پیشکسوتانِ داستانپردازی و جنگ روانی!از میان داستانگویانِ پرسابقه، بنیاسرائیل پرادامهترین قوم است که از قضا غنیترین داستانها را دارد.خوشمان بیاید یا نه، بسیاری از داستاننویسان و فیلمسازانِ شهیر عالم، یهودیتبارند. این تاریخ است، نه تئوری توطئه.
آنها داستانگویانی ماهرند چون از چشمۀ روایتها ارث بردهاند و آن چشمۀ غنی، مجموعهای از کتابهاست که «عهد عتیق» نامیده میشود.
در تاریخ بشری، بنیاسرائیل بیش و پیش از هر قوم دیگری داستان را قدر دانسته و بر مَرکبِ داستان، خود را منتشر کرده. این قوم بیش از ۴۰ کتاب رسمی دارد که نه یکباره، بلکه در طول تاریخ نوشته و منتشر شدهاند.
داستانپردازان یهودیتبار سنّت و ترفندِ داستانگویی را از اجدادشان ارث بردهاند، سنّت و ترفندی که در بنیاسرائیل پرپیشینه و پرمایه بوده و مانده. حالا اینکه هر کسی چطور و با چه هدفی از میراثش بهره برده، موضوع این نوشته نیست.
«بنیانگذاری نهضت کاتبان به دست عزرا و نحمیا که این ایده را از ایران گرفته بودند و خود نیز در مدارس ایران تربیت شده بودند، به پدیدآمدن مدارسی برای آموزش نویسندگی در یهودیه انجامید.» (داستانهای عهد عتیق و مقایسه تطبیقی آن با قصص قرآنی، رضا نجفی)
بله، بنیاسرائیل پیشکسوتان داستاناند.
آنها پیش از ظهور مسیحیت داستان گفتهاند، پس از اسلام هم داستان گفتهاند «*اسرائیلیات*» فقط نمونهای از این داستانهاست.
راویان بنیاسرائیل در حجازِ پس از ظهور اسلام، مردم را دور خود جمع میکردند و برایشان داستان میگفتند؛ تا آنجا که در وصف و نکوهش این وضعیت، آیهای هم نازل شد. (سورۀ لقمان آیۀ ۶)
این سنّت، در طول قرنها نه متوقف شده، نه راکد مانده؛ بلکه برعکس، خودش را نوآورانه و هوشمندانه باززنده و پرجان کرده.
امروز بزرگترین امپراطوریهای رسانهای و استودیوهای سینمایی جهان را یهودیتباران اداره میکنند و این موضوع نه یک تئوری توطئه، نه یک ادعای خیالی، که مستندی انکارناپذیر است.
کتابهای عهد عتیق مملو از داستانهای اسطورهای، قصههای تمثیلی، روایت انبیاء، روایت تاریخ، روایت مکاشفه، داستانهای فلسفی یا تغزلی است که در طول تاریخ علم و ادبیات، برای مؤلفان و محققان در هر حوزهای، از روانشناسی و نشانهشناسی گرفته تا ادبیات و فلسفه و عرفان، محل رجوع و بحث و تفسیر بودهاند.
ریشۀ بسیاری از باورهای بشر به داستانهایی برمیگردد که باور کردهاند!
@hmotahari_com
۹:۱۷