مریم کارگرنجفی
یادداشت شماره ۶ با موضوع: هنر ایجاد تعادل در مدیریت نیروی انسانی در خانوادهها، عموماً مادران نرمش بیشتری دارند و پدران کمی قاطعیت و جدیت به خرج میدهند و یا حتی بالعکس. این تضاد رفتاری، مکمل یکدیگر در رفتار با فرزندان بوده و برای رشد و تربیت آنان ضروری به نظر میرسد و زمانی این تعادل در این رفتارها وجود نداشته باشد، خانواده ممکن است با چالشهای فراوانی روبهرو شود. محیط کار نیز به عنوان خانواده دوم انسان، جایی است که بسیاری از افراد بیشترین ساعت از طول روز را در آن سپری میکنند. در این راستا، نقش مدیر همانند والدین در یک خانواده، بسیار حائز اهمیت است. عدهای از مدیران با نیروهایشان خشک و تحکمی برخورد میکنند، بهگونهای که همکاران هیچگونه احساس راحتی در تعامل با آنها ندارند. برخی از خانمها هم که در جایگاه ریاست قرار میگیرند به اشتباه جیغ زدن را به عنوان ابزار پیشبرد مدیریت خود قرار میدهند، درست مثل مردان مدیری که جز داد زدن هنر دیگری ندارند. در مقابل هستند مدیرانی که به حدی نرم و ملایمند که کنترل اوضاع را ندارند و عموما همکاران بر یکدیگر مدیریت میکنند!!! ذهن بیشتر کارمندان از همان ابتدای صبح که بیدار میشوند -تازه به شرط آن که با وجود این شرایط سخت اقتصادی، خواب راحتی داشته باشد- درگیر مسائل و چالشهای متعدد زندگی است و برای اینکه این افراد بتوانند بر روی کار خود تمرکز کنند، فراهم نمودن یک محیط اداری آرام و به دور از استرس ضروری است. لذا درک متقابل از نیازها و واقعیتهای زندگی همکاران و همراهی و همدردی با آنها، از ویژگیهای کلیدی یک "مدیر خوب" محسوب میشود. متأسفانه گروه دیگری از مدیران، بهجای تمرکز بر کیفیت، مانند دستگاه حضور و غیاب، صرفاً به کنترل زمان ورود و خروج کارکنان توجه دارند و به جای ارزیابی کیفی امور به بررسی حضور فیزیکی نیروها بسنده میکنند. از طرفی برخی از مدیران که خود حضور چندان منظمی ندارند از نظراتهای حداقلی هم غافلند و عملاً مجموعه تحت مدیریتشان رهاست. در مجموع، دستیابی به یک نقطه تعادل در روشهای مدیریتی و پرهیز از افراط و تفریط در این خصوص، بهمنظور ایجاد یک محیط کاری سالم و بهرهور، از اهمیت ویژهای برخوردار است. مریم کارگرنجفی _ ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ #یادداشت @maryam_kargarnajafi
یادداشت شماره ۶ با موضوع: هنر ایجاد تعادل در مدیریت نیروی انسانی در خانوادهها، عموماً مادران نرمش بیشتری دارند و پدران کمی قاطعیت و جدیت به خرج میدهند و یا حتی بالعکس. این تضاد رفتاری، مکمل یکدیگر در رفتار با فرزندان بوده و برای رشد و تربیت آنان ضروری به نظر میرسد و زمانی این تعادل در این رفتارها وجود نداشته باشد، خانواده ممکن است با چالشهای فراوانی روبهرو شود. محیط کار نیز به عنوان خانواده دوم انسان، جایی است که بسیاری از افراد بیشترین ساعت از طول روز را در آن سپری میکنند. در این راستا، نقش مدیر همانند والدین در یک خانواده، بسیار حائز اهمیت است. عدهای از مدیران با نیروهایشان خشک و تحکمی برخورد میکنند، بهگونهای که همکاران هیچگونه احساس راحتی در تعامل با آنها ندارند. برخی از خانمها هم که در جایگاه ریاست قرار میگیرند به اشتباه جیغ زدن را به عنوان ابزار پیشبرد مدیریت خود قرار میدهند، درست مثل مردان مدیری که جز داد زدن هنر دیگری ندارند. در مقابل هستند مدیرانی که به حدی نرم و ملایمند که کنترل اوضاع را ندارند و عموما همکاران بر یکدیگر مدیریت میکنند!!! ذهن بیشتر کارمندان از همان ابتدای صبح که بیدار میشوند -تازه به شرط آن که با وجود این شرایط سخت اقتصادی، خواب راحتی داشته باشد- درگیر مسائل و چالشهای متعدد زندگی است و برای اینکه این افراد بتوانند بر روی کار خود تمرکز کنند، فراهم نمودن یک محیط اداری آرام و به دور از استرس ضروری است. لذا درک متقابل از نیازها و واقعیتهای زندگی همکاران و همراهی و همدردی با آنها، از ویژگیهای کلیدی یک "مدیر خوب" محسوب میشود. متأسفانه گروه دیگری از مدیران، بهجای تمرکز بر کیفیت، مانند دستگاه حضور و غیاب، صرفاً به کنترل زمان ورود و خروج کارکنان توجه دارند و به جای ارزیابی کیفی امور به بررسی حضور فیزیکی نیروها بسنده میکنند. از طرفی برخی از مدیران که خود حضور چندان منظمی ندارند از نظراتهای حداقلی هم غافلند و عملاً مجموعه تحت مدیریتشان رهاست. در مجموع، دستیابی به یک نقطه تعادل در روشهای مدیریتی و پرهیز از افراط و تفریط در این خصوص، بهمنظور ایجاد یک محیط کاری سالم و بهرهور، از اهمیت ویژهای برخوردار است. مریم کارگرنجفی _ ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ #یادداشت @maryam_kargarnajafi
یادداشت شماره ۷ "مریم کارگرنجفی"امروز سخنرانی اخیر استاد بزرگوار، دکتر "مهدی شامی زنجانی" تحت عنوان «بازآفرینی سازمان برای هوش مصنوعی» را به طور کامل گوش کردم. در ابتدا لازم میدانم از ایشان بهجهت بیان شیوا و تبیین جامع مطالب نوآورانه در این حوزه قدردانی نمایم.در این سخنرانی، نکات ارزشمندی مطرح شد، اما به قول استاد "برخی از این جملات را بنده خریدم" که در این یادداشت بهصورت تیتروار به آنها اشاره میکنم:۱. هوش مصنوعی آمده است که بماند.۲. هوش مصنوعی ذیل چتر تحول دیجیتال قرار دارد.۳. مهمترین نیاز برای کنار آمدن با هوش مصنوعی، شجاعت کنار گذاشتن مدلهایی است که سالها از آنها استفاده کردهایم.۴. بلند ببینیم اما کوچک گام برداریم.۵. گفتمانسازی و همفکری، همزبانی و هم راستایی مورد نیاز قبل از پرداختن به تدوین استراتژی را ایجاد خواهد کرد.۶. وقتی به سمت فناوری میرویم، باید تصمیم بگیریم که چه کارهایی را انجام دهیم و چه کارهایی انجام ندهیم.۷. مهارتهای نرم مرتبط با هوش مصنوعی (شناختی، اجتماعی و احساسی) باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد.۸. در فرهنگ هوش مصنوعی، دادهکاوی محور تصمیمگیریهاست، نه دادهسازی.۹. شفافیت، مهمترین خروجی تحول دیجیتال و هوش مصنوعی است.۱۰. رهبر هر سازمان باید رهشناس، رهرو و رهنما باشد.۱۱. راهبر هوش مصنوعی معمار همزیستی معنادار و ارزشآفرین بین انسان و ماشین است.۱۲. حکمرانی ما را به احتیاط عقلانی مجهز میکند.۱۳. همه ما در مسیر هوش مصنوعی، در حال کسب تجارب جدیدی هستیم.در پایان و در بخش «حکمرانی هوش مصنوعی»، استاد به اهمیت همراهسازی مدیران ارشد و همکاران از طریق آموزش، توانمندسازی، ایجاد گفتمان و تعریف طرحهای پیشران و برنامههای بلندمدت اشاره داشتند.️مقایسه و تطبیق این نکات با اقداماتی که در این حوزه از سال گذشته در وزارت نیرو و با تدوین و تصویب «سند بخشی هوش مصنوعی صنعت آب و برق» آغاز و پایهریزی شده است، نشان از ریلگذاری صحیح آن دارد. باید توجه داشت که برای توسعه سریع و بهرهبرداری بهتر این فناوری، به کنار گذاشتن روشهای سنتی اهتمام بیشتری صورت گیرد.○ (۲۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۴)
@maryam_kargarnajafi
۱۸:۰۰