در آوردگاه به رصد و بررسی روندها و مرور تحلیلهای راهبردی در ارتباط با جنگ رمضان میپردازیم. رسانه آوردگاه توسط جمعی از دانشآموختگان علوم سیاسی مدیریت میشود.
️ ابعاد پنهان انگیزه پاکستان برای میانجیگری | Dropsite news#اختصاصی️ آیا پاکستان برای فرار از درگیر شدن در جنگ، ایران و آمریکا را به آتشبس تشویق میکند؟ در جریان تنشهای فزاینده میان ایران و ایالات متحده، پاکستان بهطور غیرمنتظرهای بهعنوان یک میانجی فعال وارد میدان شد و تلاش کرد مذاکرات آتشبس را در اسلامآباد هدایت کند. این کشور که روابط نسبتاً نزدیکی با هر دو طرف دارد، با انگیزه جلوگیری از گسترش درگیری، نقش دیپلماتیک پررنگی ایفا کرد. با این حال، همزمانی این تلاشها با تحرکات نظامیاش، موقعیت بیطرفانه آن را با ابهام مواجه ساخت. وبسایت دراپسایت نیوز با انتشار گزارشی طولانی از ابعاد پیمان دفاعی اخیر شکلگرفته ما بین عربستان و پاکستان به بررسی این احتمال میپردازد که یکی از دلایل اصلی تلاش پاکستان برای پایان دادن به جنگ، نگرانی از کشیده شدن خود به درگیری است. تعهدات ناشی از پیمان دفاعی با عربستان سعودی این احتمال را ایجاد میکند که اسلامآباد ناخواسته به بخشی از جنگ تبدیل شود؛ سناریویی که با توجه به شرایط داخلی پاکستان و همراهی گسترده افکار عمومی با ایران، موقعیت ژئوپلیتیک بحرانی و درگیری در جبهه هند و افغانستان، میتواند برای این کشور بسیار پرهزینه باشد. درست در روز مذاکرات حضوری ایران و آمریکا در اسلامآباد وزارت دفاع عربستان خبر از استقرار چندین جنگنده و نیروی رزمی پاکستان در شرق این کشور جهت مقابله با تهدیدات امنیتی در چارچوب پیمان دفاعی مشترک این دو کشور داد. خبری که تا امروز واکنش رسمی از ارتش پاکستان در بر نداشته. سابقه همکاریهای دفاعی میان پاکستان و عربستان به دهه ۱۹۸۰ بازمیگردد و در طول زمان از سطح همکاریهای آموزشی و لجستیکی فراتر رفته است. توافقهای بعدی، بهویژه از دهه ۲۰۰۰ به بعد، بهتدریج دامنه تعهدات را گسترش دادهاند، تا جایی که در اصلاحات جدیدتر، موضوع دفاع مستقیم از عربستان در شرایط خاص نیز وارد چارچوب همکاریها شده است. با وجود این، ابعاد دقیق پیمان جدید همچنان بهطور کامل شفاف نیست و حتی در داخل پاکستان نیز بدون بررسی پارلمانی به اجرا رسیده است. آنچه از اسناد و اظهارات رسمی برمیآید، تأکید بر نوعی تعهد دفاعی است که در صورت درخواست عربستان میتواند شامل اعزام نیرو و حمایت نظامی برای حفظ امنیت، حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور باشد، هرچند جزئیات اجرایی آن مبهم باقی مانده است. در مجموع، این پیمان دفاعی در شرایط جنگی کنونی، پاکستان را در موقعیتی پیچیده قرار داده است؛ از یک سو تلاش برای میانجیگری و کاهش تنش، و از سوی دیگر، وجود تعهداتی که ممکن است آن را به درگیری بکشاند. همین تناقض، سیاست خارجی اسلامآباد را به سمت احتیاط بیشتر و تأکید بر دیپلماسی سوق داده است، تا از ورود مستقیم به یک بحران منطقهای پرهزینه جلوگیری کند. @AVARDGAH_IRAN | آوردگاه