آقای تاریخ، لطفا چشمانت را ببند
به بهانهی ذهنهای دشمن ناشناس
محمد حسین تیرآور
برای ثبت در تاریخ، برای چشمهای خواب آلودی که شبها بیدارِ صدایِ پدافندِ سینه سپر کردهی تجاوز بودهاند، برای مادر دختر از دست دادهی بمباران، برای دانشجوی نظارهگرِ اخبار، برای پیر زن تظاهرات نماز جمعهتهران، برای تمام سلول سلول عصبی خوانندگان اخباری که نوشته بود: «مسعود پزشکیان در تماس با ولیعهد عربستان: آمادهٔ حلوفصل مسائل بین ایران و آمریکا بر پایهٔ چهارچوبهای بینالمللی هستیم و هرگز خواستهای فراتر از حقوق خود نداریم؛ »خواندید؟باورنکردنیست،چه بهانهی تلخیست دست به قلم شدنِ الان من.چرا تلخ؟من شلوغش میکنم؟ نه!داستان از چه قرار است؟ خیلی سریع: کشور ما برای آینده نیاز به انرژی دارد، مثل هر جای دیگر، نفت چند سال دیگر تمام میشود، ما از سالها پیش رفتیم به سراغ انرژی هستهای، آمریکا بهانه کرد که به دنبال بمب هستید؛ آمریکا کیست؟ بیشترین دارندهی سلاح هستهای جهان.ما گفتیم خب ما قصد ساخت سلاح نداریم، یک حَکم نظارت کند، پای آژانس انرژی هستهای آمد وسط.ما عضو ان پی تی نیز (پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای ) شدیم؛ در دههی هشتاد گفتند 6 ماه تعلیق داوطلبانه کنید، شش ماه را کردند دوسال، برای اعتماد زایی، گفتیم چشم، گفتند بازرسان آژانس آزادانه نظارت کنند، قبول کردیم، نصب دوربین در تمام نقاط را نیز، دسترسی فراتر از عرف مامورین آژانس را نیز، گفتند در برجام بخشی از اورانیوم غنی شده را اکسید کنید، در قلب رآکتور اراک بتن بریزید و فعالیت هارا کاهش دهید تا ما اعتماد کنیم، قبول کردیم، ما انرژی میخواستیم و حَکَم تقریبا هرچه میگفت قبول میکردیم.آژانس انرژی اتمی هم طی این سالها بارها گزارش داد که: « ما هیچ نشانهای از فعالیت غیر صلح آمیز هسته ای را کشف نکردیم»، آمریکا اما نمیپذیرفت گزارش حکم را؛ به چه سند و مدرکی؟ هیچ !از چند ماه گذشته بعد از تمام آنچه برای اعتماد زایی انجام دادیم، گفتندمجدد بیایید مذاکره، مجدد قبول کردیم،در میانهی گفتگو اسرائیل به ما حمله کرد، به بهانهی هستهای، اسرائیل سالهاست در بوق کرده است که ایران قصد نابودی اسرائیل را دارد، درحالی که گفته ایم ما اسرائیل را به عنوان یک کشور به رسمیت نمیشناسیم اما طرحمان برای اسرائیل رفراندوم خود ساکنین فلسطین است و نه ریختن صهیونیست ها در دریا؛ حالا اسرائیل چه کسی است؟
دارنده بیش از 90 کلاهک هستهای، کشوری که هیچ گاه عضو ام پی تی نشده است. آمریکا در حالی که داشت با ما مذاکره میکرد، چاقوی اسرائیل را هم برای حمله به ما تیز کرده بود، این را خودشان گفتند که از حمله به ایران به بهانه ی هسته ای خبر داشتند اما به دروغ میگفتند: «برویم مذاکرهی دور جدید»چند روز بعد از جنگ اسرائیل علیه ما، آمریکا همان مذاکره کنندهی چند هفته ی پیش با ایران، برای اولین بار در جهان، تاسیسات هستهای زیر نظر نظارت سازمان بین المللی را بدون سند و مجوزی بمباران کرد، ثمرهی سالها تلاش دانشمندان و هزینهی بیت المال مردم ایران را، چه چیز را آمریکا بمباران کرد؟ همان چیزی که برایش با ما در حال مذاکره بود، در چه زمانی؟ وسط مذاکراتی که خودش کنار زد.از اینجای قصهی شوربختی ذهنهای ساده باور را نخوان و نبین، لطفا چشمت را ببند آقای تاریخ.بعد از تجاوز به تاسیسات هستهای ما، رئیس جمهور کشور ما معتقد است که میتوانیم با کسی که میز مذاکره را به جنگ تبدیل کرده، کسی که راه حلش بمب بوده و نه جوهر خودکار توافق نامه، مجدد گفتگو کنیم. آقای پزشکیان و هر کسی چون شما فکر میکند، میخواهید بر سر چه چیز مذاکره کنید؟ هسته ای؟ مگر هسته ای تان را بمب نزد؟ اگر به مذاکره اعتقاد داشت که میز گفتگو را ترک نمیکرد. چه رنجیست نوشتن این بدهیات! ای خدای بزرگ. اگر به گفتگو اعتقاد داشت که بمب بر سر آن چیز که بهانه ی مذاکره بود نمی انداخت.نه در پیام و توئیتر و سخنرانی، که در عمل راه حلش را نشانتان نداد؟اصلا مذاکره میکنید که چه؟که به یک برگ کاغد توافق برسید؟ مگر طرف شما به توافق ها عمل میکند؟ مگر از برجام خارج نشد؟ مگر برخلاف توافق، تحریم ها را باقی نگذاشت؟ مگر بر خلاف توافقهای بین الملی به مراکز هستهای شما حمله نکرد؟میخواهید یک برگ کاغذ تولید کنید؟ جدا طبق این واقعیات امیدی به وعده و عهد او دارید؟اصلا بحث شرافت و عزت نیست، بحث عقل کارکردگرایانه منفعت طلب است، در جهان واقعی کدام کاسبی چنین میکند که برود پای گفتگو و معمالهی خانهای که طرف مقابل با کلنگ دیوار ش را به قصد نابودی خراب کرده و در معاملههای قبلی نیز پول گرفته اما معاله را فسخ کرده؟نه اساتید بین الملل، کدام کاسب کف خیابان و هجرهی بازاری های سنتی شهرهای ایران چنین میکنند که وقتی میخواهند ماشینی را معامله کنند، طرف خریدار ، لحظهای گفتگوی سر توافق
به بهانهی ذهنهای دشمن ناشناس
محمد حسین تیرآوربرای ثبت در تاریخ، برای چشمهای خواب آلودی که شبها بیدارِ صدایِ پدافندِ سینه سپر کردهی تجاوز بودهاند، برای مادر دختر از دست دادهی بمباران، برای دانشجوی نظارهگرِ اخبار، برای پیر زن تظاهرات نماز جمعهتهران، برای تمام سلول سلول عصبی خوانندگان اخباری که نوشته بود: «مسعود پزشکیان در تماس با ولیعهد عربستان: آمادهٔ حلوفصل مسائل بین ایران و آمریکا بر پایهٔ چهارچوبهای بینالمللی هستیم و هرگز خواستهای فراتر از حقوق خود نداریم؛ »خواندید؟باورنکردنیست،چه بهانهی تلخیست دست به قلم شدنِ الان من.چرا تلخ؟من شلوغش میکنم؟ نه!داستان از چه قرار است؟ خیلی سریع: کشور ما برای آینده نیاز به انرژی دارد، مثل هر جای دیگر، نفت چند سال دیگر تمام میشود، ما از سالها پیش رفتیم به سراغ انرژی هستهای، آمریکا بهانه کرد که به دنبال بمب هستید؛ آمریکا کیست؟ بیشترین دارندهی سلاح هستهای جهان.ما گفتیم خب ما قصد ساخت سلاح نداریم، یک حَکم نظارت کند، پای آژانس انرژی هستهای آمد وسط.ما عضو ان پی تی نیز (پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای ) شدیم؛ در دههی هشتاد گفتند 6 ماه تعلیق داوطلبانه کنید، شش ماه را کردند دوسال، برای اعتماد زایی، گفتیم چشم، گفتند بازرسان آژانس آزادانه نظارت کنند، قبول کردیم، نصب دوربین در تمام نقاط را نیز، دسترسی فراتر از عرف مامورین آژانس را نیز، گفتند در برجام بخشی از اورانیوم غنی شده را اکسید کنید، در قلب رآکتور اراک بتن بریزید و فعالیت هارا کاهش دهید تا ما اعتماد کنیم، قبول کردیم، ما انرژی میخواستیم و حَکَم تقریبا هرچه میگفت قبول میکردیم.آژانس انرژی اتمی هم طی این سالها بارها گزارش داد که: « ما هیچ نشانهای از فعالیت غیر صلح آمیز هسته ای را کشف نکردیم»، آمریکا اما نمیپذیرفت گزارش حکم را؛ به چه سند و مدرکی؟ هیچ !از چند ماه گذشته بعد از تمام آنچه برای اعتماد زایی انجام دادیم، گفتندمجدد بیایید مذاکره، مجدد قبول کردیم،در میانهی گفتگو اسرائیل به ما حمله کرد، به بهانهی هستهای، اسرائیل سالهاست در بوق کرده است که ایران قصد نابودی اسرائیل را دارد، درحالی که گفته ایم ما اسرائیل را به عنوان یک کشور به رسمیت نمیشناسیم اما طرحمان برای اسرائیل رفراندوم خود ساکنین فلسطین است و نه ریختن صهیونیست ها در دریا؛ حالا اسرائیل چه کسی است؟
دارنده بیش از 90 کلاهک هستهای، کشوری که هیچ گاه عضو ام پی تی نشده است. آمریکا در حالی که داشت با ما مذاکره میکرد، چاقوی اسرائیل را هم برای حمله به ما تیز کرده بود، این را خودشان گفتند که از حمله به ایران به بهانه ی هسته ای خبر داشتند اما به دروغ میگفتند: «برویم مذاکرهی دور جدید»چند روز بعد از جنگ اسرائیل علیه ما، آمریکا همان مذاکره کنندهی چند هفته ی پیش با ایران، برای اولین بار در جهان، تاسیسات هستهای زیر نظر نظارت سازمان بین المللی را بدون سند و مجوزی بمباران کرد، ثمرهی سالها تلاش دانشمندان و هزینهی بیت المال مردم ایران را، چه چیز را آمریکا بمباران کرد؟ همان چیزی که برایش با ما در حال مذاکره بود، در چه زمانی؟ وسط مذاکراتی که خودش کنار زد.از اینجای قصهی شوربختی ذهنهای ساده باور را نخوان و نبین، لطفا چشمت را ببند آقای تاریخ.بعد از تجاوز به تاسیسات هستهای ما، رئیس جمهور کشور ما معتقد است که میتوانیم با کسی که میز مذاکره را به جنگ تبدیل کرده، کسی که راه حلش بمب بوده و نه جوهر خودکار توافق نامه، مجدد گفتگو کنیم. آقای پزشکیان و هر کسی چون شما فکر میکند، میخواهید بر سر چه چیز مذاکره کنید؟ هسته ای؟ مگر هسته ای تان را بمب نزد؟ اگر به مذاکره اعتقاد داشت که میز گفتگو را ترک نمیکرد. چه رنجیست نوشتن این بدهیات! ای خدای بزرگ. اگر به گفتگو اعتقاد داشت که بمب بر سر آن چیز که بهانه ی مذاکره بود نمی انداخت.نه در پیام و توئیتر و سخنرانی، که در عمل راه حلش را نشانتان نداد؟اصلا مذاکره میکنید که چه؟که به یک برگ کاغد توافق برسید؟ مگر طرف شما به توافق ها عمل میکند؟ مگر از برجام خارج نشد؟ مگر برخلاف توافق، تحریم ها را باقی نگذاشت؟ مگر بر خلاف توافقهای بین الملی به مراکز هستهای شما حمله نکرد؟میخواهید یک برگ کاغذ تولید کنید؟ جدا طبق این واقعیات امیدی به وعده و عهد او دارید؟اصلا بحث شرافت و عزت نیست، بحث عقل کارکردگرایانه منفعت طلب است، در جهان واقعی کدام کاسبی چنین میکند که برود پای گفتگو و معمالهی خانهای که طرف مقابل با کلنگ دیوار ش را به قصد نابودی خراب کرده و در معاملههای قبلی نیز پول گرفته اما معاله را فسخ کرده؟نه اساتید بین الملل، کدام کاسب کف خیابان و هجرهی بازاری های سنتی شهرهای ایران چنین میکنند که وقتی میخواهند ماشینی را معامله کنند، طرف خریدار ، لحظهای گفتگوی سر توافق
۷:۴۵