↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ 
روزمان را با قرآن آغاز کنیم
تفسیر صفحه ۳۱۳ قرآن کریم، سوره مبارکه #مریم
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم تفسیر صفحه ۳۱۳ قرآن کریم، سوره مبارکه #مریم
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۴:۱۰
نوحه خوانی زیبا از رزمندگان یزدی در منطقه جنوب -- فکه سال ۱۳۶۱
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۹:۱۰
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
سوره مبارکه #مریم_صفحه ۳۱۴#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم سوره مبارکه #مریم_صفحه ۳۱۴#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۲:۲۰
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
تفسیر صفحه ۳۱۴ قرآن کریم، سوره مبارکه #مریم
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم تفسیر صفحه ۳۱۴ قرآن کریم، سوره مبارکه #مریم
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۲:۲۳
️مردی که ستونهای اقتدار ایران را در سکوت بنا کرد#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۶:۲۱
فوتبال بازی کردن شهیدان طهرانیمقدم و حاجیزاده با چینیهاپیشنهاد عجیب شهید طهرانی مقدم#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۶:۳۳
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۵#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۵#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱:۳۶
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
تفسیر صفحه ۳۱۴ قرآن کریم، سوره مبارکه #طه
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم تفسیر صفحه ۳۱۴ قرآن کریم، سوره مبارکه #طه
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱:۳۶
️ ۴۲ سال قبل؛ همین ایام تصاویری از حضور رزمندگان یزدی در عملیات والفجر ۴منطقه مریوان کردستان
پنجوین // دشت شیلر پاییز ۱۳۶۲#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۷:۳۲
دهمین سالگرد شهدای اربعه حلبو یادواره شهدای گردان حیدر کرار علیه السلام زمان : ۲۱ آبان ، ساعت ۱۵:۳۰مکان : بهشت زهرا (س) قطعه ۲۶
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱۶:۱۱
خاطره جالب حاج مهدی رسولی از پدر شهیدش پدر شهید که زودتر برای پسرش خواستگاری رفته بود
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱۶:۱۸
هوش مصنوعی فوق العاده زیبا از تصاویر قدیمی شهدا و رزمندگان عزیزمانواقعا خارق العاده و فوق العاده و زیبا بود #گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱۸:۰۴
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۶#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۶#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۰:۳۱
ابوذر روحی در تونلهای موشکی برای شهید حاجیزاده خواند.#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۳:۳۰
قرائت زیارت عاشورا توسط شهیدان •روح الله سالک• و •علیرضا خلج• ساعاتی قبل از شهادت به دست رژیم تروریست صهیونیستی
شهید روح اللهسالکمتولد۱۳۷۵شهید علیرضا خلج متولد ۱۳۸۳
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
شهید روح اللهسالکمتولد۱۳۷۵شهید علیرضا خلج متولد ۱۳۸۳#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۴:۱۷
امروز سالروز شهادت دانشمند برجسته، پارسای بی ادعا، فرمانده دلاور اسلام و پدر صنعت موشکی ایران، سرلشکر پاسدار حاج حسن طهرانی مقدم است.
هم او که قدرت موشکی ایران مدیون اوست.
او که در وصیتش گفت: روی قبر من بنویسید اینجا مدفن کسی است که می خواست اسرائیل را نابود کند...
تاریخ شهادت: ۲۱ آبان ۱۳۹۰
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
هم او که قدرت موشکی ایران مدیون اوست.
او که در وصیتش گفت: روی قبر من بنویسید اینجا مدفن کسی است که می خواست اسرائیل را نابود کند...
تاریخ شهادت: ۲۱ آبان ۱۳۹۰
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۱۲:۲۳
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۷#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم سوره مبارکه #طه_صفحه ۳۱۷#امامخامنهای: جامعهى اسلامى با نزدیک شدن به قرآن استقلال پیدا مىکند.
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۴:۴۱
↻ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllılı.ıllı.ılı.lıllı ━━━━●──────── ⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻ روزمان را با قرآن آغاز کنیم
تفسیر صفحه ۳۱۷ قرآن کریم، سوره مبارکه #طه
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa
روزمان را با قرآن آغاز کنیم تفسیر صفحه ۳۱۷ قرآن کریم، سوره مبارکه #طه
#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۴:۴۲
انیمیشن شهید منصور اشرف عسکریاین انیمیشن توسط هوش مصنوعی تولید شده است.
تهیه شده در اداره کل حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس و مقاومت استان کرمان #بحار۳۱۳#گنجینه_دفاع @Ganjineh_defa ۴:۴۶
بازارسال شده از
پاسداری و مسئله قدردانی؛ پرسشی فراتر از سیاست
روز پاسدار، اگر از سطح مناسک تقویمی و بازتولید شعار عبور داده شود، ما را ناگزیر با یک مسئله بنیادین روبهرو میکند: نسبت جامعه با فداکاری. مسئله پاسداری، پیش از آنکه نهادی یا سیاسی باشد، مسئلهای اجتماعی و اخلاقی است؛ مسئلهای که در آن، جان انسان در نقطه تماس مستقیم با امنیت جمعی قرار میگیرد و درست به همین دلیل، بیش از هر حوزهای مستعد سوءفهم، تقلیل و فراموشی است.
نامگذاری روز پاسدار در سالروز میلاد امام حسین(ع)، حامل یک بار معنایی ساده یا تزئینی نیست. در منطق تاریخی تشیع، امام حسین نه نماد قدرت تثبیتشده، بلکه نماد ایستادن در شرایط نابرابر، پذیرش هزینه و ترجیح مسئولیت اخلاقی بر مصلحت شخصی است. نسبت دادن پاسداری به این الگو، دستکم در سطح نظری، پاسدار را در جایگاه «کنشگر پرهزینه» تعریف میکند، نه بهرهمند از امتیاز. این تمایز، اگر دیده نشود، کل مفهوم پاسداری به شعاری تهی تبدیل خواهد شد.
در تاریخ معاصر ایران، پاسداران در بزنگاههایی حضور داشتهاند که اغلب جامعه ترجیح داده است بعداً آنها را سادهسازی یا فراموش کند: از سالهای جنگ و ناامنیهای مرزی گرفته تا مواجهه با ترور، بحرانهای امنیتی، بلایای طبیعی و موقعیتهایی که نه تصویر قهرمانانه داشت و نه روایت رسانهای منسجم. بسیاری از این حضورها نه ثبت شد، نه روایت شد و نه حتی امکان روایتپذیری داشت. امنیت، در این معنا، محصول دیدهشدن نیست؛ حاصل هزینهدادن در سکوت است.
با اینحال، جامعه امروز در مواجهه با این فداکاری، دچار نوعی سردرگمی اخلاقی شده است. بخشی از مردم، در واکنش به ناکارآمدیها، انسدادها و تجربههای تلخ سیاسی، کل مفهوم پاسداری را به یک برچسب فروکاستهاند؛ برچسبی که اجازه نمیدهد انسانِ درون این نقش دیده شود. این واکنش، اگرچه قابل فهم است، اما لزوماً آگاهانه یا منصفانه نیست. نقد ساختار، هنگامی که به حذف انسان منجر شود، از مسیر عدالت خارج میشود.
نادیدهگرفتن پاسدار، نه صرفاً بیتوجهی به یک فرد، بلکه نشانه فرسایش «حافظه قدردانی» در جامعه است؛ حافظهای که بدون آن، هیچ کنش پرهزینهای امکان تداوم اخلاقی ندارد. جامعهای که امنیت را بدیهی فرض میکند، اما حاضر نیست هزینه انسانی آن را ببیند، دیر یا زود درک خود از مسئولیت جمعی را از دست میدهد.
قدردانی از پاسدار، بهمعنای تعطیلکردن نقد نیست. اتفاقاً برعکس؛ قدردانی واقعی، مستلزم نقد دقیق، شفاف و انسانی است. پاسدار، اگر قرار است در نسبت با الگوی حسینی معنا شود، باید همزمان در معرض پرسش، پاسخگویی و داوری تاریخی نیز قرار گیرد. تقدسسازی بیپرسش، همانقدر خطرناک است که انکار فداکاری.
در این میان، رسانهها و نخبگان فرهنگی مسئولیتی مضاعف دارند. سادهسازی نقش پاسدار—چه در قالب اسطورهسازی، چه در قالب تخریب—هر دو به یک نتیجه منتهی میشود: حذف واقعیت. واقعیت اما پیچیدهتر از این دوگانههاست؛ واقعیتی که در آن، انسانهایی خاص، در شرایطی خاص، تصمیم به ایستادن گرفتهاند و هزینهاش را با جان، روان و زیست خود پرداختهاند.
روز پاسدار، اگر قرار است معنا داشته باشد، باید ما را به بازسازی این تمایزها دعوت کند: تمایز میان نهاد و انسان، میان نقد قدرت و حرمت فداکاری، و میان سیاست روزمره و مسئولیت تاریخی.
تبریک این روز، نه تجلیل از قدرت است و نه انکار رنج جامعه؛ بلکه یادآوری یک حقیقت ساده و فراموششده است: امنیت، پیش از آنکه مفهومی سیاسی باشد، حاصل جانهایی است که دیده نشدند. و جامعهای که نتواند این جانها را ببیند، دیر یا زود، معنای امنیت را نیز از دست خواهد داد.
صدیقه غریبی کارشناس مسائل فرهنگی اجتماعی و رسانه
@Gharibeneynava
روز پاسدار، اگر از سطح مناسک تقویمی و بازتولید شعار عبور داده شود، ما را ناگزیر با یک مسئله بنیادین روبهرو میکند: نسبت جامعه با فداکاری. مسئله پاسداری، پیش از آنکه نهادی یا سیاسی باشد، مسئلهای اجتماعی و اخلاقی است؛ مسئلهای که در آن، جان انسان در نقطه تماس مستقیم با امنیت جمعی قرار میگیرد و درست به همین دلیل، بیش از هر حوزهای مستعد سوءفهم، تقلیل و فراموشی است.نامگذاری روز پاسدار در سالروز میلاد امام حسین(ع)، حامل یک بار معنایی ساده یا تزئینی نیست. در منطق تاریخی تشیع، امام حسین نه نماد قدرت تثبیتشده، بلکه نماد ایستادن در شرایط نابرابر، پذیرش هزینه و ترجیح مسئولیت اخلاقی بر مصلحت شخصی است. نسبت دادن پاسداری به این الگو، دستکم در سطح نظری، پاسدار را در جایگاه «کنشگر پرهزینه» تعریف میکند، نه بهرهمند از امتیاز. این تمایز، اگر دیده نشود، کل مفهوم پاسداری به شعاری تهی تبدیل خواهد شد.
در تاریخ معاصر ایران، پاسداران در بزنگاههایی حضور داشتهاند که اغلب جامعه ترجیح داده است بعداً آنها را سادهسازی یا فراموش کند: از سالهای جنگ و ناامنیهای مرزی گرفته تا مواجهه با ترور، بحرانهای امنیتی، بلایای طبیعی و موقعیتهایی که نه تصویر قهرمانانه داشت و نه روایت رسانهای منسجم. بسیاری از این حضورها نه ثبت شد، نه روایت شد و نه حتی امکان روایتپذیری داشت. امنیت، در این معنا، محصول دیدهشدن نیست؛ حاصل هزینهدادن در سکوت است.
با اینحال، جامعه امروز در مواجهه با این فداکاری، دچار نوعی سردرگمی اخلاقی شده است. بخشی از مردم، در واکنش به ناکارآمدیها، انسدادها و تجربههای تلخ سیاسی، کل مفهوم پاسداری را به یک برچسب فروکاستهاند؛ برچسبی که اجازه نمیدهد انسانِ درون این نقش دیده شود. این واکنش، اگرچه قابل فهم است، اما لزوماً آگاهانه یا منصفانه نیست. نقد ساختار، هنگامی که به حذف انسان منجر شود، از مسیر عدالت خارج میشود.
نادیدهگرفتن پاسدار، نه صرفاً بیتوجهی به یک فرد، بلکه نشانه فرسایش «حافظه قدردانی» در جامعه است؛ حافظهای که بدون آن، هیچ کنش پرهزینهای امکان تداوم اخلاقی ندارد. جامعهای که امنیت را بدیهی فرض میکند، اما حاضر نیست هزینه انسانی آن را ببیند، دیر یا زود درک خود از مسئولیت جمعی را از دست میدهد.
قدردانی از پاسدار، بهمعنای تعطیلکردن نقد نیست. اتفاقاً برعکس؛ قدردانی واقعی، مستلزم نقد دقیق، شفاف و انسانی است. پاسدار، اگر قرار است در نسبت با الگوی حسینی معنا شود، باید همزمان در معرض پرسش، پاسخگویی و داوری تاریخی نیز قرار گیرد. تقدسسازی بیپرسش، همانقدر خطرناک است که انکار فداکاری.
در این میان، رسانهها و نخبگان فرهنگی مسئولیتی مضاعف دارند. سادهسازی نقش پاسدار—چه در قالب اسطورهسازی، چه در قالب تخریب—هر دو به یک نتیجه منتهی میشود: حذف واقعیت. واقعیت اما پیچیدهتر از این دوگانههاست؛ واقعیتی که در آن، انسانهایی خاص، در شرایطی خاص، تصمیم به ایستادن گرفتهاند و هزینهاش را با جان، روان و زیست خود پرداختهاند.
روز پاسدار، اگر قرار است معنا داشته باشد، باید ما را به بازسازی این تمایزها دعوت کند: تمایز میان نهاد و انسان، میان نقد قدرت و حرمت فداکاری، و میان سیاست روزمره و مسئولیت تاریخی.
تبریک این روز، نه تجلیل از قدرت است و نه انکار رنج جامعه؛ بلکه یادآوری یک حقیقت ساده و فراموششده است: امنیت، پیش از آنکه مفهومی سیاسی باشد، حاصل جانهایی است که دیده نشدند. و جامعهای که نتواند این جانها را ببیند، دیر یا زود، معنای امنیت را نیز از دست خواهد داد.
صدیقه غریبی کارشناس مسائل فرهنگی اجتماعی و رسانه
@Gharibeneynava
۱۰:۴۰