ماجرای روباهی که با بزرگان وصلت کرده بود یا تسلیم در خدمت وابستگی
سید آرش وکیلیان
میگویند روباهی را دیدند که از دم شتری آویزان بود و میان زمین و هوا پیچ و تاب می خورد. او را پرسیدند که این چه حال است، گفت با بزرگان وصلت کرده ام. اکنون مثل جریانی که دوست دارد از طریق امتیاز دادن مناسبات نیکویی با آمریکا برقرار کند، مثل ماجرای آن روباه معروف است و این حضرات دمشان را به آمریکا گره زده اند و با هر تغییر در سیاست آمریکا دچار غش و ضعف می شوند.
مشکل این است که این رابطه کاملا یکسویه است و طرف آمریکایی برای شریک خود هویت مستقلی را قائل نیست؛ لذا هر بار که یک همکاری از سوی ایران نشان داده میشود، آن را حمل بر ضعف می کند و بر شدت عملش می افزاید. وقتی در دهه ۷۰ سیاست تنش زدایی اتخاذ شد، آمریکا قانون داماتو را تصویب کرد. وقتی در ابتدای دهه ۸۰ ایران به عملیات آمریکا علیه طالبان کمک کرد، به عنوان محور شرارت معرفی شد. وقتی که برجام از سوی ایران پذیرفته و اجرا شد، آمریکا سیاست فشار حداکثری را اتخاذ کرد و اکنون نیز آمریکا از مذاکره به مثابه یک اقدام فریب جهت ایجاد غفلت و تسهیل حملات اسراییل استفاده کرده است.
این جریان می گوید هدفش از مذاکره بهبود شرایط اقتصادی و کاهش خطر حمله بوده است ، اما در اصل ماجرا چیز دیگری است. ارتباط خوب با آمریکا برای کسانی که از حیث اقتصاد سیاسی وابسته به سرمایه داری کمپرادور هستند، بحث حیات و ممات است و فراتر از یک موضع تاکتیکی سیاسی است. منظور از «کمپرادور» یک قشر از تاجران و سرمایه داران بوده است که به عنوان واسطه با شرکت های خارجی کار می کنند و منافعشان در وابستگی بیشتر اقتصاد کشور است.
طبعا ، کسانی که مخالف این جریان هستند هم نمی گویند اقتصاد کشور را میتوان به صورت ایزوله و بسته اداره کرد و توسعه داد. اما وقتی زیان این رابطه از منافع و فوایدی بسیار بیشتر شده است، عاقلان هزینه کمتر را بر میگزینند.
اابته، این جریان که در اصل مایل به «تسلیم» و اعطای امتیاز است، از تعبیر مذاکره برای موجه نمایاندن خود در افکار عمومی سواستفاده می کند تا هم میان افرادی که نگاه تاکتیکی به مذاکره دارند و می خواهند تهدیدات را مدیریت کنند طرفدارانی کسب کند و هم آنان را که نسبت به مذاکره از موضع ضعف بدبین هستند به عنوان مقصر معرفی می کند.
عجیب آن است در شرایطی که ایالات متحده آمریکا حتی با شرکایش از موضع زورگویی و باجگیری برخورد می کند و پیشاپیش هدف خود را تسلیم ایران معرفی می کند، عده ای از این جریان در خیال خام خود می پندارند با انداختن عکس یادگاری با دشمن می توانند منافع اقتصادی و سیاسی به دست آورند!!!
سید آرش وکیلیانمیگویند روباهی را دیدند که از دم شتری آویزان بود و میان زمین و هوا پیچ و تاب می خورد. او را پرسیدند که این چه حال است، گفت با بزرگان وصلت کرده ام. اکنون مثل جریانی که دوست دارد از طریق امتیاز دادن مناسبات نیکویی با آمریکا برقرار کند، مثل ماجرای آن روباه معروف است و این حضرات دمشان را به آمریکا گره زده اند و با هر تغییر در سیاست آمریکا دچار غش و ضعف می شوند.
مشکل این است که این رابطه کاملا یکسویه است و طرف آمریکایی برای شریک خود هویت مستقلی را قائل نیست؛ لذا هر بار که یک همکاری از سوی ایران نشان داده میشود، آن را حمل بر ضعف می کند و بر شدت عملش می افزاید. وقتی در دهه ۷۰ سیاست تنش زدایی اتخاذ شد، آمریکا قانون داماتو را تصویب کرد. وقتی در ابتدای دهه ۸۰ ایران به عملیات آمریکا علیه طالبان کمک کرد، به عنوان محور شرارت معرفی شد. وقتی که برجام از سوی ایران پذیرفته و اجرا شد، آمریکا سیاست فشار حداکثری را اتخاذ کرد و اکنون نیز آمریکا از مذاکره به مثابه یک اقدام فریب جهت ایجاد غفلت و تسهیل حملات اسراییل استفاده کرده است.
این جریان می گوید هدفش از مذاکره بهبود شرایط اقتصادی و کاهش خطر حمله بوده است ، اما در اصل ماجرا چیز دیگری است. ارتباط خوب با آمریکا برای کسانی که از حیث اقتصاد سیاسی وابسته به سرمایه داری کمپرادور هستند، بحث حیات و ممات است و فراتر از یک موضع تاکتیکی سیاسی است. منظور از «کمپرادور» یک قشر از تاجران و سرمایه داران بوده است که به عنوان واسطه با شرکت های خارجی کار می کنند و منافعشان در وابستگی بیشتر اقتصاد کشور است.
طبعا ، کسانی که مخالف این جریان هستند هم نمی گویند اقتصاد کشور را میتوان به صورت ایزوله و بسته اداره کرد و توسعه داد. اما وقتی زیان این رابطه از منافع و فوایدی بسیار بیشتر شده است، عاقلان هزینه کمتر را بر میگزینند.
اابته، این جریان که در اصل مایل به «تسلیم» و اعطای امتیاز است، از تعبیر مذاکره برای موجه نمایاندن خود در افکار عمومی سواستفاده می کند تا هم میان افرادی که نگاه تاکتیکی به مذاکره دارند و می خواهند تهدیدات را مدیریت کنند طرفدارانی کسب کند و هم آنان را که نسبت به مذاکره از موضع ضعف بدبین هستند به عنوان مقصر معرفی می کند.
عجیب آن است در شرایطی که ایالات متحده آمریکا حتی با شرکایش از موضع زورگویی و باجگیری برخورد می کند و پیشاپیش هدف خود را تسلیم ایران معرفی می کند، عده ای از این جریان در خیال خام خود می پندارند با انداختن عکس یادگاری با دشمن می توانند منافع اقتصادی و سیاسی به دست آورند!!!
۸:۲۰
تلقی از دین در مکتب علوم اجتماعی نوصدراییمن تلاش میکنم یک تعریف از دین از منظر جهان های اجتماعی حاج آقا پارسانیا ارایه دهم که شاید این اختلاف بین رویکرد دینی و جامعه شناسی متعارف از دینداری عرفی و دین حقیقی را مرتفع کند.
دین آن عقاید و مناسکی و نظاماتی است که در جهان سوم (عرصه فرهنگ عمومی) نهادینه شده که از طریق ادراک نبی یا ولی (جهان دوم) نسبتی با نفس الامر عالم (جهان اول) دارد.
از آن طرف هم میشه گفتحقایقی از نفس الامر عالم (جهان اول) در وجود نبی یا ولی متجلی می شود (جهان دوم) که اثری از آن در عرصه زندگی عمومی (جهان سوم) صورت نهادینه می یابد که آن را دین می گوییم.
پس دین یک حقیقت نفس الامری در جهان اول دارد یک انعکاس و تجلی در جهان دوم و یک صورت اجتماعی شده تا جهان سوم
این حقیقت اول در گذار از جهان اول و سوم می تواند آلوده به ادراکات غیراصیل شود و شرک شکل بگیرد یا ادراکات واژگونه مبشران دروغین از جهان اول، در جهان سوم اگر گسترش یابد و نهادینه شود «شرک» پدید می آید.
در جهان مدرن ، نفس الامر به خود « جامعه» احاله می شود در نتیجه ادیان مشرکانه مدرن مثل مارکسیسم برآمده از ادراک مارکس (نبی دروغین ) از نفس الامر جدید هستند که در سپهر عمومی گسترده و نهادینه شده.
به این معنا هم باز دین زوال نمی یابد بلکه ادیان بشری جایگزین دین الهی یا شرک با مرجعیت ادراک ماورایی می شود.
در واقع بطن سکولاریسم تجسد نفس الامر حقیقت در خود جامعه است. (کربن ذیل سرفصل ابن خلدون کتاب تاریخ فلسفه اسلامی این را خیلی قشنگ گفته)
من تلاش میکنم یک تعریف از دین از منظر جهان های اجتماعی حاج آقا پارسانیا ارایه دهم که شاید این اختلاف بین رویکرد دینی و جامعه شناسی متعارف از دینداری عرفی و دین حقیقی را مرتفع کند.دین آن عقاید و مناسکی و نظاماتی است که در جهان سوم (عرصه فرهنگ عمومی) نهادینه شده که از طریق ادراک نبی یا ولی (جهان دوم) نسبتی با نفس الامر عالم (جهان اول) دارد.
از آن طرف هم میشه گفتحقایقی از نفس الامر عالم (جهان اول) در وجود نبی یا ولی متجلی می شود (جهان دوم) که اثری از آن در عرصه زندگی عمومی (جهان سوم) صورت نهادینه می یابد که آن را دین می گوییم.
پس دین یک حقیقت نفس الامری در جهان اول دارد یک انعکاس و تجلی در جهان دوم و یک صورت اجتماعی شده تا جهان سوم
این حقیقت اول در گذار از جهان اول و سوم می تواند آلوده به ادراکات غیراصیل شود و شرک شکل بگیرد یا ادراکات واژگونه مبشران دروغین از جهان اول، در جهان سوم اگر گسترش یابد و نهادینه شود «شرک» پدید می آید.
در جهان مدرن ، نفس الامر به خود « جامعه» احاله می شود در نتیجه ادیان مشرکانه مدرن مثل مارکسیسم برآمده از ادراک مارکس (نبی دروغین ) از نفس الامر جدید هستند که در سپهر عمومی گسترده و نهادینه شده.
به این معنا هم باز دین زوال نمی یابد بلکه ادیان بشری جایگزین دین الهی یا شرک با مرجعیت ادراک ماورایی می شود.
در واقع بطن سکولاریسم تجسد نفس الامر حقیقت در خود جامعه است. (کربن ذیل سرفصل ابن خلدون کتاب تاریخ فلسفه اسلامی این را خیلی قشنگ گفته)
۴:۵۶
هیس! دخترها فریاد نمی زنند
سید آرش وکیلیان این مطلب را به بهانه ماجرای پژمان جمشیدی می نویسم، بدون آنکه اطلاعاتی در مورد پرونده وی و یا داوری درباره آنچه رخ داشته باشم. شاید پژمان جمشیدی تجاوز به عنف کرده یا زن شاکی قصد اخاذی داشته باشد. در هر دو صورتش از اهمیت این مطلب نمی کاهد.
به عنوان پدری که دو دختر دارد برایم سخت است اعتراف کنم که شانس اجرای عدالت در پرونده های تعرض و تجاوز جنسی برای قربانیان زن بسیار کمتر است. لذا آنها خود برای پرهیز از انگ اجتماعی پیشاپیش سکوت می کنند و در تحلیل داده های شبکه های اجتماعی در مورد اخیر نیز نشان می دهد که افکار عمومی در این رسانه ها طرف مرد را گرفته است!
فیلم «هیس! دخترها فریاد نمی زنند» یکی از بهترین آثار سینمایی است که بدون غلتیدن در وادی فمینیسم و مردستیزی ، به زیبایی شرایط ظالمانه را نقد کرده است. در این فیلم اغلب مردان شریف و حامی زنان هستند از قاضی و بازپرس تا نامزد زن متهم، اما شرایط اجتماعی به صورتی است که احتمال ضعیفی برای احقاق حق وی وجود دارد.
دو سه سال پیش پیگیر بودیم که «لایحه منع سوء رفتار (خشونت) علیه زنان» در مجلس مصوب کرد، ولی علی رغم تاکید رهبر انقلاب تلاقی تعصبات یک جریان مذهبی و مطالبات افراطی یک جریان فمینیستی به همراه برخی تحلیل های نادرست یک نهاد امنیتی مانع از تصویب آن شد و مجلس قبل ترجیح داد به جای چنین موضوع داغ و پرجدلی، آخرین روزهایش را صرف بحث درباره تعطیلی پنجشنبه یا شنبه بکند.
در انتها جا دارد وصایای رسول الله در حجت الوداع را پیش چشم داشته باشیم:«من در اين سرزمين به شما سفارش مي كنم كه به زنان نيكي كنيد. زيرا آنان امانت هاي الهي در دست شما هستند، و با قوانين الهي بر شما حلال شده اند»
سید آرش وکیلیان این مطلب را به بهانه ماجرای پژمان جمشیدی می نویسم، بدون آنکه اطلاعاتی در مورد پرونده وی و یا داوری درباره آنچه رخ داشته باشم. شاید پژمان جمشیدی تجاوز به عنف کرده یا زن شاکی قصد اخاذی داشته باشد. در هر دو صورتش از اهمیت این مطلب نمی کاهد.به عنوان پدری که دو دختر دارد برایم سخت است اعتراف کنم که شانس اجرای عدالت در پرونده های تعرض و تجاوز جنسی برای قربانیان زن بسیار کمتر است. لذا آنها خود برای پرهیز از انگ اجتماعی پیشاپیش سکوت می کنند و در تحلیل داده های شبکه های اجتماعی در مورد اخیر نیز نشان می دهد که افکار عمومی در این رسانه ها طرف مرد را گرفته است!
فیلم «هیس! دخترها فریاد نمی زنند» یکی از بهترین آثار سینمایی است که بدون غلتیدن در وادی فمینیسم و مردستیزی ، به زیبایی شرایط ظالمانه را نقد کرده است. در این فیلم اغلب مردان شریف و حامی زنان هستند از قاضی و بازپرس تا نامزد زن متهم، اما شرایط اجتماعی به صورتی است که احتمال ضعیفی برای احقاق حق وی وجود دارد.
دو سه سال پیش پیگیر بودیم که «لایحه منع سوء رفتار (خشونت) علیه زنان» در مجلس مصوب کرد، ولی علی رغم تاکید رهبر انقلاب تلاقی تعصبات یک جریان مذهبی و مطالبات افراطی یک جریان فمینیستی به همراه برخی تحلیل های نادرست یک نهاد امنیتی مانع از تصویب آن شد و مجلس قبل ترجیح داد به جای چنین موضوع داغ و پرجدلی، آخرین روزهایش را صرف بحث درباره تعطیلی پنجشنبه یا شنبه بکند.
در انتها جا دارد وصایای رسول الله در حجت الوداع را پیش چشم داشته باشیم:«من در اين سرزمين به شما سفارش مي كنم كه به زنان نيكي كنيد. زيرا آنان امانت هاي الهي در دست شما هستند، و با قوانين الهي بر شما حلال شده اند»
۴:۵۹
در آستانه روز صفر آبیتغییر اقلیم جدی است، آن را جدی بگیریم.
مستند علمی «زمین ۲۱۰۰» در سال ۲۰۰۶ ساخته شده و به زیبایی نشان می دهد که چطور روند تغییرات اقلیمی کوچک و به ظاهر معمولی تا پایان سده میتواند به فروپاشی تمدن منجر شود.
یکی از این پیش بینی ها که در ایران و کل منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا امسال رخ داده ، خشکسالی گسترده و شدید است. در قطعه انتخاب شده از این مستند شاهد هستید که وقوع خشکسالی تا سال ۲۰۳۰ پیش بینی شده است.
متاسفانه با روند فعلی، تغییرات رخ داده تا سال ۲۰۵۰ نسبت به فجایع بعد از آن شبیه شوخی است. یعنی بشر تازه در ابتدای قسمت بد ماجرا قرار دارد و باید زودتر آن را تمهید کند.
ضمنا ما وارد چرخه گرمایش ناشی از افزایش گازهای گلخانه ای شده ایم و توقف آن با کنترل سوخت های فسیلی ، به تنهایی ممکن نیست. اگر افزایش دما از ۱.۵ درجه فعلی به ۳ درجه برسد محتمل است که تمدن کنونی اصلا توان مدیریت تبعات آن را نداشته باشد.
تغییر اقلیم جدی است، آن را جدی بگیریم.
مستند علمی «زمین ۲۱۰۰» در سال ۲۰۰۶ ساخته شده و به زیبایی نشان می دهد که چطور روند تغییرات اقلیمی کوچک و به ظاهر معمولی تا پایان سده میتواند به فروپاشی تمدن منجر شود.
یکی از این پیش بینی ها که در ایران و کل منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا امسال رخ داده ، خشکسالی گسترده و شدید است. در قطعه انتخاب شده از این مستند شاهد هستید که وقوع خشکسالی تا سال ۲۰۳۰ پیش بینی شده است.
متاسفانه با روند فعلی، تغییرات رخ داده تا سال ۲۰۵۰ نسبت به فجایع بعد از آن شبیه شوخی است. یعنی بشر تازه در ابتدای قسمت بد ماجرا قرار دارد و باید زودتر آن را تمهید کند.
ضمنا ما وارد چرخه گرمایش ناشی از افزایش گازهای گلخانه ای شده ایم و توقف آن با کنترل سوخت های فسیلی ، به تنهایی ممکن نیست. اگر افزایش دما از ۱.۵ درجه فعلی به ۳ درجه برسد محتمل است که تمدن کنونی اصلا توان مدیریت تبعات آن را نداشته باشد.
تغییر اقلیم جدی است، آن را جدی بگیریم.
۴:۱۷
سرمایه داری+ لیبرال دموکراسی یک سیستم نسبتا باز اقتصاد سیاسی
سید آرش وکیلیان
در تحلیل اینکه چطور یک مسلمان چپگرای متولد اوگاندا می تواند شهردار متروپلیس نیویورک به عنوان یک قطب نظام جهانی سرمایه داری شود، باید به سرشت این سیستم توجه داشت.
سیستم سرمایه داری در ترکیب با لیبرال دموکراسی در ایالات متحده آمریکا ، یک سیستم نسبتا باز و پویای اقتصادی سیاسی است. مقصود از سیستم باز سیستمی است که تبادلات و تعاملات آن با محیطش بسیار فراوان است و نسبت به تحولات به آسانی انعطاف نشان می دهد و آرایش درونی آن تغییر می کند. البته این انعطاف بی نهایت نیست و دو حزب اصلی دموکرات و جمهوریخواه ، تداوم و پایداری سیستم سیاسی و یک بروکراسی پیچیده و عمیق استمرار اداری را تضمین می کند.
برای درک سیستم باز ایالات متحده باید در نظر داشت که این کشور در بدو امر به عنوان دموکراسی تجار و ملاکان و صنعتگران تاسیس شد و چند دهه طول کشید تا در زمان اندرو جکسون، ایده دموکراسی همگانی با رأی برابر و مستقیم برای مردان سفیدپوست توسعه یافت. سپس در زمان آبراهام لینکلن ، سیاهان از حقوق شهروندی برخوردار شدند. در اوایل سده بیستم زنان حق رای به دست آوردند و نهایتا در دهه ۱۹۶۰ ، جنبش حقوق مدنی از حق رأی برابر اقلیت های نژادی حمایت کرد.
اما اینکه چرا در این مقطع یک مهاجر مسلمان چپگرا در یک مرکز سرمایه داری آمریکا رای می آورد ، به وضعیت محیط سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی دو دهه اخیر آمریکا مربوط می شود. در دو دهه اخیر ، با اجرای سیاست های اقتصادی نئولیبرال تمرکز شدید سرمایه در دست یک اقلیت کوچک رخ داده است، راستگرایی سیاسی با رویکرد ملیگرایی مرکانتیلیستی به پا خاسته است، مداخلات جهانی آمریکا به فجایع انسانی دامن زده است و کلا گرایش مرکزی دو حزب سنتی مقبولیت خود را در تا حد زیادی از دست داده است.
در نتیجه رای دهندگان به تدریج از مرکز طیف سیاسی یعنی چپ و راست میانه که کلینتون ها و بوش ها معرف آن بودند به سمت گرایش های رادیکال تر چپ نظیر سندرز و راست نظیر ترامپ گرایش پیدا کرده اند و گزینه های میانه طیف که زمانی با بلومبرگ بر نیویورک حاکم بودند، جذابیت عمومی خود را از دست داده اند. با این اوصاف شهر نیویورک که یکی از مراکز سیاسی شمال شرق آمریکا یا نیوانگلند است، همسان باقی مناطق این ناحیه به سمت ایدئولوژی پروگرسیویسم یا ترقیخواهی گرایش یافته و گونه ای از چپ آمریکایی را در آن ظهور کرده است.
اینکه این دوگانه چپ و راست رادیکال تا چه حد سیاست عمومی ایالات متحده را متحول می کند، امری پیچیده و پیش بینی آن دشوار است. چون ساختارهای پایدارتر قضایی و اداری در برابر تغییرات شدید و سریع مقاومت می کنند. اما به هر حال بسیار محتمل است در انتخابات های آتی گرایش میانه که طی سده بیستم بر آمریکا حاکم بود، به شدت تضعیف و سیاست محلی و ملی کاملا به عرصه هماوردی چپ و راست جدید امریکایی بدل گردد.
چپ جدید امریکایی گرایش به برابری خواهی اقتصادی و اجتماعی، حمایت از حقوق اقلیت های مذهبی، نژادی و جنسیتی ، توسعه نهادهای دموکراتیک و کنترل سرمایه داری بازار آزاد دارد و در مقابل راست جدید امریکایی گرایش به ملی گرایی مذهبی، حمایت از صنایع داخلی و ارزش های اخلاقی سنتی، اعمال زور در سطح داخلی و خارجی در برابر مخالفان دارد.
در حال حاضر مجالس و دولت های ۲۳ ایالت کاملا در کنترل جمهوریخواهان و ۱۵ ایالت کاملا در کنترل دموکرات هاست و از حیث جمعیتی نسبت ۴۱.۵ در برابر ۳۶.۵ درصد است.
سید آرش وکیلیاندر تحلیل اینکه چطور یک مسلمان چپگرای متولد اوگاندا می تواند شهردار متروپلیس نیویورک به عنوان یک قطب نظام جهانی سرمایه داری شود، باید به سرشت این سیستم توجه داشت.
سیستم سرمایه داری در ترکیب با لیبرال دموکراسی در ایالات متحده آمریکا ، یک سیستم نسبتا باز و پویای اقتصادی سیاسی است. مقصود از سیستم باز سیستمی است که تبادلات و تعاملات آن با محیطش بسیار فراوان است و نسبت به تحولات به آسانی انعطاف نشان می دهد و آرایش درونی آن تغییر می کند. البته این انعطاف بی نهایت نیست و دو حزب اصلی دموکرات و جمهوریخواه ، تداوم و پایداری سیستم سیاسی و یک بروکراسی پیچیده و عمیق استمرار اداری را تضمین می کند.
برای درک سیستم باز ایالات متحده باید در نظر داشت که این کشور در بدو امر به عنوان دموکراسی تجار و ملاکان و صنعتگران تاسیس شد و چند دهه طول کشید تا در زمان اندرو جکسون، ایده دموکراسی همگانی با رأی برابر و مستقیم برای مردان سفیدپوست توسعه یافت. سپس در زمان آبراهام لینکلن ، سیاهان از حقوق شهروندی برخوردار شدند. در اوایل سده بیستم زنان حق رای به دست آوردند و نهایتا در دهه ۱۹۶۰ ، جنبش حقوق مدنی از حق رأی برابر اقلیت های نژادی حمایت کرد.
اما اینکه چرا در این مقطع یک مهاجر مسلمان چپگرا در یک مرکز سرمایه داری آمریکا رای می آورد ، به وضعیت محیط سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی دو دهه اخیر آمریکا مربوط می شود. در دو دهه اخیر ، با اجرای سیاست های اقتصادی نئولیبرال تمرکز شدید سرمایه در دست یک اقلیت کوچک رخ داده است، راستگرایی سیاسی با رویکرد ملیگرایی مرکانتیلیستی به پا خاسته است، مداخلات جهانی آمریکا به فجایع انسانی دامن زده است و کلا گرایش مرکزی دو حزب سنتی مقبولیت خود را در تا حد زیادی از دست داده است.
در نتیجه رای دهندگان به تدریج از مرکز طیف سیاسی یعنی چپ و راست میانه که کلینتون ها و بوش ها معرف آن بودند به سمت گرایش های رادیکال تر چپ نظیر سندرز و راست نظیر ترامپ گرایش پیدا کرده اند و گزینه های میانه طیف که زمانی با بلومبرگ بر نیویورک حاکم بودند، جذابیت عمومی خود را از دست داده اند. با این اوصاف شهر نیویورک که یکی از مراکز سیاسی شمال شرق آمریکا یا نیوانگلند است، همسان باقی مناطق این ناحیه به سمت ایدئولوژی پروگرسیویسم یا ترقیخواهی گرایش یافته و گونه ای از چپ آمریکایی را در آن ظهور کرده است.
اینکه این دوگانه چپ و راست رادیکال تا چه حد سیاست عمومی ایالات متحده را متحول می کند، امری پیچیده و پیش بینی آن دشوار است. چون ساختارهای پایدارتر قضایی و اداری در برابر تغییرات شدید و سریع مقاومت می کنند. اما به هر حال بسیار محتمل است در انتخابات های آتی گرایش میانه که طی سده بیستم بر آمریکا حاکم بود، به شدت تضعیف و سیاست محلی و ملی کاملا به عرصه هماوردی چپ و راست جدید امریکایی بدل گردد.
چپ جدید امریکایی گرایش به برابری خواهی اقتصادی و اجتماعی، حمایت از حقوق اقلیت های مذهبی، نژادی و جنسیتی ، توسعه نهادهای دموکراتیک و کنترل سرمایه داری بازار آزاد دارد و در مقابل راست جدید امریکایی گرایش به ملی گرایی مذهبی، حمایت از صنایع داخلی و ارزش های اخلاقی سنتی، اعمال زور در سطح داخلی و خارجی در برابر مخالفان دارد.
در حال حاضر مجالس و دولت های ۲۳ ایالت کاملا در کنترل جمهوریخواهان و ۱۵ ایالت کاملا در کنترل دموکرات هاست و از حیث جمعیتی نسبت ۴۱.۵ در برابر ۳۶.۵ درصد است.
۹:۳۰
جمهوری اسلامی ایران و هنر تصمیم نگرفتنسید آرش وکیلیان
در شرایطی که در معرض بحران های خشکسالی، تحریم، رکود تورمی، تهدید رژیم صهیونیستی و ... هستیم این سوال پیش می آید که تدبیر مقامات در برابر این بحران ها چیست؟ خشکسالی ، تحریم، حمله صهیونیست ها و ... رویدادهای غیرمترقبه نبوده و انتظار می رفته که نظام پیشاپیش تمهیدات روشن و مشخصی برای مواجهه با آن اتخاذ کرده باشد. اما در عمل شاهد عکس ماجرا هستیم. علت چیست؟!
آنچه من در خلال کار در حکومت دریافته ام این است که هزینه تصمیم گرفتن در نظام بسیار بیش از تصمیم نگرفتن است، زیرا هر وضعیت ذی نفعان متنفذی دارد و هر انتخاب با دشواری ها و چالش هایی روبرو است. کمتر می توان تصمیمی را یافت که همه ذی نفعان موافقش باشند و منافع آن به روشنی بر مضارش فزونی داشته باشد. مسئولان با ایجاد شوراهای عالی یا پاسکاری مسئولیت ها ، از پذیرش بار یک تصمیم می گریزند و خیلی اوقات تصمیم را به آینده موکول می کنند.
مسئولان نظام درگیر یک انگاره از سیاستمدار معصوم و بی نقص هستند که باید همچون خداوند بهترین ها را رقم بزند ولی در سیاست واقعی چنین چیزی امکان ندارد و سیاستمدار بسیاری اوقات مجبور است میان ترجیحات اشخاص و گروه های ذی نفع دست به انتخاب میان بد و بدتر بزند.
در دهه اخیر نتیجه آن انگاره و واقعیت میدانی آن شده است که مقامات نظام ترجیح می دهند که انتخابی نکنند و تصمیمی در موضوعات مورد اختلاف نگیرند و اصطلاحا بگویند «چرا عاقل کند کاری؟!» این عافیت جویی اشخاص به همراه مقاومت عمومی در برابر هزینه ها منجر به آن شده است که سیاستمداران ما تصمیم نگیرند تا جایی که شرایط بحرانی شود و واقعیت تصمیمی را به آنها تحمیل کند.
اکنون تجمیع بحران ها کشور را در موقعیت شکننده قرار داده و مسئولان باید صادقانه با خود و مردم مواجه شوند و بپذیرند که باید تصمیمات سخت و بزرگ بگیرند تا با بحران ها مقابله کنند. این تصمیمات حتما عده ای را ناراضی می کند اما تصمیم نگرفتن عواقب بدتری دارد.
تصمیم نگرفتن حاکمان به معنای حکمرانی نکردن است و تدریجا قابلیت حکمرانی کردن را از حکومت می گیرد و اگر جایی تصمیمی هم اتخاذ کند دیگر توان پیاده سازی آن را نخواهد داشت و این وضعیت در نهایت زوال عملی نظام و فلاکت کشور را رقم خواهد زد. تصمیم نگرفتن تدریجا سرمایه سیاسی و اجتماعی حکومت را نابود می کند بدون آنکه دستاوردی داشته باشد. تصمیم نگرفتن، چالش را تبدیل به بحران می کند و پنجره فرصت برای انتخاب های آسان تر را می بیند و حکومت ناچار از انتخاب های سخت تر می شود.
البته ضرورت تصمیم گرفتن به معنای معقولیت هر تصمیمی نیست. در تصمیم گیری اصولی مثل تحلیل ذی نفعان، تحلیل ریسک ، تحلیل هزینه و فایده و نظایر آن باید لحاظ شود و با توجه به جمیع جهات تصمیمی اتخاذ شود اما هزینه های آن را هم سیاستمدار برعهده بگیرد تا بتواند به حل بحران دست یابد. ضمنا قرار نیست همه اشخاص به خصوص اطرافیان و وابستگان و هواداران همیشه از تصمیمات منتفع شوند. سیاستمدار باید به جامعه اعلام کند که «وفاق» هنر تصمیم گیری جمعی است نه اجتناب از تصمیم گیری برای جلب رضایت همگان!
سید آرش وکیلیان در شرایطی که در معرض بحران های خشکسالی، تحریم، رکود تورمی، تهدید رژیم صهیونیستی و ... هستیم این سوال پیش می آید که تدبیر مقامات در برابر این بحران ها چیست؟ خشکسالی ، تحریم، حمله صهیونیست ها و ... رویدادهای غیرمترقبه نبوده و انتظار می رفته که نظام پیشاپیش تمهیدات روشن و مشخصی برای مواجهه با آن اتخاذ کرده باشد. اما در عمل شاهد عکس ماجرا هستیم. علت چیست؟!
آنچه من در خلال کار در حکومت دریافته ام این است که هزینه تصمیم گرفتن در نظام بسیار بیش از تصمیم نگرفتن است، زیرا هر وضعیت ذی نفعان متنفذی دارد و هر انتخاب با دشواری ها و چالش هایی روبرو است. کمتر می توان تصمیمی را یافت که همه ذی نفعان موافقش باشند و منافع آن به روشنی بر مضارش فزونی داشته باشد. مسئولان با ایجاد شوراهای عالی یا پاسکاری مسئولیت ها ، از پذیرش بار یک تصمیم می گریزند و خیلی اوقات تصمیم را به آینده موکول می کنند.
مسئولان نظام درگیر یک انگاره از سیاستمدار معصوم و بی نقص هستند که باید همچون خداوند بهترین ها را رقم بزند ولی در سیاست واقعی چنین چیزی امکان ندارد و سیاستمدار بسیاری اوقات مجبور است میان ترجیحات اشخاص و گروه های ذی نفع دست به انتخاب میان بد و بدتر بزند.
در دهه اخیر نتیجه آن انگاره و واقعیت میدانی آن شده است که مقامات نظام ترجیح می دهند که انتخابی نکنند و تصمیمی در موضوعات مورد اختلاف نگیرند و اصطلاحا بگویند «چرا عاقل کند کاری؟!» این عافیت جویی اشخاص به همراه مقاومت عمومی در برابر هزینه ها منجر به آن شده است که سیاستمداران ما تصمیم نگیرند تا جایی که شرایط بحرانی شود و واقعیت تصمیمی را به آنها تحمیل کند.
اکنون تجمیع بحران ها کشور را در موقعیت شکننده قرار داده و مسئولان باید صادقانه با خود و مردم مواجه شوند و بپذیرند که باید تصمیمات سخت و بزرگ بگیرند تا با بحران ها مقابله کنند. این تصمیمات حتما عده ای را ناراضی می کند اما تصمیم نگرفتن عواقب بدتری دارد.
تصمیم نگرفتن حاکمان به معنای حکمرانی نکردن است و تدریجا قابلیت حکمرانی کردن را از حکومت می گیرد و اگر جایی تصمیمی هم اتخاذ کند دیگر توان پیاده سازی آن را نخواهد داشت و این وضعیت در نهایت زوال عملی نظام و فلاکت کشور را رقم خواهد زد. تصمیم نگرفتن تدریجا سرمایه سیاسی و اجتماعی حکومت را نابود می کند بدون آنکه دستاوردی داشته باشد. تصمیم نگرفتن، چالش را تبدیل به بحران می کند و پنجره فرصت برای انتخاب های آسان تر را می بیند و حکومت ناچار از انتخاب های سخت تر می شود.
البته ضرورت تصمیم گرفتن به معنای معقولیت هر تصمیمی نیست. در تصمیم گیری اصولی مثل تحلیل ذی نفعان، تحلیل ریسک ، تحلیل هزینه و فایده و نظایر آن باید لحاظ شود و با توجه به جمیع جهات تصمیمی اتخاذ شود اما هزینه های آن را هم سیاستمدار برعهده بگیرد تا بتواند به حل بحران دست یابد. ضمنا قرار نیست همه اشخاص به خصوص اطرافیان و وابستگان و هواداران همیشه از تصمیمات منتفع شوند. سیاستمدار باید به جامعه اعلام کند که «وفاق» هنر تصمیم گیری جمعی است نه اجتناب از تصمیم گیری برای جلب رضایت همگان!
۴:۲۸
چرا سالهاست در فیلترینگ می بازیم؟فیلترینگ در ایران سالهاست به مسئله اصلی سیاستگذاری فضای مجازی تبدیل شده؛ در حالی که به باور یک دکتری سیاستگذاری فرهنگی، این تمرکز افراطی بر فیلتر کردن یا نکردن باعث فراموشی چالشهای واقعی حکمرانی دیجیتال شده است، وی عنوان کرد که مسأله اصلی نه ممنوعیت یا آزادی پلتفرمهای خارجی، بلکه ضعف ساختار حکمرانی، تعارض منافع و ناتوانی در ایجاد اکوسیستم رقابتی داخلی است.به گزارش ایسنا، این روزها بحث دسترسی برخی افراد با جایگاه سیاسی و یا شرایط شغلی خاص به اینترنت بدون فیلتر یا با محدودیت کمتر به مناقشه سیاسی روز تبدیل شده است. در همین زمینه سید آرش وکیلیان- دکتری سیاستگذاری فرهنگی- در یاداشتی به آن اشاره کرده که در ادامه می خوانید :نخست بگویم که می خواهم از این موضوع کلا عبور کنم و برایم مهم نیست کدام طرف این دعوا درست می گوید. فیلترینگ یک ابزار ضعیف اعمال حکمرانی است که استفاده گسترده از آن همراه با تمرکز مخالفانش بر آن، سبب شده مسأله اصلی حاکمرانی ملی فضای مجازی کلا مغفول بماند.برای درک بهتر وضعیت یک مثال تصنعی میزنم. فرض کنیم که در شهر ما در کنار سرویس های تاکسی اینترنتی موجود یک سرویس جهانی مثل اوبر با کیفیت بهتر، خدمات ارزانتر و تجربه جهانی هم وجود داشت و مورد اقبال گسترده مردم بود. البته، این سرویس تابع قوانین و مقررات کشور از جمله بیمه، مالیات و راهنمایی و رانندگی هم نبود.حکومت با این سرویس باید چه برخوردی می کرد؟حالت اول- چون این سرویس مورد اقبال و استفاده گسترده مردم است، آن را آزاد بگذارد. نتیجه این وضعیت ورشکستگی سرویس داخلی از یک سو و افزایش جرم تحت پوشش آن سرویس از سوی دیگر خواهد بود. (کما اینکه در حالت واقعی سکوهای رسانه اجتماعی داخلی بدون حمایت حکومت در مقیاس ملی استمرار نمی یابد و نیز سکوهای خارجی نظیر اینستاگرام محمل ترویج جرایمی مثل قمار برخط با گردش سالانه چند ده همت شده است.)حالت دوم- حکومت کلا این سرویس را ممنوع اعلام کند و اتصال کاربران به آن را مسدود کند. در شرایطی که کاربران بتوانند با ابزارهای پالایش گریز و صرف هزینه بیشتر همچنان از آن استفاده کنند و البته اطلاعات هویتی آنها هم ناشناس بماند، این سیاست نتایج ناخواسته زیانباری دارد. در نتیجه، هم کاربران از وضعیت ناراضی می شود و هم حکومت به هدف خود نمی رسد. (این وضعیتی است که در شیوه رایج فیلترینگ رخ داده است.)حالت سوم - حکومت آن سرویس را رها کند اما با رانندگان مجرم برخورد کند. ظاهراً این حالت تا حدی بهینه است و تبعات زیانبار کمتری دارد و نارضایتی کمتری ایجاد می کند، اما اجرای موفق آن مشروط بر این است که سرویس تاکسی اینترنتی خارجی با مقامات قضایی در شناسایی مجرمان همکاری کند. اما در حالتی که سکو چنین مشارکتی نکند، این رویه هم چندان موفق نخواهد بود. (این چالشی است که ایران در مقایسه با کشورهای اطراف نظیر ترکیه و عربستان در برابر سکوهای خارجی دارد.)حالت چهارم- خط مشی بهتر می تواند آن باشد که حکومت با همکاری خودروسازان، شهرداری، پلیس و ... امکانات و امتیازات متعددی برای تاکسی های اینترنت داخلی فراهم سازد و در مقابل کار سرویس خارجی و تاکسی های متصل به آن را دشوار کند.این سیاستی بوده که از بدو تاسیس شورایعالی فضای مجازی تا مصوبات اخیر در دولت جناب پزشکیان مدنظر بوده است. تلاش شده با توسعه شبکه داخلی، ایجاد اختلاف قیمت ترافیک داخل و خارج، تسهیم درآمد به نفع سکوهای داخل، ترافیک شیپینگ، پشتیبانی زیرساختی و روش های دیگر چارچوب کلی به نفع سرویس داخلی شکل بگیرد.ادامه در لینک زیرhttps://www.isna.ir/news/1404090804494/چرا-سال-هاست-در-فیلترینگ-می-بازیمتوضیح : صحبت فیلم مربوط به دوران دبیری دکتر فیروزآبادی در شورایعالی فضای مجازی می باشذ
۹:۴۹
ارزیابی جنگ تحمیلی آمریکا و اسراییل علیه ایرانسید آرش وکیلیان
اوباما در زمان انعقاد برجام به منتقدان داخلی اش گفته بود اگر توافق نکنیم، جنگ میشود. تعبیر دیگر سخن وی آن است که توافق و جنگ دو راهبرد برای تغییر رفتار ایران هستند که در صورت ناکامی اولی، راهبرد دوم مورد استفاده قرار می گیرد.
اکنون ، شش ماه بعد از وقوع جنگ میتوان به ارزیابی روشن تری از آن رسید .آمریکا و اسراییل بر اساس این ارزیابی که ایران در منطقه بازوهایش را در سوریه و لبنان از دست داده و ضعیف شده است ، طرحی تهاجمی برای تغییر رفتار یا حتی تغییر نظام در ایران را تهیه کردند.
فاز اول این استراتژی ، طراحی یک نقشه فریب بود. ایران وارد مذاکرات شد و انعطاف پذیری زیادی نشان داد و تا حد زیادی این خوش بینی در مسئولان شکل گرفت که میشود به توافقی کم و بیش مشابه با برجام دست یافت . اما در حین مذاکرات به طور ناغافل تهاجم به کشور آغاز شد.
فاز دوم تهاجم یک ضربه مهلک در چند روز نخست جنگ بود. صهیونیست ها موفق شدند تعداد زیادی از مقامات نظامی و دانشمندان کشور را شهید کنند ، البته در حوزه مقامات سیاسی چندان موفق نبودند. برآورد آنها این بود که این ضربه سیستم سیاسی و نظامی ایران را مختل می کند.
فاز سوم ضربه کاری به زیرساخت های هسته ای و نظامی ایران بود به طوری که ایران قابلیت غنی سازی ، آفندی و پدافندی خود را به طور موثری از دست بدهد. این کار با عملیات مشترک آمریکا و اسراییل انجام گرفت.
فاز چهارم حمله تلاش برای تاثیرگذاری اجتماعی و رسانه ای بود تا مردم نسبت به پایداری نظام متزلزل شوند.
در نهایت قرار بود نظام تهدید امنیتی را بسیار جدی تلقی کند و در مذاکرات آتی امتیازات مهمی را تقدیم کند و به عبارتی ایران تسلیم شود.
از منظر ارزیابی می توان گفت فاز اول تا حد زیادی موفق بود و نظام اصلا آماده مواجهه با حمله در حین مذاکرات نبود. فاز دوم و سوم به جهت تاکتیکی ضرباتی را وارد کرد اما این ضربات اصلا در حدی نبود که منجر به خلا قدرت سیاسی یا حتی اختلال اساسی در سازمان سیاسی و نظامی کشور شود. لذا تقریبا از همان روز اول جمهوری اسلامی ایران وارد فاز آفند با رویکرد بازدارندگی شد و تدریجا شدت حملات خود را افزایش داد. در روزهای آخر جنگ به طور واضحی سامانه پدافندی اسراییل توان مقابله را از دست داد و در نهایت مراکز بسیار حساسی مثل موسسه وایزمن تخریب شد و زیرساخت های انرژی اسراییل دچار آسیب شد.
در حوزه اجتماعی و رسانه ای اوج ناکامی صهیونیست ها رقم خورد به طوری که به جای مقابله مردم با نظام یا دست کم خالی کردن پشت آن ، یک موج ملی گرایی قوی ظهور کرد که دفاع از میهن را خط قرمز خود در برابر مهاجم خارجی در نظر گرفت و اختلافات سیاسی و اجتماعی مدتی کنار گذاشته شد.
در مجموع می توان گفت طرح حمله با هدف تغییر رویکرد و رفتار نظام در حوزه امنیتی در منطقه در دستیابی به اهداف خود ناکام بود و اگر طرح حمله در جهت تغییر آرایش قدرت داخل کشور بود، اساسا به آن نزدیک هم نشد. انتظار آمریکا این بودکه نه تنها زیرساخت های نظامی و هسته ای را تخریب کند بلکه ایران را وادار نماید از حق غنی سازی صرفنظر کند و توان موشکی خود را کاهش دهد. اگر این هدف راهبردی محقق شده بود ایران امتیازات قابل توجهی را در مذاکرات به آمریکا می داد بدون آنکه در ازای آن چیز خاصی دریافت کند.
البته جا دارد که توجه شود نظام هنوز نتوانسته از این شوک بهره برداری سیاسی و اجتماعی لازم برای گذر از مشکلات ساختاری و عملکردی را انجام دهد و همچنان اختلافات و ناکارآمدی ها و اشکالات مزمن گریبانگیر نظام جمهوری اسلامی ایران می باشد و نارضایتی اجتماعی و اقتصادی استمرار دارد.
https://www.irna.ir/news/86009677
سید آرش وکیلیاناوباما در زمان انعقاد برجام به منتقدان داخلی اش گفته بود اگر توافق نکنیم، جنگ میشود. تعبیر دیگر سخن وی آن است که توافق و جنگ دو راهبرد برای تغییر رفتار ایران هستند که در صورت ناکامی اولی، راهبرد دوم مورد استفاده قرار می گیرد.
اکنون ، شش ماه بعد از وقوع جنگ میتوان به ارزیابی روشن تری از آن رسید .آمریکا و اسراییل بر اساس این ارزیابی که ایران در منطقه بازوهایش را در سوریه و لبنان از دست داده و ضعیف شده است ، طرحی تهاجمی برای تغییر رفتار یا حتی تغییر نظام در ایران را تهیه کردند.
فاز اول این استراتژی ، طراحی یک نقشه فریب بود. ایران وارد مذاکرات شد و انعطاف پذیری زیادی نشان داد و تا حد زیادی این خوش بینی در مسئولان شکل گرفت که میشود به توافقی کم و بیش مشابه با برجام دست یافت . اما در حین مذاکرات به طور ناغافل تهاجم به کشور آغاز شد.
فاز دوم تهاجم یک ضربه مهلک در چند روز نخست جنگ بود. صهیونیست ها موفق شدند تعداد زیادی از مقامات نظامی و دانشمندان کشور را شهید کنند ، البته در حوزه مقامات سیاسی چندان موفق نبودند. برآورد آنها این بود که این ضربه سیستم سیاسی و نظامی ایران را مختل می کند.
فاز سوم ضربه کاری به زیرساخت های هسته ای و نظامی ایران بود به طوری که ایران قابلیت غنی سازی ، آفندی و پدافندی خود را به طور موثری از دست بدهد. این کار با عملیات مشترک آمریکا و اسراییل انجام گرفت.
فاز چهارم حمله تلاش برای تاثیرگذاری اجتماعی و رسانه ای بود تا مردم نسبت به پایداری نظام متزلزل شوند.
در نهایت قرار بود نظام تهدید امنیتی را بسیار جدی تلقی کند و در مذاکرات آتی امتیازات مهمی را تقدیم کند و به عبارتی ایران تسلیم شود.
از منظر ارزیابی می توان گفت فاز اول تا حد زیادی موفق بود و نظام اصلا آماده مواجهه با حمله در حین مذاکرات نبود. فاز دوم و سوم به جهت تاکتیکی ضرباتی را وارد کرد اما این ضربات اصلا در حدی نبود که منجر به خلا قدرت سیاسی یا حتی اختلال اساسی در سازمان سیاسی و نظامی کشور شود. لذا تقریبا از همان روز اول جمهوری اسلامی ایران وارد فاز آفند با رویکرد بازدارندگی شد و تدریجا شدت حملات خود را افزایش داد. در روزهای آخر جنگ به طور واضحی سامانه پدافندی اسراییل توان مقابله را از دست داد و در نهایت مراکز بسیار حساسی مثل موسسه وایزمن تخریب شد و زیرساخت های انرژی اسراییل دچار آسیب شد.
در حوزه اجتماعی و رسانه ای اوج ناکامی صهیونیست ها رقم خورد به طوری که به جای مقابله مردم با نظام یا دست کم خالی کردن پشت آن ، یک موج ملی گرایی قوی ظهور کرد که دفاع از میهن را خط قرمز خود در برابر مهاجم خارجی در نظر گرفت و اختلافات سیاسی و اجتماعی مدتی کنار گذاشته شد.
در مجموع می توان گفت طرح حمله با هدف تغییر رویکرد و رفتار نظام در حوزه امنیتی در منطقه در دستیابی به اهداف خود ناکام بود و اگر طرح حمله در جهت تغییر آرایش قدرت داخل کشور بود، اساسا به آن نزدیک هم نشد. انتظار آمریکا این بودکه نه تنها زیرساخت های نظامی و هسته ای را تخریب کند بلکه ایران را وادار نماید از حق غنی سازی صرفنظر کند و توان موشکی خود را کاهش دهد. اگر این هدف راهبردی محقق شده بود ایران امتیازات قابل توجهی را در مذاکرات به آمریکا می داد بدون آنکه در ازای آن چیز خاصی دریافت کند.
البته جا دارد که توجه شود نظام هنوز نتوانسته از این شوک بهره برداری سیاسی و اجتماعی لازم برای گذر از مشکلات ساختاری و عملکردی را انجام دهد و همچنان اختلافات و ناکارآمدی ها و اشکالات مزمن گریبانگیر نظام جمهوری اسلامی ایران می باشد و نارضایتی اجتماعی و اقتصادی استمرار دارد.
https://www.irna.ir/news/86009677
۵:۱۶
آنها برای نوجوانان شان برنامه دارندسید آرش وکیلیان
در زمانی که خبر خرید کمپانی وارنر برادرز از سوی نتفلیکس منتشر می شود، فصل پنجم سریال «استرنجر تینگز» (اتفاقات عجیب) هم بازار را در می نوردد و بعد از «اسکویید گیمز» تبدیل به موفقترین سریال این سکو می شود.
اما این سریال از منظر فرهنگی چندین نکته مهم دارد:۱- سریال متمرکز بر نوجوانان ، برای نوجوانان و در راستای تقویت نقش آفرینی آنهاست؛۲- سریال بر نوستالژی دهه ۱۹۸۰ تکیه کرده یعنی زمانی که جامعه آمریکایی در فرهنگ سازی قوی بوده (شبیه دهه شصت ما یه جورایی) و خواسته بین نسل امروز و آن دوره پل بزند؛۳- سریال تصویر غلیظی از نبرد خیر و شر در یک جهان فانتزی ارایه می دهد که تقریبا همه نوجوانان در جبهه خیر هستند؛۴- سریال می کوشد فاصله های فرهنگی اجتماعی جامعه آمریکا بین اقوام و طبقات را کاهش دهد؛۵- سریال الگویی از روابط جنسی درست در فرهنگ آمریکایی ارایه می دهد و البته همجنس گرایی را عادی سازی می کند؛۶- سریال سعی می کند نوعی ملی گرایی امریکایی البته منتقدانه نسبت به دولت و ارتش را تقویت کند ؛ ۷- سریال اراده اشخاص را مسئول و سازنده سرنوشت خود نشان میدهد (ایدئولوژی به شدت آمریکایی)؛۸- ضرورت کنترل قدرت خود و تسلط بر ترس خود برای ساخت جامعه بهتر یک پیام قوی به نوجوانان است.
اگر بخواهم یک اثر ایرانی اسم ببرم که یک نسخه تا حدی خوب، کمی شبیه و البته ضعیف تر برای نوجوانان ایرانی بود و می توانست با برنامه ریزی فرهنگی موثرتر واقع شود باید به «باغ کیانوش» اشاره کنم. اگر ما اهمیت فانتزی در نوجوانی را جدی تر می گرفتیم ، احتمالا آثار درخشان تری می ساختیم.
سید آرش وکیلیاندر زمانی که خبر خرید کمپانی وارنر برادرز از سوی نتفلیکس منتشر می شود، فصل پنجم سریال «استرنجر تینگز» (اتفاقات عجیب) هم بازار را در می نوردد و بعد از «اسکویید گیمز» تبدیل به موفقترین سریال این سکو می شود.
اما این سریال از منظر فرهنگی چندین نکته مهم دارد:۱- سریال متمرکز بر نوجوانان ، برای نوجوانان و در راستای تقویت نقش آفرینی آنهاست؛۲- سریال بر نوستالژی دهه ۱۹۸۰ تکیه کرده یعنی زمانی که جامعه آمریکایی در فرهنگ سازی قوی بوده (شبیه دهه شصت ما یه جورایی) و خواسته بین نسل امروز و آن دوره پل بزند؛۳- سریال تصویر غلیظی از نبرد خیر و شر در یک جهان فانتزی ارایه می دهد که تقریبا همه نوجوانان در جبهه خیر هستند؛۴- سریال می کوشد فاصله های فرهنگی اجتماعی جامعه آمریکا بین اقوام و طبقات را کاهش دهد؛۵- سریال الگویی از روابط جنسی درست در فرهنگ آمریکایی ارایه می دهد و البته همجنس گرایی را عادی سازی می کند؛۶- سریال سعی می کند نوعی ملی گرایی امریکایی البته منتقدانه نسبت به دولت و ارتش را تقویت کند ؛ ۷- سریال اراده اشخاص را مسئول و سازنده سرنوشت خود نشان میدهد (ایدئولوژی به شدت آمریکایی)؛۸- ضرورت کنترل قدرت خود و تسلط بر ترس خود برای ساخت جامعه بهتر یک پیام قوی به نوجوانان است.
اگر بخواهم یک اثر ایرانی اسم ببرم که یک نسخه تا حدی خوب، کمی شبیه و البته ضعیف تر برای نوجوانان ایرانی بود و می توانست با برنامه ریزی فرهنگی موثرتر واقع شود باید به «باغ کیانوش» اشاره کنم. اگر ما اهمیت فانتزی در نوجوانی را جدی تر می گرفتیم ، احتمالا آثار درخشان تری می ساختیم.
۲۱:۲۳
فاطمه، فاطمه استعلی شریعتی
شخصیت فاطمه سخن گفتن بسیار دشوار است. فاطمه، یک “زن” بود، آنچنان که اسلام میخواهد که زن باشد.
وی در همهی ابعاد گوناگون “زن بودن” نمونه شده بود.مظهر یک “دختر” ، در برابر پدرش.مظهر یک “همسر”، در برابر شویاش.مظهر یک “مادر”، در برابر فرزنداناش.مظهر یک “زن مبارز و مسئول”، در برابر زماناش و سرنوشت جامعهاش.وی خود یک “امام” است، یعنی یک نمونهی مثالی، یک تیپ ایدهآل برای زن، یک “اسوه”، یک “شاهد” برای هر زنی که میخواهد “شدن خویش” را خود انتخاب کند…».
️ فاطمه شدن، آسان نیست.
این ودیعهای است که باید معراجهای بزرگ را و پروازهای ماورایی را گام به گام و بال در بال علی باشد.عظمتها و رنجهای علی را باید با او قسمت کند و او مسئولیت خطیری در تاریخ آزادی و جهاد و انسانیت دارد.
او حلقه واسطهای است که تسلسل ابراهیم تا محمد را به حسین تا منجی انتقامجوی نجاتبخش انتهای تاریخ میپیوندد.
️ فاطمه به تصریح شخص پیامبر، یکی از چهار چهره ی ممتاز زن در تاریخ انسان است: مریم، آسیه، خدیجه، و در آخر: فاطمه.چرا در آخر؟
کامل ترین حلقه ی زنجیر تکامل در همه ی موجودات، در طول زمان و در همه ی دوره های تاریخی، آخرین؛ و نیز در انبیا، آخرین و فاطمه از زنان مثالی جهان، آخرین.
ارزش مریم به عیسی است که او را زاده و پرورده.ارزش آسیه (زن فرعون) به موسی است که او را پرورده و یاری کرده.ارزش خدیجه به محمد است که او را یاری کرده و به فاطمه که او را زاده و پرورده است.
و ارزش فاطمه؟چه بگویم؟به خدیجه؟به محمد؟به علی؟به حسین؟به زینب؟به خودش !
علی شریعتیشخصیت فاطمه سخن گفتن بسیار دشوار است. فاطمه، یک “زن” بود، آنچنان که اسلام میخواهد که زن باشد.
وی در همهی ابعاد گوناگون “زن بودن” نمونه شده بود.مظهر یک “دختر” ، در برابر پدرش.مظهر یک “همسر”، در برابر شویاش.مظهر یک “مادر”، در برابر فرزنداناش.مظهر یک “زن مبارز و مسئول”، در برابر زماناش و سرنوشت جامعهاش.وی خود یک “امام” است، یعنی یک نمونهی مثالی، یک تیپ ایدهآل برای زن، یک “اسوه”، یک “شاهد” برای هر زنی که میخواهد “شدن خویش” را خود انتخاب کند…».
️ فاطمه شدن، آسان نیست.این ودیعهای است که باید معراجهای بزرگ را و پروازهای ماورایی را گام به گام و بال در بال علی باشد.عظمتها و رنجهای علی را باید با او قسمت کند و او مسئولیت خطیری در تاریخ آزادی و جهاد و انسانیت دارد.
او حلقه واسطهای است که تسلسل ابراهیم تا محمد را به حسین تا منجی انتقامجوی نجاتبخش انتهای تاریخ میپیوندد.
️ فاطمه به تصریح شخص پیامبر، یکی از چهار چهره ی ممتاز زن در تاریخ انسان است: مریم، آسیه، خدیجه، و در آخر: فاطمه.چرا در آخر؟کامل ترین حلقه ی زنجیر تکامل در همه ی موجودات، در طول زمان و در همه ی دوره های تاریخی، آخرین؛ و نیز در انبیا، آخرین و فاطمه از زنان مثالی جهان، آخرین.
ارزش مریم به عیسی است که او را زاده و پرورده.ارزش آسیه (زن فرعون) به موسی است که او را پرورده و یاری کرده.ارزش خدیجه به محمد است که او را یاری کرده و به فاطمه که او را زاده و پرورده است.
و ارزش فاطمه؟چه بگویم؟به خدیجه؟به محمد؟به علی؟به حسین؟به زینب؟به خودش !
۴:۱۲
تشیع خراسانی تن به کنیزی نمی دهدسید آرش وکیلیان
چند روز پیش دوستی می پرسید چرا ایران دست از خصومت با آمریکا بر نمی دارد، این چه توجیه از منظر احکام مذهبی و منافع ملی دارد؟!
راستش این مطالبه از زمان پایان جنگ ایران و عراق مکرراً از سوی یک جریان سیاسی قوی در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران دنبال شده و مکرراً به آمریکا پیشنهاد انواع توافق را داده اند که نمونه مشهورش برجام است.اما هر بار طرف آمریکایی به نوعی زیر میز زده است که برای نمونه «محور شرارت خواندن ایران » بعد از همکاری در موضوع حمله به افغانستان و یا خروج یکطرفه از برجام بوده است.
مسأله این است که از منظر زورمداران حاکم بر آمریکا ، ایران نمی تواند یک طرف معتبر برای توافق باشد. یعنی اگر بناست ایران به خواست آمریکا تمکین کند، این باید به رسم تعامل با دول عرب خلیج فارس به شیوه کنیزی باشد و نه همسری. پایگاه آمریکایی با خرج خود آن دول مستقر شود و علاوه بر آن، سالانه باج گزافی در قالب فروش تسلیحات و ... ستانده شود تا امنیت و رفاه زیر سایه سروری آمریکا فراهم گردد.
در ایران عده قابل توجهی هزینه مقاومت در برابر آمریکا در موضوعات مختلف از هسته ای تا موشکی را بسیار گزاف می دانند و مایلند که با توافق با آمریکا تحریم ها رفع گردد. اما یا نمی دانند یا نمی گویند که آمریکا حکومت مستقل ایران را به عنوان طرف توافق نمی پذیرد ، بلکه از موضع برتر خواستار تحمیل نظر خود می باشد.
ممکن است عده ای منطق زور را قبول داشته باشند و بگویند چون آمریکا زور بسیار بیشتری دارد ، پس محق است که زور بگوید و ما باید اطاعت کنیم تا به رسم کنیزی و بندگی ، سهمی از خوان نعمت مثل دول عرب ببریم.
اما، مشکل کجاست؟! پذیرش شرایط آمریکا شاید برای تشیع عراقی که سده ها تحت سلطه به طور نسبتا مسالمت آمیز زیسته، امری آسان باشد اما برای تشیع خراسانی که طی تاریخ با قیام و مقاومت و تشکیل حکومت هایی مثل سربداران هویت یافته، بسیار دشوار است. از منظر تشیع خراسانی ، ما می توانیم سر به دار بدهیم، اما تن به ذلت نمی دهیم حتی اگر این استقلال و آزادی از سلطه توام با فقر نسبی باشد.
در مقابل این روحیه ایرانیان ، استعمار پیر بریتانیا به شیوه مکر عمل می کند، اما تفرعن آمریکا بیش از آن است که حتی در ظاهر پذیرش شرایط توافق با یک کشور دون پایه از منظر خود را، تحمل نماید. در نتیجه بین ایرانیان دارای این روحیه با آمریکا خصومتی ظهور می کند که از کودتای ۲۸ مرداد و قانون کاپیتولاسیون تا امروز استمرار یافته است.
(چون معمولا بلافاصله درباره تورم و ... پرسش میشود، نگارنده منکر سو مدیریت و فساد شدید و وخیم در کشور نیست و در بین جریان های سیاسی مخالف در ایران هم از این حیث تفاوت بزرگی را قایل نمی باشد.)
سید آرش وکیلیان چند روز پیش دوستی می پرسید چرا ایران دست از خصومت با آمریکا بر نمی دارد، این چه توجیه از منظر احکام مذهبی و منافع ملی دارد؟!
راستش این مطالبه از زمان پایان جنگ ایران و عراق مکرراً از سوی یک جریان سیاسی قوی در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران دنبال شده و مکرراً به آمریکا پیشنهاد انواع توافق را داده اند که نمونه مشهورش برجام است.اما هر بار طرف آمریکایی به نوعی زیر میز زده است که برای نمونه «محور شرارت خواندن ایران » بعد از همکاری در موضوع حمله به افغانستان و یا خروج یکطرفه از برجام بوده است.
مسأله این است که از منظر زورمداران حاکم بر آمریکا ، ایران نمی تواند یک طرف معتبر برای توافق باشد. یعنی اگر بناست ایران به خواست آمریکا تمکین کند، این باید به رسم تعامل با دول عرب خلیج فارس به شیوه کنیزی باشد و نه همسری. پایگاه آمریکایی با خرج خود آن دول مستقر شود و علاوه بر آن، سالانه باج گزافی در قالب فروش تسلیحات و ... ستانده شود تا امنیت و رفاه زیر سایه سروری آمریکا فراهم گردد.
در ایران عده قابل توجهی هزینه مقاومت در برابر آمریکا در موضوعات مختلف از هسته ای تا موشکی را بسیار گزاف می دانند و مایلند که با توافق با آمریکا تحریم ها رفع گردد. اما یا نمی دانند یا نمی گویند که آمریکا حکومت مستقل ایران را به عنوان طرف توافق نمی پذیرد ، بلکه از موضع برتر خواستار تحمیل نظر خود می باشد.
ممکن است عده ای منطق زور را قبول داشته باشند و بگویند چون آمریکا زور بسیار بیشتری دارد ، پس محق است که زور بگوید و ما باید اطاعت کنیم تا به رسم کنیزی و بندگی ، سهمی از خوان نعمت مثل دول عرب ببریم.
اما، مشکل کجاست؟! پذیرش شرایط آمریکا شاید برای تشیع عراقی که سده ها تحت سلطه به طور نسبتا مسالمت آمیز زیسته، امری آسان باشد اما برای تشیع خراسانی که طی تاریخ با قیام و مقاومت و تشکیل حکومت هایی مثل سربداران هویت یافته، بسیار دشوار است. از منظر تشیع خراسانی ، ما می توانیم سر به دار بدهیم، اما تن به ذلت نمی دهیم حتی اگر این استقلال و آزادی از سلطه توام با فقر نسبی باشد.
در مقابل این روحیه ایرانیان ، استعمار پیر بریتانیا به شیوه مکر عمل می کند، اما تفرعن آمریکا بیش از آن است که حتی در ظاهر پذیرش شرایط توافق با یک کشور دون پایه از منظر خود را، تحمل نماید. در نتیجه بین ایرانیان دارای این روحیه با آمریکا خصومتی ظهور می کند که از کودتای ۲۸ مرداد و قانون کاپیتولاسیون تا امروز استمرار یافته است.
(چون معمولا بلافاصله درباره تورم و ... پرسش میشود، نگارنده منکر سو مدیریت و فساد شدید و وخیم در کشور نیست و در بین جریان های سیاسی مخالف در ایران هم از این حیث تفاوت بزرگی را قایل نمی باشد.)
۵:۰۰
آیه اولوالامر
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ﴿۵۹﴾
اى كسانى كه ايمان آورده ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اين بهتر و نيكفرجامتر است (۵۹)
آدرس : سوره نساء – آیه 59
آیه ولایت
«إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ».
جز این نیست که ولی شما خدا و پیامبرش و کسانی هستند که ایمان دارند، همانها که نماز برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند.
مائده/۵۵
آیه تبلیغ
«يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»
اى فرستاده ما آنچه را از ناحيه پروردگار به تو نازل شده برسان و اگر نكنى (نرسانى) اصلا پيغام پروردگار را نرساندى و خدا تو را از (شر) مردم نگه مى دارد زيرا خدا كافران را هدايت نمى فرمايد (به مقاصدشان نمى رساند).
مائده/۶۷
آیه اکمال دین
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينا .......»
× امروز، كافران از (زوال) آيين شما، مأيوس شدند بنابراين از آنها نترسيد! و از (مخالفت) من بترسيد! امروز، دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین شما پذيرفتم –
مائده/۳
آیه مباهله
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
از آن پس که به آگاهی رسیده ای، هر کس که درباره او با تو مجادله کند، بگو: بیایید تا حاضر آوریم ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را ما زنان خود را و شما زنان خود را ما خود و شما خود آنگاه دعا و تضرع کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان بفرستیم
آل عمران/۶۱
آیه لیلة المبیت
وَ مِنَ النَّاسِ مَن یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّـهِ وَ اللَّـهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ
|و از میان مردم كسی است كه جان خود را برای طلب خشنودی خدا میفروشد، و خدا نسبت به [این] بندگان مهربان است.
بقره/۲۰۷
آیه صالح المومنین
«إِن تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ»
اگر شما دو زن از کار خود به پیشگاه خدا توبه کنید [خدا توبه شما را می پذیرد]، چون دل شما دو نفر از حق و درستی منحرف شده است، و اگر بر ضدِّ پیامبر به یکدیگر کمک دهید [راه به جایی نخواهید برد]؛ زیرا خدا و جبرئیل و صالح مؤمنان یار اویند، و فرشتگان نیز بعد از آنان پشتیبان او خواهند بود.
تحریم/۴
آیه تطهیر
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»
جز این نیست که همواره خدا می خواهد هرگونه پلیدی را از شما اهل بیت برطرف نماید، و شما را چنان که شایسته است پاک و پاکیزه گرداند.
احزاب /۳۳
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
از مؤمنان مردانی هستند که به آنچه با خدا بر آن پیمان بستند صادقانه وفا کردند، برخی از آنان پیمانشان را به انجام رساندند و برخی از آنان انتظار می برند و هیچ تغییر و تبدیلی [در پیمانشان] نداده اند.
احزاب/۲۳
آیه خیر البریه
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ»در حقيقت كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند، آناناند كه بهترين آفريدگانند.بینه/۷
ادامه
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ﴿۵۹﴾
اى كسانى كه ايمان آورده ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اين بهتر و نيكفرجامتر است (۵۹)
آدرس : سوره نساء – آیه 59
آیه ولایت
«إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ».
جز این نیست که ولی شما خدا و پیامبرش و کسانی هستند که ایمان دارند، همانها که نماز برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند.
مائده/۵۵
آیه تبلیغ
«يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»
اى فرستاده ما آنچه را از ناحيه پروردگار به تو نازل شده برسان و اگر نكنى (نرسانى) اصلا پيغام پروردگار را نرساندى و خدا تو را از (شر) مردم نگه مى دارد زيرا خدا كافران را هدايت نمى فرمايد (به مقاصدشان نمى رساند).
مائده/۶۷
آیه اکمال دین
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينا .......»
× امروز، كافران از (زوال) آيين شما، مأيوس شدند بنابراين از آنها نترسيد! و از (مخالفت) من بترسيد! امروز، دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین شما پذيرفتم –
مائده/۳
آیه مباهله
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
از آن پس که به آگاهی رسیده ای، هر کس که درباره او با تو مجادله کند، بگو: بیایید تا حاضر آوریم ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را ما زنان خود را و شما زنان خود را ما خود و شما خود آنگاه دعا و تضرع کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان بفرستیم
آل عمران/۶۱
آیه لیلة المبیت
وَ مِنَ النَّاسِ مَن یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّـهِ وَ اللَّـهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ
|و از میان مردم كسی است كه جان خود را برای طلب خشنودی خدا میفروشد، و خدا نسبت به [این] بندگان مهربان است.
بقره/۲۰۷
آیه صالح المومنین
«إِن تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ»
اگر شما دو زن از کار خود به پیشگاه خدا توبه کنید [خدا توبه شما را می پذیرد]، چون دل شما دو نفر از حق و درستی منحرف شده است، و اگر بر ضدِّ پیامبر به یکدیگر کمک دهید [راه به جایی نخواهید برد]؛ زیرا خدا و جبرئیل و صالح مؤمنان یار اویند، و فرشتگان نیز بعد از آنان پشتیبان او خواهند بود.
تحریم/۴
آیه تطهیر
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»
جز این نیست که همواره خدا می خواهد هرگونه پلیدی را از شما اهل بیت برطرف نماید، و شما را چنان که شایسته است پاک و پاکیزه گرداند.
احزاب /۳۳
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
از مؤمنان مردانی هستند که به آنچه با خدا بر آن پیمان بستند صادقانه وفا کردند، برخی از آنان پیمانشان را به انجام رساندند و برخی از آنان انتظار می برند و هیچ تغییر و تبدیلی [در پیمانشان] نداده اند.
احزاب/۲۳
آیه خیر البریه
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ»در حقيقت كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند، آناناند كه بهترين آفريدگانند.بینه/۷
ادامه
۶:۴۵
آیه انفاق
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿کسانی که اموال خود را شب و روز، و نهان و آشکارا، انفاق میکنند، پاداش آنان نزد پروردگارشان برای آنان خواهد بود؛ و نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین میشوند
بقره/۲۷۴
آیه مودت
ذَٰلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ۗ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ ۗ وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ»
این است چیزی که خدا آن را به بندگانش که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، مژده می دهد. بگو: از شما [در برابر ابلاغ رسالتم] هیچ پاداشی جز مودّت نزدیکان را نمی خواهم. و هر کس کار نیکی کند، بر نیکی اش می افزاییم؛ یقیناً خدا بسیار آمرزنده و عطاکننده پاداش فراوان در برابر عمل اندک است.
شوری/۲۳
آیه صادقیان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ»
ای کسانی که ایمان آورده اید! از خدا پروا کنید و با صادقان باشید.
توبه/۱۱۹
أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّه وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ الله
آیا رتبه سقایت و آب دادن به حاجیان و تعمیر کردن مسجد الحرام را با (مقام) آن کس که به خدا و به روز قیامت ایمان آورده و در راه خدا جهاد کرده یکسان شمرید؟ هرگز آنان نزد خدا یکسان نخواهند بود، و خدا ظالمان را هدایت نخواهد کرد.
توبه/۱۹
آیه ودإِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا
همانا آنان که به خدا ایمان آوردند و نیکوکار شدند خدای رحمان آنها را محبوب میگرداند.
مریم/۹۶
سوره انسان
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا
[همانان که] همواره نذرشان را وفا می کنند، و از روزی که آسیب و گزندش گسترده است، می ترسند،
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًاو غذا را در عین دوست داشتنش (یا دوست داشتن خدا)، به مسکین و یتیم و اسیر انفاق می کنند.
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا
[و می گویند:] ما شما را فقط برای خشنودی خدا اطعام می کنیم و انتظار هیچ پاداش و سپاسی را از شما نداریم ...ادامه سوره
در مجموع بیش از ۳۰۰ آیه مستقیم یا غیرمستقیم به مولا علی اشاره دارد
۶:۴۵
ها علىٌّ بشر كيف بشر ربه فيه تجلى و ظهر
۲٫علة الكون و لولاه لما كان للعالم عين و اثر
۳٫و له ابدع ما تعقله من عقول و نفوس و صور
۴٫فلك فى فلك فيه نجوم صدف فى صدف فيه درر
۵٫ما رمى رمية الا و كفى ما غزا غزوة الا و ظفر
۶٫اغمد السيف متى قابله كل من جرد سیف و شهر
۷٫اسد الله اذا صال و صاح ابو الايتام اذا جاد و بر
۸٫حبه مبدء خلد و نعم بغضه منشاء نار و سقر
۹٫هو فى الكل امام الكل من ابو بكر و من كان عمر؟
۱۰٫ ليس من اذنب يوما بامام كيف من اشرك دهرا و كفر؟
۱۱٫كل من مات و لم يعرفه موته موت حمار و بقر
۱۲٫خصمه ابغضه الله و لو حمد الله و اثنى و شكر
۱۳٫ خله بشره الله و لو شرب الخمر و غنى و فجر!
۱۴٫ من له صاحبة كالزهراء او سليل كشبير و شبر
۱۵٫عنه ديوان علوم و حكم فيه طومار عظات و عبر
۱۶٫بو تراب و كنوز العالم عنده نحو سفال و مدر
۱۷٫و هو النور و اما الشركاء كظلام و دخان و شرر
۱۸٫ايها الخصم تذكر سندا متنه صح بنص و خبر
۱۹٫ اذ اتى احمد فى خم غدير بعلى و على الرحل نبر
۲۰٫ قال من كنت انا مولاه فعلى له مولا و مفر
۲۱٫قبل تعيين وصى و وزير هل ترى فات نبى و هجر؟
۲۲٫ من اتى فيه نصوص بخصوص هل باجماع عوام ينكر؟
۲۳٫آية الله و هل يجحد من خصه الله بآى و سور؟
۲۴٫وده اوجب ما فى القران اوجب الله علينا و امر
۲۵٫مدعى حب على و عِداه مثلُ من انكر حقاً و اقرّ
۲٫علة الكون و لولاه لما كان للعالم عين و اثر
۳٫و له ابدع ما تعقله من عقول و نفوس و صور
۴٫فلك فى فلك فيه نجوم صدف فى صدف فيه درر
۵٫ما رمى رمية الا و كفى ما غزا غزوة الا و ظفر
۶٫اغمد السيف متى قابله كل من جرد سیف و شهر
۷٫اسد الله اذا صال و صاح ابو الايتام اذا جاد و بر
۸٫حبه مبدء خلد و نعم بغضه منشاء نار و سقر
۹٫هو فى الكل امام الكل من ابو بكر و من كان عمر؟
۱۰٫ ليس من اذنب يوما بامام كيف من اشرك دهرا و كفر؟
۱۱٫كل من مات و لم يعرفه موته موت حمار و بقر
۱۲٫خصمه ابغضه الله و لو حمد الله و اثنى و شكر
۱۳٫ خله بشره الله و لو شرب الخمر و غنى و فجر!
۱۴٫ من له صاحبة كالزهراء او سليل كشبير و شبر
۱۵٫عنه ديوان علوم و حكم فيه طومار عظات و عبر
۱۶٫بو تراب و كنوز العالم عنده نحو سفال و مدر
۱۷٫و هو النور و اما الشركاء كظلام و دخان و شرر
۱۸٫ايها الخصم تذكر سندا متنه صح بنص و خبر
۱۹٫ اذ اتى احمد فى خم غدير بعلى و على الرحل نبر
۲۰٫ قال من كنت انا مولاه فعلى له مولا و مفر
۲۱٫قبل تعيين وصى و وزير هل ترى فات نبى و هجر؟
۲۲٫ من اتى فيه نصوص بخصوص هل باجماع عوام ينكر؟
۲۳٫آية الله و هل يجحد من خصه الله بآى و سور؟
۲۴٫وده اوجب ما فى القران اوجب الله علينا و امر
۲۵٫مدعى حب على و عِداه مثلُ من انكر حقاً و اقرّ
۶:۴۶
مراحل طرح نابودی قدرت ملی ایرانسید آرش وکیلیان مجموعه از اقدامات طی یک روند دو دهه ای می تواند قدرت ملی کشور را کاملا نابود کند. این اقدامات گرچه تقدم و تأخر دارد اما همزمان هم می تواند اجرا شود و در مجموع موارد پیشین در مراحل پسین استمرار دارد.
۱- سلب مرجعیت رسانه ای و ایجاد روایت مقابلدر این مرحله مجموعه ای از رسانه های رسمی و غیررسمی در حوزه های مختلف روایت های رقیبی از شرایط را برمی سازند و ساختار رسانه ای رسمی اعم از صدا و سیما و خبرگزاری ها توان اطلاع رسانی خود را از دست می دهند. جمعی از سلبریتی ها از ارزش ها حکومت مستقر مشروعیت زدایی می کنند و مردم کاملا در معرض پیام های جنگ رسانه ای قرار میگیرند.
۲- تضعیف اقتصادیاین مرحله با اعمال تحریم به طور موثر از سال ۱۳۹۰ شروع شده و منجر به رکود تورمی و استگنیشن در یک بازه طولانی مدت شده و اقتصاد ملی را تضعیف و معیشت خانوار را تخریب کرده است. البته سیاست های غلط اقتصادی به همراه سودجویی دلالان کالاهای اساسی به تشدید این روند کمک کرده است.
۳- تضعیف ساختار حکمرانیاین مرحله که هم اکنون در حال اجرا می باشد ، مدتی است شروع شده . طبق مطالعات یکی از سیاست پژوهان توان اتخاذ و اعمال تصمیم در قبال ده موضوع که بر میز حکمرانی قرار می گیرد، از مقدار ۴.۸ در دهه ۱۳۸۰ به ۰.۹۵ در حال حاضر افت کرده است. عملا حکومت جز موارد حیاتی نمی تواند تصمیم اتخاذ کند و به تعبیری مسئولان می گویند چرا عاقل کند کاری؟!
۴- فعالسازی شکاف فرهنگی اجتماعیدر این مرحله که به طور خاص از سال ۱۴۰۱ آغاز شده است جامعه بر سر موضوعات ارزشی به افتراق می رسد و بین مردم اختلاف و دشمنی شکل می گیرد. این شکاف ها حول مجموعه ای از موضوعات مذهبی، قومیتی و اقتصادی پدید می آید و انسجام ملی را نابود می کند.
۵- اختلال در زیرساخت ها و خدمات روزمرهبا اختلال در زیرساخت های حیاتی انرژی و ارتباطی عملا زندگی روزمره نظم عادی خود را از دست می دهد و جامعه دچار سردرگمی و سراسیمگی میشود. تا کنون چندین تلاش برای ایجاد اختلال از طریق حملات سایبری انجام شده و البته در مقیاس بزرگ هنوز موفق نبوده.
۶- تسلیح مخالفان و ایجاد درگیری میدانیدر این مرحله که چند بار تلاش شده اما ناکام مانده ، مزدوران میدانی آموزش دیده وارد عمل می شوند و می کوشند تا بر موج نارضایتی مردم سوار شوند و اقدام به تخریب و آسیب به زیرساخت های امنیتی، انتظامی ، ارتباطی و انرژی می زنند.
۷- ایجاد جنگ داخلی (سوریه سازی)گروه های معارض مسلح در شرایط ضعف دولت مرکزی در مناطق مختلف اقدام به تشکیل نیروی نظامی می کنند، قدرت های بیگانه به طرق مختلف از ارسال سلاح تا تحریم دولت مرکزی آنها را تقویت می کنند. نهایتا این فرایند به استهلاک قدرت نیروهای نظامی و امنیتی و تسلیم آنها منجر می شود.
سید آرش وکیلیان مجموعه از اقدامات طی یک روند دو دهه ای می تواند قدرت ملی کشور را کاملا نابود کند. این اقدامات گرچه تقدم و تأخر دارد اما همزمان هم می تواند اجرا شود و در مجموع موارد پیشین در مراحل پسین استمرار دارد.۱- سلب مرجعیت رسانه ای و ایجاد روایت مقابلدر این مرحله مجموعه ای از رسانه های رسمی و غیررسمی در حوزه های مختلف روایت های رقیبی از شرایط را برمی سازند و ساختار رسانه ای رسمی اعم از صدا و سیما و خبرگزاری ها توان اطلاع رسانی خود را از دست می دهند. جمعی از سلبریتی ها از ارزش ها حکومت مستقر مشروعیت زدایی می کنند و مردم کاملا در معرض پیام های جنگ رسانه ای قرار میگیرند.
۲- تضعیف اقتصادیاین مرحله با اعمال تحریم به طور موثر از سال ۱۳۹۰ شروع شده و منجر به رکود تورمی و استگنیشن در یک بازه طولانی مدت شده و اقتصاد ملی را تضعیف و معیشت خانوار را تخریب کرده است. البته سیاست های غلط اقتصادی به همراه سودجویی دلالان کالاهای اساسی به تشدید این روند کمک کرده است.
۳- تضعیف ساختار حکمرانیاین مرحله که هم اکنون در حال اجرا می باشد ، مدتی است شروع شده . طبق مطالعات یکی از سیاست پژوهان توان اتخاذ و اعمال تصمیم در قبال ده موضوع که بر میز حکمرانی قرار می گیرد، از مقدار ۴.۸ در دهه ۱۳۸۰ به ۰.۹۵ در حال حاضر افت کرده است. عملا حکومت جز موارد حیاتی نمی تواند تصمیم اتخاذ کند و به تعبیری مسئولان می گویند چرا عاقل کند کاری؟!
۴- فعالسازی شکاف فرهنگی اجتماعیدر این مرحله که به طور خاص از سال ۱۴۰۱ آغاز شده است جامعه بر سر موضوعات ارزشی به افتراق می رسد و بین مردم اختلاف و دشمنی شکل می گیرد. این شکاف ها حول مجموعه ای از موضوعات مذهبی، قومیتی و اقتصادی پدید می آید و انسجام ملی را نابود می کند.
۵- اختلال در زیرساخت ها و خدمات روزمرهبا اختلال در زیرساخت های حیاتی انرژی و ارتباطی عملا زندگی روزمره نظم عادی خود را از دست می دهد و جامعه دچار سردرگمی و سراسیمگی میشود. تا کنون چندین تلاش برای ایجاد اختلال از طریق حملات سایبری انجام شده و البته در مقیاس بزرگ هنوز موفق نبوده.
۶- تسلیح مخالفان و ایجاد درگیری میدانیدر این مرحله که چند بار تلاش شده اما ناکام مانده ، مزدوران میدانی آموزش دیده وارد عمل می شوند و می کوشند تا بر موج نارضایتی مردم سوار شوند و اقدام به تخریب و آسیب به زیرساخت های امنیتی، انتظامی ، ارتباطی و انرژی می زنند.
۷- ایجاد جنگ داخلی (سوریه سازی)گروه های معارض مسلح در شرایط ضعف دولت مرکزی در مناطق مختلف اقدام به تشکیل نیروی نظامی می کنند، قدرت های بیگانه به طرق مختلف از ارسال سلاح تا تحریم دولت مرکزی آنها را تقویت می کنند. نهایتا این فرایند به استهلاک قدرت نیروهای نظامی و امنیتی و تسلیم آنها منجر می شود.
۴:۵۴
بازارسال شده از
پیام تجلیل رهبر انقلاب اسلامی از ملت عظیمالشان ایران در پی اجتماعات گسترده امروز ۲۲ دیماه حضرت آیتالله خامنهای رهبر انقلاب اسلامی در پیامی ضمن تجلیل از کار بزرگ ملّت عظیمالشأن ایران در اجتماعات گسترده امروز و روز تاریخیای که آفریده شد، تأکید کردند: ملّت ایران، خود را و همّت و هویت خود را به رخ دشمنان کشید و این هشداری به سیاستمداران آمریکا بود که فریبکاری خود را متوقف کنند و به مزدوران خائن تکیه نکنند. متن پیام رهبر انقلاب اسلامی خطاب به ملّت ایران به این شرح است: بسم الله الرّحمن الرّحیم ملّت عظیمالشأن ایران! امروز کار بزرگی انجام دادید و روزی تاریخی آفریدید. این اجتماعات عظیم و سرشار از عزم راسخ، نقشهی دشمنان خارجی را که قرار بود به دست مزدوران داخلی پیاده شود، باطل کرد. ملّت بزرگ ایران، خود را و همّت و هویت خود را به رخ دشمنان کشید. این هشداری به سیاستمداران آمریکا بود که فریبکاری خود را متوقف کنند و به مزدوران خائن تکیه نکنند. ملّت ایران، قوی و مقتدر است، آگاه و دشمنشناس است، و در همه حال در صحنه حضور دارد. خداوند رحمت خود را بر همهی شما نازل کند. سیّدعلی خامنهای۲۲ دیماه ۱۴۰۴
Farsi.Khamenei.ir۱۴:۱۹