۵:۵۱
۶:۰۶
گزارشی از آمار میدانی و میزان کشتهها در اغتشاشات دیماه
در پی رخدادهای اخیر، براساس مستندات و برآوردهای میدانی، وقایع دیماه در چهار مرحله قابل تقسیمبندی است. این گزارش، روایتی مبتنی بر دادههای موجود است:
مرحلۀ نخست: آغاز ناآرامیها (۷ تا ۱۰ دیماه)
در روز هفتم دی، تجمعی صنفی و محدود در بازار تهران شکل گرفت. این حرکت در روزهای بعد به شهرهایی چون همدان، شیراز، کرمان، اصفهان و ایلام گسترش یافت. برآوردهای اولیه حاکی از حضور کمتر از ۸ هزار نفر در سراسر کشور بود. دانشجویان در برخی دانشگاههای این شهرها به تجمعات پیوستند. اگرچه شعارهایی با مضامین تند و ساختارشکنانه شنیده میشد، اما در این مرحله خشونت فیزیکی قابل توجهی گزارش نشد. با این حال، در شهرهایی مانند فسا، کوهدشت و درود، حملاتی پراکنده علیه اماکن نظامی و دولتی رخ داد. همچنین در ایلام، یک عملیات تروریستی ثبت شد که گفته شده تلفات جانی در پی نداشت.
مرحلۀ دوم: گسترش و تشدید (۱۱ تا ۱۷ دیماه)
همزمان با اجرای طرحهای جدید اقتصادی، افزایش قیمتها و طراحی سرویسهای جاسوسی دشمن، ناآرامیها ابعاد گستردهتری یافت. در این مرحله، درگیریها به ۱۰۳ شهرستان کشیده شد و خشونت، هرچند در سطحی محدود، آغاز گردید. تجمعات عمدتاً در قالب گروههای ۵۰ تا ۲۰۰ نفره و در حدود ۶۰۰ نقطه مختلف برگزار میشد. شعارها تندتر شد و نخستین نشانههای خشونت جدی و سازماندهیشده پدیدار گشت. حملات به برخی پایگاههای نظامی و آغاز «عملیات کشتهسازی» توسط هستههای ترور از ویژگیهای این دوره ذکر شده است. برآورد جمعیت حاضر در این مرحله در کل کشور حدود ۷۰ هزار نفر بود. متأسفانه، اغتشاشات در این بازه زمانی با ۳۶ کشته و شهید همراه شد.
مرحلۀ سوم: نقطۀ اوج خشونت (۱۸ و ۱۹ دیماه)
وضعیت در این مرحله به طور کامل تغییر کرد و خشونت به سطح بیسابقهای رسید. شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی، شاهد درگیریهای بسیار شدید و سازماندهی شده بودیم. در این شب، پلیس و نیروهای حافظ امنیت هنوز مسلح نبودند. بیشترین تعداد کشتهها و عملیاتهای تروریستی در همین شب رخ داد که قربانیان آن شامل مردم عادی، نیروهای انتظامی، بسیج و حافظان امنیت بودند. نحوه کشتهسازیها در گزارشهای میدانی به عنوان «دلخراش و قسیالقلبانه» توصیف شده است. در ساعت ۱۱ شب ۱۸ دی، با هدف قطع بستر سازماندهی اغتشاش، دستور محدودیت اینترنت صادر شد.
آمار تلفات این مرحله «چند هزار نفر» کشته و زخمی برآورد شده که بیشترین آن در شامگاه ۱۸ دی متمرکز بود و در روز بعد نیز ادامه داشت اما میزان آن کاهش یافت. از عصر ۱۹ دی، پلیس مجهز به سلاح شد، اما تنها در موارد حمله به اماکن حساس مجوز استفاده از سلاح داشت. برآورد میشود در این دو شب، حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار نفر در تجمعات کل کشور حضور داشتهاند. همچنین، گزارشهای متعددی از آتشزدن اموال عمومی و خصوصی، بانکها، مساجد، کلیسا، امامزادهها و خودروهای عمومی و شخصی ثبت شده است.
مرحلۀ چهارم: فروکش تدریجی (۲۰ تا ۲۲ دیماه)
از روز ۲۰ دی، شدت درگیریها به شکل محسوسی کاهش یافت. در این دو روز پایانی، حدود ۴۵ کشته و شهید گزارش شده است.
بررسی دقیق و نهایی آمار شهدا، کشتهشدگان و قربانیان ترور، مستلزم انجام پروژهای کارشناسی با در نظر گرفتن جزئیاتی چون نوع سلاح به کار رفته (سرد یا گرم)، محل کشف اجساد، سوابق افراد و تحلیل اطلاعاتی نحوه شلیکها است.
این فرآیندی زمانبر است. در طول این دوره، رسانههای معاند به تولید و انتشار روایتها و آمارهای جعلی دست زدند. بر اساس اطلاعات موجود، مراحل پایانی شناسایی و تدقیق آمار در حال انجام است و انتظار میرود در آینده نزدیک، آمار دقیق و رسمی اعلام گردد.Farsna
مرحلۀ نخست: آغاز ناآرامیها (۷ تا ۱۰ دیماه)
مرحلۀ دوم: گسترش و تشدید (۱۱ تا ۱۷ دیماه)
مرحلۀ سوم: نقطۀ اوج خشونت (۱۸ و ۱۹ دیماه)
مرحلۀ چهارم: فروکش تدریجی (۲۰ تا ۲۲ دیماه)
۱۱:۳۶
۱۳:۲۵
#یادداشت_روز
۱۳:۲۵
۱۳:۲۸
۱۳:۲۹
در اثر همین مشورتهای مسموم، و با وجود وارونه از آب درآمدن آرزواندیشیهای برجامی، دولت وقت، زیر بار واگذاری تعهدات سنگین و پنهانی به مافیای غربی FATF رفت، توافق آب و هوائی پاریس را برای کاهش مصرف سوخت فسیلی (عقبگرد توسعه نیروگاهی) پذیرفت، و اگر مجال مییافت، برنامه دفاع موشکی و نظامی را هم در قالب برجام 2 واگذار میکرد.
#نگاه
۱۳:۲۹
۱۳:۲۹
۱۳:۳۵
شبی که فتنه در اسلامشهر شکل گرفت
صفر تا ۱۰۰ ماجرای اغتشاشات اسلامشهر در ۱۸ دیماه
صفر تا ۱۰۰ ماجرای اغتشاشات اسلامشهر در ۱۸ دیماه
۱۳:۵۹
«۲۴۲۷+۱۰۶۲» تعداد شهدای جنگ ۱۳ روزه
۱۸:۲۴
بیانیه تحلیلی شورای امنیت کشور درباره اقدامات تروریستی دی ماه ۱۴۰۴
بسم الله الرحمن الرحیم
به استحضار ملت شریف و غیور ایران اسلامی میرساند که مجموعه رصد و دریافتهای اطلاعاتی و زنجیره اقدامات امنیتی طی روزهای گذشته، خادمان شما در مجموعه دستگاههای امنیتی، انتظامی و قضایی کشور را به این جمعبندی رسانده است که پس از وقوع جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی و مقابله مقتدرانه ایران اسلامی با این تجاوز، دشمن به این نتیجه رسید که استفاده صرف از ابزار نظامی نمیتواند ملت ایران را تسلیم کند. همبستگی و یکپارچگی اجتماعی کمنظیر ملت یکی از ارکان اصلی پیروزی ایران اسلامی در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و نقطه اتکای نیروهای مسلح ایران برای پاسخ به متجاوز بود.
از این رو آمریکا و رژیم صهیونیستی تاکتیک خود را تغییر دادند و انسجام اجتماعی ملت ایران را هدف گرفتند، تا به خیال خود بستر در هم شکستن اراده ملی ایرانیان را فراهم کنند.
پس از اعتراضات مسالمتآمیز بازاریان و اصناف در برخی شهرها، ریاست محترم جمهور طی جلساتی صحبتهای نمایندگان آنها را بیواسطه شنیدند و ضمن توصیه به پلیس برای همراهی و صبوری در برابر تجمعات مسالمتآمیز، دستورات لازم را برای رفع دغدغههای فعالان اقتصادی صادر کردند.
اما هستههای آشوب سازمانیافته نخواستند تجمعات مسیر مسالمتآمیز خود را طی کند و با به خشونت کشاندن اعتراضات در شهرهای مختلف کشور طی روزهای نهم تا هفدهم دی، خساراتی را به مردم و کشور وارد کردند.
پس از این مرحله، طی روزهای هجدهم و نوزدهم دی، با هدف از کنترل خارج کردن اوضاع و نا امنسازی شهرها از طریق استفاده از خشونت حداکثری و حملات مسلحانه هدفمند و سازمانیافته به اماکن و تجمعات به قصد کشتهسازی و تخریب اموال عمومی و شخصی مردم، اقدامات تروریستی متعددی در نقاطی از کشور صورت گرفت. طی این اقدامات، تروریستها علاوه بر خساراتی که به بازارها و فروشگاهها، بانکها، مساجد و حسینیه ها، خودروهای امدادی، وسایل حمل و نقل عمومی، مراکز درمانی، پمپ بنزینها، و سایر اموال عمومی و خصوصی وارد کردند، جنایات داعشگونهای نظیر سوزاندن افراد در آتش، سر بریدن و کارد آجین کردن، در کنار استفاده گسترده از سلاحهای گرم را رقم زدند که منجر به شهادت ۲۴۲۷ نفر از مردم بی گناه و حافظان نظم و امنیت، از مجموع ۳۱۱۷ جان باخته ی این حوادث شد.
بر اساس مستنداتی که در اختیار شورای امنیت کشور قرار دارد، در این دو روز، یک جنایت فجیع تمامعیار با حمایت بدخواهان ایران اسلامی علیه ملت ایران به ثبت رسیده است.به مدد الهی و با تدبیر و مواضع داهیانه و حکیمانه مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) با همت و اقدامات هوشمندانه و جانفشانیهای نیروهای امنیتی و انتظامی و نیز به برکت حضور حماسی ملت ایران در ۲۲ دی، دشمن جنایتکار در رسیدن به هدف شوم گسترش آشوب و ناامنی در کشور ناکام ماند. و به یاری خداوند متعال و با کمک همه هموطنان بصیر و رشید، بار دیگر انسجام و اتحاد ملی، شکست دیگری را به ایرانستیزان تحمیل کرد.
به استحضار ملت شریف و غیور ایران اسلامی میرساند که مجموعه رصد و دریافتهای اطلاعاتی و زنجیره اقدامات امنیتی طی روزهای گذشته، خادمان شما در مجموعه دستگاههای امنیتی، انتظامی و قضایی کشور را به این جمعبندی رسانده است که پس از وقوع جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی و مقابله مقتدرانه ایران اسلامی با این تجاوز، دشمن به این نتیجه رسید که استفاده صرف از ابزار نظامی نمیتواند ملت ایران را تسلیم کند. همبستگی و یکپارچگی اجتماعی کمنظیر ملت یکی از ارکان اصلی پیروزی ایران اسلامی در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و نقطه اتکای نیروهای مسلح ایران برای پاسخ به متجاوز بود.
۱۸:۲۵
۱۸:۴۷
۱۹:۵۸
۱۹:۵۹
۵:۱۵
سلام خداقوت
مسجد خسته، قهوهخانه بیدار
چند وقتیست برام خیلی سوال بود که چرا یهو اینقدر تعداد قهوه خانه ها و کافه ها زیاد شده
متوجه شدم:داستان، داستان انسان است. داستان، داستان نیاز جامعه است. داستان، داستان نیاز به گفتگوست. اگر به نیاز جامعه پاسخ ندهی جامعه راه خودش را پیدا می کند.
شهری که قهوهخانههایش تا سپیدهدم روشناند، اما مسجدهایش زودتر از غروب خاموش میشوند، روحش را آرام آرام به خواب میبرد. طالبزاده وقتی از ساعت کار مسجد گفت، از ساعت خوابِ ایمان سخن گفت؛ از جامعهای که ریتمِ حیات معنویاش مختل شده، جایی که چراغِ تفریح شبانهروزی است و چراغِ حق چندساعتی در روز میسوزد.
قهوهخانهها زندهاند چون مردم هنوز عطش گفتوگو دارند؛ آنها به جمع نیاز دارند، حتی اگر در قالبِ دود و فنجان. اما مسجد، که باید پناهِ دلهای ناآرام باشد، بدل شده به مکانِ ساکتِ مأموریتهای محدودهدار. ایمان، به جای زیستِ شبانهروز، در برنامهٔ «چهار ساعت حضور» خلاصه شده است. این همان است که طالبزاده آن را دردِ تمدنِ وارونه میدانست: جایی که شورِ ایمان در خود فرورفته و شوقِ سرگرمی بیدار مانده.
هیئتامنای خسته، درها را زود میبندند؛ شاید از تکرارِ سکوت، شاید از ترسِ بیحوصلگیِ نسل جدید. امّا نسل جوان در خیابان و کافه به دنبال معناست، نه فقط هیجان. اگر پناه نبیند، پناهِ نادرست میجوید. مسجد باید از چنبرهٔ تکلیف بیرون بیاید و به دعوت تبدیل شود جایی که گفتوگو، فرهنگ، چای ساده و لبخند صادقانه جای نفسِ تازه را بدهد. ایمان اگر نتواند با مردم بنشیند، مردم از کنارش برمیخیزند.
مسجدِ امروز باید بیدار باشد، نه فقط برای وضو، بلکه برای حضور. باید تا نیمهشب نفس بکشد، کتاب بخواند، بحث کند، دستِ جوان را بگیرد، و فضای خود را از قُدسِ ایستا به قدسِ جاری بدل سازد. در این نبردِ نرم، جبههٔ سرگرمی با همهٔ توان در میدان است و جبههٔ ایمان هنوز پشتِ درهای بسته مانده. پیروزی از آن کسی است که بیشتر بیدار است، نه آنکه پرشعارتر.
جامعهای زنده است اگر مسجدش شب را بشناسد. اگر چراغِ ایمان تا سپیدهدم روشن باشد، قهوهخانهها منفعل خواهند شد؛ اما تا وقتی دلهای مؤمن در چرخهٔ خستگیِ روزانه حرکت کنند، سرگرمیها جای سلوک را خواهند گرفت. طالبزاده با آن جملهٔ دردناک، آینهای پیشِ رویمان گذاشت: ایمان، اگر در ساعتهای کوتاه خلاصه شود، در روزهای بلند دیگران فرو میرود. مسجد باید بیدار شود، نه برای شمارشِ نمازها، بلکه برای دوباره برافروختنِ حقیقت در دلِ مردمِ شبزنده.
چند وقتیست برام خیلی سوال بود که چرا یهو اینقدر تعداد قهوه خانه ها و کافه ها زیاد شده
شهری که قهوهخانههایش تا سپیدهدم روشناند، اما مسجدهایش زودتر از غروب خاموش میشوند، روحش را آرام آرام به خواب میبرد. طالبزاده وقتی از ساعت کار مسجد گفت، از ساعت خوابِ ایمان سخن گفت؛ از جامعهای که ریتمِ حیات معنویاش مختل شده، جایی که چراغِ تفریح شبانهروزی است و چراغِ حق چندساعتی در روز میسوزد.
قهوهخانهها زندهاند چون مردم هنوز عطش گفتوگو دارند؛ آنها به جمع نیاز دارند، حتی اگر در قالبِ دود و فنجان. اما مسجد، که باید پناهِ دلهای ناآرام باشد، بدل شده به مکانِ ساکتِ مأموریتهای محدودهدار. ایمان، به جای زیستِ شبانهروز، در برنامهٔ «چهار ساعت حضور» خلاصه شده است. این همان است که طالبزاده آن را دردِ تمدنِ وارونه میدانست: جایی که شورِ ایمان در خود فرورفته و شوقِ سرگرمی بیدار مانده.
هیئتامنای خسته، درها را زود میبندند؛ شاید از تکرارِ سکوت، شاید از ترسِ بیحوصلگیِ نسل جدید. امّا نسل جوان در خیابان و کافه به دنبال معناست، نه فقط هیجان. اگر پناه نبیند، پناهِ نادرست میجوید. مسجد باید از چنبرهٔ تکلیف بیرون بیاید و به دعوت تبدیل شود جایی که گفتوگو، فرهنگ، چای ساده و لبخند صادقانه جای نفسِ تازه را بدهد. ایمان اگر نتواند با مردم بنشیند، مردم از کنارش برمیخیزند.
مسجدِ امروز باید بیدار باشد، نه فقط برای وضو، بلکه برای حضور. باید تا نیمهشب نفس بکشد، کتاب بخواند، بحث کند، دستِ جوان را بگیرد، و فضای خود را از قُدسِ ایستا به قدسِ جاری بدل سازد. در این نبردِ نرم، جبههٔ سرگرمی با همهٔ توان در میدان است و جبههٔ ایمان هنوز پشتِ درهای بسته مانده. پیروزی از آن کسی است که بیشتر بیدار است، نه آنکه پرشعارتر.
جامعهای زنده است اگر مسجدش شب را بشناسد. اگر چراغِ ایمان تا سپیدهدم روشن باشد، قهوهخانهها منفعل خواهند شد؛ اما تا وقتی دلهای مؤمن در چرخهٔ خستگیِ روزانه حرکت کنند، سرگرمیها جای سلوک را خواهند گرفت. طالبزاده با آن جملهٔ دردناک، آینهای پیشِ رویمان گذاشت: ایمان، اگر در ساعتهای کوتاه خلاصه شود، در روزهای بلند دیگران فرو میرود. مسجد باید بیدار شود، نه برای شمارشِ نمازها، بلکه برای دوباره برافروختنِ حقیقت در دلِ مردمِ شبزنده.
۵:۱۸
۵:۱۹
باید دست سازنده این کلیپ را بوسید خیلی زحمت کشیده شده و مناسب با این روزهای کشور ما است
لطفاً بدون حب و بغض این کلیپ را تا آخر نگاه کنیدنیرنگها ، خباثتهای بعضی شباهت دارد به نیرنگهای عمر وعاص دوران امام علی (ع)حواسمون باشه زیر خیمه ی کدام گروه سینه میزنیم
کلیپ بسیار عالی از تکرار تاریخ
لطفاً بدون حب و بغض این کلیپ را تا آخر نگاه کنیدنیرنگها ، خباثتهای بعضی شباهت دارد به نیرنگهای عمر وعاص دوران امام علی (ع)حواسمون باشه زیر خیمه ی کدام گروه سینه میزنیم
کلیپ بسیار عالی از تکرار تاریخ
۵:۲۸