ش2346622851335986945_439336686421205.mp3
۰۱:۰۲:۵۳-۱۴.۷۱ مگابایت
چله علمالنوراسرار طریق روشناییفصل چهارم جلسه بیست و یکمرحمت توبه توبه حقیقی انسان را از منیت نفس رهایی بخشیده، هر گونه بندی را پاکسازی میکند و او در مقام تواضع و عزت نفس قرار میدهد. ابزار توبه کفاره است و انسان باید برای پاک شدن جرم نیاکان و اشتباهات نادانسته یا دانستهی خود از راه خیرات و خدمت به خلق و اکوسیستم، این کفاره را پرداخت نماید.انسان سالک همواره باید یک قاضی سختگیر برای خود و یک هیئت المنصفهی لطیف و پر از رحمت برای دیگران باشد تا خود را از ظلم باز دارد و بر دیگران بخشش جاری کند.ظرف همت و ارادهی انسان همواره محدود است، لذا بعد از هر توبه، انسان باید در رحمت الهی قرار گیرد تا ظرف همت او برای گام بعدی پر شود.هنگامی که نور التواب از طریق قلب به محیط پیرامون تابش میکند، بندهای نفرین، طلسم و ظلمت را میگشاید و با پاککردن خطاها فرصت جبران میبخشد.به کودکان باید آموزش داد، نعمتها را ببینند، شکرگزار باشند و بدانند توبه راهگشا است.نور التواب، با پاک کردن منفعت طلبی از وجود انسان، به او وسعت اندیشه و بزرگمنشی میبخشد بگونهای که برای دیگران هم طلب بخشش از پروردگار دارد.با نور التواب، ذرهبهذرهی سرزمین ایران در نور بخشایشگر توبه قرار میگیرد، خطاهای نیاکان و اشتباهات مردمان بخشوده شده، این خاک آمادهی نجات و مغفرت میشود و در مسیر بازگشت قرار میگیرد.موسيقی و دكلمه: علی اصغر رحيمی شعر: : کِهتر اصفهانی
۱۴۰۴/۱۲/۲۰
#چله_علمالنور#فصل_چهارم#جلسه_بیستویکم
در پناه نور و عشق الهیhttps://rubika.ir/bakhodavandyble.ir/join/NjliNDZlYz۲:۳۲