@iranyaar_bot
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۳۰
مراقبت از خود، یعنی مراقبت از فرزند در حال رشد. در دوران بارداری، بهویژه در شرایط پراسترس، تغذیه و مراقبتهای هوشمندانه نقش حیاتی در حفظ آرامش و سلامت مادر و جنین داره. چون بدن در این دوران دو برابر کار میکنه، نیاز به انرژی فوری و مقوی بیشتره.
@iranyaar_bot
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۳۰
@iranyaar_bot
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۳۰
@iranyaar_bot
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۳۰
🟢 چرا این کارها مفید است؟
🟢 کتاب خواندن (با طاقچه و فیدیبو)چرا کتاب؟
🟢 فیلم و سریالچرا فیلم؟
🟢 هنر یاد بگیریمچرا هنر؟
🟢 چه هنری یاد بگیریم؟
🟢 زبان جدید یاد بگیریمچرا زبان؟
🟢 چطور یاد بگیریم؟
🟢 کارهای خانه با خانواده
@iranyaar_bot
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۲۷
۵:۲۷
۵:۲۷
۵:۲۷
خستگی روانی وقتی است که دیگر توان گریه کردن هم نداری؛ انگار روحات خالی شده، نه غمی، نه شادی، نه ترسی. فقط یک بیحسی سنگین.
۲. اخبار را قطع کنیک روز کامل، هیچ خبری نخوان و نشنو. اخبار سم خستگی روانی است.
۳. با یک نفر حرف بزننه درباره شرایط بحرانی، بلکه درباره چیزهای معمولی مثل فیلم، خاطره، رویا.
۴. یک کار ساده و تکراری انجام بدهچای دم کن، گلدان آب بده، کفشها را مرتب کن. کار تکراری، ذهن را آرام میکند.
۵. اگر میتوانی، برو بیرون۱۰ دقیقه پیادهروی، نور خورشید، هوای تازه. طبیعت، شارژر روح است.
۶. با خدا حرف بزندعا کن، مناجات کن، یا فقط بنشین و با او از خستگیت بگو.
۷. کمک بگیراگر حس میکنی دیگر نمیتوانی، با ۴۰۳۰ تماس بگیر. کمک خواستن نشانه قدرت است، نه ضعف.
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۲۸
۵:۲۸
۵:۲۸
محدودیتهای حرکتی آنها یعنی هر قدم باید حسابشدهتر و مهربانتر برداشته شود؛ از آماده بودن عصا و واکر و ویلچر گرفته تا امن کردن مسیر حرکت و انتخاب کفش یا جورابهای مناسب، همه اینها یعنی «پیشگیری از یک خطر بزرگ».اینکه آهسته زیر بازویشان را بگیریم، با سرعت خودشان حرکت کنیم، اگر در طبقات بالا هستیم بیگدار به پله نزنیم و در نقطه امن همان طبقه بمانیم، یا اینکه عینک و سمعکشان را زود در اختیارشان بگذاریم، همگی کمک میکند فضای مبهم و ترسناک، قابلتحملتر شود. حتی اگر سالمند توانایی حرکت ندارد، میتوانیم با دور کردن تخت از پنجره و محافظت فیزیکی، در کنار احترام و صبوری، به او این پیام را بدهیم که «تنها نیستی و ما حواسمان به تو هست».
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۲۴
اولین قدم برای حفظ سلامت روان، پذیرش احساسات ماست. ترس، غم، خشم یا اضطراب در چنین شرایطی کاملاً طبیعیه و سرکوب کردن این حسها فقط فشار روانی رو بیشتر میکنه. پس بیایید با خودمون مهربان باشیم، احساساتمون رو بشناسیم، بهشون نام بدیم و اجازه بدیم وجود داشته باشن. در کنار این پذیرش، سعی کنیم اطلاعاتی که دریافت میکنیم محدود و از منابع موثق باشه تا دچار سردرگمی نشیم.
ارتباط با عزیزان رو قطع نکنید. تنها نماندن به شما کمک میکنه تا این شرایط رو بهتر تحمل کنید، چون ارتباط اجتماعی یکی از مهمترین عوامل محافظت در برابر استرس و افسردگیه. به کودکان و سالمندان خانواده هم بیشتر توجه کنید و تا حد امکان سعی کنید روال زندگی روزمرهتون رو حفظ کنید؛ این کار به شما حس ثبات و کنترل رو میده.اگر احساس کردید نیاز به کمک دارید، حتماً از کمک حرفهای استفاده کنید. میتونید برای خدمات حضوری به خانههای سلامت در سراهای محله یا مراکز جامع سلامت مراجعه کنید و یا برای دریافت خدمات تلفنی با شماره ۱۴۸۰ (سازمان بهزیستی کشور) تماس بگیرید. همچنین تمرین تکنیکهای سادهی آرامسازی مثل نفس عمیق، تمرینهای حضور در لحظه (مایندفولنس) و حرکات بدنی میتونه ابزارهای مهمی برای تنظیم هیجانات شما باشه.
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۲۶
۵:۲۶
در این میان، دلگرمی در پناه ایمان، نفسهای عمیق و آرام، و تکیه بر حمایت عاطفی خانواده میتواند مثل سپری امن عمل کند. ارتباط با عزیزان یادآوری میکند که شما تنها نیستید و این مسیر با همراهی، سبکتر میشود.
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۶:۰۲
قطع محرکهاى شنيدارى، ديدارى و بويايى، استفاده از فشار عمقى و حضور آرام و هم قد، به سيستم عصبى پيام امنيت مى دهد.در اين لحظهها، جملات كوتاه، ساده و همراه با مكث، بسيار مؤثرتر از توضيح و تذكر است. اگر فروپاشى حسى رخ داد، ايمنسازى فضا، حضور خاموش و تكرار يک پيام ثابت مثل «من اينجام، تو امنى» مى تواند مسير بازگشت به تعادل را هموار كند.آماده داشتن يک جعبه كمكهاى اوليه حسى - از هدفون و چشمبند تا اشياى آشنا و كارت هاى ارتباطى - يعنى پيشبيني مهربانانه براى روزى كه مغز، بيش از حد درگير میشود.
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۳۲
۵:۳۲
در شرایط بحرانی، تنها کسی که میتواند سریعترین کمک را بکند، اعضای خانواده هستند. آموزش خانواده، مثل یک تمرین آتشنشانی میماند؛ اگر تمرین نکرده باشی، در لحظه بحران یادت نمیآید چه کار کنی.
گام ۱: جلسه خانوادگی برگزار کنیدهمه اعضای خانواده را جمع کنید و با آرامش صحبت کنید:
گام ۲: نقاط امن خانه را مشخص کنیدبا هم خانه را بگردید و مشخص کنید:
گام ۳: مسیرهای خروج را تمرین کنید
گام ۴: کوله زندگی (کوله شرایط اضطراری ) را با هم آماده کنید
گام ۵: شمارههای ضروری را حفظ کنید
گام ۶: نقطه ملاقات تعیین کنیداگر از هم جدا شدید:
گام ۷: نقشها را تقسیم کنید
«زندگی، همدلانه ادامه دارد.»
۵:۲۹
۵:۲۹
«زندگی، همدلانه ادامه دارد…»
۵:۲۷