داوران بخش مسابقه ملی حقیقت معرفی شدندبه گزارش حالامستند به نقل از ستاد خبری جشنواره، هفت سینماگر عضو هیات داوران مسابقه ملی نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» معرفی شدند.این داوران عبارتند از: محمد آفریده، مدیر فرهنگی و تهیهکننده، محمدحسین حقیقی، مدیر فرهنگی، تهیهکننده و کارگردان، یاسر خیر، مستندساز، اعظم راوردار، نویسنده و استاد دانشگاه، محمد کارت، مستندساز، تهیهکننده و فیلمنامهنویس، سام کلانتری، کارگردان، تهیهکننده و عکاس و مهدی نورمحمدی، فیلمساز و مستندساز، هیات داوران بخش ملی نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» هستند.متن این خبر و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir#سینما_حقیقت #جشنواره_حقیقت #جشنواره_سینما_حقیقت #داوران #داوری #نوزدهمین_جشنواره_بین_المللی_سینما_حقیقت#حالامستند #حالا_مستند #halamostanad
در شبکههای اجتماعی به حالا مستند بپیوندیداینستاگرامinstagram.com/halamostanadتلگرامhttps://t.me/halamostanadحالا مستند؛ رسانهای رو به آینده@halamostanad۱۳:۲۵
الزام آسیبشناسی صریح و مواجههی چالشی برای حقیقت #حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریدر واپسین روزهای سرد و روشنِ پاییز، پردیس سینمایی ملت بار دیگر به نقطه جوش سینمای مستند ایران بدل شده است؛ جایی که نوزدهمین جشنواره بینالمللی «سینماحقیقت» مستندسازان، پژوهشگران، دانشجویان و علاقهمندان را گرد هم آورده تا تازهترین تصویرِ یک سال تلاش نفسگیر این سینما را بر پرده ببیند. هوای جشنواره، هوای مرور است؛ مرور تمنّاها، شکستها، رنجها و کشفهای فیلمسازانی که سکوهای این رویداد را نه صرفاً بهعنوان محل نمایش، بلکه بهعنوان آینهای برای دیدنِ مسیر پیشِ رو میشناسند.امسال نیز، همچون سالهای گذشته، چشمانداز سال آینده مستند ایران از دل همین برگزیدگان جشنواره ساخته میشود؛ از میان فیلمهایی که برآیند کار یکساله فعالان این حوزه را بیپرده پیش روی مخاطب میگذارند. «سینماحقیقت» در طول نوزده دوره، با همه فراز و فرودهای مدیریتی، محدودیتها، اختلاف سلیقهها و گاه کاستیهای اجرایی، همچنان تنها چراغی است که فضای مستند را روشن نگه داشت.متن کامل این یادداشت را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۷:۴۱
وزیر و رییس نیامدند،بماند؛ حتی یک پیام ندادند #حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریبیش از نیمی از روزهای «سینماحقیقت» سپری شده، اما همچنان خبری از حضور یا حتی پیام رسمی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی نیست؛ غیبتی که در نگاه مستندسازان، فعالان رسانهای و مخاطبان جدی سینمای مستند، نه یک اتفاق ساده، بلکه نشانهای معنادار تلقی میشود. انتظاری که از ابتدا وجود داشت، توجه ویژه و ملموس وزارت فرهنگ و سازمان سینمایی به حوزه مستند بود؛ انتظاری که تاکنون برآورده نشده است.وزیر ارشاد و رییس سازمان سینمایی حتی پیام هم به سینماحقیقت ندادند. پیامی نمادین اما مهم برای دلگرمی، اعتباربخشی و اعلام حمایت رسمی!. این وضعیت در مقایسه با رویکرد اخیر دولت، تناقضآمیزتر هم میشود. همین دو ماه پیش، در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، نهتنها وزیر فرهنگ و رئیس سازمان سینمایی پیام صادر کردند، بلکه رئیسجمهور نیز مستقیماً برای آن جشنواره پیام فرستاد. حال این پرسش جدی مطرح است: آیا میان فیلمسازان کشور تبعیضی نانوشته شکل گرفته است؟ #سینما_حقیقت#وزیر_ارشاد #سازمان_سینمایی
۱۰:۰۹
اعلام نامزدهای سه بخش سینماحقیقتبه گزارش حالامستند؛ نامزدهای 3 بخش از نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت»، معرفی شدند.
نامزدهای بخش شهید آوینیمرتضی پایهشناس/ «آبراه کوچکی در میان هور»
مصطفی موسویتبار/ «ایستاده در کنار تیمز»
علیمحمد صادقی / «برای ابراهیم، مردی با دوربین فیلمبرداری»
محمدمهدی خالقی و وحید فرجی/ «در معرکه»
علی شهابالدین و محمدعلی یزدانپرست / «عمق میدان»
محمدرضا ابوالحسنی/ «فرشتهها نمیمیرند»
محمدعلی فارسی / «مثل هیچکس»
نامزدهای بخش ایران هادی آفریده/ «ارس رود خروشان» (میراث کهن)
پیام میرتبریزیان/ «پرده آبی» (جنگ 12 روزه)
علی صمدی / «دیوار دفاعی گرگان» (میراث کهن)
نیما مهدیان / «راش» (جنگ 12 روزه)
محسن اسلامزاده و محمدمهدی حبیبی/ «شاخهای روی آب» (جنگ 12 روزه)
ماریا ماوتی / «نامش زن» (جنگ 12 روزه)
علی همراز / «نجوای چیزها» (جنگ 12 روزه)
نامزدهای بخش دانشجویی«میسوفونیا» / سوگند رضایی
«فصل جدید در خانه مجردی» / مهدی ناصری
«خط مقدم سعادتآباد» / ریحانه حاتمی
«مسخکراسی»/ امیر کمالی الموتی
متن این خبر را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۵:۴۱
اعلام نامزدهای بهترین فیلم از نگاه تماشاگران سینماحقیقتبه گزارش حالامستند به نقل از ستاد خبری جشنواره «سینماحقیقت»، نامزدهای بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به ترتیب حروف الفبا عبارتند:«بازگشت گور ایرانی» – با سرمایه گذاری مرکز سیمرغ
«رویای ناتمام» – با سرمایهگذاری سازمان سینمایی سوره
سهیل- با سرمایهگذاری وحید فرجی و مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی
«کابوک»- با سرمایهگذاری جعفر صادقی و مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی
«مشتزنی در رینگ ترجمه» – با سرمایه گذاری آریان عطارپور و سرمایهگذاری مرکز گسترش سینمای مستند، تجربیربی و پویانمایی
متن این خبر و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir#سینما_حقیقت #جشنواره_حقیقت#حالامستند #حالا_مستند #halamostanad
در شبکههای اجتماعی به حالا مستند بپیوندیداینستاگرامinstagram.com/halamostanadتلگرامhttps://t.me/halamostanadحالا مستند؛ رسانهای رو به آینده@halamostanad۱۱:۳۹
برگزیدگان سینماحقیقت نوزدهم معرفی شدندبه گزارش حالامستند؛ آئین اختتامیه نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» شامگاه ۲۵ آذر در تالار وحدت برگزار شد.جوایز بخش ملیابراهیم حصاری برای کارگردانی فیلم «فصل انگور» جایزه بهترین کارگردانی مستند کوتاه را دریافت کرد.بهترین کارگردانی فیلم مستند نیمه بلند به سپیده سپهی برای کارگردانی فیلم «کوروش» اهدا شد.حامد سعادت پژوهشگر فیلم «جنگل قائم» جایزه بهترین پژوهش فیلم مستند را دریافت کرد.آرش اسحاقی برای گویندگی و نویسندگی فیلم «پیکار با پیکر» و علی کهن برای گویندگی فیلم «جنگل قائم» تندیس دریافت کردند.آرش قاسمی تندیس بهترین صداگذاری را برای فیلم «لاماسو» دریافت کرد. افشین عزیزی و آرش عزیزی برای موسیقی فیلم «نامش زن» تندیس بهترین موسیقی را دریافت کردند.تندیس بهترین تدوین به علی فراهانی صدر برای تدوین فیلم «رویای ناتمام» اهدا شد.تندیس بهترین فیلمبرداری به فرشاد افشینپور برای فیلمبرداری فیلم «البرز وحشی» اهدا شد.متن کامل خبر اختتامیه و اسامی برگزیدگان سینماحقیقت را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۷:۴۲
میانمایگی بهجای کشف در حقیقت؛ وقتی انتخابها جسارت ندارند #حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسرینوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» بیش از آنکه صحنهی کشف و تثبیت مستندهای شاخص باشد، به ویترینی کمریسک و محافظهکارانه بدل شد؛ ویترینی که انتخابهای هیئت انتخاب و تیم مشاوران دبیر، نتوانست انتظارات منتقدان حرفهای و حتی مخاطبان پیگیر سینمای مستند را برآورده کند. مسئله نه فقدان تولید مستند در یکسال گذشته، بلکه ناتوانی در تشخیص و برجستهسازی آثار متمایز بود.در بخشهای کوتاه و نیمهبلند که معمولاً آزمایشگاه جسارت فرمی و نگاههای تازهاند، جشنواره دچار نوعی میانمایگی ساختاری شد. فیلمها اغلب استاندارد بودند، اما نه جسور؛ درست ساخته شده بودند، اما نه بهیادماندنی. نه تجربهای که زبان مستند را جلو ببرد، نه فیلمی که از مرز روایتهای تکرارشده عبور کند. این وضعیت، بیش از هر چیز، به نگاه محافظهکارانهی انتخابگران بازمیگردد که ترجیح دادند «بیحاشیه» انتخاب کنند تا «پیشرو». متن کامل این یادداشت و سایراخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۰:۰۹
فوری؛ احسان صدیقی درگذشتاحسان صدیقی کارگردان فیلم و مستندساز سینمای ایران، صبح دوشنبه اول دیماه ۱۴۰۴ در سن ۴۴ سالگی پس از طی یک دوره بیماری جانفرسا چشم از جهان فرو بست.حالامستند درگذشت این مستندساز عزیز را خدمت خانواده و جامعه سینمای مستند ایران تسلیت میگوید.۱۰:۰۱
احسان صدیقی و حقیقتی که تنها ماند #حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریدرگذشت احسان صدیقی در ۴۴سالگی، پس از جدالی نابرابر با سرطان، تنها پایان زندگی یک مستندساز نیست؛ خاموششدن صدایی است که بیملاحظه و صریح، از زخمهای پنهان سینمای مستند ایران سخن میگفت. صدیقی در سالهای اخیر، منتقد ساختاری بود که بهزعم او، بیش از آنکه بر شایستگی و اندیشه تکیه داشته باشد، اسیر رانتها، لابیها، ویژهخواریها و مناسبات بستهای شده که بوی مافیا میدهد؛ ساختاری که در آن، مسیر تهیه، تولید و پخش مستند، نه بر اساس ضرورت اجتماعی که بر پایه روابط، حلقههای خودی و جزماندیشیهای سلیقهای شکل میگیرد.در زیست حرفهای او، مستندسازی کنش اخلاقی بود. صدیقی باور داشت حقیقت، در فضایی نابرابر و آلوده به امتیازهای پنهان، امکان بروز آزادانه ندارد. نقدهایش نه از سر خشم لحظهای، که حاصل تجربه زیستهی یک مستندساز مستقل بود.#احسان_صدیقی#فیلم_مستند #سینمای_مستند
متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۰:۲۴
حرف دل بیضایی در قالی سخنگوحالا مستند؛ قالی سخنگو به سفارشِ مرکزِ ملّیِ فرشِ ایران ساخته شد. فیلمبرداری در موزهٔ فرشِ ایران، کاخِ سعدآباد و استودیو فرهنگ انجام شد.در مستند قالی سخنگو، روی تصویر فرشها و بافنده، ابیاتی از شاهنامهٔ فردوسی با آوای مژده شمسایی شنیده میشود.قالی سخن گو فرش سوم از فیلم فرش ایرانی است که زندهیاد بهرام بیضایی آن را بافته است. استاد بیضایی با بینشی اساطیری و برگرفته از مضامین شاهنامه به فرش نظر می اندازد.بیضایی دو روایت را به موازات هم پیش می برد. روایت زنی که پشت دار قالی نشسته و فرش می بافد و روایت فرشی که نقش های آن مربوط به جانوران است و اینک مقابل دوربین بیضایی جان گرفته و به سخن درآمده است.نگاه بیضایی به فرش نگاهی فراتاریخی است. او با استفاده از پاره روایت ها، دیروز و امروز را به هم گره می زند و حافظه تاریخی ما را به چالش می خواند.اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir#بهرام_بیضایی#قالی_سخنگو#حالامستند #حالا_مستند #halamostanad
۸:۲۳
به نفس افتادن تازهنفسها در روزگار بی نفسی#حالامستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریتماشای فیلم مستند «تازهنفسها» به کارگردانی کیانوش عیاری که در تابستان سال ۱۳۵۸ تولید شد، بیش از آنکه بازگشتی نوستالژیک به سالهای ابتدایی پس از انقلاب باشد، مواجههای تلخ با اکنونِ ما است.خیابانهایی که در تابستان ۵۸ مملو از گفتوگو، شور، جدل و امید به ساختن آیندهای بهتر بودند، امروز همان خیابانها را در هیأت اعتراض، خستگی و مطالبهگری دوباره میبینیم؛ با این تفاوت که آن «تازهنفسی» حالا به «نفستنگی» بدل شده است.عیاری بدون نریشن و قضاوت، جامعهای را ثبت میکند که در حال حرفزدن با خودش است؛ جامعهای که هنوز باور دارد گفتوگو میتواند مسیر اقتصاد، سیاست و زندگی را تغییر دهد. متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۹:۵۹
پوستر فیلم فجر ۴۴؛ میراث بدون ترجمه برای مخاطب امروز #حالا_مستند؛ #علیرضا_سعیدی_کیاسریپوستر چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر با محور قرار دادن فیلم شیر سنگی ساختهی مسعود جعفریجوزانی و چهرهی علی نصیریان، بیش از آنکه یک «پوستر جشنواره» باشد، به بازنمایی مستقیم یک خاطرهی سینمایی بدل شده است؛ خاطرهای محترم، اما متوقف در گذشته. انتخاب علی نصیریان با حمایل بر شانه، بیتردید حامل بار نمادین از پهلوانی، ریشه و اسطوره است؛ ارجاعی آشکار به سینمای هویتمحور دهههای پیش که فجر میکوشد خود را وارث آن معرفی کند.اما مسئله دقیقاً از همینجا آغاز میشود. پوستر، به جای آنکه میراث را به زبان امروز ترجمه کند، به بازتولید خام و مستقیم آن بسنده کرده است. از منظر گرافیکی، با اجرایی دمدستی و کمریسک مواجهایم؛ تصویری آشنا، بدون مداخلهی خلاقانه، فاقد ایدهپردازی فرمی و بیاعتنا به ظرفیتهای زبان بصری معاصر.متن کامل این یادداشت و اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۶:۳۰
اعلام اسامی مستندهای راهیافته به جشنواره میراث فرهنگی به گزارش حالامستند؛ آثار راهیافته بخش «مستند» چهارمین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی اعلام شد.فیلمهای مستند بلند:۱. این یک فیلم تبلیغاتی نیست / سید محمدحسین تقیحسینی۲. آب و نون / رضا اکبریان گالشکلایی۳. باشماق / شهرام علیزاده۴. با موریانهها چه میکنید / محسن علیدادی۵. پیکار با پیکر / آرش اسحاقی۶. چمدان آبی / سید عبدالستار کاکایی۷. خشت و خون / عقیل جماعتی۸. داستان انار / خشایار محمودآبادی۹. زر و جان / روزبه رحیمینژاد۱۰. زنده عمارت / هدیه خسروی۱۱. سفرنامه شرق / محمد عبداللهی۱۲. سفرنامه عراق عجم / محمد طالبی۱۳. شهر جهانی من / حامد غنی۱۴. کیمیاگر / مصطفی شبان۱۵. میرزا حسن رئیسالمجاهدین / سجاد امیریزدانی۱۶. هفت رنگ فراموششده / محمدحسن خُردل۱۷. همچو مرخ / مهدی احمدیادامه اسامی مستندهای راهیافته در بخشهای نیمهبلند و کوتاه، همچنین سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۸:۱۹
در سوگ بلا تار؛ لحظهنگار مکث و تفکر رفت#حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریدرگذشت بلا تار؛ فیلمساز نامدار مجارستانی، نه فقط خاموشی یک فیلمساز، که فقدان یکی از بارزترین امکانهای تفکر در سینمای معاصر است. سینما با او کند شد، مکث کرد، ایستاد و به هستی خیره ماند. تار از آن دسته فیلمسازانی بود که بهجای روایت، زمان را موضوع اصلی سینمایش کرد؛ زمانِ فرساینده، تکرارشونده و بیرحمی که انسان را در دل خود میسابد.سینما با بلا تار یاد گرفت که عجله نکند؛ که بایستد، نفس بکشد و به فروپاشی انسان در سکوت خیره شود. حالا با رفتن او، یکی از آخرین صداهای سرسخت سینمای اندیشه خاموش شده است.جهان سینمایی بلا تار جهانی است خاکستری، سرد و اغلب بیامید؛ اما نه از جنس یأس سطحی، بلکه حاصل نگاهی فلسفی به فروپاشی اخلاق، اجتماع و معنا. نماهای بلند، حرکتهای آرام دوربین، دیالوگهای حداقلی و تصویر سیاهوسفید، امضای سبکی او بودند؛ متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir#بلا_تار #بلاتار #سینما
حالا مستند؛ رسانهای رو به آینده@halamostanad۱۸:۳۰
اطلاعیه حالامستندبا توجه به قطع اینترنت بینالمللی در ایران و از آنجا که سرور میزبان سایت «حالا مستند» در یکی از کشورهای اروپایی قرار دارد، به اطلاع میرسد دسترسی به وبسایت تا زمان برقراری ارتباط پایدار و آزاد اینترنت بینالملل ممکن نخواهد بود. در شرایط فعلی، امکان انتقال فوری هاست از سرور خارجی به داخل نیز بهدلیل محدودیتهای فنی و اختلالات ارتباطی وجود ندارد. از اینرو ضمن پوزش از مخاطبان محترم و همواره همراه، خواهشمند است تا زمان رفع مشکل، اخبار، محتوای تولیدی و اطلاعرسانی «حالا مستند» را از طریق صفحه رسمی اینستاگرام، کانال تلگرام و پیامرسان بله دنبال نمایید.در پایان لازم میدانیم انتقاد جدی خود را نسبت به معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کنیم؛ چرا که در قبال دفاع از حقوق رسانههای برخط دارای مجوز رسمی، تاکنون اقدام مؤثر، شفاف و مسئولانهای انجام نداده و این رویکرد موجب تضعیف رسانههای مستقل و حرفهای در شرایط حساس کشور شده است. امیدواریم این وزارت هرچه سریعتر به مسئولیتهای خود عمل کند.سعیدی کیاسریمدیرمسئول سایت خبری حالامستند
#حالامستند#حالا_مستند#اینترنت #رسانه
۱۵:۱۱
واقعبینی مستندساز و چالش روایت جامعه #حالامستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریواقعبینی مستندساز، نه صرفاً ثبت رویداد، که گشودن پنجرهای است بر جامعهای که در آن زیست میکند؛ جایی که تماشاگر نه روایت تحمیلی، که تجربه ملموس از زندگی روزمره مییابد. مستند، زمانی اثرگذار است که با حساسیت به لایههای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، انعکاسدهنده حقیقتی باشد که خود سازنده نیز با آن درگیر است. واقعبینی در این معنا، مستندساز را از فاصله گرفتن و ایدهآلیسم مطلق بازمیدارد و او را وادار میکند با چشمانی باز و ذهنی نقادانه، با مردم و شرایط زیست آنها مواجه شود و کوچکترین جزئیات را نادیده نگیرد.نمونههای شاخص جهانی نشان میدهد مستندسازانی که با جرأت به ریزهکاریهای زندگی اجتماعی میپردازند، به جای ایجاد تصویر اغراقآمیز، امکان همدلی و درک عمیقتر مخاطب را فراهم میکنند... متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.irحالا مستند؛ رسانهای رو به آینده@halamostanad۱۷:۴۳
جشنواره سینمایی یا خشمواره سیاسی؟ #حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسرینگارنده این یادداشت، با دلی پرخون و قلبی شکسته از احوال این روزگار میهن و زخمهای انباشته بر تن وطن، این چند سطر را مینویسد؛ نه از سر کینه و نه با نیت سیاسی. آنچه پیشروست، بیانیهای جناحی نیست، بلکه نگاهی رسانهای و سینمایی است به رویدادی که نام «جشنواره فیلم» را با خود دارد، اما این روزها بیش از هر چیز از ذات سینما فاصله گرفته است. این یادداشت کوتاه، تلاشی است برای دفاع از شأن هنر، استقلال سینما و حق نقد در میانهی سیل روایتهای جهتدار سیاسی.چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر، امروز بیش از آنکه میدان نمایش تنوع، خلاقیت و گفتوگوی سینمای ایران باشد، به عرصهی کنشها و واکنشهای سیاسی تقلیل یافته است. چرا که با بهانه قرار دادن گفتههای شخصی چند خارجنشین و حسابهای کاربری جعلی در شبکههای اجتماعی، فضایی ملتهب شکل گرفته تا هجومی بیمحابا از سوی جریانی جزماندیش علیه سینماگران و روزنامهنگاران مستقل داخل کشور سامان داده شود...متن کامل این یادداشت را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۳:۳۲
مستند مدرن از ثبت واقعیت تا مداخله در معنا #حالامستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریدر عصر توسعهی لحظهای اطلاعات و شتاب سرسامآور ارتباطات، مستند دیگر صرفاً روایت واقعیت نیست؛ بلکه به میدان تلاقی آگاهی، حافظه و کنش رسانهای بدل شده است. ظهور مستندهای مدرن همزمان با فروپاشی مرزهای کلاسیک میان خبر، تحلیل و روایت سینمایی رخ میدهد؛ جایی که تصویر نهفقط ثبتکنندهی واقعیت، بلکه تفسیرکننده و گاه مداخلهگر در آن است و میتواند جهت ادراک عمومی را تغییر دهد.مستند مدرن در زیستبوم شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای دیجیتال، ناگزیر از بازتعریف زبان، فرم و نسبت خود با حقیقت است. دوربین دیگر ابزار فاصلهگذاری نیست؛ اغلب به بدن مستندساز نزدیک میشود، لرزان، شخصی و گاه اعترافگونه.این تغییر فرم، پاسخی است به جهانی که حقیقت در آن تکصدایی نیست و روایت رسمی، پیوسته با روایتهای خرد، فردی و متکثر به چالش کشیده میشود. متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۱۶:۳۲
سینمای مستند ایران در نمای ثابت سکوت #حالا_مستند #علیرضاـسعیدی_کیاسریسکوتی که این روزها بر پیکرهی سینمای مستند ایران سایه انداخته، بیش از آنکه یک وقفهی مقطعی باشد، نشانهی رکودی عمیق و نگرانکننده است. سینمایی که ذاتش بر مشاهده، واکنش و ثبت تپشهای اجتماعی استوار است، اکنون در وضعیتی ایستا فرو رفته؛ وضعیتی که حتی در سطح خبر و اطلاعرسانی نیز بازتابی ندارد. نبودِ روزانهی کوچکترین خبر از فرایند تولید، خود به مثابهی یک نشانهی سینمایی عمل میکند؛ نمایی لانگشات از میدانی خالی که قرار بود محل کنش مستندسازان باشد.اصناف سینمایی و تهیهکنندگان مستقل، که در بزنگاههای پیشین نقش واسطه و حامی را ایفا میکردند، اینبار در سکوتی مطلق به سر میبرند؛ سکوتی که نه از جنس تأمل، بلکه حاصل بلاتکلیفی و فرسایش است. در سوی دیگر، ارگانهای دولتی و حاکمیتی تمام انرژی خود را صرف پرزنت مستندهای تولیدیشان در ویترین جشنواره فیلم فجر کردهاند؛ ویترینی پرنور که تناقضش با تاریکی میدان تولید مستقل، بیش از هر زمان به چشم میآید.متن کامل این یادداشت و اخبار سینمای مستند را در سایت حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۷:۱۶
اکران در بنبست؛ وقتی مستند پشت درهای بسته میماند#حالا_مستند #علیرضا_سعیدی_کیاسریدر روزهایی که خیابان، خبر را میبلعد و سیاست بر همهچیز سایه میاندازد، سینمای مستند بیش از همیشه به دیدهشدن نیاز دارد؛ اما پارادوکس زمانه این است که درست در لحظه ضرورت، اکران به بنبست میرسد.بحران اکران برای سینمای مستند، صرفاً یک مسئله اقتصادی یا مدیریتی نیست؛ نشانهای است از جابهجایی اولویتها در زیست فرهنگی جامعه. وقتی اعتراضات اجتماعی، التهاب سیاسی و سایهی جنگ در منطقه به تیتر اول بدل میشود، میدان عمومی چنان اشباع میشود که برای تصویر تأملگر جایی باقی نمیماند. مستند که باید آینهی تردیدها و پرسشهای جمعی باشد، به حاشیه رانده میشود؛ نه به دلیل بیاهمیتی، بلکه به سبب «زیادیِ واقعیت».اکران مستند در ایران سالهاست به سانسهای محدود، سالنهای کممخاطب و تبلیغات حداقلی تقلیل یافته؛ اما اکنون مسئله عمیقتر است. فضای فرهنگی در وضعیت تعلیق به سر میبرد...#سینمای_مستند#فیلم_مستند #اکران
متن کامل این یادداشت و سایر اخبار و رویدادهای سینمای مستند ایران را در سایت خبری حالامستند بخوانید:http://halamostanad.ir۷:۱۱