من اینروزها خیلی به «آقاسیدمجتبی» فکر میکنم. به لحظاتِ خلوت و تنهاییاش. به اینکه در یک لحظه پدرش را -که عزیزترینِ امت بود- تقدیمِ خدا کرد؛ همسرش را، خواهرش را، همسرِ خواهرش را، خواهرزادهٔ معصوم و کوچکش را. در این ۶۰ و اندیروز؛ کجا وقت برای سوگواری هم داشته؟ یا خلوتی برایِ دلتنگی... وقتِ نماز شب، یا نزدیکِ نماز صبح؟ موقعِ خواب یا میانِ روز؟ فراقِ آن پدر، آن آقا، آن ریشسفیدِ امت، آن بابا را که حتی نگاه به چهرهاش غم و اندوهِ دل را میزُدود؛ جز به توسل و توکل چطور تاب میآورد؟ یک مرد وقت تنهایی با همسرش حرف میزند، خستگیِ کارش را دیدنِ همسرش، مادر بچههایش از جان بیرون میکند، اما جای خالیِ همسرش... همدمِ یک برادر، خواهر است. جایِ خالی خواهر را؟ شنیدهام دامادِ آقا -شهید آقامصباحالهدی- از آن آدمحسابیهای روزگار بوده! از آنها که وقت و بیوقت میشد با او حرف زد، دردِ دل گفت، گره کار باز میکرد. نداشتنِ این خواهرِ همسر، حتما خیلی دلتنگی دارد...
من اینروزها خیلی به «آقاسیدمجتبی» فکر میکنم. به این صبر، به این ظرفِ عظیم روح، به این صلابت. به او که با چنین سوگی؛ جنگ را فرماندهی میکند، مردم را ندیده اینطور شیفتهٔ خود میکند، هیچچیز را در پیامهایش از قلم نمیاندازد. ازدواجِ جوانان را، روز طبیعت را، کاشتِ نهال را، تاریخچهٔ فرار و نشیبِ خلیج فارس را، معلمان را، کارگران را، مردم را، مردم را. قواعد حقوقیِ جدید و تسلطِ کامل ایران در تنگهٔ هرمز را، هستهای را، موشکی را، جهاد اقتصادی و فرهنگی را. جزئیاتِ کلماتش آنقدر دقیق و عمیق است که باید رویِ همهاش فکر کرد. آخرِ پیامهایش دعا و وساطتِ حضرت صاحب(عج) را استمداد میکند و بإذنِالله میخواند؛ همهچیز معنادار است. همانقدر که ادیب، مهربان و فاضل با مردم حرف میزند؛ همانقدر مقتدر و با صلابت به دشمن میتازد! «امریکاییها در خلیجفارس جایی ندارند؛ مگر در قعرِ آبهایش!» جانم به این صلابت، به این خلفِ صالحِ سیدعلی! به نگاهِ خاص حضرت صاحبالزمان(عج) روی دلهای این امّتِ که داغِ بزرگ دیده، به آن دست نگهدارندهٔ موسی در نیل و ابراهیم در آتش... به این شعارِ تا همیشه پایدار؛ ابالفضل علمدار خامنهای نگهدار...
@cafferahimi
من اینروزها خیلی به «آقاسیدمجتبی» فکر میکنم. به این صبر، به این ظرفِ عظیم روح، به این صلابت. به او که با چنین سوگی؛ جنگ را فرماندهی میکند، مردم را ندیده اینطور شیفتهٔ خود میکند، هیچچیز را در پیامهایش از قلم نمیاندازد. ازدواجِ جوانان را، روز طبیعت را، کاشتِ نهال را، تاریخچهٔ فرار و نشیبِ خلیج فارس را، معلمان را، کارگران را، مردم را، مردم را. قواعد حقوقیِ جدید و تسلطِ کامل ایران در تنگهٔ هرمز را، هستهای را، موشکی را، جهاد اقتصادی و فرهنگی را. جزئیاتِ کلماتش آنقدر دقیق و عمیق است که باید رویِ همهاش فکر کرد. آخرِ پیامهایش دعا و وساطتِ حضرت صاحب(عج) را استمداد میکند و بإذنِالله میخواند؛ همهچیز معنادار است. همانقدر که ادیب، مهربان و فاضل با مردم حرف میزند؛ همانقدر مقتدر و با صلابت به دشمن میتازد! «امریکاییها در خلیجفارس جایی ندارند؛ مگر در قعرِ آبهایش!» جانم به این صلابت، به این خلفِ صالحِ سیدعلی! به نگاهِ خاص حضرت صاحبالزمان(عج) روی دلهای این امّتِ که داغِ بزرگ دیده، به آن دست نگهدارندهٔ موسی در نیل و ابراهیم در آتش... به این شعارِ تا همیشه پایدار؛ ابالفضل علمدار خامنهای نگهدار...
@cafferahimi
۱۳:۳۹