؟آن كه صيد افكند كودک بود يا انسان عاقل بود؟نيز آيا او بُوَد بنده؟يا كه آزاد است و خادم نيست؟او ز كار خود پشيمان است؟ يا كه نادم نيست؟كار او صيد است؟يا شكارش از سر شوق و تفنّن بود؟وآنچه كرد آيا به احرام خود اندر عمره يا حج تمتّع بود؟هر يک از اينها كه پرسيدم حدود بيست...در سؤالت نيست!گر به واقع حكم حق را از سؤال خويش میجويیخود بگو با من، ميان اين همه آيا سؤالت چيست؟تا بگويم پاسخت را در خور هر يک كه میگويیبهت بیفرجام آن پرسنده و مأمون و مجلس رابعد از اين گفتار میدانی؟من چه گويم آن چه را خود زين روايت بازمیخوانی؟ به مناسبت سالروز ولادت امام جواد علیهالسلامآقای سیدعلی موسوی گرمارودی؛ ۱۳۸۸/۶/۱۴ | مشاهده در سایت«امین»؛ شعر و ادب فارسی به روایت حضرت آیتالله خامنهای Farsi.Khamenei.ir۷:۴۶
تو آن اسطورهای هستی، که در افسانههای شرق میمانی... بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، شعری را که آقای زکریا اخلاقی درباره شهید سلیمانی در دیدار شاعران با رهبر انقلاب در سال ۱۴۰۳ خواند، به مناسبت ایام سالگرد شهادت شهید حاجقاسم سلیمانی منتشر میکند:بتاب ای لالۀ پرپر، هوای عالم از عطر تو آکندهستچقدر این صبحدم زیباست، چقدر این جلوۀ خونین برازندهستخوشا آن جان سرشاری که پیش از مرگ لبریز شهادت بودکه عاشق از ازل جاریست، که عاشق تا فراسوی ابد زندهستتو را در رقص خون دیدم، تو را در رقص جولان در دل میدانببین! این رقص خون امروز، چه شوری در نهاد عالم افکندهستبیا سجّاده را بگشا، تو را در آسمانها چشمدرراهنددر این پرواز دستافشان، نماز جعفر طیّار زیبندهستلب شطّ فرات امشب، صدای روضۀ عبّاس میآیدمگر امشب بر این ساحل، کدامین ماه خونافشان درخشندهستتو آن اسطورهای هستی، که در افسانههای شرق میمانیببین! افسون لبخندت، چه نقشی بر نگین قلبها کندهستچه شبهایی که در لبنان، چه شبهایی که در دشت عراق و شاماز این منزل به آن منزل، که سالک را سلوک اینسان برازندهستتو سردار سپاه عشق، تو پرچمدار فتح قدس خواهی ماندکه این خون تا ابد جاریست، که این خون رهگشای راه آیندهستتو در آدینۀ موعود، به باغ ارغوانها بازخواهی گشتدر آن صبح بهارافشان، تو را برگشتنی اینگونه فرخندهست آقای زکریا اخلاقی؛ ۱۴۰۳/۱۲/۲۵ | مشاهده در سایت @khamenei_poems۱۷:۴۳
رقص اندر خون خود مردان کنند نماهنگ KHAMENEI.IR از سرودهای در دیدار شاعران با رهبر انقلاب در سال گذشته برگرفته از شعر خاطرهانگیزی که حاج قاسم سلیمانی چندی پیش از شهادتش درباره شهادت خواندند؛ رقص جولان بر سر میدان کنندرقص اندر خون خود مردان کنند انتشار به مناسبت ایام سالگرد شهادت شهید حاجقاسم سلیمانی مشاهده در سایت | متن کامل شعر @khamenei_poems۱۸:۳۴
به مناسبت ایام سالگرد شهادت شهید حاجقاسم سلیمانی کشتند تو را ولی تو نامیرایی... کشتند تو را ولی تو نامیراییحقا که عجب نمردن زیباییبا واژۀ مرگ جان تو بیگانه ستتو زندهتر از تمام آدمهاییببین که با غم و اندوه بعد رفتن تومیان معرکه ماییم و راه روشن توچگونه زیسته بودی مگر که از دنیانبود گرد تعلق به روی دامن تونه پشت میز نه بر روی منبرت دیدیمفدای در دل آتش خطابهخواندن توچقدر دیر تو را دوستان شناختهاندچقدر خوب تو را میشناخت دشمن تو وطن برای تو دلهای دردمندان بودقسم به عشق که مرزی نداشت میهن تو چه کرد با تن صدپارۀ تو آتش خصمکه عطر کرب و بلا میوزد ز مدفن تو به روی خاک فقط دست غرقه در خونیبرای بیعت ما مانده بود از تن تو آقای حسین زرنقی؛ ۱۴۰۲/۰۱/۱۶ | مشاهده در سایت @khamenei_poems۱۳:۵۹
از گمشدۀ خویش، خدا، میگفتند آنی که شهید آشکارا دیدش بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، شعری را که آقای حامد طونی درباره شهید سلیمانی در دیدار شاعران با رهبر انقلاب در سال ۱۴۰۳ خواند، به مناسبت سالگرد شهادت شهید حاجقاسم سلیمانی منتشر میکند: عارف بود و رسالۀ توحیدشواعظ بود و بشارت و تهدیدشاز گمشدۀ خویش، خدا، میگفتندآنی که شهید آشکارا دیدش آقای حامد طونی؛ ۱۴۰۳/۰۱/۰۶ | مشاهده در سایت @khamenei_poems۱۴:۰۲
به مناسبت ایام سالگرد شهادت شهید حاجقاسم سلیمانی آئینهی مزار تو از کربلا رسید...تو ملّت شهادتی و ما چهقدر کم! لبخند بیشمار تو از کربلا رسیدانگشتر تو عطر «اباالفضل» میدهد، این گریهها کنار تو از کربلا رسیدمشهد، سلام، آینه، گل، روضه، گندم، اشک، دست علیست بر سرتان آی مردم، اشک...یک نیمه نذر غربت خورشید هشتم، اشک، یک نیمه از بهار تو از کربلا رسیدتهراننجف مسیر تو صد در صد از دمشق! باران، مدینه مبدأت از مقصد از دمشق!پرواز «محسن حججی» آمد از دمشق، آیینۀ مزار تو از کربلا رسیدرهبر! درود! معجزه! فتحالمبین شدی، لبخند ذوالفقار «هزارآفرین» شدییک شیشه عطر گریۀ امّالبنین شدی، دستور انتشار تو از کربلا رسیددست تو قطع، نامۀ بارانِ قتلگاه، امضای قطعنامۀ بارانِ قتلگاهخاکستر ادامۀ باران قتلگاه، با دست بیسوار تو از کربلا رسیدآری شهادت تو بزرگ است از جنوب، دریاست، از شمال گل سرخ بیغروباز اشکِ مغربِ ملکوت، آسمان چه خوب، در ساعت قرار تو از کربلا رسیدشمع فدای رهبرِ پروانه در غروب، اشک، استخاره، خون، چه غریبانه در غروبیک دانه در سپیده و یک دانه در غروب، تسبیح روزهدار تو از کربلا رسیدسردار، قبله، دست تو بر سینه، کربلا، باران سرود ملّی آیینه، کربلاعکس امام، زائر دیرینه، کربلا، گُل قبل از انفجار تو از کربلا رسیدمولا! علی! علی! عَلَم! الله! فاطمه! لبیک مهدی آمدم! الله! فاطمهشعر حرم، قدم قدم، الله، فاطمه، یک اربعین شعار تو از کربلا رسیدجانباز شصتدرصد خونت سفید شد، خاکستر تو ریخت به دریا، شهید شددست تو برگ اول یک سررسید شد، تابوت آبشار تو از کربلا رسیدمیسوخت با صدای گزارشگر تو ماه، با لهجۀ عراقیِ همسنگر تو ماهدست امام آینهات، بر سر تو ماه، خون خبرنگار تو از کربلا رسیدیا سر به قبله یا حرم، الله، یاحسین، یک فاطمیّه تا حرم، الله، یاحسینسمت بقیع با حرم، الله، یاحسین، پروانه، گل، قطار تو از کربلا رسید آقای محمدسعید میرزایی؛ ۱۴۰۳/۰۱/۰۶ | مشاهده در سایت @khamenei_poems۱۴:۰۳
كوه است علي كه استوار است و گران بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، به مناسبت ایام ولادت حضرت امیرالمومنین علیهالسلام، مجموعهی «#مزامیر_امیر»، شعرخوانیهای شاعران دربارهی حضرت علی علیهالسلام در دیدار با رهبر انقلاب را منتشر میکند:رود است علي، پاك و زلال است و روانكوه است علي كه استوار است و گرانمن رود نديدهام چنين پابرجامن كوه نديدهام چنين در جريان آقای میلاد عرفانپور؛ ۱۳۹۰/۰۵/۲۴ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۹:۰۴
یاعلی! پدر! هماره مهربانترین... بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، به مناسبت ایام ولادت حضرت امیرالمومنین علیهالسلام، در مجموعهی «#مزامیر_امیر»، شعری را که آقای اسماعیل امینی در دیدار سال ۱۳۹۶ دربارهی حضرت علی علیهالسلام خواند، منتشر میکند:در میان لرزههای شک، صلابت یقینآن عمود آفرینش جهان، عِماد دینآن که فقر خاکها به یُمن خاکساریاشاز خجستگی گذشت از آسمان هفتمینآسمان جا گرفته در زمین! ابوترابفخر میکند به نام او بر آسمان، زمینای فراتر آنچنان که رفته تا فراز عرشای فروتن آنچنان که با یتیم همنشینیاعلی مدد! کلام تو شفای جان ماستیا علی! حضور تو ظهور مصحف مبینما مکرر آمدیم و سائلانه اینچنینای غدیر رحمت خدا امیرمومنینسائلان بر آستان لطف تو مکررندای نهاده بر کف نیاز سائلان نگینما شبانههای فقر کوچههای کوفهایمشوق و انتظار را در اشکهایمان ببینیاعلی پس از تو قرنها یتیم ماندهاندیاعلی! پدر! هماره مهربانترینای امام مانده در میان شیعه هم غریب!باد تا ابد قرون به نام نامیات قرین! آقای اسماعیل امینی ؛ ۱۳۹۶/۰۳/۲۰ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۹:۰۶
به مناسبت میلاد حضرت امیرالمومنین علیهالسلام بر درگه مرتضی گدایی عشق است با نور علی دل به سیاهی ندهمجز او به ولایتی، گواهی ندهمبر درگه مرتضی گدایی عشق استآن را به هزار پادشاهی ندهم «#مزامیر_امیر»؛ مجموعه شعرخوانیهای شاعران در ستایش حضرت علی علیهالسلام در دیدار با رهبر انقلاب آقای هادی فردوسی؛ ۱۳۹۸/۰۲/۳۰ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۹:۰۶
به مناسبت میلاد حضرت امیرالمومنین علیهالسلام نه، خوب مگویید، علی عالی بود... هرچند ولی مومنان والی بوددر سفرهاش اندیشۀ نان خالی بوددر معرفت یگانۀ هستیبخشنه! خوب نگویید، علی عالی بود مردانهترین مرد جوانمرد علیستمنظومۀ عشق و مظهر درد علیستنانآور پنهان یتیمان است اوخورشید پرآوازۀ شبگرد علیست «#مزامیر_امیر»؛ مجموعه شعرخوانیهای شاعران در ستایش حضرت علی علیهالسلام در دیدار با رهبر انقلاب آقای سعید یوسفنیا؛ ۱۴۰۲/۰۱/۱۶ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۵:۰۸
جلیل بود و تجلّی نداشت، فاش نبود... گذرانِ شعرخوانی آقای سیدسلمان علوی در حضور رهبر انقلاب از سال ۱۳۸۳ #گذران مجموعهای است با هدف مرور حضور و شعرخوانی شاعران در دیدارهای نیمهی رمضان که یکشنبهها در «امین» منتشر میشود...در هم شکسته سُکر خراسان را سوگی که لهجۀ عربی داردکِل میکشد برای تو پلک توس، نی میزند برای تو نیشابور سال ۱۳۸۳فلک نبود، فراسو نبود، فرش نبودملک نبود، هیاهو نبود، عرش نبودجلیل بود و تجلّی نداشت، فاش نبودقدیم بود، قدیمی که ابتداش نبود سال ۱۴۰۳ @khamenei_poems۱۹:۳۷
طنين خطبهاش انگار در صفّين و گوش نهروان پيچيد... بخش «امین» شعر و ادب فارسی رسانهی KHAMENEI.IR، به مناسبت سالروز وفات حضرت زینب کبری سلاماللهعلیها، در مجموعهی «#آیینۀ_صبر» (اشعاری در رثای حضرت زینب(س))، شعری را که آقای علیرضا رجبعلیزادۀ کاشانی در دیدار سال ۱۴۰۳ خواند، منتشر میکند:سپس روز از نفس افتاد و راوی گفت آوای اذان پيچيد... صدا آری صدای زخمی زن در گلوی آسمان پيچيدصدا اما صدايی چون صدای غربت مولا كه راوی گفت طنين خطبهاش انگار در صفّين و گوش نهروان پيچيدنفسها حبس شد در سينه، خم شد شانههای زير بار شرم صدا تا در سكوت سربی و سنگين زنگ اشتران پيچيدو امّا بعد با انگشت سويی را نشان میداد و راوی گفت كه از آن سو چه بوی سيب سرخی در مشام كاروان پيچيدالا سرهای در پستوی دكّانهای بيعاری به خود سرگرمكه باری با شما سودای زر طوماری از سود و زيان پيچيدشمايان! با شمايم! سايهمردانِ شراب و شعر و شمشير آی كه نقل ننگتان هفتاد منزل در دهان اين و آن پيچيدبپرس آيا كجا بوديد وقتی رود رود آب... راوی گفت: شنيدم؟ يا كه ديدم؟ مثل دود آه من تا بيكران پيچيدكجا بوديد وقتی شيهۀ خونين آن اسب غيور از دور ميان دشنۀ دشنام و تير طعنه و زخم زبان پيچيد؟خبــر آن دستهای روی خاکافتادۀ چون پيچك سرویست كه دور از آب، دورِ ساقۀ تنهای دست باغبان پيچيدخبر آری خبر ماييم در زنجير و راه، اين راه ناهموار كه با هر پيچ وخم وادی به وادی پا به پای ساربان پيچيدنمیجنبيد آب از آب! راوی گفت ...و شب شطّ علیلی بود شبی كه داغ با هر واژه دردی تازه شد در استخوان پيچيدنگاهش را ربوده بود ناپيدای دوری... همچنان از كِی؟ كه روی منبر نِی صوت قرآن در سكوت روضهخوان پيچيدچه بود اين؟ اين صدای گريۀ من بود؟ در من گريه میكرد ابر؟ كه بود اين آی راوی! او كه نامش روضه شد در داستان پيچيد؟ آقای علیرضا رجبعلیزادۀ کاشانی؛ ۱۴۰۳/۱۲/۲۵ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۳:۵۳
به مناسبت سالروز وفات حضرت زینب کبری سلاماللهعلیها چشمهایش هیچچیزی غیر زیبایی ندید...آسمان بیشک پر از تکبیرةالاحرام اوستغم همیشه تشنۀ دریای ناآرام اوستاوج تفسیر تمام آیههای عاشقیدر میان خطبههای کربلا تا شام اوستمثل نام مرتضی بعد از پیمبر دیدهامهر کجا نام حسین آمد پس از آن، نام اوستچشمهایش هیچچیزی غیر زیبایی ندید«ما رأیتُ» اولین و آخرین پیغام اوستشیعه بیتردید بیزینب به پایان میرسیددر دل ایمانی اگر داریم از اسلام اوستاز نجف تا کربلا موکب به موکب میرومهر کجا پا میگذارم سفرۀ اکرام اوستکربلا پایان پرچمداری زینب نبودتازه این آغاز ختم سورۀ انعام اوست مجموعهی «#آیینۀ_صبر» خانم سمانه روشنایی؛ ۱۳۹۷/۰۳/۰۹ | مشاهده در وبسایت Farsi.Khamenei.ir۱۳:۵۴
رفت و غزلم چشمبهراهش نگران شد... #عاشقانه_بخوان؛ مجموعه اشعار عاشقانهی دیدارهای نیمهی رمضان رفت و غزلم چشمبهراهش نگران شددلشورۀ ما بود، دلآرام جهان شددر اوّل آسایشمان سقف فروریختهنگام ثمردادنمان بود، خزان شدزخمی به گِل کهنۀ ما کاشت خداونداینجا که رسیدیم همان زخم دهان شدآنگاه همان زخم، همان کورۀ کوچک،شد قلّۀ یک آه، مسیر فوران شدبا ما که نمکگیر غزل بود چنین کردبا خلق ندانیم چهها کرد و چُنان شد؟ما حسرت و دلتنگی و تنهایی عشقیمیعقوب پسر دید... زلیخا که جوان شد...جان را به تمنای لبش بردم و نگرفتگفتم بستان بوسه بده، گفت گران شدیک عمر به سودای لبش سوختم و آهروزی که لب آورد ببوسم رمضان شدبا هر که نوشتیم چها کرد به ما، گفت:مصداق همان وای به حال دگران شد آقای حامد عسکری؛ ۱۴۰۳/۰۱/۰۶ رهبر انقلاب از شعر عاشقانه میگویند @khamenei_poems۱۲:۱۴