بازارسال شده از
پیام نوروزی غلامرضا امیرخانی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۵ در این ایام که همگی سوگوار فرزندان این سرزمین، مدافعان کشور و همچنین رهبر شهیدمان هستیم، پیام تبریک نوروز ۱۴۰۵ بدون شک یکی از دشوارترین مکتوباتی است که می توان نگارش آن را تصور نمود.اما تاریخ پرشکوه ایرانزمین نشان داده است که ایرانیان با تداوم فرهنگ و سنن خود همواره دشمنان این سرزمین را به زانو درآورده اند و نوروز نیز جلوه ای از همین مقاومت تاریخی است که هیچ نیروی خارجی توان زدودن آن را از میان ما نداشته است. نوروز، این حلقه ی اتصال ملت ایران و سایر مردمان قلمروی گسترده ایرانِ فرهنگی از چنان پایداری برخوردار بوده که حتی دخل و تصرف قدرت های سیاسی در حدود و ثغور دولت ها مانع از تداوم آن نگردیده است.
در نوروز ۱۴۰۵ و مقارن با عید فطر، عید عبودیت و بندگی، بار دیگر همچون پدران خود، گرد سفره ی هفت سین جمع خواهیم شد و در کنار یکدیگر از خدای قادر متعال حفظ و بهروزی ملک و ملت ایران را در سایه ی لطف و رحمت خود خواستاریم و همنوا با پیرگنجه چنین میسراییم:
غمین باد آن که او شادت نخواهدخراب آن کس که آبادت نخواهد
سال نو بر ایرانیان و ایران دوستان در سرتاسر جهان و به ویژه پژوهشگران و خانواده سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران خجسته باد.
غلامرضا امیرخانی
رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
مشاهده خبر کامل#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir۱۶:۴۹
درگذشت یکی از مفاخر فرهنگی اصفهان
دکتر جلیل دوستخواه، ایرانشناس و شاهنامهپژوه نامدار، روز سوم فروردین ماه جاری در شهر بریزبن استرالیا درگذشت.
دوستخواه در سال ۱۳۱۲ در اصفهان متولّد شد و پس از طی تحصیلات ابتدائی و متوسطه، در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد و موفق به اخذ درجه دکترا گردید. او تا سال ۱۳۶۰ به تدریس در دانشگاه اصفهان و دانشگاه جندی شاپور اهواز مشغول بود. پس از آن از ایران مهاجرت کرد و از سال ۱۳۷۰ در استرالیا مقیم شده و به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای آن کشور مشغول شد.
دوستخواه چندین عنوان کتاب، ترجمه و مقاله پژوهشی در موضوعات ادبی، فرهنگی و تاریخی از خود به یادگار گذاشته است که «گزارش اوستا»، «پژوهشهایی در شاهنامه فردوسی»، «آیینها و افسانههای ایران و چین باستان»، «حماسه ایران یادمانی از فراسوی هزارهها»، «گزارش هفتخان رستم»، «شناختنامه فردوسی و شاهنامه»، «شاهنامه نقالان بر بنیان طومار مرشد عباس زریری اصفهانی»، و واژهنامه سترگ «فرهنگ فارسی اصفهانی» از جمله این آثار است.
وی همچنین از همکاران «دانشنامه ایرانیکا» و نیز از اعضای حلقهی «جُنگ اصفهان» بود.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) فقدان این پژوهشگر ارجمند را به خانوادهی وی و عموم اهالی فرهنگ اصفهان تسلیت گفته و یاد وی را گرامی میدارد.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان)
@Isfahannlai2
دکتر جلیل دوستخواه، ایرانشناس و شاهنامهپژوه نامدار، روز سوم فروردین ماه جاری در شهر بریزبن استرالیا درگذشت.
دوستخواه در سال ۱۳۱۲ در اصفهان متولّد شد و پس از طی تحصیلات ابتدائی و متوسطه، در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد و موفق به اخذ درجه دکترا گردید. او تا سال ۱۳۶۰ به تدریس در دانشگاه اصفهان و دانشگاه جندی شاپور اهواز مشغول بود. پس از آن از ایران مهاجرت کرد و از سال ۱۳۷۰ در استرالیا مقیم شده و به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای آن کشور مشغول شد.
دوستخواه چندین عنوان کتاب، ترجمه و مقاله پژوهشی در موضوعات ادبی، فرهنگی و تاریخی از خود به یادگار گذاشته است که «گزارش اوستا»، «پژوهشهایی در شاهنامه فردوسی»، «آیینها و افسانههای ایران و چین باستان»، «حماسه ایران یادمانی از فراسوی هزارهها»، «گزارش هفتخان رستم»، «شناختنامه فردوسی و شاهنامه»، «شاهنامه نقالان بر بنیان طومار مرشد عباس زریری اصفهانی»، و واژهنامه سترگ «فرهنگ فارسی اصفهانی» از جمله این آثار است.
وی همچنین از همکاران «دانشنامه ایرانیکا» و نیز از اعضای حلقهی «جُنگ اصفهان» بود.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) فقدان این پژوهشگر ارجمند را به خانوادهی وی و عموم اهالی فرهنگ اصفهان تسلیت گفته و یاد وی را گرامی میدارد.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان)@Isfahannlai2
۷:۵۸
بازارسال شده از
معرفی کتاب«جنگ چهره زنانه ندارد» سوتلانا الکسیویچ، ترجمه عبدالمجید احمدی، نشر چشمه جنگ را معمولاً با تصویر سربازان، اسلحهها و میدانهای نبرد به یاد میآوریم. اما سوتلانا الکسیویچ در کتاب «جنگ چهره زنانه ندارد» این تصویر آشنا را کنار میزند و ما را با روایتهایی روبهرو میکند که کمتر شنیده شدهاند: روایت زنانی که در جنگ جهانی دوم جنگیدند، زخمی شدند، ترسیدند و زنده ماندند. الکسیویچ سالها با صدها زن شوروی که در جنگ حضور داشتند گفتوگو کرد؛ زنانی که پرستار، تکتیرانداز، خلبان، بیسیمچی یا حتی راننده تانک بودند. اما آنچه در این کتاب میخوانیم فقط تاریخ جنگ نیست، بلکه خاطراتی بسیار انسانی از ترس، تنهایی، امید و بقاست. زنانی که نه فقط با دشمن، بلکه با گرسنگی، سرما، مرگ دوستانشان و گاهی حتی با نگاه تحقیرآمیز جامعه پس از جنگ روبهرو بودند. در این روایتها خبری از قهرمانسازیهای رسمی و شعارهای نظامی نیست؛ در عوض با صداهای واقعی زنانی روبهرو میشویم که از جزئیاتی حرف میزنند که در تاریخهای رسمی جایی ندارند: از بوی باروت و خون، از بریدن موهایشان برای رفتن به جبهه، از اشکهایی که در سکوت ریختهاند. «جنگ چهره زنانه ندارد» فقط درباره جنگ جهانی دوم نیست؛ درباره این است که جنگ وقتی از زبان کسانی روایت شود که معمولاً در حاشیه تاریخ قرار گرفتهاند، چقدر متفاوت به نظر میرسد. الکسیویچ با کنار هم گذاشتن این صداها نشان میدهد جنگ نه فقط میدان نبرد، بلکه تجربهای عمیقاً انسانی و ویرانگر است. معرفی شده توسط: مهسا اسدیان، پژوهشگر سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#معرفی_کتاب#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir۵:۵۰
بازارسال شده از
معرفی کتاب«صلحی که همه صلحها را برباد داد» اثر دیوید فرامکین، ترجمه حسن افشار، نشر ماهی اگر بخواهید بفهمید چرا خاورمیانه امروز اینگونه است، با مرزهای عجیب، دولتهای شکننده، رقابتهای منطقهای و بحرانهایی که گویی پایانی ندارند، یکی از بهترین نقطههای شروع کتاب «صلحی که همه صلحها را بر باد داد» نوشته دیوید فرامکین است. این کتاب داستان لحظهای تاریخی را روایت میکند که در آن قرار بود «صلح» برقرار شود، اما در عمل نظمی را ساخت که بسیاری از تنشهای امروز خاورمیانه از دل آن بیرون آمد. فرامکین ما را به سالهای پایانی جنگ جهانی اول میبرد؛ زمانی که امپراتوری عثمانی، قدرتی که قرنها بر بخش بزرگی از خاورمیانه حکومت میکرد، فروپاشید. قدرتهای پیروز جنگ تصمیم گرفتند سرزمینهای این امپراتوری را میان خود تقسیم کنند. آنها وعدههای متناقضی داده بودند: به عربها استقلال وعده داده بودند، به صهیونیستها وعده «خانه ملی» در فلسطین، و در عین حال در توافقهای محرمانه، منطقه را بین خود تقسیم کرده بودند. کتاب نشان میدهد که چگونه تصمیمهایی که در لندن، پاریس و کنفرانس صلح پاریس گرفته شد، نقشه سیاسی خاورمیانه را شکل داد. کشورهایی مثل عراق، سوریه، لبنان و اردن عملاً در همین دوره ساخته شدند و مرزهایی ترسیم شد که اغلب با واقعیتهای قومی، مذهبی و قبیلهای منطقه همخوانی نداشت. فرامکین استدلال میکند که بسیاری از بحرانهای قرن بعد، از مسئله فلسطین گرفته تا بیثباتی عراق، ریشه در همین طراحی سیاسی دارد. «صلحی که همه صلحها را بر باد داد» یکی از خواندنیترین کتابها درباره لحظهای است که خاورمیانه مدرن متولد شد. این کتاب نشان میدهد چرا نقشه سیاسی منطقه چنین است و چگونه بسیاری از تنشهای امروز، ریشههایی صد ساله دارند. معرفی شده توسط: مهسا اسدیان، پژوهشگر سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#معرفی_کتاب#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir۵:۵۱
بازارسال شده از
در چارچوب دیپلماسی فرهنگی و دفاع از ایرانمکاتبه رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با رئیس انجمن کتابخانههای آمریکا پیرامون جنگ اخیر غلامرضا امیرخانی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، در نامهای به سم هلمیک، رئیس انجمن کتابخانههای آمریکا، با تأکید بر صیانت از میراث فرهنگی و حفاظت از نهادهای علمی در شرایط بحران، خواستار توجه جامعه جهانی کتابداری به مسئولیتهای انسانی و حرفهای خود در قبال جنگ علیه ایران شد. امیرخانی در بخشی از این پیام تصریح کرد: «من به عنوان یک کتابدار همیشه دوست دارم کشور آمریکا را به عنوان سرزمینی شامل بزرگترین کتابخانهها و فعالترین کتابداران بشناسم. سرزمین بزرگانی مانند دیویی، کاتر و پوتنام. کشوری که پیشگام در انجمنهای کتابداری بوده و کتابداران آن همیشه پیامآور صلح و دوستی بودهاند.» وی در ادامه افزود: «اکنون از شما کتابداران حامی صلح و بشریت میپرسم: آیا رفتار دولت امروز ایالات متحده با تصویر من منطبق است؟ آیا کشتن دهها کودک بیگناه در مدرسه شهر میناب، با ارزشهای انسانی که نزد همه افراد بشر محترم است، سازگار است؟» در پاسخ به این نامه، سم هلمیک، ضمن قدردانی از این مکاتبه، بر نقش کتابخانهها، آرشیوها و مراکز میراث فرهنگی بهعنوان بازتابی از حافظه و کرامت انسانی تأکید کرد و حفاظت از آنها را مسئولیتی مشترک برای جامعه جهانی دانست. وی در بخشی از پاسخ خود اظهار داشت: «هنگامی که کتابخانهها، مدارس، آرشیوها و مراکز میراث فرهنگی در معرض خطر قرار میگیرند یا درگیر منازعات میشوند، تأثیر این رویدادها بر ما عمیق است. این نهادها حامل گنجینهای فراتر از صرف اطلاعات هستند؛ آنها پاسدار استمرار جوامع و ثبت تجربیات بشریاند. بنابراین، صیانت از آنها، مسئولیتی مشترک برای جامعه جهانی کتابداری و اطلاعات محسوب میشود.» مشاهده خبر کامل#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
۱۰:۰۰
بازارسال شده از
پیام تسلیت رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در پی درگذشت یکی از واقفان کتابخانه ملی، عزت میرصدراییمتن این پیام به شرح زیر است:
باسمهتعالی
الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا
خانواده محترم میرصدرایی
درگذشت بانوی نیکاندیش و واقف گرانقدر، مرحومه سرکار خانم عزت میرصدرایی، موجب تأثر و تألم فراوان شد. آن مرحومه با اقدام ارزشمند خود در وقف ملک شخصی به سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، نام خویش را در زمره خادمان فرهنگ و حافظان میراث مکتوب این سرزمین ثبت کرد. بیتردید آثار و برکات این اقدام ماندگار برای نسلهای آینده تداوم خواهد داشت.
اینجانب ضمن عرض تسلیت، از درگاه خداوند متعال برای آن مرحومه رحمت و مغفرت واسعه و برای خانواده گرامی صبر و شکیبایی مسئلت دارم.
غلامرضا امیرخانیرئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
مشاهده خبر کامل#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir۱۴:۵۴
درگذشت یکی از مفاخر فرهنگی اصفهان
یدالله موقن، پژوهشگر و مترجم آثار فلسفی امروز در سن ۷۷سالگی در اصفهان درگذشت.
وی که متولد ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۷ در اصفهان بود، از مفاخر این شهر در عرصهی فرهنگ مکتوب محسوب میشد و آثار فلسفی متعدد و مهمی را به زبان فارسی ترجمه کرده است.
«اسطوره دولت»، «فلسفه صورتهای سمبولیک: اندیشه اسطورهای»، «فرد و کیهان در فلسفه رنسانس»، «ارنست کاسیرر فیلسوف فرهنگ»، «کارکردهای ذهنی در جوامع عقبمانده»، «عقلانیت و آزادی» و «زبان، اندیشه و فرهنگ» از جمله آثار اوست.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) فقدان این شخصیت علمی را به عموم پژوهشگران، مترجمان، مؤلفان و همهی دوستداران فرهنگ ایرانزمین تسلیت میگوید.
@Isfahannlai
یدالله موقن، پژوهشگر و مترجم آثار فلسفی امروز در سن ۷۷سالگی در اصفهان درگذشت.
وی که متولد ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۷ در اصفهان بود، از مفاخر این شهر در عرصهی فرهنگ مکتوب محسوب میشد و آثار فلسفی متعدد و مهمی را به زبان فارسی ترجمه کرده است.
«اسطوره دولت»، «فلسفه صورتهای سمبولیک: اندیشه اسطورهای»، «فرد و کیهان در فلسفه رنسانس»، «ارنست کاسیرر فیلسوف فرهنگ»، «کارکردهای ذهنی در جوامع عقبمانده»، «عقلانیت و آزادی» و «زبان، اندیشه و فرهنگ» از جمله آثار اوست.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) فقدان این شخصیت علمی را به عموم پژوهشگران، مترجمان، مؤلفان و همهی دوستداران فرهنگ ایرانزمین تسلیت میگوید.
@Isfahannlai
۲۰:۴۹
مستندسازی و ثبت دیوارنویسیهای مقتل رهبر شهید آیتالله خامنهایبه همت سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان)، دیوارنویسیهای مردمی در مقتل رهبر شهید آیتالله خامنهای، مستندسازی و در آرشیو ملی ثبت گردید.
سنت دیوارنویسی ـ که در افواه از آن به «یادگارینویسی» نام برده میشود ـ سنت دیرپایی است و میتوان آن را به عنوان یکی از نشانههای میل به جاودانگی و ثبت نشانهای از خود برای آیندگان دانست. در فرهنگ ایرانی نیز یادگارینویسی بر دیوارهای ابنیهی تاریخی و اماکن عمومی از دیرباز رایج بوده و جزیی از فرهنگ عامیانهی ایرانی است. افراد در این دیوارنویسیها، اشعار، دعاها، آرزوها، حاجات، نام خود یا محبوبشان و گاه مطالب طنزآمیز را ثبت میکنند.دیوارنویسیهای مذهبی، شاخهای اصلی از این دیوارنویسیها است که نشانههای آن را در بسیاری از مساجد، زیارتگاهها، بقاع، قدمگاهها و دیگر اماکن دینی میتوان دید. صرفنظر از ارزیابی هنجارین این سنت، این دسته از متون از آنجا که گویای بخشی از فرهنگ مردم هستند، برای پژوهشهای تاریخی، جامعهشناختی و مردمشناختی حایز اهمیت بوده و ثبت و مستندسازی آنها ضروری است. *پس از تجاوز جنایتکارانهی آمریکا به ایران و ترور رهبر معظم انقلاب آیتالله شهید خامنهای در روز نخست جنگ (۹ اسفند ۱۴۰۴)، محدودهی منزل و دفتر کار ایشان که به نام «بیت رهبری» مشهور است، به یکی از اماکن اجتماع شیفتگان و سوگواران رهبر شهید مبدل شد. به دلایل امنیتی، ورودیِ خیابان کشوردوست (ورودی اصلی بیت) با دیوارهای مرتفع بتنی مسدود گردید. اما طولی نکشید که این دیوارهای بتنی به محلی برای ثبت یادگارنوشتها و درددلها و واگویههای مردم با رهبر شهید تبدیل گردید؛ دیوارنویسیهایی که متأثر از شرایط جنگی، تلفیقی از ادبیات مذهبی و سیاسی بوده و مضامین مختلفی از بیان عواطف و احساسات شخصی نسبت به رهبر شهید تا ابراز انزجار از دشمن و محکومیت جنگ تحمیلی را شامل میشوند. از آنجا که این دیوارنویسیها، به عنوان بخشی از اسناد مردمی جنگ تحمیلی سوم ارزش تاریخی دارند، مستندسازی آنها در قالب ثبت تصاویر در دستورکار قرار گرفت و در روز ۲۸ فروردین ماه ۱۴۰۵، تعداد ۱۴۲ فریم توسط محسنحسام مظاهری عکسبرداری شد. مجموعهی این تصاویر، در آرشیو دیجیتال مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) ثبت گردیده است.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان)@Isfahannlai2
۱۵:۵۳
۱۵:۵۳
۱۵:۵۳
۱۵:۵۳
۱۵:۵۳
۱۵:۵۳
پایان پروژه تاریخ شفاهی محمد اژهایپروژهی ثبت خاطرات و شرح فعالیتهای سیاسی فرهنگی آقای محمد اژهای در مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) به پایان رسید. محمد اژهای از فعالان فرهنگی و سیاسی شناختهشدهی شهر اصفهان است. وی به خاندان اژهای تعلق داشته و پدر و برادرانش نیز از رجال مشهور شهر بوده و هستند. اژهای در رشته علوم تربیتی دانشگاه اصفهان تحصیل کرده و در جوانی به عضویت «کانون علمی و تربیتی جهان اسلام» (از تشکلهای مذهبی اصفهان در دوره پهلوی دوم) درآمد. او همچنین از فعالان و بعدتر متولیانِ مسجد تاریخی امام علی(ع) در اصفهان بوده و نیز در «انجمن مددکاری امام زمان(عج)» و «هیئت بنیفاطمه اصفهان» فعال بوده است. اژهای در جریان مبارزات اسلامی نیز شرکت داشته و سه نوبت توسط ساواک دستگیر شد. پس از انقلاب، وی به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدریس معارف دینی در دبیرستانهای صارمیه، بهشت آیین و... مشغول شد. او مسئول شاخه دانشآموزی حزب جمهوری اسلامی دفتر اصفهان بوده و در جریانات سیاسی پس از انقلاب شرکت داشته است. در کارنامهی وی مسئولیتهای اجرایی ازجمله مدیرکل بهزیستی استان اصفهان نیز به چشم میخورد.پروژهی تاریخ شفاهی خاطرات آقای اژهای، در زمستان 1404 توسط جواد جلوانی ـ پژوهشگر تاریخ انقلاب در اصفهان ـ و ظرف مدت سه ماه و طی 10 جلسه (جمعا 2100 دقیقه) انجام شد و در حال حاضر در آرشیو صوتی مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان) ثبت شده است.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی منطقه مرکزی کشور (اصفهان)@Isfahannlai
۵:۲۱