م
تابآوری جامعه هدف سازمان بهزیستی
راهبردهای تحولگرای ارتقای تابآوری در جامعه هدف سازمان بهزیستی: تبیین مبانی نظری، مدلهای مداخلهای و نقشهراه عملیاتی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
رسانه تاب آوری ایران: تحول در الگوهای خدماترسانی اجتماعی مستلزم عبور از رویکردهای سنتی حمایتی و حرکت به سمت پارادایمهای توانمندسازی است که در مرکز آن، مفهوم «تابآوری» قرار دارد.
برای سازمان بهزیستی ایران، که مسئولیت حمایت از اقشار آسیبپذیر از جمله معلولان، زنان سرپرست خانوار، کودکان بیسرپرست و آسیبدیدگان اجتماعی را بر عهده دارد، تابآوری نه تنها یک هدف غایی، بلکه ابزاری راهبردی برای کاهش وابستگی مددجویان به چرخه مستمریبگیری و ارتقای کیفیت زندگی آنها محسوب میشود.
این گزارش با اتکا به مبانی علمی نوین و مدلهای عملیاتی بینالمللی و بومی، به تبیین دقیق اهمیت و کاربست تابآوری در سطوح مختلف میپردازد.
سیر تحول مفهومی و ضرورت بازتعریف تابآوری در سیاستگذاریهای رفاهی
واژه تابآوری در ریشهشناسی لغوی خود از اصطلاح لاتین «Resilio» به معنای بازگشت به عقب یا پرش مجدد گرفته شده است.
این مفهوم که در قرن هفدهم برای توصیف توانایی بازآرایی و انعطافپذیری فیزیکی وارد زبان انگلیسی شد، در دهههای اخیر به یکی از کلیدیترین مفاهیم در علوم سیستمها، بومشناسی، روانشناسی و مددکاری اجتماعی تبدیل شده است.
در ادبیات علمی، تابآوری به معنای توانایی فرد، خانواده یا سیستم برای مقاومت در برابر شوکها، سازگاری با تغییرات و بازیابی عملکرد مؤثر پس از وقوع بحران تعریف میشود.
برای سازمان بهزیستی، درک تفاوت میان رویکردهای مختلف تابآوری ضروری است تا مداخلات عملیاتی از اثربخشی لازم برخوردار شوند.
در پارادایم «تابآوری مهندسی»، تمرکز بر سرعت بازگشت به وضعیت تعادل اولیه پس از یک اختلال است. اما در پارادایم «تابآوری تکاملی یا اجتماعی-بومشناختی»، تابآوری به معنای توانایی سیستم برای تحول و یادگیری از بحران است تا به سطح بالاتری از کارایی برسد.
این دیدگاه دوم، انطباق بیشتری با مأموریتهای سازمان بهزیستی دارد، زیرا بسیاری از مددجویان در وضعیت پیش از بحران نیز در محرومیت بودهاند و هدف سازمان نباید صرفاً بازگرداندن آنها به همان وضعیت فقر یا معلولیت بدون ابزار دفاعی باشد، بلکه هدف غایی ایجاد «ظرفیت انطباقی» و توانمندی پایدار است.
مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران https://www.resiliencemedia.ir/?p=102884
راهبردهای تحولگرای ارتقای تابآوری در جامعه هدف سازمان بهزیستی: تبیین مبانی نظری، مدلهای مداخلهای و نقشهراه عملیاتی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
رسانه تاب آوری ایران: تحول در الگوهای خدماترسانی اجتماعی مستلزم عبور از رویکردهای سنتی حمایتی و حرکت به سمت پارادایمهای توانمندسازی است که در مرکز آن، مفهوم «تابآوری» قرار دارد.
برای سازمان بهزیستی ایران، که مسئولیت حمایت از اقشار آسیبپذیر از جمله معلولان، زنان سرپرست خانوار، کودکان بیسرپرست و آسیبدیدگان اجتماعی را بر عهده دارد، تابآوری نه تنها یک هدف غایی، بلکه ابزاری راهبردی برای کاهش وابستگی مددجویان به چرخه مستمریبگیری و ارتقای کیفیت زندگی آنها محسوب میشود.
این گزارش با اتکا به مبانی علمی نوین و مدلهای عملیاتی بینالمللی و بومی، به تبیین دقیق اهمیت و کاربست تابآوری در سطوح مختلف میپردازد.
سیر تحول مفهومی و ضرورت بازتعریف تابآوری در سیاستگذاریهای رفاهی
واژه تابآوری در ریشهشناسی لغوی خود از اصطلاح لاتین «Resilio» به معنای بازگشت به عقب یا پرش مجدد گرفته شده است.
این مفهوم که در قرن هفدهم برای توصیف توانایی بازآرایی و انعطافپذیری فیزیکی وارد زبان انگلیسی شد، در دهههای اخیر به یکی از کلیدیترین مفاهیم در علوم سیستمها، بومشناسی، روانشناسی و مددکاری اجتماعی تبدیل شده است.
در ادبیات علمی، تابآوری به معنای توانایی فرد، خانواده یا سیستم برای مقاومت در برابر شوکها، سازگاری با تغییرات و بازیابی عملکرد مؤثر پس از وقوع بحران تعریف میشود.
برای سازمان بهزیستی، درک تفاوت میان رویکردهای مختلف تابآوری ضروری است تا مداخلات عملیاتی از اثربخشی لازم برخوردار شوند.
در پارادایم «تابآوری مهندسی»، تمرکز بر سرعت بازگشت به وضعیت تعادل اولیه پس از یک اختلال است. اما در پارادایم «تابآوری تکاملی یا اجتماعی-بومشناختی»، تابآوری به معنای توانایی سیستم برای تحول و یادگیری از بحران است تا به سطح بالاتری از کارایی برسد.
این دیدگاه دوم، انطباق بیشتری با مأموریتهای سازمان بهزیستی دارد، زیرا بسیاری از مددجویان در وضعیت پیش از بحران نیز در محرومیت بودهاند و هدف سازمان نباید صرفاً بازگرداندن آنها به همان وضعیت فقر یا معلولیت بدون ابزار دفاعی باشد، بلکه هدف غایی ایجاد «ظرفیت انطباقی» و توانمندی پایدار است.
مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران https://www.resiliencemedia.ir/?p=102884
۱۵:۱۰
آمادهسازی برای مجمع عمومی فدراسیون جهانی (IFSW) در نایروبی
پایگاه خبری مددکار نیوز | فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) با انتشار بیانیهای رسمی اعلام کرد که آمادهسازیها برای برگزاری مجمع عمومی جهانی سال ۲۰۲۶ به میزبانی شهر نایروبی، پایتخت کنیا، به مراحل نهایی و عملیاتی خود رسیده است.
این رویداد بینالمللی که ماه آینده میلادی (ژوئن ۲۰۲۶) آغاز به کار خواهد کرد، به عنوان مهمترین رویداد سیاستگذاری و همگرایی حرفهای مددکاری اجتماعی در سطح جهان شناخته میشود.
با توجه به چالشهای نوین بینالمللی، مجمع عمومی امسال مأموریت دارد تا الگوهای سنتی مداخله را بازنگری کرده و نقشه راه جدیدی برای ارتقای تابآوری اجتماعی در پهنه جهانی ترسیم کند.
دستور کار مجمع ۲۰۲۶: فرسودگی شغلی مددکاران و تامین مالی در مناطق بحرانی
بر اساس اسناد پشتیبان و پیشنویسهای توزیعشده میان انجمنهای ملی، مجمع عمومی نایروبی بر دو محور استراتژیک و فوقالعاده حساس تمرکز خواهد داشت:
سلامت روان و شرایط کاری مددکاران خط مقدم (فرسودگی شغلی) برای نخستین بار در سالهای اخیر، فدراسیون بینالمللی موضوع «سلامت روان خودِ مددکاران اجتماعی» را در صدر دستور کار قرار داده است. در پی بحرانهای متوالی اقتصادی، بهداشتی و اقلیمی سالهای گذشته، نرخ فرسودگی شغلی (Burnout) در میان مددکاران خط مقدم به طرز چشمگیری افزایش یافته است. مجمع نایروبی قصد دارد استانداردهای جهانی جدیدی را برای حمایت روانی-اجتماعی، بهبود شرایط کار و ارتقای امنیت شغلی مددکاران تصویب کند. مدلهای نوین تامین مالی برای تابآوری در مناطق درگیر مناقشه با توجه به گسترش جنگها، مناقشات منطقهای و آوارگیهای اجباری، تدوین استانداردهای بینالمللی برای «تأمین مالی پایدار پروژههای سلامت و تابآوری اجتماعی» دومین محور کلیدی این نشست خواهد بود. هدف از این طرح، ایجاد سازوکارهای مالی مستقل و چابک برای حمایت از برنامههای مددکاری اجتماعی در مناطق پربحران است.
همگرایی بخشهای منطقهای؛ نهایی شدن پیشنویسها در نشستهای میانی
طی روزهای گذشته، بخشهای منطقهای فدراسیون جهانی – به ویژه IFSW اروپا – در جریان نشستهای میانی خود، آخرین اصلاحات و دیدگاههای تخصصی را روی پیشنویس کدهای اجرایی اعمال کرده و اسناد نهایی را جهت تصویب در مجمع عمومی به دبیرخانه مرکزی ارسال کردهاند.
این همگرایی منطقهای نشاندهنده عزم جدی جامعه جهانی مددکاری برای دستیابی به یک مانیفست واحد و پویا در مواجهه با ابربحرانهای عصر حاضر است.
نایروبی ۲۰۲۶؛ گامی به سوی بومیسازی و خروج از رویکردهای تمرکزگرا
انتخاب نایروبی به عنوان میزبان مجمع عمومی ۲۰۲۶، حامل پبامی نمادین و در عین حال استراتژیک است.
فدراسیون بینالمللی با انتقال این مجمع بزرگ به قاره آفریقا، بر ضرورت «تمرکززدایی از دانش مددکاری» و «به رسمیت شناختن الگوهای تابآوری بومی و جامعهمحور» تاکید دارد؛ رویکردی که پیش از این در مجمع بومیان سازمان ملل نیز مورد توجه قرار گرفته بود.
پایگاه خبری مددکار نیوز، به عنوان رسانه تخصصی این حوزه، روند رویدادها و مصوبات مجمع عمومی جهانی در نایروبی را در ماه آینده به صورت جامع پوشش خواهد داد.
لینک خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29114
پایگاه خبری مددکار نیوز | فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) با انتشار بیانیهای رسمی اعلام کرد که آمادهسازیها برای برگزاری مجمع عمومی جهانی سال ۲۰۲۶ به میزبانی شهر نایروبی، پایتخت کنیا، به مراحل نهایی و عملیاتی خود رسیده است.
این رویداد بینالمللی که ماه آینده میلادی (ژوئن ۲۰۲۶) آغاز به کار خواهد کرد، به عنوان مهمترین رویداد سیاستگذاری و همگرایی حرفهای مددکاری اجتماعی در سطح جهان شناخته میشود.
با توجه به چالشهای نوین بینالمللی، مجمع عمومی امسال مأموریت دارد تا الگوهای سنتی مداخله را بازنگری کرده و نقشه راه جدیدی برای ارتقای تابآوری اجتماعی در پهنه جهانی ترسیم کند.
دستور کار مجمع ۲۰۲۶: فرسودگی شغلی مددکاران و تامین مالی در مناطق بحرانی
بر اساس اسناد پشتیبان و پیشنویسهای توزیعشده میان انجمنهای ملی، مجمع عمومی نایروبی بر دو محور استراتژیک و فوقالعاده حساس تمرکز خواهد داشت:
سلامت روان و شرایط کاری مددکاران خط مقدم (فرسودگی شغلی) برای نخستین بار در سالهای اخیر، فدراسیون بینالمللی موضوع «سلامت روان خودِ مددکاران اجتماعی» را در صدر دستور کار قرار داده است. در پی بحرانهای متوالی اقتصادی، بهداشتی و اقلیمی سالهای گذشته، نرخ فرسودگی شغلی (Burnout) در میان مددکاران خط مقدم به طرز چشمگیری افزایش یافته است. مجمع نایروبی قصد دارد استانداردهای جهانی جدیدی را برای حمایت روانی-اجتماعی، بهبود شرایط کار و ارتقای امنیت شغلی مددکاران تصویب کند. مدلهای نوین تامین مالی برای تابآوری در مناطق درگیر مناقشه با توجه به گسترش جنگها، مناقشات منطقهای و آوارگیهای اجباری، تدوین استانداردهای بینالمللی برای «تأمین مالی پایدار پروژههای سلامت و تابآوری اجتماعی» دومین محور کلیدی این نشست خواهد بود. هدف از این طرح، ایجاد سازوکارهای مالی مستقل و چابک برای حمایت از برنامههای مددکاری اجتماعی در مناطق پربحران است.
همگرایی بخشهای منطقهای؛ نهایی شدن پیشنویسها در نشستهای میانی
طی روزهای گذشته، بخشهای منطقهای فدراسیون جهانی – به ویژه IFSW اروپا – در جریان نشستهای میانی خود، آخرین اصلاحات و دیدگاههای تخصصی را روی پیشنویس کدهای اجرایی اعمال کرده و اسناد نهایی را جهت تصویب در مجمع عمومی به دبیرخانه مرکزی ارسال کردهاند.
این همگرایی منطقهای نشاندهنده عزم جدی جامعه جهانی مددکاری برای دستیابی به یک مانیفست واحد و پویا در مواجهه با ابربحرانهای عصر حاضر است.
نایروبی ۲۰۲۶؛ گامی به سوی بومیسازی و خروج از رویکردهای تمرکزگرا
انتخاب نایروبی به عنوان میزبان مجمع عمومی ۲۰۲۶، حامل پبامی نمادین و در عین حال استراتژیک است.
فدراسیون بینالمللی با انتقال این مجمع بزرگ به قاره آفریقا، بر ضرورت «تمرکززدایی از دانش مددکاری» و «به رسمیت شناختن الگوهای تابآوری بومی و جامعهمحور» تاکید دارد؛ رویکردی که پیش از این در مجمع بومیان سازمان ملل نیز مورد توجه قرار گرفته بود.
پایگاه خبری مددکار نیوز، به عنوان رسانه تخصصی این حوزه، روند رویدادها و مصوبات مجمع عمومی جهانی در نایروبی را در ماه آینده به صورت جامع پوشش خواهد داد.
لینک خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29114
۹:۱۳
مدیریت پیامدهای سالمندی جمعیت و ارتقاء تابآوری اجتماعی در ایران: رویکردها، چالشها و چشمانداز آینده
رسانه تاب آوری ایران: سالمندی جمعیت یکی از بزرگترین تحولات دموگرافیک قرن حاضر است که با سرعتی بیسابقه در ایران رخ میدهد. در حالی که سالخوردگی در بسیاری از کشورهای توسعهیافته طی یک بازه زمانی چند دههای یا قرنی رخ داده است، ایران این گذار ساختاری را در زمانی بسیار کوتاهتر تجربه میکند.
پژوهش پیش رو به بررسی این مسئله میپردازد که چگونه «مدیریت پیامدهای سالمندی جمعیت (Aging Management)» از طریق ابزارهایی چون سالمندی پویا، توسعه مراکز روزانه و تقویت همبستگی بیننسلی میتواند به عنوان یک پیشران حیاتی برای ارتقای «تابآوری اجتماعی (Social Resilience)» عمل کند.
یافتههای این تحلیل نشان میدهد که تغییر پارادایم از نگاه «حمایتی-تسکینی» به نگاه «حقمدار و توانمندساز»، نهتنها سالمندان را از موقعیت وابستگی خارج میکند، بلکه سرمایه اجتماعی مادی و معنوی کل کلانسیستم جامعه را در برابر تکانههای اقتصادی و ساختاری تقویت خواهد کرد.
مقدمه و بیان مسئله
شتاب تغییرات جمعیتی در ایران نشاندهنده ورود کشور به فاز سالمندی کامل است.
بر اساس آمارهای کنونی، حدود ۱۲ تا ۱۴ درصد از جمعیت ایران را افراد بالای ۶۰ سال تشکیل میدهند. پیشبینیهای جمعیتشناختی حاکی از آن است که این نسبت تا سال ۲۰۵۰ (حدود سال ۱۴۳۰ خورشیدی) به بیش از ۳۰ تا ۳۲ درصد خواهد رسید.
این بدان معناست که در کمتر از سه دهه آینده، نزدیک به یکسوم جمعیت ایران در گروه سالمندان قرار خواهند گرفت. ایران پس از کره جنوبی، دومین سرعت شتابان سالمندی جمعیت را در جهان داراست.
این تحول دموگرافیک، فشارهای سنگینی بر سیستمهای بهداشت و درمان، صندوقهای بازنشستگی، و ساختار سنتی خانواده وارد میسازد.
در چنین شرایطی، مفهوم «تابآوری اجتماعی» به عنوان ظرفیت یک جامعه برای پیشبینی، سازگاری، تحمل و بازسازی خود در مواجهه با تغییرات و چالشهای بزرگ مطرح میشود.
مدیریت پیامدهای سالمندی دیگر صرفاً یک وظیفه اخلاقی یا خدماتی محدود به سازمانهای حمایتی مانند بهزیستی نیست؛ بلکه یک ضرورت استراتژیک برای حفظ انسجام، پایداری و تابآوری کل جامعه ایران است.
مشروح مطلب در رسانه تاب آوری ایران https://www.resiliencemedia.ir/?p=102889
رسانه تاب آوری ایران: سالمندی جمعیت یکی از بزرگترین تحولات دموگرافیک قرن حاضر است که با سرعتی بیسابقه در ایران رخ میدهد. در حالی که سالخوردگی در بسیاری از کشورهای توسعهیافته طی یک بازه زمانی چند دههای یا قرنی رخ داده است، ایران این گذار ساختاری را در زمانی بسیار کوتاهتر تجربه میکند.
پژوهش پیش رو به بررسی این مسئله میپردازد که چگونه «مدیریت پیامدهای سالمندی جمعیت (Aging Management)» از طریق ابزارهایی چون سالمندی پویا، توسعه مراکز روزانه و تقویت همبستگی بیننسلی میتواند به عنوان یک پیشران حیاتی برای ارتقای «تابآوری اجتماعی (Social Resilience)» عمل کند.
یافتههای این تحلیل نشان میدهد که تغییر پارادایم از نگاه «حمایتی-تسکینی» به نگاه «حقمدار و توانمندساز»، نهتنها سالمندان را از موقعیت وابستگی خارج میکند، بلکه سرمایه اجتماعی مادی و معنوی کل کلانسیستم جامعه را در برابر تکانههای اقتصادی و ساختاری تقویت خواهد کرد.
مقدمه و بیان مسئله
شتاب تغییرات جمعیتی در ایران نشاندهنده ورود کشور به فاز سالمندی کامل است.
بر اساس آمارهای کنونی، حدود ۱۲ تا ۱۴ درصد از جمعیت ایران را افراد بالای ۶۰ سال تشکیل میدهند. پیشبینیهای جمعیتشناختی حاکی از آن است که این نسبت تا سال ۲۰۵۰ (حدود سال ۱۴۳۰ خورشیدی) به بیش از ۳۰ تا ۳۲ درصد خواهد رسید.
این بدان معناست که در کمتر از سه دهه آینده، نزدیک به یکسوم جمعیت ایران در گروه سالمندان قرار خواهند گرفت. ایران پس از کره جنوبی، دومین سرعت شتابان سالمندی جمعیت را در جهان داراست.
این تحول دموگرافیک، فشارهای سنگینی بر سیستمهای بهداشت و درمان، صندوقهای بازنشستگی، و ساختار سنتی خانواده وارد میسازد.
در چنین شرایطی، مفهوم «تابآوری اجتماعی» به عنوان ظرفیت یک جامعه برای پیشبینی، سازگاری، تحمل و بازسازی خود در مواجهه با تغییرات و چالشهای بزرگ مطرح میشود.
مدیریت پیامدهای سالمندی دیگر صرفاً یک وظیفه اخلاقی یا خدماتی محدود به سازمانهای حمایتی مانند بهزیستی نیست؛ بلکه یک ضرورت استراتژیک برای حفظ انسجام، پایداری و تابآوری کل جامعه ایران است.
مشروح مطلب در رسانه تاب آوری ایران https://www.resiliencemedia.ir/?p=102889
۱۶:۴۱
تابآوری و حمایتیابیتحلیل جامع تعاملات متقابل تابآوری روانشناختی و رفتار حمایتیابی: رویکردی مبتنی بر نظریه پایستگی منابع و مدلهای اجتماعی-اکولوژیکی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
پویاییهای روانشناختی در عصر حاضر، تابآوری را نه به عنوان یک ویژگی ایستا، بلکه به عنوان یک فرآیند پیچیده و چندسطحی تعریف میکنند که در تعامل مداوم با محیط اجتماعی و منابع حمایتی فرد قرار دارد.
در این میان، رفتار حمایتیابی (Help-seeking behavior) که شامل تلاشهای فعالانه و آگاهانه برای دریافت کمک، همدلی یا راهنمایی از شبکههای اجتماعی یا خدمات تخصصی است، به عنوان یکی از حیاتیترین مکانیزمهای تقویت و پایداری تابآوری شناخته میشود.
شواهد تجربی نشان میدهند که رابطه بین این دو سازه به صورت بنیادی دوطرفه است؛ به گونهای که سطوح بالای تابآوری، فرد را برای عبور از موانع روانی و انگهای مرتبط با کمکطلبی توانمند میسازد و از سوی دیگر، اکتساب موفقیتآمیز حمایت، “چرخههای کسب منابع” (Resource gain cycles) لازم برای شکوفایی طولانیمدت را فراهم میآورد.
مبانی نظری و تکامل مفهوم تابآوری در بسترهای اجتماعی
واژه تابآوری که ریشه در علوم مهندسی و متالورژی قرن نوزدهم دارد، در ابتدا برای اندازهگیری تغییر شکل الاستیک مواد تحت فشار فیزیکی به کار میرفت.
با گذشت زمان، این مفهوم به اکولوژی و سپس به علوم اجتماعی راه یافت و اکنون به ظرفیت یک سیستم — اعم از فرد، خانواده، شهر یا اقتصاد — برای مواجهه با تغییرات و ادامه توسعه اطلاق میشود. در دیدگاههای نوین، تابآوری به عنوان فرآیند سازگاری موفقیتآمیز علیرغم شرایط چالشبرانگیز یا تهدیدآمیز تعریف میگردد.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/resilience-and-support
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
پویاییهای روانشناختی در عصر حاضر، تابآوری را نه به عنوان یک ویژگی ایستا، بلکه به عنوان یک فرآیند پیچیده و چندسطحی تعریف میکنند که در تعامل مداوم با محیط اجتماعی و منابع حمایتی فرد قرار دارد.
در این میان، رفتار حمایتیابی (Help-seeking behavior) که شامل تلاشهای فعالانه و آگاهانه برای دریافت کمک، همدلی یا راهنمایی از شبکههای اجتماعی یا خدمات تخصصی است، به عنوان یکی از حیاتیترین مکانیزمهای تقویت و پایداری تابآوری شناخته میشود.
شواهد تجربی نشان میدهند که رابطه بین این دو سازه به صورت بنیادی دوطرفه است؛ به گونهای که سطوح بالای تابآوری، فرد را برای عبور از موانع روانی و انگهای مرتبط با کمکطلبی توانمند میسازد و از سوی دیگر، اکتساب موفقیتآمیز حمایت، “چرخههای کسب منابع” (Resource gain cycles) لازم برای شکوفایی طولانیمدت را فراهم میآورد.
مبانی نظری و تکامل مفهوم تابآوری در بسترهای اجتماعی
واژه تابآوری که ریشه در علوم مهندسی و متالورژی قرن نوزدهم دارد، در ابتدا برای اندازهگیری تغییر شکل الاستیک مواد تحت فشار فیزیکی به کار میرفت.
با گذشت زمان، این مفهوم به اکولوژی و سپس به علوم اجتماعی راه یافت و اکنون به ظرفیت یک سیستم — اعم از فرد، خانواده، شهر یا اقتصاد — برای مواجهه با تغییرات و ادامه توسعه اطلاق میشود. در دیدگاههای نوین، تابآوری به عنوان فرآیند سازگاری موفقیتآمیز علیرغم شرایط چالشبرانگیز یا تهدیدآمیز تعریف میگردد.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/resilience-and-support
۱۹:۲۹
چالش ارزشهای نئولیبرال در بدنه حرفهای مددکاری اجتماعی
پایگاه خبری مددکار نیوز: نفوذ گفتمان نئولیبرالیسم در تاروپود نظامهای رفاهی و ساختارهای اداری، یکی از چالشهای بنیادین و هویتربا در مددکاری اجتماعی معاصر است.
یافتههای اخیر پژوهشی (مانند مطالعات منعکسشده در British Journal of Social Work) نشان میدهند که چگونه ارزشهای بازارآزاد، «فردگرایی مفرط» و «مدیریتگرایی نوظهور»، به شکلی نظاممند و حتی ناخودآگاه، الگوهای ذهنی نسل جدید مددکاران اجتماعی را بازتعریف کردهاند.
گزارش تشریحی و تبیینی زیر به کالبدشکافی این پدیده، ابعاد ساختاری آن و راهکارهای بازگشت به اصالت حرفهای میپردازد.تبیین مسئله: نئولیبرالیسم چگونه تاروپود مددکاری را دگرگون میکند؟
نئولیبرالیسم صرفاً یک دکترین اقتصادی نیست؛ بلکه یک «فناوری حکمرانی» است که تمام ابعاد حیات اجتماعی و حرفهای را بازتولید میکند.
در این چارچوب، دو بازوی اصلی این گفتمان در بدنه مددکاری اجتماعی عبارتند از:
مدیریتگرایی نو (New Managerialism): تبدیل سازمانهای رفاهی به بنگاههای شبهتجاری. در این مدل، تمرکز مددکار از «ارتباط انسانی و درک عمیق رنج مراجع» به «مستندسازی افراطی، پر کردن فرمها، مدیریت زمان، کاهش هزینهها و پاسخگویی کمی به خطمشیهای سازمانی» تغییر مییابد. مددکار در این ساختار، بیشتر یک «تکنوکرات یا ارزیاب بوروکراتیک» است تا یک عامل تغییر اجتماعی.
مسئولیتسازی فردی (Responsibilization): در نگاه نئولیبرال، ساختارهای نابرابر، تبعیضهای سیستماتیک و فقرِ ساختاری نادیده گرفته میشوند. آسیبهای اجتماعی نه به عنوان معلولِ نقصهای ساختار کلان، بلکه به عنوان «عدم موفقیت فردی، تنبلی، انتخابهای اشتباه و ضعف در تابآوری فردی» تعریف میشوند.
ریشهیابی شکاف نسلی (چرا مددکاران جوانتر؟)
یافتههای پژوهش مبنی بر تمایل بیشتر مددکاران زیر ۵۰ سال به ارزشهای نئولیبرال، محصول یک دگرگونی محیطی و آموزشی است:
زیست در بسترِ بلامنازع نئولیبرالیسم: نسل جدید مددکاران اجتماعی، دوران تحصیل و جامعهپذیری حرفهای خود را در دورانی گذراندهاند که جایگزینی برای ساختارهای نئولیبرال وجود نداشته است. آنها ساختارهای رفاهیِ پیشین (مبتنی بر دولت رفاه کلنگر) را تجربه نکردهاند و ارزشهای مدیریتگرایی را به عنوان «استاندارد طبیعی و علمیِ کارآمدی» پذیرفتهاند.
انفعال نظامهای آموزشی: بسیاری از دانشگاهها تحت فشار جذب بودجه و همسویی با بازار کار، سرفصلهای آموزشی خود را از مباحث کلان (سیاستگذاری رفاهی، نقد ساختارها، میانجیگری ساختاری و عدالت توزیعی) به سمت تکنینکهایِ خُرد روانشناختی و مهارتهای مدیریت سازمانی سوق دادهاند. نتیجه این فرآیند، تربیت مددکارانی است که مراجع را مستقل از بسترِ طبقاتی و محیطیاش قضاوت میکنند.
پیامدهای بحرانی: بازتولید حاشیهنشینی به دست مددکاران اجتماعی
وقتی مددکار اجتماعی ارزشهای نئولیبرال را درونی میکند، رسالت اصلی حرفه دگرگون شده و پیامدهای ناگواری به بار میآید:
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29119
پایگاه خبری مددکار نیوز: نفوذ گفتمان نئولیبرالیسم در تاروپود نظامهای رفاهی و ساختارهای اداری، یکی از چالشهای بنیادین و هویتربا در مددکاری اجتماعی معاصر است.
یافتههای اخیر پژوهشی (مانند مطالعات منعکسشده در British Journal of Social Work) نشان میدهند که چگونه ارزشهای بازارآزاد، «فردگرایی مفرط» و «مدیریتگرایی نوظهور»، به شکلی نظاممند و حتی ناخودآگاه، الگوهای ذهنی نسل جدید مددکاران اجتماعی را بازتعریف کردهاند.
گزارش تشریحی و تبیینی زیر به کالبدشکافی این پدیده، ابعاد ساختاری آن و راهکارهای بازگشت به اصالت حرفهای میپردازد.تبیین مسئله: نئولیبرالیسم چگونه تاروپود مددکاری را دگرگون میکند؟
نئولیبرالیسم صرفاً یک دکترین اقتصادی نیست؛ بلکه یک «فناوری حکمرانی» است که تمام ابعاد حیات اجتماعی و حرفهای را بازتولید میکند.
در این چارچوب، دو بازوی اصلی این گفتمان در بدنه مددکاری اجتماعی عبارتند از:
مدیریتگرایی نو (New Managerialism): تبدیل سازمانهای رفاهی به بنگاههای شبهتجاری. در این مدل، تمرکز مددکار از «ارتباط انسانی و درک عمیق رنج مراجع» به «مستندسازی افراطی، پر کردن فرمها، مدیریت زمان، کاهش هزینهها و پاسخگویی کمی به خطمشیهای سازمانی» تغییر مییابد. مددکار در این ساختار، بیشتر یک «تکنوکرات یا ارزیاب بوروکراتیک» است تا یک عامل تغییر اجتماعی.
مسئولیتسازی فردی (Responsibilization): در نگاه نئولیبرال، ساختارهای نابرابر، تبعیضهای سیستماتیک و فقرِ ساختاری نادیده گرفته میشوند. آسیبهای اجتماعی نه به عنوان معلولِ نقصهای ساختار کلان، بلکه به عنوان «عدم موفقیت فردی، تنبلی، انتخابهای اشتباه و ضعف در تابآوری فردی» تعریف میشوند.
ریشهیابی شکاف نسلی (چرا مددکاران جوانتر؟)
یافتههای پژوهش مبنی بر تمایل بیشتر مددکاران زیر ۵۰ سال به ارزشهای نئولیبرال، محصول یک دگرگونی محیطی و آموزشی است:
زیست در بسترِ بلامنازع نئولیبرالیسم: نسل جدید مددکاران اجتماعی، دوران تحصیل و جامعهپذیری حرفهای خود را در دورانی گذراندهاند که جایگزینی برای ساختارهای نئولیبرال وجود نداشته است. آنها ساختارهای رفاهیِ پیشین (مبتنی بر دولت رفاه کلنگر) را تجربه نکردهاند و ارزشهای مدیریتگرایی را به عنوان «استاندارد طبیعی و علمیِ کارآمدی» پذیرفتهاند.
انفعال نظامهای آموزشی: بسیاری از دانشگاهها تحت فشار جذب بودجه و همسویی با بازار کار، سرفصلهای آموزشی خود را از مباحث کلان (سیاستگذاری رفاهی، نقد ساختارها، میانجیگری ساختاری و عدالت توزیعی) به سمت تکنینکهایِ خُرد روانشناختی و مهارتهای مدیریت سازمانی سوق دادهاند. نتیجه این فرآیند، تربیت مددکارانی است که مراجع را مستقل از بسترِ طبقاتی و محیطیاش قضاوت میکنند.
پیامدهای بحرانی: بازتولید حاشیهنشینی به دست مددکاران اجتماعی
وقتی مددکار اجتماعی ارزشهای نئولیبرال را درونی میکند، رسالت اصلی حرفه دگرگون شده و پیامدهای ناگواری به بار میآید:
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29119
۵:۰۹
تبلور رویکردهای نوین در مددکاری اجتماعی جهان؛ بازخوانی دستاوردهای ECSWR 2026
پایگاه خبری مددکار نیوز: مددکاری اجتماعی در مقطع کنونی با پیچیدگیهای بیسابقهای روبهرو است. بحرانهای جهانی، جنگها، فرسایش پایههای دموکراسی و شکافهای عمیق طبقاتی، کارآمدی ابزارهای سنتی این حرفه را زیر سؤال بردهاند.
آخرین مباحثات علمی در جامعه بینالمللی، به ویژه تحلیلهای منبعث از کنفرانس تحقیقات مددکاری اجتماعی اروپایی (ECSWR 2026)، نشان میدهند که زمان اصلاحات سطحی به پایان رسیده است.
امروزه حرفه مددکاری اجتماعی نیازمند یک انقلاب پارادایمی است؛ انقلابی که از مسیر «امید انتقادی»، «استعمارزدایی از دانش» و «رویکردهای تحلیلی تاریخی» میگذرد.
در این مقاله تخصصی، به تبیین و کالبدشکافی دو محور کلیدی و نوین میپردازیم که خطمشی آینده این حرفه را در سطح جهانی ترسیم میکنند.
امید انتقادی (Critical Hope) و استعمارزدایی از دانش؛ عبور از رویکردهای پدرسالارانه
یکی از پویاترین مباحث مطرح شده در نشستهای اخیر، نقد صریح ابزارهای سنتی و پدرسالارانه (Paternalistic) در مداخلههای اجتماعی است.
اندیشمندان برجسته جهان هشدار میدهند که بسیاری از متدولوژیهای کنونی مددکاری اجتماعی، خود متولدِ همان ساختارهای نابرابری هستند که مراجعان را به حاشیه راندهاند.
عدالت معرفتی (Epistemic Justice) چیست؟
عدالت معرفتی به این معناست که ما بپذیریم دانشِ تولیدشده در کشورهای توسعهیافته و غربی، تنها نسخه شفابخش برای تمام جوامع نیست.
استعمارزدایی از دانش یعنی به رسمیت شناختن تجارب زیسته، بومی و محلی جامعه هدف. مددکاری اجتماعی نوظهور، به دنبال تنوع هستیشناختی (Ontological Pluralism) است؛ یعنی پذیرش این واقعیت که راههای متعددی برای فهم رنج، بهزیستی و توسعه اجتماعی وجود دارد.
از «امید واهی» تا «امید انتقادی»
امید انتقادی دلالت بر این دارد که مددکار اجتماعی، بدون نادیده گرفتن تلخیِ واقعیتهای ساختاری (مانند فقر سیستماتیک)، پتانسیلهای تغییر را در لایههای زیرین جامعه جستجو کند.
این رویکرد در تضاد با تفکر نئولیبرالی است که همه چیز را به مثبتاندیشی فردی تقلیل میدهد.
مشروح مطلب در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29125
پایگاه خبری مددکار نیوز: مددکاری اجتماعی در مقطع کنونی با پیچیدگیهای بیسابقهای روبهرو است. بحرانهای جهانی، جنگها، فرسایش پایههای دموکراسی و شکافهای عمیق طبقاتی، کارآمدی ابزارهای سنتی این حرفه را زیر سؤال بردهاند.
آخرین مباحثات علمی در جامعه بینالمللی، به ویژه تحلیلهای منبعث از کنفرانس تحقیقات مددکاری اجتماعی اروپایی (ECSWR 2026)، نشان میدهند که زمان اصلاحات سطحی به پایان رسیده است.
امروزه حرفه مددکاری اجتماعی نیازمند یک انقلاب پارادایمی است؛ انقلابی که از مسیر «امید انتقادی»، «استعمارزدایی از دانش» و «رویکردهای تحلیلی تاریخی» میگذرد.
در این مقاله تخصصی، به تبیین و کالبدشکافی دو محور کلیدی و نوین میپردازیم که خطمشی آینده این حرفه را در سطح جهانی ترسیم میکنند.
امید انتقادی (Critical Hope) و استعمارزدایی از دانش؛ عبور از رویکردهای پدرسالارانه
یکی از پویاترین مباحث مطرح شده در نشستهای اخیر، نقد صریح ابزارهای سنتی و پدرسالارانه (Paternalistic) در مداخلههای اجتماعی است.
اندیشمندان برجسته جهان هشدار میدهند که بسیاری از متدولوژیهای کنونی مددکاری اجتماعی، خود متولدِ همان ساختارهای نابرابری هستند که مراجعان را به حاشیه راندهاند.
عدالت معرفتی (Epistemic Justice) چیست؟
عدالت معرفتی به این معناست که ما بپذیریم دانشِ تولیدشده در کشورهای توسعهیافته و غربی، تنها نسخه شفابخش برای تمام جوامع نیست.
استعمارزدایی از دانش یعنی به رسمیت شناختن تجارب زیسته، بومی و محلی جامعه هدف. مددکاری اجتماعی نوظهور، به دنبال تنوع هستیشناختی (Ontological Pluralism) است؛ یعنی پذیرش این واقعیت که راههای متعددی برای فهم رنج، بهزیستی و توسعه اجتماعی وجود دارد.
از «امید واهی» تا «امید انتقادی»
امید انتقادی دلالت بر این دارد که مددکار اجتماعی، بدون نادیده گرفتن تلخیِ واقعیتهای ساختاری (مانند فقر سیستماتیک)، پتانسیلهای تغییر را در لایههای زیرین جامعه جستجو کند.
این رویکرد در تضاد با تفکر نئولیبرالی است که همه چیز را به مثبتاندیشی فردی تقلیل میدهد.
مشروح مطلب در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29125
۷:۱۹
تشریح ابعاد خسارات پساجنگ در جامعه هدف کمیته امداد؛ آمادهباش همهجانبه شبکه مددکاری کشور برای بازتوانی و تابآوری اجتماعی
به گزارش پایگاه خبری مددکار نیوز/ حوزه رفاه، معاونت حمایت و سلامت خانواده کمیته امداد امام خمینی (ره) در نشست خبری روز گذشته (۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵)، به تبیین دقیق ابعاد آسیبهای وارده به جامعه هدف در جریان بحرانها و حملات اخیر و همچنین تشریح برنامههای کلان این نهاد در فاز پساجنگ و بازتوانی خانوادههای تحت حمایت پرداخت.
این گزارش با تمرکز بر آمار خسارات انسانی و مادی، به بازخوانی ابعاد مداخلات ساختاری و جامعهمحور شبکه بزرگ مددکاری کشور در هدایت مراجعان آسیبدیده میپردازد.
تبیین دقیق ابعاد آسیبها: خسارت به بیش از ۷ هزار خانوار تحت حمایت
معاون حمایت و سلامت خانواده کمیته امداد در این نشست با اشاره به پایش دقیق و نقطهای وضعیت مددجویان در مناطق آسیبدیده اعلام کرد:
«در جریان بحرانها و حملات اخیر، در مجموع ۷ هزار و ۴۰۴ خانوار تحت حمایت این نهاد دچار آسیبهای مادی و ساختاری شدهاند که از این میزان، حدود ۱۰۰۰ خانوار در مناطق روستایی سکونت دارند و نیازمند تمهیدات ویژهای جهت بازسازی زیرساختهای اشتغال و سکونت هستند.»
وی با ابراز تأسف عمیق از ضایعات انسانی وارده به خانواده بزرگ امداد، آمار رسمی شهدای جامعه هدف را به شرح زیر تشریح کرد:
آمار شهدا: عروج مظلومانه ۵۲ نفر از مددجویان (شامل ۱۴ زن و ۳۸ مرد). آمار مجروحان: آسیبدیدگی و جراحت شدید ۵۸ نفر از جامعه هدف که هماکنون تحت مراقبتهای ویژه پزشکی و حمایتی قرار دارند.
توزیع جغرافیایی آسیبها؛ ۵ استان در صدر فراوانی خسارت
بر اساس ارزیابیهای سامانهای و میدانی صورتگرفته، پراکندگی جغرافیایی خسارات در سراسر کشور یکسان نبوده است.
گزارش نهایی نشان میدهد که استانهای زیر به ترتیب بیشترین میزان فراوانی آسیب و خسارت را در میان جامعه هدف تحت حمایت به خود اختصاص دادهاند:
استان تهران استان بوشهر استان کرمانشاه استان ایلام استان کردستان
معاونت حمایت امداد تاکید کرد که گسیل منابع، تجهیزات رفاهی و تیمهای تخصصی مددکاری بحران به این پنج استان، در اولویت برنامههای کوتاهمدت و میانمدت قرار گرفته است.
مشروح مطلب در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29130
به گزارش پایگاه خبری مددکار نیوز/ حوزه رفاه، معاونت حمایت و سلامت خانواده کمیته امداد امام خمینی (ره) در نشست خبری روز گذشته (۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵)، به تبیین دقیق ابعاد آسیبهای وارده به جامعه هدف در جریان بحرانها و حملات اخیر و همچنین تشریح برنامههای کلان این نهاد در فاز پساجنگ و بازتوانی خانوادههای تحت حمایت پرداخت.
این گزارش با تمرکز بر آمار خسارات انسانی و مادی، به بازخوانی ابعاد مداخلات ساختاری و جامعهمحور شبکه بزرگ مددکاری کشور در هدایت مراجعان آسیبدیده میپردازد.
تبیین دقیق ابعاد آسیبها: خسارت به بیش از ۷ هزار خانوار تحت حمایت
معاون حمایت و سلامت خانواده کمیته امداد در این نشست با اشاره به پایش دقیق و نقطهای وضعیت مددجویان در مناطق آسیبدیده اعلام کرد:
«در جریان بحرانها و حملات اخیر، در مجموع ۷ هزار و ۴۰۴ خانوار تحت حمایت این نهاد دچار آسیبهای مادی و ساختاری شدهاند که از این میزان، حدود ۱۰۰۰ خانوار در مناطق روستایی سکونت دارند و نیازمند تمهیدات ویژهای جهت بازسازی زیرساختهای اشتغال و سکونت هستند.»
وی با ابراز تأسف عمیق از ضایعات انسانی وارده به خانواده بزرگ امداد، آمار رسمی شهدای جامعه هدف را به شرح زیر تشریح کرد:
آمار شهدا: عروج مظلومانه ۵۲ نفر از مددجویان (شامل ۱۴ زن و ۳۸ مرد). آمار مجروحان: آسیبدیدگی و جراحت شدید ۵۸ نفر از جامعه هدف که هماکنون تحت مراقبتهای ویژه پزشکی و حمایتی قرار دارند.
توزیع جغرافیایی آسیبها؛ ۵ استان در صدر فراوانی خسارت
بر اساس ارزیابیهای سامانهای و میدانی صورتگرفته، پراکندگی جغرافیایی خسارات در سراسر کشور یکسان نبوده است.
گزارش نهایی نشان میدهد که استانهای زیر به ترتیب بیشترین میزان فراوانی آسیب و خسارت را در میان جامعه هدف تحت حمایت به خود اختصاص دادهاند:
استان تهران استان بوشهر استان کرمانشاه استان ایلام استان کردستان
معاونت حمایت امداد تاکید کرد که گسیل منابع، تجهیزات رفاهی و تیمهای تخصصی مددکاری بحران به این پنج استان، در اولویت برنامههای کوتاهمدت و میانمدت قرار گرفته است.
مشروح مطلب در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29130
۷:۳۶
تحلیل اخبار ۴۸ ساعت گذشته نشان میدهد که بدنه مددکاری اجتماعی ایران هماکنون درگیر یک جابهجایی عملیاتی بزرگ از «خدمات معیشتیِ محض» به سمت «مداخلات تخصصی روانیاجتماعی»، «تقویت تابآوری محلهمحور» و «مددکاری بحران» برای صیانت از اقشار آسیبپذیر است.
پایگاه خبری مددکار نیوز؛ مرجع رسمی اخبار و اطلاعات مددکاری اجتماعی ایران madadkarnews.ir
پایگاه خبری مددکار نیوز؛ مرجع رسمی اخبار و اطلاعات مددکاری اجتماعی ایران madadkarnews.ir
۷:۳۹
مددکاری اجتماعی و بهزیستی اجتماعی
تحلیل جامع رویکردهای نوین، چارچوبهای نظری و مدلهای مداخلهای در تراز جهانی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
تحولات بنیادین در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی قرن بیست و یکم، حرفه مددکاری اجتماعی را از یک فعالیت حمایتی صرف به یک دیسیپلین آکادمیک و حرفهای تحولآفرین بدل ساخته است که نقشی حیاتی در تحقق بهزیستی اجتماعی ایفا میکند.
بر اساس اجماع جهانی فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) و انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی (IASSW)، مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مبتنی بر عمل و یک رشته دانشگاهی تعریف میشود که ارتقای تغییرات اجتماعی، توسعه، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و رهایی افراد را هدف قرار میدهد.
این حرفه با بهرهگیری از نظریههای علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را برای مقابله با چالشهای زندگی و ارتقای بهزیستی درگیر میسازد. در این میان، مفهوم بهزیستی اجتماعی نه تنها به معنای فقدان آسیب، بلکه به معنای حضور شرایطی است که در آن پتانسیلهای انسانی شکوفا شده و عدالت اجتماعی برقرار میگردد.
ضرورت اقتصادی مددکاری اجتماعی نیز به طور فزایندهای در سطح کلان مورد توجه قرار گرفته است؛ پژوهشها نشان میدهند که به ازای هر دلار سرمایهگذاری در خدمات اجتماعی، بازگشتی معادل سه دلار به اقتصاد ملی از طریق تقویت انسجام اجتماعی، کاهش هزینههای جرم و جنایت و تسهیل اشتغال باز میگردد.
این واقعیت نشاندهنده آن است که سلامت اقتصادی بدون سلامت اجتماعی پایدار نخواهد بود. رسالت اصلی این حرفه بر احترام به ارزش و کرامت ذاتی انسان، حقوق بشر و مسئولیت جمعی استوار است که در تمامی ابعاد مداخلات، از سطح خرد (فردی) تا سطح کلان (سیاستگذاری)، جاری میباشد.
فلسفه و رسالت جهانی مددکاری اجتماعی در افق ۲۰۲۴
در سال ۲۰۲۴، فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی بر ماهیت “تغییردهنده بازی” (Game Changer) این حرفه تأکید ورزیده است.
مددکاران اجتماعی با کار در بطن جوامع، به مردم کمک میکنند تا محیطهایی را که خواهان زندگی در آنها هستند، از طریق تولید مشترک (Co-production) و مسئولیتپذیری اجتماعی بنا نهند.
این رویکرد بر این اصل استوار است که خیریه به تنهایی منجر به تغییر پایدار نمیشود و حتی میتواند وابستگی ایجاد کند؛ در حالی که حفاظت اجتماعی یک مسئولیت جمعی است که باید به شمول اجتماعی و همبستگی در جوامع منجر شود.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24816
تحلیل جامع رویکردهای نوین، چارچوبهای نظری و مدلهای مداخلهای در تراز جهانی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
تحولات بنیادین در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی قرن بیست و یکم، حرفه مددکاری اجتماعی را از یک فعالیت حمایتی صرف به یک دیسیپلین آکادمیک و حرفهای تحولآفرین بدل ساخته است که نقشی حیاتی در تحقق بهزیستی اجتماعی ایفا میکند.
بر اساس اجماع جهانی فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) و انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی (IASSW)، مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مبتنی بر عمل و یک رشته دانشگاهی تعریف میشود که ارتقای تغییرات اجتماعی، توسعه، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و رهایی افراد را هدف قرار میدهد.
این حرفه با بهرهگیری از نظریههای علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را برای مقابله با چالشهای زندگی و ارتقای بهزیستی درگیر میسازد. در این میان، مفهوم بهزیستی اجتماعی نه تنها به معنای فقدان آسیب، بلکه به معنای حضور شرایطی است که در آن پتانسیلهای انسانی شکوفا شده و عدالت اجتماعی برقرار میگردد.
ضرورت اقتصادی مددکاری اجتماعی نیز به طور فزایندهای در سطح کلان مورد توجه قرار گرفته است؛ پژوهشها نشان میدهند که به ازای هر دلار سرمایهگذاری در خدمات اجتماعی، بازگشتی معادل سه دلار به اقتصاد ملی از طریق تقویت انسجام اجتماعی، کاهش هزینههای جرم و جنایت و تسهیل اشتغال باز میگردد.
این واقعیت نشاندهنده آن است که سلامت اقتصادی بدون سلامت اجتماعی پایدار نخواهد بود. رسالت اصلی این حرفه بر احترام به ارزش و کرامت ذاتی انسان، حقوق بشر و مسئولیت جمعی استوار است که در تمامی ابعاد مداخلات، از سطح خرد (فردی) تا سطح کلان (سیاستگذاری)، جاری میباشد.
فلسفه و رسالت جهانی مددکاری اجتماعی در افق ۲۰۲۴
در سال ۲۰۲۴، فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی بر ماهیت “تغییردهنده بازی” (Game Changer) این حرفه تأکید ورزیده است.
مددکاران اجتماعی با کار در بطن جوامع، به مردم کمک میکنند تا محیطهایی را که خواهان زندگی در آنها هستند، از طریق تولید مشترک (Co-production) و مسئولیتپذیری اجتماعی بنا نهند.
این رویکرد بر این اصل استوار است که خیریه به تنهایی منجر به تغییر پایدار نمیشود و حتی میتواند وابستگی ایجاد کند؛ در حالی که حفاظت اجتماعی یک مسئولیت جمعی است که باید به شمول اجتماعی و همبستگی در جوامع منجر شود.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24816
۹:۱۱
مددکاری اجتماعی و بهزیستی اجتماعی
تحلیل جامع رویکردهای نوین، چارچوبهای نظری و مدلهای مداخلهای در تراز جهانی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
تحولات بنیادین در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی قرن بیست و یکم، حرفه مددکاری اجتماعی را از یک فعالیت حمایتی صرف به یک دیسیپلین آکادمیک و حرفهای تحولآفرین بدل ساخته است که نقشی حیاتی در تحقق بهزیستی اجتماعی ایفا میکند.
بر اساس اجماع جهانی فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) و انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی (IASSW)، مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مبتنی بر عمل و یک رشته دانشگاهی تعریف میشود که ارتقای تغییرات اجتماعی، توسعه، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و رهایی افراد را هدف قرار میدهد.
این حرفه با بهرهگیری از نظریههای علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را برای مقابله با چالشهای زندگی و ارتقای بهزیستی درگیر میسازد. در این میان، مفهوم بهزیستی اجتماعی نه تنها به معنای فقدان آسیب، بلکه به معنای حضور شرایطی است که در آن پتانسیلهای انسانی شکوفا شده و عدالت اجتماعی برقرار میگردد.
ضرورت اقتصادی مددکاری اجتماعی نیز به طور فزایندهای در سطح کلان مورد توجه قرار گرفته است؛ پژوهشها نشان میدهند که به ازای هر دلار سرمایهگذاری در خدمات اجتماعی، بازگشتی معادل سه دلار به اقتصاد ملی از طریق تقویت انسجام اجتماعی، کاهش هزینههای جرم و جنایت و تسهیل اشتغال باز میگردد.
این واقعیت نشاندهنده آن است که سلامت اقتصادی بدون سلامت اجتماعی پایدار نخواهد بود. رسالت اصلی این حرفه بر احترام به ارزش و کرامت ذاتی انسان، حقوق بشر و مسئولیت جمعی استوار است که در تمامی ابعاد مداخلات، از سطح خرد (فردی) تا سطح کلان (سیاستگذاری)، جاری میباشد.
فلسفه و رسالت جهانی مددکاری اجتماعی در افق ۲۰۲۴
در سال ۲۰۲۴، فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی بر ماهیت “تغییردهنده بازی” (Game Changer) این حرفه تأکید ورزیده است.
مددکاران اجتماعی با کار در بطن جوامع، به مردم کمک میکنند تا محیطهایی را که خواهان زندگی در آنها هستند، از طریق تولید مشترک (Co-production) و مسئولیتپذیری اجتماعی بنا نهند.
این رویکرد بر این اصل استوار است که خیریه به تنهایی منجر به تغییر پایدار نمیشود و حتی میتواند وابستگی ایجاد کند؛ در حالی که حفاظت اجتماعی یک مسئولیت جمعی است که باید به شمول اجتماعی و همبستگی در جوامع منجر شود.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24816
تحلیل جامع رویکردهای نوین، چارچوبهای نظری و مدلهای مداخلهای در تراز جهانی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
تحولات بنیادین در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی قرن بیست و یکم، حرفه مددکاری اجتماعی را از یک فعالیت حمایتی صرف به یک دیسیپلین آکادمیک و حرفهای تحولآفرین بدل ساخته است که نقشی حیاتی در تحقق بهزیستی اجتماعی ایفا میکند.
بر اساس اجماع جهانی فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW) و انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی (IASSW)، مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مبتنی بر عمل و یک رشته دانشگاهی تعریف میشود که ارتقای تغییرات اجتماعی، توسعه، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و رهایی افراد را هدف قرار میدهد.
این حرفه با بهرهگیری از نظریههای علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را برای مقابله با چالشهای زندگی و ارتقای بهزیستی درگیر میسازد. در این میان، مفهوم بهزیستی اجتماعی نه تنها به معنای فقدان آسیب، بلکه به معنای حضور شرایطی است که در آن پتانسیلهای انسانی شکوفا شده و عدالت اجتماعی برقرار میگردد.
ضرورت اقتصادی مددکاری اجتماعی نیز به طور فزایندهای در سطح کلان مورد توجه قرار گرفته است؛ پژوهشها نشان میدهند که به ازای هر دلار سرمایهگذاری در خدمات اجتماعی، بازگشتی معادل سه دلار به اقتصاد ملی از طریق تقویت انسجام اجتماعی، کاهش هزینههای جرم و جنایت و تسهیل اشتغال باز میگردد.
این واقعیت نشاندهنده آن است که سلامت اقتصادی بدون سلامت اجتماعی پایدار نخواهد بود. رسالت اصلی این حرفه بر احترام به ارزش و کرامت ذاتی انسان، حقوق بشر و مسئولیت جمعی استوار است که در تمامی ابعاد مداخلات، از سطح خرد (فردی) تا سطح کلان (سیاستگذاری)، جاری میباشد.
فلسفه و رسالت جهانی مددکاری اجتماعی در افق ۲۰۲۴
در سال ۲۰۲۴، فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی بر ماهیت “تغییردهنده بازی” (Game Changer) این حرفه تأکید ورزیده است.
مددکاران اجتماعی با کار در بطن جوامع، به مردم کمک میکنند تا محیطهایی را که خواهان زندگی در آنها هستند، از طریق تولید مشترک (Co-production) و مسئولیتپذیری اجتماعی بنا نهند.
این رویکرد بر این اصل استوار است که خیریه به تنهایی منجر به تغییر پایدار نمیشود و حتی میتواند وابستگی ایجاد کند؛ در حالی که حفاظت اجتماعی یک مسئولیت جمعی است که باید به شمول اجتماعی و همبستگی در جوامع منجر شود.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24816
۹:۱۱
مددکاری اجتماعی در سازمان بهزیستی
تحلیل جامع و راهبردی نظام مددکاری اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: از مبانی قانونی تا توانمندسازی بالینی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
مددکاری اجتماعی در ساختار حاکمیتی ایران، نه تنها به عنوان یک حرفه ی یاریرسان، بلکه به مثابه ستون فقرات نظام رفاه و عدالت اجتماعی تعریف شده است که ریشه در اصول قانون اساسی و آرمانهای برآمده از بطن جامعه دارد.
سازمان بهزیستی کشور، به عنوان متولی اصلی این حوزه، وظیفهای فراتر از توزیع منابع حمایتی بر عهده دارد و در حقیقت، مسئولیت مهندسی معکوس آسیبهای اجتماعی و بازآفرینی کرامت انسانی اقشار آسیبدیده را عهدهدار است.
تبیین دقیق جایگاه مددکاری اجتماعی در این سازمان مستلزم واکاوی سیر تحول تاریخی، ساختارهای قانونی، پروتکلهای تخصصی و چالشهای حرفهای است که در طول چهار دهه فعالیت این نهاد شکل گرفتهاند.
این گزارش با رویکردی تحلیلی و جامع، به بررسی ابعاد گوناگون این حرفه در بستر سازمان بهزیستی میپردازد تا نمایی روشن از وضعیت موجود و افقهای پیش رو ارائه دهد.
ریشههای تکوین و تحولات ساختاری سازمان بهزیستی
تأسیس سازمان بهزیستی کشور در تیرماه ۱۳۵۹، پاسخی راهبردی به پراکندگی و ناهماهنگی نهادهای حمایتی پیش از انقلاب بود که تحت تأثیر نگاهی یکپارچه به مقوله عدالت اجتماعی شکل گرفت.
این نهاد با ادغام بیش از ۱۶ سازمان، انجمن و مؤسسه خیریه که هر یک وظایف محدودی را دنبال میکردند، ایجاد شد تا با اتخاذ تدابیر علمی و تخصصی، خدمات توانبخشی، حمایتی و پیشگیری را در یک ساختار متمرکز و هماهنگ ارائه دهد.
بنیانگذاران این سازمان، بهویژه شهید دکتر محمدعلی فیاضبخش، با درک عمیق از ضرورت حرفهای شدن خدمات اجتماعی، مددکاری اجتماعی را به عنوان هسته مرکزی عملیات این سازمان برگزیدند.
سیر تحول ساختاری این سازمان نشاندهنده تغییرات مداوم در رویکرد حاکمیت به مسائل اجتماعی است؛ به طوری که سازمان بهزیستی از یک نهاد وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در سال ۱۳۸۳ به زیرمجموعه وزارت رفاه و تأمین اجتماعی تغییر مکان داد و در نهایت، در پی ادغامهای سال ۱۳۹۰، تحت نظارت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی قرار گرفت. این جابجاییها منعکسکننده گذار از نگاه صرفاً “پزشکی-درمانی” به مسائل اجتماعی به سمت نگاهی “رفاهی-توسعهای” است که در آن مددکاری اجتماعی نقشی فرابخشی و کلیدی ایفا میکند.
مشروح مقاله در رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24820
تحلیل جامع و راهبردی نظام مددکاری اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: از مبانی قانونی تا توانمندسازی بالینی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
مددکاری اجتماعی در ساختار حاکمیتی ایران، نه تنها به عنوان یک حرفه ی یاریرسان، بلکه به مثابه ستون فقرات نظام رفاه و عدالت اجتماعی تعریف شده است که ریشه در اصول قانون اساسی و آرمانهای برآمده از بطن جامعه دارد.
سازمان بهزیستی کشور، به عنوان متولی اصلی این حوزه، وظیفهای فراتر از توزیع منابع حمایتی بر عهده دارد و در حقیقت، مسئولیت مهندسی معکوس آسیبهای اجتماعی و بازآفرینی کرامت انسانی اقشار آسیبدیده را عهدهدار است.
تبیین دقیق جایگاه مددکاری اجتماعی در این سازمان مستلزم واکاوی سیر تحول تاریخی، ساختارهای قانونی، پروتکلهای تخصصی و چالشهای حرفهای است که در طول چهار دهه فعالیت این نهاد شکل گرفتهاند.
این گزارش با رویکردی تحلیلی و جامع، به بررسی ابعاد گوناگون این حرفه در بستر سازمان بهزیستی میپردازد تا نمایی روشن از وضعیت موجود و افقهای پیش رو ارائه دهد.
ریشههای تکوین و تحولات ساختاری سازمان بهزیستی
تأسیس سازمان بهزیستی کشور در تیرماه ۱۳۵۹، پاسخی راهبردی به پراکندگی و ناهماهنگی نهادهای حمایتی پیش از انقلاب بود که تحت تأثیر نگاهی یکپارچه به مقوله عدالت اجتماعی شکل گرفت.
این نهاد با ادغام بیش از ۱۶ سازمان، انجمن و مؤسسه خیریه که هر یک وظایف محدودی را دنبال میکردند، ایجاد شد تا با اتخاذ تدابیر علمی و تخصصی، خدمات توانبخشی، حمایتی و پیشگیری را در یک ساختار متمرکز و هماهنگ ارائه دهد.
بنیانگذاران این سازمان، بهویژه شهید دکتر محمدعلی فیاضبخش، با درک عمیق از ضرورت حرفهای شدن خدمات اجتماعی، مددکاری اجتماعی را به عنوان هسته مرکزی عملیات این سازمان برگزیدند.
سیر تحول ساختاری این سازمان نشاندهنده تغییرات مداوم در رویکرد حاکمیت به مسائل اجتماعی است؛ به طوری که سازمان بهزیستی از یک نهاد وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در سال ۱۳۸۳ به زیرمجموعه وزارت رفاه و تأمین اجتماعی تغییر مکان داد و در نهایت، در پی ادغامهای سال ۱۳۹۰، تحت نظارت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی قرار گرفت. این جابجاییها منعکسکننده گذار از نگاه صرفاً “پزشکی-درمانی” به مسائل اجتماعی به سمت نگاهی “رفاهی-توسعهای” است که در آن مددکاری اجتماعی نقشی فرابخشی و کلیدی ایفا میکند.
مشروح مقاله در رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24820
۱۵:۰۳
مددکاری اجتماعی ایرانیان: تحلیل جامع پانزده سال جریانسازی رسانهای
وبگاه اصلی مددکاری اجتماعی ایرانیان (iraniansocialworkers.ir)، بخش بینالمللی (en.iraniansocialworkers.ir)، پایگاه خبری مددکار نیوز (madadkarnews.ir) و رسانه تابآوری ایران (resiliencemedia.ir)؛ ائتلافی هوشمندانه میان آموزش، پژوهش، مطالبهگری و مهندسی اجتماعی
مشروح در #مددکاری_اجتماعی_ایرانیانhttps://iraniansocialworkers.ir/?p=24829
وبگاه اصلی مددکاری اجتماعی ایرانیان (iraniansocialworkers.ir)، بخش بینالمللی (en.iraniansocialworkers.ir)، پایگاه خبری مددکار نیوز (madadkarnews.ir) و رسانه تابآوری ایران (resiliencemedia.ir)؛ ائتلافی هوشمندانه میان آموزش، پژوهش، مطالبهگری و مهندسی اجتماعی
مشروح در #مددکاری_اجتماعی_ایرانیانhttps://iraniansocialworkers.ir/?p=24829
۸:۳۱
تابآوری ایران در تاریخ و جامعه
تابآوری ملی در آینه تاریخ و جامعه ایران واکاوی ابعاد تمدنی، کنشگری تخصصی و نقش پیشگام رسانههای مستقل
مفهوم تابآوری در جغرافیای سیاسی و فرهنگی ایران، فراتر از یک سازه روانشناختی مدرن، ریشه در جوهره تمدنی ملتی دارد که در طول هزارهها، بقای خود را از میان چالشهای سهمگین اقلیمی، هجومهای بیگانگان و گسستهای تاریخی بازخرید کرده است.
این توانمندی تمدنی که در ادبیات معاصر علوم انسانی تحت عنوان “تابآوری ملی” شناخته میشود، در دهههای اخیر با تلاشهای علمی و ساختارمند جامعه متخصصان، بهویژه روانشناسان و مددکاران اجتماعی، از یک ویژگی شهودی به یک دانش بومی و راهبردی تبدیل شده است.
در این مسیر، شکلگیری اکوسیستمهای دیجیتال و رسانههای تخصصی مانند وبسایت “مددکاری اجتماعی ایرانیان” و بهویژه “رسانه تابآوری ایران” (resiliencemedia.ir)، نقطه عطفی در گذار از رویکردهای سنتی به سمت مهندسی اجتماعی و پایداری ملی تلقی میگردد.
این گزارش تخصصی به تحلیل جامع ابعاد تاریخی تابآوری در ایران، مرور دو دهه پژوهشهای روانشناختی و واکاوی نقش بیبدیل رسانههای تخصصی در تثبیت این گفتمان ملی میپردازد.
بنمایههای تاریخی و تمدنی تابآوری در فلات ایران
تابآوری در ایران را نباید صرفاً واکنشی به بحرانهای معاصر دانست، بلکه این پدیده محصول هزاران سال سازگاری هوشمندانه با محیطی سخت و ناپایدار است.
تمدن ایرانی یکی از کهنترین تمدنهای زنده جهان است که پایداری خود را نه از طریق قدرت نظامی صرف، بلکه از مسیر فرهنگ، زبان و اندیشههای صلحآمیز حفظ کرده است.
در این چارچوب، فرهنگ به عنوان زیرساخت اصلی صلح پایدار و تابآوری تمدنی عمل میکند و هویت جمعی ایرانیان را در مواجهه با فراموشی تاریخی صیانت مینماید.
یکی از بارزترین نشانههای این تابآوری تمدنی، فناوری “قنات” است که نماد نبوغ ایرانی در سازگاری با اقلیم خشک محسوب میشود.
مدیریت اشتراکی منابع آب در قالب شبکههای قنات، نوعی همبستگی اجتماعی و پایداری زیستمحیطی را در بافت جامعه نهادینه کرد که تا به امروز در کالبد معماری خشتی شهرهایی چون یزد و کرمان مشهود است.
علاوه بر ابعاد مادی، ادبیات کلاسیک ایران و آیینهایی چون نوروز، به عنوان نهادهای “خودزاینده” عمل میکنند که با بازتولید پیوستگی فرهنگی، در زمانه گسستهای سیاسی، انسجام اجتماعی را تضمین کردهاند.
دو دهه تکاپوی علمی: نقش جامعه روانشناسان در بومیسازی تابآوری
در دو دهه اخیر، روانشناسی ایران شاهد تحولی پارادایمیک در نگاه به مفاهیم سلامت روان بوده است.
از اوایل دهه ۱۳۸۰، توجه از مدلهای صرفاً آسیبشناختی (Deficit-based) به سمت مُدلهای توانمندیمحور (Strength-based) معطوف شد که در آن “تابآوری” جایگاهی مرکزی یافت.
روانشناسان ایرانی با رصد تحولات جهانی، بهویژه ظهور روانشناسی مثبتگرا به پیشگامی مارتین سلیگمن، تلاش کردند تا مفاهیمی چون بهزیستی، خوشبینی و تابآوری را با بافت فرهنگی و مذهبی جامعه ایران تطبیق دهند.
پژوهشهای ارزشمندی در این مدت پیرامون مولفههای گوناگون تابآوری انجام شده است.
برای نمونه، مطالعات مسعود محمدی، علیرضا جزایری و همکاران در سال ۱۳۸۴، به بررسی متغیرهای فردی و خانوادگی در افراد در معرض خطر پرداخت و نقش محافظتکننده تابآوری را در برابر سوءمصرف مواد به اثبات رساند.
این تحقیقات نشان دادند که تابآوری حاصل تعامل پیچیده ویژگیهای شخصیتی با محیط است و از طریق یادگیری و تجربه قابل تقویت میباشد.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24838
تابآوری ملی در آینه تاریخ و جامعه ایران واکاوی ابعاد تمدنی، کنشگری تخصصی و نقش پیشگام رسانههای مستقل
مفهوم تابآوری در جغرافیای سیاسی و فرهنگی ایران، فراتر از یک سازه روانشناختی مدرن، ریشه در جوهره تمدنی ملتی دارد که در طول هزارهها، بقای خود را از میان چالشهای سهمگین اقلیمی، هجومهای بیگانگان و گسستهای تاریخی بازخرید کرده است.
این توانمندی تمدنی که در ادبیات معاصر علوم انسانی تحت عنوان “تابآوری ملی” شناخته میشود، در دهههای اخیر با تلاشهای علمی و ساختارمند جامعه متخصصان، بهویژه روانشناسان و مددکاران اجتماعی، از یک ویژگی شهودی به یک دانش بومی و راهبردی تبدیل شده است.
در این مسیر، شکلگیری اکوسیستمهای دیجیتال و رسانههای تخصصی مانند وبسایت “مددکاری اجتماعی ایرانیان” و بهویژه “رسانه تابآوری ایران” (resiliencemedia.ir)، نقطه عطفی در گذار از رویکردهای سنتی به سمت مهندسی اجتماعی و پایداری ملی تلقی میگردد.
این گزارش تخصصی به تحلیل جامع ابعاد تاریخی تابآوری در ایران، مرور دو دهه پژوهشهای روانشناختی و واکاوی نقش بیبدیل رسانههای تخصصی در تثبیت این گفتمان ملی میپردازد.
بنمایههای تاریخی و تمدنی تابآوری در فلات ایران
تابآوری در ایران را نباید صرفاً واکنشی به بحرانهای معاصر دانست، بلکه این پدیده محصول هزاران سال سازگاری هوشمندانه با محیطی سخت و ناپایدار است.
تمدن ایرانی یکی از کهنترین تمدنهای زنده جهان است که پایداری خود را نه از طریق قدرت نظامی صرف، بلکه از مسیر فرهنگ، زبان و اندیشههای صلحآمیز حفظ کرده است.
در این چارچوب، فرهنگ به عنوان زیرساخت اصلی صلح پایدار و تابآوری تمدنی عمل میکند و هویت جمعی ایرانیان را در مواجهه با فراموشی تاریخی صیانت مینماید.
یکی از بارزترین نشانههای این تابآوری تمدنی، فناوری “قنات” است که نماد نبوغ ایرانی در سازگاری با اقلیم خشک محسوب میشود.
مدیریت اشتراکی منابع آب در قالب شبکههای قنات، نوعی همبستگی اجتماعی و پایداری زیستمحیطی را در بافت جامعه نهادینه کرد که تا به امروز در کالبد معماری خشتی شهرهایی چون یزد و کرمان مشهود است.
علاوه بر ابعاد مادی، ادبیات کلاسیک ایران و آیینهایی چون نوروز، به عنوان نهادهای “خودزاینده” عمل میکنند که با بازتولید پیوستگی فرهنگی، در زمانه گسستهای سیاسی، انسجام اجتماعی را تضمین کردهاند.
دو دهه تکاپوی علمی: نقش جامعه روانشناسان در بومیسازی تابآوری
در دو دهه اخیر، روانشناسی ایران شاهد تحولی پارادایمیک در نگاه به مفاهیم سلامت روان بوده است.
از اوایل دهه ۱۳۸۰، توجه از مدلهای صرفاً آسیبشناختی (Deficit-based) به سمت مُدلهای توانمندیمحور (Strength-based) معطوف شد که در آن “تابآوری” جایگاهی مرکزی یافت.
روانشناسان ایرانی با رصد تحولات جهانی، بهویژه ظهور روانشناسی مثبتگرا به پیشگامی مارتین سلیگمن، تلاش کردند تا مفاهیمی چون بهزیستی، خوشبینی و تابآوری را با بافت فرهنگی و مذهبی جامعه ایران تطبیق دهند.
پژوهشهای ارزشمندی در این مدت پیرامون مولفههای گوناگون تابآوری انجام شده است.
برای نمونه، مطالعات مسعود محمدی، علیرضا جزایری و همکاران در سال ۱۳۸۴، به بررسی متغیرهای فردی و خانوادگی در افراد در معرض خطر پرداخت و نقش محافظتکننده تابآوری را در برابر سوءمصرف مواد به اثبات رساند.
این تحقیقات نشان دادند که تابآوری حاصل تعامل پیچیده ویژگیهای شخصیتی با محیط است و از طریق یادگیری و تجربه قابل تقویت میباشد.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24838
۱۷:۵۰
بازتعریف تئوریک و بومیسازی مفاهیم تابآوری
یکی از بارزترین ویژگیهای کارنامه علمی دکتر جواد طلسچی یکتا، رویکرد همهجانبه و چندبعدی او به مفهوم تابآوری است. از منظر این مکتب فکری، تابآوری صرفاً یک واکنش روانشناختی یا ویژگی شخصیتی درونی در مواجهه با آسیبها نیست، بلکه فرآیندی پویا و سیستماتیک است که ابعاد اجتماعی، خانوادگی، سازمانی و حتی ملی را در بر میگیرد. این دیدگاه، بر پیوند تنگاتنگ میان عدالت اجتماعی، ساختارهای معیشتی، کیفیت حکمرانی و توانمندی جامعه تاکید دارد.
برای تبیین علمی این نگرش چندبعدی، میتوان شاخص تابآوری اجتماعی جامع (SRI) را در قالب مدل سیستمیک زیر صورتبندی ریاضی نمود:
این مدل ریاضی نشان میدهد که تابآوری اجتماعی یک حالت ثابت نیست، بلکه انباشتی از متغیرهای تعاملی در گذر زمان است. بر همین اساس، رسانه تابآوری ایران راهبرد محتوایی خود را بر تحلیل حوزههایی نظیر حکمرانی آگاهانه، سلامت اجتماعی محلهمحور، رابطه معیشت با پایداری جامعه و اثرات روانی سوگ عمومی قرار داده است تا از کلیشههای تکراری و تحلیلهای صرفاً فردی عبور نماید.
https://iraniansocialworkers.ir/founder-media
یکی از بارزترین ویژگیهای کارنامه علمی دکتر جواد طلسچی یکتا، رویکرد همهجانبه و چندبعدی او به مفهوم تابآوری است. از منظر این مکتب فکری، تابآوری صرفاً یک واکنش روانشناختی یا ویژگی شخصیتی درونی در مواجهه با آسیبها نیست، بلکه فرآیندی پویا و سیستماتیک است که ابعاد اجتماعی، خانوادگی، سازمانی و حتی ملی را در بر میگیرد. این دیدگاه، بر پیوند تنگاتنگ میان عدالت اجتماعی، ساختارهای معیشتی، کیفیت حکمرانی و توانمندی جامعه تاکید دارد.
برای تبیین علمی این نگرش چندبعدی، میتوان شاخص تابآوری اجتماعی جامع (SRI) را در قالب مدل سیستمیک زیر صورتبندی ریاضی نمود:
این مدل ریاضی نشان میدهد که تابآوری اجتماعی یک حالت ثابت نیست، بلکه انباشتی از متغیرهای تعاملی در گذر زمان است. بر همین اساس، رسانه تابآوری ایران راهبرد محتوایی خود را بر تحلیل حوزههایی نظیر حکمرانی آگاهانه، سلامت اجتماعی محلهمحور، رابطه معیشت با پایداری جامعه و اثرات روانی سوگ عمومی قرار داده است تا از کلیشههای تکراری و تحلیلهای صرفاً فردی عبور نماید.
https://iraniansocialworkers.ir/founder-media
۱۰:۱۵
وظایف مددکاران اجتماعی در سازمان بهزیستی
بررسی جامع و ساختاری وظایف، تکالیف و چالشهای حرفهای مددکاران اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: یک مطالعه پژوهشی
چارچوب مفهومی، شالودههای اخلاقی و سیر تکوین تاریخی بهزیستی
مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه یاورانه و مبتنی بر شالودههای علمی، بر اصول بنیادین عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی و احترام به تفاوتهای انسانی استوار است.
فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی در بیانیههای تخصصی خود، بهویژه در شعارهای سالهای اخیر نظیر آزادسازی صداهای سرکوبمیراث، تلاش برای ارتقای شأن و مقام انسانها، پیریزی جوامع با حرمت برای آیندهای پایدار و حمایت بیدریغ از حقوق عامه بشری، رسالت این حرفه را فراتر از خدمات حمایتی سنتی تعریف کرده است.
در ایران، سازمان بهزیستی کشور به عنوان متولی قانونی این حوزه، در ۲۴ تیرماه ۱۳۵۹ با تصویب شورای انقلاب اسلامی تأسیس شد تا خدمات پراکنده بیش از ۱۶ سازمان و مؤسسه خیریه پیش از انقلاب را در قالب یک نهاد متمرکز، علمی و تخصصی سازماندهی کند. نقش برجسته بنیانگذارانی همچون شهید دکتر محمدعلی فیاضبخش در تبدیل مددکاری به هسته مرکزی مداخلات رفاهی، نقطه عطفی در تاریخ رفاه اجتماعی ایران محسوب میشود.
سیر تحول سازمانی بهزیستی نشاندهنده تغییرات پارادایمیک عمیقی است؛ فعالیت این سازمان که در ابتدا زیر نظر وزارت بهداشت و بهزیستی با تمرکز بر خدمات توانبخشی و پزشکی اداره میشد، در سال ۱۳۸۳ به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی ملحق گردید و در نهایت در سال ۱۳۹۰ به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انتقال یافت. این انتقال ساختاری، نمایانگر گذار از نگاه صرفاً «پزشکی-حمایتی» به یک دیدگاه «رفاهی-توسعهای» با محوریت توانمندسازی پایدار و اشتغالزایی بود.
مبانی قانونی این تکالیف در اصول ۲۱ و ۲۹ قانون اساسی ریشه دارد که دولت را مکلف به تأمین رفاه همگانی و چتر حمایتی برای اقشار آسیبپذیر میسازد.
علاوه بر لایحه قانونی تشکیل سازمان و ۵۲ وظیفه مصوب آن، قوانین حمایتی نوین همچون قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب ۱۳۹۶ و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹ ، تکالیف اجرایی و حاکمیتی سنگینی را بر دوش مددکاران اجتماعی این سازمان قرار داده است.جایگاه ساختاری و مسیر توسعه حرفهای مددکاران اجتماعی
مسیر ارتقای شغلی و توسعه شایستگیهای مددکاران اجتماعی در سیستمهای حمایتی دولتی و غیردولتی ایران، فرآیندی تدریجی و چندمرحلهای است که از فعالیتهای کارشناسی بالینی آغاز شده و به سطوح سیاستگذاری کلان ختم میشود. در جدول زیر، مراحل ششگانه پیشرفت حرفهای مددکاران در ساختار خدمات اجتماعی کشور به تصویر کشیده شده است:
مشروح در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24843
بررسی جامع و ساختاری وظایف، تکالیف و چالشهای حرفهای مددکاران اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: یک مطالعه پژوهشی
چارچوب مفهومی، شالودههای اخلاقی و سیر تکوین تاریخی بهزیستی
مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه یاورانه و مبتنی بر شالودههای علمی، بر اصول بنیادین عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی و احترام به تفاوتهای انسانی استوار است.
فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی در بیانیههای تخصصی خود، بهویژه در شعارهای سالهای اخیر نظیر آزادسازی صداهای سرکوبمیراث، تلاش برای ارتقای شأن و مقام انسانها، پیریزی جوامع با حرمت برای آیندهای پایدار و حمایت بیدریغ از حقوق عامه بشری، رسالت این حرفه را فراتر از خدمات حمایتی سنتی تعریف کرده است.
در ایران، سازمان بهزیستی کشور به عنوان متولی قانونی این حوزه، در ۲۴ تیرماه ۱۳۵۹ با تصویب شورای انقلاب اسلامی تأسیس شد تا خدمات پراکنده بیش از ۱۶ سازمان و مؤسسه خیریه پیش از انقلاب را در قالب یک نهاد متمرکز، علمی و تخصصی سازماندهی کند. نقش برجسته بنیانگذارانی همچون شهید دکتر محمدعلی فیاضبخش در تبدیل مددکاری به هسته مرکزی مداخلات رفاهی، نقطه عطفی در تاریخ رفاه اجتماعی ایران محسوب میشود.
سیر تحول سازمانی بهزیستی نشاندهنده تغییرات پارادایمیک عمیقی است؛ فعالیت این سازمان که در ابتدا زیر نظر وزارت بهداشت و بهزیستی با تمرکز بر خدمات توانبخشی و پزشکی اداره میشد، در سال ۱۳۸۳ به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی ملحق گردید و در نهایت در سال ۱۳۹۰ به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انتقال یافت. این انتقال ساختاری، نمایانگر گذار از نگاه صرفاً «پزشکی-حمایتی» به یک دیدگاه «رفاهی-توسعهای» با محوریت توانمندسازی پایدار و اشتغالزایی بود.
مبانی قانونی این تکالیف در اصول ۲۱ و ۲۹ قانون اساسی ریشه دارد که دولت را مکلف به تأمین رفاه همگانی و چتر حمایتی برای اقشار آسیبپذیر میسازد.
علاوه بر لایحه قانونی تشکیل سازمان و ۵۲ وظیفه مصوب آن، قوانین حمایتی نوین همچون قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب ۱۳۹۶ و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹ ، تکالیف اجرایی و حاکمیتی سنگینی را بر دوش مددکاران اجتماعی این سازمان قرار داده است.جایگاه ساختاری و مسیر توسعه حرفهای مددکاران اجتماعی
مسیر ارتقای شغلی و توسعه شایستگیهای مددکاران اجتماعی در سیستمهای حمایتی دولتی و غیردولتی ایران، فرآیندی تدریجی و چندمرحلهای است که از فعالیتهای کارشناسی بالینی آغاز شده و به سطوح سیاستگذاری کلان ختم میشود. در جدول زیر، مراحل ششگانه پیشرفت حرفهای مددکاران در ساختار خدمات اجتماعی کشور به تصویر کشیده شده است:
مشروح در مددکاری اجتماعی ایرانیان https://iraniansocialworkers.ir/?p=24843
۱۰:۱۷
گزارش جامع: تمدید و گسترش برنامه بینالمللی آموزش الکترونیک استانداردهای جهانی (IASSW)
گامی راهبردی در همسویی آموزش و تابآوری جامعهمحور
پایگاه خبری مددکار نیوز: «انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی» (IASSW)، به عنوان مرجع اصلی سیاستگذاری و ارتقای سطح کیفی آموزش عالی این رشته در جهان، رسماً فراخوان بینالمللی خود را برای مشارکت در «برنامه آموزش الکترونیک استانداردهای جهانی مددکاری اجتماعی» برای یک دوره دو ساله جدید (۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸) تمدید و دامنه اجرایی آن را گسترش داد.
این برنامه به عنوان یک ساختار بنیادین و پلتفرم مرجع، وظیفه بازنگری، بومیسازی و همسو کردن سرفصلهای آموزشی دانشگاهها با چالشهای نوظهور قرن حاضر را بر عهده دارد.
تمدید این برنامه در بازه زمانی کنونی، نشاندهنده نیاز مبرم جامعه جهانی به تغییر پارادایم در فرآیندهای یادگیری و گذار به سمت آموزشهای منعطف، تخصصی و مبتنی بر فناوریهای نوین است.محورهای کلیدی و اهداف راهبردی برنامه (۲۰۲۶-۲۰۲۸)
تمدید دو ساله این برنامه بینالمللی بر پایه چند هدف استراتژیک بنا شده است که هسته اصلی آموزشهای نوین مددکاری اجتماعی را شکل میدهند:
انطباق با نیازهای نوظهور جهانی: سرفصلهای آموزشی جدید به شکلی طراحی میشوند که پاسخگوی بحرانهای چندبعدی معاصر مانند تغییرات اقلیمی، مهاجرتهای اجباری گسترده، فقر ساختاری و پیامدهای روانی-اجتماعی ناشی از بحرانهای بینالمللی باشند. توسعه اخلاق حرفهای نوین: بازنگری در چارچوبهای اخلاقی با در نظر گرفتن چالشهای دنیای دیجیتال، حریم خصوصی مراجعان در فضای مجازی و چگونگی حفظ اصول عدالت اجتماعی در بستر فناوریهای نوین. تسهیل دسترسی عادلانه به آموزش تخصصی (E-Learning): توسعه پلتفرمهای الکترونیک با هدف شکستن مرزهای جغرافیایی، تا دانشگاهها و مراکز آموزشی در کشورهای در حال توسعه یا مناطق محروم بتوانند به آخرین دستاوردهای علمی و استانداردهای جهانی به صورت آزاد و open-access دسترسی داشته باشند. تقویت رویکرد میانجیگری و تابآوری: تاکید ویژه بر گذار از الگوهای سنتی حمایتگری صرف، به سمت مدلهای جامعهمحور، توسعه فرآیندهای میانجیگری (Mediation) و توانمندسازی جوامع محلی جهت ارتقای سطح تابآوری کلان.
فراخوان مشارکت پارتنرهای دانشگاهی و تخصصی
انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی در این فراخوان جدید، از تمامی دانشگاههای پیشرو، اعضای هیئت علمی، پژوهشگران ارشد و سازمانهای رسانهای-تخصصی دعوت کرده است تا به عنوان شرکای استراتژیک در این پروژه دو ساله مشارکت کنند. این همکاری شامل موارد زیر خواهد بود:
بهروزرسانی و مهندسی محتوای آموزشی: تالیف و تدوین ماژولهای درسی جدید بر اساس تجربیات میدانی و یافتههای علمی اخیر. بومیسازی استانداردها: پل زدن میان اصول کلی بینالمللی و واقعیتهای فرهنگی، اجتماعی و بومی هر منطقه با حفظ چهارچوبهای کلان علمی. توسعه کارگاههای آنلاین تخصصی: طراحی پلتفرمهای تعاملی و وبینارهای مشترک بینالمللی برای تبادل تجربه میان استادان و دانشجویان سراسر جهان.
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29136
گامی راهبردی در همسویی آموزش و تابآوری جامعهمحور
پایگاه خبری مددکار نیوز: «انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی» (IASSW)، به عنوان مرجع اصلی سیاستگذاری و ارتقای سطح کیفی آموزش عالی این رشته در جهان، رسماً فراخوان بینالمللی خود را برای مشارکت در «برنامه آموزش الکترونیک استانداردهای جهانی مددکاری اجتماعی» برای یک دوره دو ساله جدید (۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸) تمدید و دامنه اجرایی آن را گسترش داد.
این برنامه به عنوان یک ساختار بنیادین و پلتفرم مرجع، وظیفه بازنگری، بومیسازی و همسو کردن سرفصلهای آموزشی دانشگاهها با چالشهای نوظهور قرن حاضر را بر عهده دارد.
تمدید این برنامه در بازه زمانی کنونی، نشاندهنده نیاز مبرم جامعه جهانی به تغییر پارادایم در فرآیندهای یادگیری و گذار به سمت آموزشهای منعطف، تخصصی و مبتنی بر فناوریهای نوین است.محورهای کلیدی و اهداف راهبردی برنامه (۲۰۲۶-۲۰۲۸)
تمدید دو ساله این برنامه بینالمللی بر پایه چند هدف استراتژیک بنا شده است که هسته اصلی آموزشهای نوین مددکاری اجتماعی را شکل میدهند:
انطباق با نیازهای نوظهور جهانی: سرفصلهای آموزشی جدید به شکلی طراحی میشوند که پاسخگوی بحرانهای چندبعدی معاصر مانند تغییرات اقلیمی، مهاجرتهای اجباری گسترده، فقر ساختاری و پیامدهای روانی-اجتماعی ناشی از بحرانهای بینالمللی باشند. توسعه اخلاق حرفهای نوین: بازنگری در چارچوبهای اخلاقی با در نظر گرفتن چالشهای دنیای دیجیتال، حریم خصوصی مراجعان در فضای مجازی و چگونگی حفظ اصول عدالت اجتماعی در بستر فناوریهای نوین. تسهیل دسترسی عادلانه به آموزش تخصصی (E-Learning): توسعه پلتفرمهای الکترونیک با هدف شکستن مرزهای جغرافیایی، تا دانشگاهها و مراکز آموزشی در کشورهای در حال توسعه یا مناطق محروم بتوانند به آخرین دستاوردهای علمی و استانداردهای جهانی به صورت آزاد و open-access دسترسی داشته باشند. تقویت رویکرد میانجیگری و تابآوری: تاکید ویژه بر گذار از الگوهای سنتی حمایتگری صرف، به سمت مدلهای جامعهمحور، توسعه فرآیندهای میانجیگری (Mediation) و توانمندسازی جوامع محلی جهت ارتقای سطح تابآوری کلان.
فراخوان مشارکت پارتنرهای دانشگاهی و تخصصی
انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی در این فراخوان جدید، از تمامی دانشگاههای پیشرو، اعضای هیئت علمی، پژوهشگران ارشد و سازمانهای رسانهای-تخصصی دعوت کرده است تا به عنوان شرکای استراتژیک در این پروژه دو ساله مشارکت کنند. این همکاری شامل موارد زیر خواهد بود:
بهروزرسانی و مهندسی محتوای آموزشی: تالیف و تدوین ماژولهای درسی جدید بر اساس تجربیات میدانی و یافتههای علمی اخیر. بومیسازی استانداردها: پل زدن میان اصول کلی بینالمللی و واقعیتهای فرهنگی، اجتماعی و بومی هر منطقه با حفظ چهارچوبهای کلان علمی. توسعه کارگاههای آنلاین تخصصی: طراحی پلتفرمهای تعاملی و وبینارهای مشترک بینالمللی برای تبادل تجربه میان استادان و دانشجویان سراسر جهان.
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29136
۹:۳۶
ابلاغ رسمی «اصل نهم» در مدیریت بحران بریتانیا؛ تحولی بنیادین در وظایف مددکاران اجتماعی و ارتقای تابآوری جامعهمحور
پایگاه خبری مددکار نیوز/ لندن – مه ۲۰۲۶ | دولت بریتانیا در جریان انتشار جدیدترین گزارش رسمی خود پیرامون پیگیریهای ساختاری فاجعه آتشسوزی برج گرنفل (Grenfell Tower)، از یک چرخش راهبردی و تحول بنیادین در پروتکلهای ملی پاسخگویی به بحران خبر داد.
بر اساس این گزارش، دولت رسماً با ادغام و پذیرش «ملاحظات بشردوستانه» به عنوان اصل نهم در اسناد بالادستی پاسخگویی و بازسازی پس از بحران موافقت کرده است؛ رویکردی کلان که مستقیماً جایگاه تخصصی مددکاران اجتماعی و نیروهای امدادی را در ساختار حاکمیتی دگرگون میسازد.بازخوانی فاجعه گرنفل؛ ریشههای یک تصمیم ساختاری
فاجعه برج گرنفل که به عنوان یکی از تلخترین حوادث معاصر بریتانیا شناخته میشود، در سالهای گذشته منشأ بازنگریهای گستردهای در استانداردهای ایمنی و خدمات اجتماعی بوده است.
گزارش جدید دولت در مه ۲۰۲۶ نشان میدهد که خلأ اصلی در مواجهه با این فاجعه و رویدادهای مشابه، عدم توجه کافی به پیوستهای انسانی، روانی و اجتماعی در ساعات و ماههای پس از بحران بوده است.
تصویب و ابلاغ «اصل نهم»، پاسخی مستقیم به این چالش دیرینه است تا تضمین کند که در حوادث غیرمترقبه آینده، کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و نیازهای ویژه آسیبپذیرترین لایههای جامعه در رأس اقدامات ضربتی و بلندمدت قرار گیرد.الزامات و ابعاد اجرایی «اصل نهم» در پاسخ به بحرانها
با اضافه شدن ملاحظات بشردوستانه به عنوان لایه نهم و کلیدی پاسخگویی به بحران، فرآیندهای امداد و بازسازی از مدلهای صرفاً لجستیکی و مکانیکی، به سمت مدلهای انسانمحور و تابآور حرکت خواهند کرد. این اصل سه محور عملیاتی بزرگ را هدف قرار میدهد:مهندسی مجدد وظایف مددکاران اجتماعی و نیروهای امدادی
در چارچوب جدید، مددکاران اجتماعی دیگر به عنوان نیروهای حاشیهای یا ثانویه در مدیریت بحران دیده نمیشوند، بلکه در خط مقدم و هسته اصلی ستادهای فرماندهی بحران قرار میگیرند.
وظیفه اصلی این تیمهای تخصصی، غربالگری سریع، شناسایی دقیق افراد آسیبپذیر (مانند سالمندان، کودکان، مهاجران و افراد دارای معلولیت) و تضمین دسترسی عادلانه آنها به خدمات حمایتی است.همگامسازی اقدامات حاکمیتی با ظرفیتهای محلی و داوطلبانه
یکی از برجستهترین بندهای این گزارش، الزامی شدن پیوند میان نهادهای رسمی مدیریت بحران و ساختارهای داوطلبانه محلی است. دولت بریتانیا تأکید کرده است که پاسخ مؤثر به بحرانها بدون اتکا به شبکه سازمانهای مردمنهاد و ظرفیتهای خودجوش محلی غیرممکن است.
مددکاران اجتماعی در این میان، نقش حیاتی میانجیگری (Mediation) و هماهنگکننده را ایفا میکنند تا پتانسیلهای داوطلبانه مردمی به شکلی بهینه و بدون موازیکاری سازماندهی شوند.
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29140
پایگاه خبری مددکار نیوز/ لندن – مه ۲۰۲۶ | دولت بریتانیا در جریان انتشار جدیدترین گزارش رسمی خود پیرامون پیگیریهای ساختاری فاجعه آتشسوزی برج گرنفل (Grenfell Tower)، از یک چرخش راهبردی و تحول بنیادین در پروتکلهای ملی پاسخگویی به بحران خبر داد.
بر اساس این گزارش، دولت رسماً با ادغام و پذیرش «ملاحظات بشردوستانه» به عنوان اصل نهم در اسناد بالادستی پاسخگویی و بازسازی پس از بحران موافقت کرده است؛ رویکردی کلان که مستقیماً جایگاه تخصصی مددکاران اجتماعی و نیروهای امدادی را در ساختار حاکمیتی دگرگون میسازد.بازخوانی فاجعه گرنفل؛ ریشههای یک تصمیم ساختاری
فاجعه برج گرنفل که به عنوان یکی از تلخترین حوادث معاصر بریتانیا شناخته میشود، در سالهای گذشته منشأ بازنگریهای گستردهای در استانداردهای ایمنی و خدمات اجتماعی بوده است.
گزارش جدید دولت در مه ۲۰۲۶ نشان میدهد که خلأ اصلی در مواجهه با این فاجعه و رویدادهای مشابه، عدم توجه کافی به پیوستهای انسانی، روانی و اجتماعی در ساعات و ماههای پس از بحران بوده است.
تصویب و ابلاغ «اصل نهم»، پاسخی مستقیم به این چالش دیرینه است تا تضمین کند که در حوادث غیرمترقبه آینده، کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و نیازهای ویژه آسیبپذیرترین لایههای جامعه در رأس اقدامات ضربتی و بلندمدت قرار گیرد.الزامات و ابعاد اجرایی «اصل نهم» در پاسخ به بحرانها
با اضافه شدن ملاحظات بشردوستانه به عنوان لایه نهم و کلیدی پاسخگویی به بحران، فرآیندهای امداد و بازسازی از مدلهای صرفاً لجستیکی و مکانیکی، به سمت مدلهای انسانمحور و تابآور حرکت خواهند کرد. این اصل سه محور عملیاتی بزرگ را هدف قرار میدهد:مهندسی مجدد وظایف مددکاران اجتماعی و نیروهای امدادی
در چارچوب جدید، مددکاران اجتماعی دیگر به عنوان نیروهای حاشیهای یا ثانویه در مدیریت بحران دیده نمیشوند، بلکه در خط مقدم و هسته اصلی ستادهای فرماندهی بحران قرار میگیرند.
وظیفه اصلی این تیمهای تخصصی، غربالگری سریع، شناسایی دقیق افراد آسیبپذیر (مانند سالمندان، کودکان، مهاجران و افراد دارای معلولیت) و تضمین دسترسی عادلانه آنها به خدمات حمایتی است.همگامسازی اقدامات حاکمیتی با ظرفیتهای محلی و داوطلبانه
یکی از برجستهترین بندهای این گزارش، الزامی شدن پیوند میان نهادهای رسمی مدیریت بحران و ساختارهای داوطلبانه محلی است. دولت بریتانیا تأکید کرده است که پاسخ مؤثر به بحرانها بدون اتکا به شبکه سازمانهای مردمنهاد و ظرفیتهای خودجوش محلی غیرممکن است.
مددکاران اجتماعی در این میان، نقش حیاتی میانجیگری (Mediation) و هماهنگکننده را ایفا میکنند تا پتانسیلهای داوطلبانه مردمی به شکلی بهینه و بدون موازیکاری سازماندهی شوند.
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29140
۹:۳۷
شمارش معکوس برای بزرگترین رویداد اجتماعی جهان؛ برنامههای کنفرانس جهانی SWSD 2026 نایروبی نهایی شد
پایگاه خبری مددکار نیوز: پلتفرم رسمی کنفرانس مشترک جهانی مددکاری اجتماعی، آموزش و توسعه اجتماعی (SWSD 2026)، با نزدیک شدن به روزهای پایانی مهلت ثبتنام آنلاین (۳۰ مه ۲۰۲۶)، از جدول زمانبندی، جزئیات پنلهای تخصصی و محورهای سخنرانیهای کلیدی خود در نایروبی، پایتخت کنیا، رونمایی کرد.
این کنفرانس که به صورت دوسالانه و با همکاری مشترک «فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی» (IFSW)، «انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی» (IASSW) و «شورای بینالمللی رفاه اجتماعی» (ICSW) برگزار میشود، بالاترین سطح تصمیمسازی، تبادل یافتههای علمی و همگرایی صنفی را در سطح جهان رقم میزند.
نهایی شدن برنامههای این رویداد در مه ۲۰۲۶، نقشه راه این حرفه را برای مواجهه با چالشهای ژئوپلیتیک، اقلیمی و ساختاری نوین ترسیم میکند.فلسفه «هارامبی» (Harambee)؛ مانیفست جهانی SWSD 2026
هسته مرکزی و تم اصلی کنفرانس ۲۰۲۶ نایروبی، بر پایه مفهوم عمیق و سنتی افریقایی «هارامبی» (Harambee) استوار شده است. این واژه در زبان سواحیلی به معنای «تلاش جمعی، همبستگی همگانی و همافزایی برای یک هدف مشترک» است.
انتخاب این مفهوم به عنوان محور کنفرانس، یک پیام نمادین و در عین حال کاملاً کاربردی برای جامعه جهانی دارد: در دنیای چندپاره، قطبیشده و آسیبدیده از بحرانهای پیاپی، راهحلهای فردی و جزیرهای دیگر کارآمد نیستند.
این مانیفست بر نقش حیاتی مددکاران اجتماعی و مربیان توسعه اجتماعی به عنوان حلقههای وصل و تسهیلگران اصلی در بازسازی پیوندهای اجتماعی از دست رفته تأکید میکند.محورهای کلیدی، پنلها و سخنرانیهای نهایی شده
بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی دبیرخانه مستقر در نایروبی، برنامههای علمی و اجرایی کنفرانس بر چند محور استراتژیک متمرکز است:مددکاری اجتماعی در جوامع چندپاره و بحرانزده
این پنلها به بررسی راهکارهای مداخله در مناطقی میپردازند که دچار گسستهای عمیق اجتماعی ناشی از جنگ، نزاعهای قومی، فقر مفرط و اثرات تغییرات اقلیمی شدهاند.
تمرکز اصلی بر روی چگونگی ورود مددکاران اجتماعی به عنوان «میانجیگران صلح و ثبات» و بازآفرینی ساختارهای حمایتی جامعهمحور است.بومیسازی آموزش و فرار از مدلهای استعماری (Decolonizing Social Work)
یکی از چالشهای جدی در قطعنامههای اخیر، لزوم بازنگری در سرفصلهای آموزشی وارداتی است.
در نایروبی، کارگاههای متعددی به تبیین چگونگی ترکیب دانش بومی و سنتی (مانند فلسفه اوبونتو و هارامبی) با استانداردهای علمی جهانی مددکاری اختصاص یافته است.توسعه اجتماعی پایدار و اکو-مددکاری (Eco-Social Work)
با توجه به میزبانی افریقا، بحرانهای اقلیمی و نابرابریهای زیستمحیطی وزن بالایی در این رویداد دارند.
پنلهای تخصصی به بررسی مدلهایی خواهند پرداخت که در آنها توسعه اقتصادی و اجتماعی، بدون تخریب زیستبوم و با مشارکت مستقیم مردم محلی محقق میشود.گذار به فناوریهای نوین و حفظ اخلاق حرفهای
چگونگی استفاده از هوش مصنوعی، پلتفرمهای الکترونیک و کلاندادهها در خدمات اجتماعی، در عین پایبندی به اصول اخلاقی، رازداری و عدالت توزیعی، از دیگر بخشهای کلیدی برنامه نهایی است.جدول زمانبندی و ضرورت اقدام فوری برای ثبتنام
آخرین مهلت ثبتنام آنلاین و نهایی: ۳۰ مه ۲۰۲۶ نوع برگزاری: ترکیبی (حضوری در نایروبی و دسترسی مجازی برای شرکتکنندگان بینالمللی) مخاطبان هدف: مددکاران اجتماعی کلینیکال و جامعهمحور، استادان دانشگاه، سیاستگذاران رفاه اجتماعی، پژوهشگران توسعه و نمایندگان سازمانهای غیردولتی (NGOs).
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29145
پایگاه خبری مددکار نیوز: پلتفرم رسمی کنفرانس مشترک جهانی مددکاری اجتماعی، آموزش و توسعه اجتماعی (SWSD 2026)، با نزدیک شدن به روزهای پایانی مهلت ثبتنام آنلاین (۳۰ مه ۲۰۲۶)، از جدول زمانبندی، جزئیات پنلهای تخصصی و محورهای سخنرانیهای کلیدی خود در نایروبی، پایتخت کنیا، رونمایی کرد.
این کنفرانس که به صورت دوسالانه و با همکاری مشترک «فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی» (IFSW)، «انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی» (IASSW) و «شورای بینالمللی رفاه اجتماعی» (ICSW) برگزار میشود، بالاترین سطح تصمیمسازی، تبادل یافتههای علمی و همگرایی صنفی را در سطح جهان رقم میزند.
نهایی شدن برنامههای این رویداد در مه ۲۰۲۶، نقشه راه این حرفه را برای مواجهه با چالشهای ژئوپلیتیک، اقلیمی و ساختاری نوین ترسیم میکند.فلسفه «هارامبی» (Harambee)؛ مانیفست جهانی SWSD 2026
هسته مرکزی و تم اصلی کنفرانس ۲۰۲۶ نایروبی، بر پایه مفهوم عمیق و سنتی افریقایی «هارامبی» (Harambee) استوار شده است. این واژه در زبان سواحیلی به معنای «تلاش جمعی، همبستگی همگانی و همافزایی برای یک هدف مشترک» است.
انتخاب این مفهوم به عنوان محور کنفرانس، یک پیام نمادین و در عین حال کاملاً کاربردی برای جامعه جهانی دارد: در دنیای چندپاره، قطبیشده و آسیبدیده از بحرانهای پیاپی، راهحلهای فردی و جزیرهای دیگر کارآمد نیستند.
این مانیفست بر نقش حیاتی مددکاران اجتماعی و مربیان توسعه اجتماعی به عنوان حلقههای وصل و تسهیلگران اصلی در بازسازی پیوندهای اجتماعی از دست رفته تأکید میکند.محورهای کلیدی، پنلها و سخنرانیهای نهایی شده
بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی دبیرخانه مستقر در نایروبی، برنامههای علمی و اجرایی کنفرانس بر چند محور استراتژیک متمرکز است:مددکاری اجتماعی در جوامع چندپاره و بحرانزده
این پنلها به بررسی راهکارهای مداخله در مناطقی میپردازند که دچار گسستهای عمیق اجتماعی ناشی از جنگ، نزاعهای قومی، فقر مفرط و اثرات تغییرات اقلیمی شدهاند.
تمرکز اصلی بر روی چگونگی ورود مددکاران اجتماعی به عنوان «میانجیگران صلح و ثبات» و بازآفرینی ساختارهای حمایتی جامعهمحور است.بومیسازی آموزش و فرار از مدلهای استعماری (Decolonizing Social Work)
یکی از چالشهای جدی در قطعنامههای اخیر، لزوم بازنگری در سرفصلهای آموزشی وارداتی است.
در نایروبی، کارگاههای متعددی به تبیین چگونگی ترکیب دانش بومی و سنتی (مانند فلسفه اوبونتو و هارامبی) با استانداردهای علمی جهانی مددکاری اختصاص یافته است.توسعه اجتماعی پایدار و اکو-مددکاری (Eco-Social Work)
با توجه به میزبانی افریقا، بحرانهای اقلیمی و نابرابریهای زیستمحیطی وزن بالایی در این رویداد دارند.
پنلهای تخصصی به بررسی مدلهایی خواهند پرداخت که در آنها توسعه اقتصادی و اجتماعی، بدون تخریب زیستبوم و با مشارکت مستقیم مردم محلی محقق میشود.گذار به فناوریهای نوین و حفظ اخلاق حرفهای
چگونگی استفاده از هوش مصنوعی، پلتفرمهای الکترونیک و کلاندادهها در خدمات اجتماعی، در عین پایبندی به اصول اخلاقی، رازداری و عدالت توزیعی، از دیگر بخشهای کلیدی برنامه نهایی است.جدول زمانبندی و ضرورت اقدام فوری برای ثبتنام
آخرین مهلت ثبتنام آنلاین و نهایی: ۳۰ مه ۲۰۲۶ نوع برگزاری: ترکیبی (حضوری در نایروبی و دسترسی مجازی برای شرکتکنندگان بینالمللی) مخاطبان هدف: مددکاران اجتماعی کلینیکال و جامعهمحور، استادان دانشگاه، سیاستگذاران رفاه اجتماعی، پژوهشگران توسعه و نمایندگان سازمانهای غیردولتی (NGOs).
مشروح خبر در مددکار نیوز https://www.madadkarnews.ir/?p=29145
۹:۵۶