کوچه های ایران 🇮🇷
پویش مردمی «کوچههای ایران»؛ اقدام اول : هر مغازه، یک پایگاه امید *
سلام رفقا! اگر این روزها دلتنگ یک حرکت موثر برای «ایران» عزیزمان هستید، بیایید یک لحظه گوشی را کنار بگذاریم و چند کلام حرف دل بزنیم. هر مغازهای که در این شهر باز است، روزانه میزبان نگاهِ صدها رهگذر است. نصب یک «پرچم ایران» ساده، فقط یک تزئین نیست؛ مخابره پیام امید، پیروزی و همبستگی به کل شهر است. وقت آن است که چهره شهر را به رنگ وطن درآوریم. بسمالله... دقیقاً باید چه کار کنیم؟ (۳ گام ساده) تهیه پرچم: پرچم ایران را در تعداد بالا تهیه کنید. (اگر در تهران هستید و پرچم ندارید، به [@Ad_koocheiran] پیام بدهید). تجربه میدانی: حتماً اجازه بگیرید و خودتان پرچم را نصب کنید. جایی را انتخاب کنید که به خوبی دیده شود. طبق تجربه، اگر نصب را به بعد موکول کنیم، احتمال فراموش شدن آن زیاد است. تیمسازی و انتخاب مسیر: با یکی از دوستان پایه، یک خیابان شلوغ را انتخاب کنید و سراغ تکتک مغازهها بروید. اولویت با واحدهای شلوغتر و خوشمسیرتر است. با نیت خالص و لبخند وارد شوید. نکته: زمانی بروید که سرِ صاحب مغازه خلوت باشد تا فرصت گفتگو فراهم شود. نکته: اگر مغازهای از قبل پرچم یا اقلام فرهنگی دارد، برای صرفهجویی در وقت و هزینه، سراغ واحد بعدی بروید. اهدا و ثبت لحظه: نامه تهیه شده را تقدیم کنید. در پایان، از شیشه مغازه (با پرچم) عکس بگیرید. گرفتن عکس سلفی با صاحب مغازه هم برای ثبت این خاطره جمعی عالی است! *توی مغازه چی بگیم؟ (۳ محور اصلی) گفتگوی صمیمی: با حال و احوالپرسی گرم شروع کنید. یادتان باشد ما «نیروی سازمانی» نیستیم؛ ما فرزندان همین مردمیم. نباید حسِ اجبار یا رسمی بودن منتقل شود. یادآوری نقش کاسب: به آنها بگوییم که مغازه شما «چشم و چراغ» این محله است. روزی هزار نفر شما را میبینند و این نصب پرچم، مثل یک نور در دل شهر است. تکیه بر مشترکات: تأکید کنیم که با هر سلیقه و انتقادی، «ایران» نقطه اشتراک همه ماست. پرچم نماد این هویت است؛ همان پرچمی که آرزو داریم روزی روی تابوتمان باشد. ------------------------------------- کوچه های ایران @kooche_iran
سلام رفقا! اگر این روزها دلتنگ یک حرکت موثر برای «ایران» عزیزمان هستید، بیایید یک لحظه گوشی را کنار بگذاریم و چند کلام حرف دل بزنیم. هر مغازهای که در این شهر باز است، روزانه میزبان نگاهِ صدها رهگذر است. نصب یک «پرچم ایران» ساده، فقط یک تزئین نیست؛ مخابره پیام امید، پیروزی و همبستگی به کل شهر است. وقت آن است که چهره شهر را به رنگ وطن درآوریم. بسمالله... دقیقاً باید چه کار کنیم؟ (۳ گام ساده) تهیه پرچم: پرچم ایران را در تعداد بالا تهیه کنید. (اگر در تهران هستید و پرچم ندارید، به [@Ad_koocheiran] پیام بدهید). تجربه میدانی: حتماً اجازه بگیرید و خودتان پرچم را نصب کنید. جایی را انتخاب کنید که به خوبی دیده شود. طبق تجربه، اگر نصب را به بعد موکول کنیم، احتمال فراموش شدن آن زیاد است. تیمسازی و انتخاب مسیر: با یکی از دوستان پایه، یک خیابان شلوغ را انتخاب کنید و سراغ تکتک مغازهها بروید. اولویت با واحدهای شلوغتر و خوشمسیرتر است. با نیت خالص و لبخند وارد شوید. نکته: زمانی بروید که سرِ صاحب مغازه خلوت باشد تا فرصت گفتگو فراهم شود. نکته: اگر مغازهای از قبل پرچم یا اقلام فرهنگی دارد، برای صرفهجویی در وقت و هزینه، سراغ واحد بعدی بروید. اهدا و ثبت لحظه: نامه تهیه شده را تقدیم کنید. در پایان، از شیشه مغازه (با پرچم) عکس بگیرید. گرفتن عکس سلفی با صاحب مغازه هم برای ثبت این خاطره جمعی عالی است! *توی مغازه چی بگیم؟ (۳ محور اصلی) گفتگوی صمیمی: با حال و احوالپرسی گرم شروع کنید. یادتان باشد ما «نیروی سازمانی» نیستیم؛ ما فرزندان همین مردمیم. نباید حسِ اجبار یا رسمی بودن منتقل شود. یادآوری نقش کاسب: به آنها بگوییم که مغازه شما «چشم و چراغ» این محله است. روزی هزار نفر شما را میبینند و این نصب پرچم، مثل یک نور در دل شهر است. تکیه بر مشترکات: تأکید کنیم که با هر سلیقه و انتقادی، «ایران» نقطه اشتراک همه ماست. پرچم نماد این هویت است؛ همان پرچمی که آرزو داریم روزی روی تابوتمان باشد. ------------------------------------- کوچه های ایران @kooche_iran
۱۳:۵۳