یادم افتاد اکانت قبلیم ۱۸ هزار پول داشتم دیل زدم پولامم پرید.
_نوا
_نوا۱۱:۲۳
چشمهایش؛
آن دو گوی نیلی رنگ که هرگاه نگاهم میکرد در اعماق اقیانوس هایش غرق میشدم.
یا آن لبخند زیبایش که طبیعت را در خلاء فرو میبرد.
همچون کودکی که بهترین خبر را بهش داده اند خوشحال بودم.
خوشحال بودم از داشتن او ؛
خوشحال بودم از کنارش بودن.
اما قسمتی از وجودم تلخ می گریست،
درون خود پنهان شده بود و از ترس به روشنایی ها نگاه نمیکرد.
می ترسید گذشته تلخش تکرار شود و باز هم کافی نباشد؛
می ترسید دل معشوقه اش را بزند و در نهایت ؛
به جای غرق شدن در چشمهایش
در تاریکی وجود خود غرق شود.
پس سکوت میکرد و زبانش در گفتن دردهایش؛ قاصر نبود.
سکوتی که شاید روزی از بین میرفت و جایش را به خنده های عمیق میداد.
_نِوا
شُوالیه عِشق؛
آن دو گوی نیلی رنگ که هرگاه نگاهم میکرد در اعماق اقیانوس هایش غرق میشدم.
یا آن لبخند زیبایش که طبیعت را در خلاء فرو میبرد.
همچون کودکی که بهترین خبر را بهش داده اند خوشحال بودم.
خوشحال بودم از داشتن او ؛
خوشحال بودم از کنارش بودن.
اما قسمتی از وجودم تلخ می گریست،
درون خود پنهان شده بود و از ترس به روشنایی ها نگاه نمیکرد.
می ترسید گذشته تلخش تکرار شود و باز هم کافی نباشد؛
می ترسید دل معشوقه اش را بزند و در نهایت ؛
به جای غرق شدن در چشمهایش
در تاریکی وجود خود غرق شود.
پس سکوت میکرد و زبانش در گفتن دردهایش؛ قاصر نبود.
سکوتی که شاید روزی از بین میرفت و جایش را به خنده های عمیق میداد.
_نِوا
شُوالیه عِشق؛
۱۱:۵۸
۱۳:۳۰
۱۳:۳۰
۱۳:۳۰
