🩵🩷🩵🩷🩵🩷مهناز🩵🩷🩵🩷🩵🩷
۲۱:۵۰
🩵🩷🩵🩷🩵🩷مهناز🩵🩷🩵🩷🩵🩷
۱۸:۲۰
همراه شما خوابان هستیم با قسمتای پایانی داستان مهناز
۲۰:۴۲
🩵🩷🩵🩷🩵🩷مهناز🩵🩷🩵🩷🩵🩷
۲۰:۴۳
به پایان داستان مهناز رسیدیم
امیدوارم این داستان هم موردپسند همگی قرارگرفته باشه
بازهم باداستاهای قشنگ وجذاب دیگر همراه شما خوابان خواهیم بود🫶
امیدوارم این داستان هم موردپسند همگی قرارگرفته باشه
بازهم باداستاهای قشنگ وجذاب دیگر همراه شما خوابان خواهیم بود
🫶۲۰:۴۶
سلام به همه دوستان و همراهان همیشگی رمانکده
در کنارتون هستیم با داستان جدید
گلبهار
در کنارتون هستیم با داستان جدید
گلبهار
۱۱:۱۸
[۱۱/۱۶، ۰۵:۳۸] Tala: داستان زندگی گلبهار دوقسمت یک ودوگلبهارداستان زندگیه گلبهار تقدیم حضورتون ،امیدوارم که همراهه ما باشید و از خوندنه این داستان واقعی و قدیمی لذت ببرید .مامان وبابا و چند تا از اهالیه ده خسته و سیاه و دودی بی رمق ونا امید سمته خونه هاشون برمیگشتن مامان و بابا انگار غم عالم تو وجودشون نشسته بود و گریه میکردن،خونه هامون در نداشت و با چند تا تیکه چوب بلند برای محوطه ی حیاط در درست کرده بودیم که اونم به راحتی باز میشد و نیازی نبود کسی زحمت بیفته کلا تو روستامون جز خونه ی ارباب خونه ی کسی در نداشت ،یعنی کلا چیزی نداشتیم که نگران باشیم دزد بزنه همسایه ها همه مثل خواهر برادر بودن و همیشه تو غم و شادی شریک هم بودن ،فقط خونه ی ارباب بود که در بزرگ آهنی داشت و دیوارهای بلندی که نرده های تیز دورش چیده شده بود وکسی نمیتوانست داخل حیاط و خونه رو ببینه ،مامان گریه کنان اومد تو حیاط و همینطور که ناله ی سوزناک میکرد و زیر لب شعر غم میخواند رفت سمته چاه آب و چند تا سطل آب کشید بالا و برد سمته بابا ،بابا که انگار تو ذغال فروشی کار میکرد از بس سیاه شده بودمامان آب ریخت و بابا دست و صورتش رو تمیز شست و لباس هاش رو تو حیاط در آورد و چند تا سطل آب رو بدنش هم ریخت و همونجور که آب از سر و روش میچکید اومد سمته پله های خونه و گفت گل بهار یه حوله بده بپیچم خودم بیام بالا ،بدو رفتم سر صندوقچه و حوله ی آبی رنگ بابا رو در آوردم و دادم بهش ،لیلا خواهر کوچیکم اینقدر گریه کرده بود هق هق میکرد و هر از گاهی نفسی عمیق میکشید ،بابا حوله رو پیچید دور خودش و گفت آب ببر واسه مادرت ،دست و روش رو بشوره و بیاد بالا ،بدبخته بینوا حال نمونده براش معلوم نیست امسال باید چکار کنیم ؟رفتم تو حیاط و چند تا سطل آب کشیدم و اومدم سمته مامان ،مامان گریه کنان گفت بدبخت شدیم گلی ،تمام زحمته یک ساله مون بر باد رفت ،آتیش همه ی محصولمون رو سوزوند نمیدونم کدوم لقمه حرومی آتیش انداخت به مزرعه ی ما امسال یک کیلو گندم هم نداریم بخوریم تازه مالیاته ارباب هم هست بدبختی بهمون رو کرده مامان هی میگفت و گریه میکرد و با آب دست و صورتت سیاهش رو میشست رفتم سمتش وکمکش کردم تمام بدنش بوی علوفه ی سوخته میداد ،معلوم نبود آتش چجوری افتاده بود تو مزرعه ی گندم و همه ی زمینها و گندم ها رو درگیر کرده بود و هیچ کس نتونسته بود خاموشش کنه ،،مزرعه ی ما و مزرعه ی همسایه مون به کلی سوخته بود و اهالی زمانی تونسته بودن آتش رو کنترل کنن و خاموش کنن که دیگه چیزی از زمین ما و همسایه مون نمونده بود ،تنها جای شکرش باقی بود که آتیش به مزرعه های دیگه نرسیده بود ،خونه یه جور ماتم کده بود ،تنها راهه درآمد ما همین فروش گند م بود که اونم یه مقدارش جای مالیات و این حرفا تقدیم ارباب ده میشد ،و امسال که دیگه هیچی از محصول نمونده بود واقعا مامان بابا حق داشتن اینجوری عزا بگیرن ،خرج شکم ما به کنار باج ارباب هم باید جور میشد حال و روز همسایه ی بغلی مون هم بهتر از ما نبود دختر همسایه حمیده با من دوست بود و یکی دو سالی ازم بزرگتر بود اون برام تعریف میکرد که پدر مادر اونم هیچ حال و حوصله ندارن و خونه ی اونا هم ماتم کده است با این تفاوت که پدر حمیده دست بزن داشت و تو اون چند روز چند بار بچه ها از دست پدرشون بی جهت کتک خورده بودن،حمیده طفلی زیر چشمش کبود بود اما بازم برای خانواده ش دل میسوزوند اهل روستا بعد از ماجرای آتش گرفتنه مزرعه مون وقتی ما رو میدیدن سری به نشونه ی افسوس تکون میدادن و دل میسوزوندن اما کار دیگه ای از دستشون برنمیومد ،زمان برداشت محصول بود و همه برای جمع آوریه گندم هاشون تو مزارع کار میکردن و حال مامان بابا بدتر میشد بنده خدا بابا هر روز لباس کار میپوشید و صبح زود از در میرفت بیرون و به مزرعه ی سوخته و بی ثمرش سر میزد و غروب پریشون و خسته و نا امید برمیگشت بالاخره زمانه چیدنه محصول تموم شد و اهالی محصولشون رو آوردن خونه و مالیات گیریه ارباب شروع شد هر روز چند نفر کوچه به کوچه و خونه به خونه میومدن و چند تا کیسه گندم سوار گاری میکردن و با خودشون میبردن بابا نگران و غصه دار بود نمیتوانست از کسی کمک بگیره و ازشون درخواسته گند م کنه که حداقل مالیات ارباب رو بده چون همه ی اهالیه روستا یه وضعیت داشتن و نهایت میتونستن با فروش محصول باقی مونده شکم زن و بچه شوند رو سیر کنن به همین خاطر توقعی از هیچ کس نداشتیم[۱۱/۱۷، ۰۶:۳۷] Tala: #دوقسمت سه وچهارگلبهارتو غم و غصه ی خودشون دست و پا میزدن ،باج گیرای ارباب هر روز کوچه به کوچه میومدن و سهم مالیات ارباب رو میگرفتن و میرفتن ،اون روز صدای جیغ و فریاد و التماس از کوچه به گوش میرسید با وحشت رفتم دم در و نگاهی به کوچه کردم نوکرای ارباب جلوی در خونه ی حمیده اینا جمع شده بودن و در حال کتک کاری بودن ،بیچاره پدر حمیده زیر مشت و لگد نوکر
گلبهارداستان زندگیه گلبهار تقدیم حضورتون ،امیدوارم که همراهه ما باشید و از خوندنه این داستان واقعی و قدیمی لذت ببرید .مامان وبابا و چند تا از اهالیه ده خسته و سیاه و دودی بی رمق ونا امید سمته خونه هاشون برمیگشتن مامان و بابا انگار غم عالم تو وجودشون نشسته بود و گریه میکردن،خونه هامون در نداشت و با چند تا تیکه چوب بلند برای محوطه ی حیاط در درست کرده بودیم که اونم به راحتی باز میشد و نیازی نبود کسی زحمت بیفته کلا تو روستامون جز خونه ی ارباب خونه ی کسی در نداشت ،یعنی کلا چیزی نداشتیم که نگران باشیم دزد بزنه همسایه ها همه مثل خواهر برادر بودن و همیشه تو غم و شادی شریک هم بودن ،فقط خونه ی ارباب بود که در بزرگ آهنی داشت و دیوارهای بلندی که نرده های تیز دورش چیده شده بود وکسی نمیتوانست داخل حیاط و خونه رو ببینه ،مامان گریه کنان اومد تو حیاط و همینطور که ناله ی سوزناک میکرد و زیر لب شعر غم میخواند رفت سمته چاه آب و چند تا سطل آب کشید بالا و برد سمته بابا ،بابا که انگار تو ذغال فروشی کار میکرد از بس سیاه شده بودمامان آب ریخت و بابا دست و صورتش رو تمیز شست و لباس هاش رو تو حیاط در آورد و چند تا سطل آب رو بدنش هم ریخت و همونجور که آب از سر و روش میچکید اومد سمته پله های خونه و گفت گل بهار یه حوله بده بپیچم خودم بیام بالا ،بدو رفتم سر صندوقچه و حوله ی آبی رنگ بابا رو در آوردم و دادم بهش ،لیلا خواهر کوچیکم اینقدر گریه کرده بود هق هق میکرد و هر از گاهی نفسی عمیق میکشید ،بابا حوله رو پیچید دور خودش و گفت آب ببر واسه مادرت ،دست و روش رو بشوره و بیاد بالا ،بدبخته بینوا حال نمونده براش معلوم نیست امسال باید چکار کنیم ؟رفتم تو حیاط و چند تا سطل آب کشیدم و اومدم سمته مامان ،مامان گریه کنان گفت بدبخت شدیم گلی ،تمام زحمته یک ساله مون بر باد رفت ،آتیش همه ی محصولمون رو سوزوند نمیدونم کدوم لقمه حرومی آتیش انداخت به مزرعه ی ما امسال یک کیلو گندم هم نداریم بخوریم تازه مالیاته ارباب هم هست بدبختی بهمون رو کرده مامان هی میگفت و گریه میکرد و با آب دست و صورتت سیاهش رو میشست رفتم سمتش وکمکش کردم تمام بدنش بوی علوفه ی سوخته میداد ،معلوم نبود آتش چجوری افتاده بود تو مزرعه ی گندم و همه ی زمینها و گندم ها رو درگیر کرده بود و هیچ کس نتونسته بود خاموشش کنه ،،مزرعه ی ما و مزرعه ی همسایه مون به کلی سوخته بود و اهالی زمانی تونسته بودن آتش رو کنترل کنن و خاموش کنن که دیگه چیزی از زمین ما و همسایه مون نمونده بود ،تنها جای شکرش باقی بود که آتیش به مزرعه های دیگه نرسیده بود ،خونه یه جور ماتم کده بود ،تنها راهه درآمد ما همین فروش گند م بود که اونم یه مقدارش جای مالیات و این حرفا تقدیم ارباب ده میشد ،و امسال که دیگه هیچی از محصول نمونده بود واقعا مامان بابا حق داشتن اینجوری عزا بگیرن ،خرج شکم ما به کنار باج ارباب هم باید جور میشد حال و روز همسایه ی بغلی مون هم بهتر از ما نبود دختر همسایه حمیده با من دوست بود و یکی دو سالی ازم بزرگتر بود اون برام تعریف میکرد که پدر مادر اونم هیچ حال و حوصله ندارن و خونه ی اونا هم ماتم کده است با این تفاوت که پدر حمیده دست بزن داشت و تو اون چند روز چند بار بچه ها از دست پدرشون بی جهت کتک خورده بودن،حمیده طفلی زیر چشمش کبود بود اما بازم برای خانواده ش دل میسوزوند اهل روستا بعد از ماجرای آتش گرفتنه مزرعه مون وقتی ما رو میدیدن سری به نشونه ی افسوس تکون میدادن و دل میسوزوندن اما کار دیگه ای از دستشون برنمیومد ،زمان برداشت محصول بود و همه برای جمع آوریه گندم هاشون تو مزارع کار میکردن و حال مامان بابا بدتر میشد بنده خدا بابا هر روز لباس کار میپوشید و صبح زود از در میرفت بیرون و به مزرعه ی سوخته و بی ثمرش سر میزد و غروب پریشون و خسته و نا امید برمیگشت بالاخره زمانه چیدنه محصول تموم شد و اهالی محصولشون رو آوردن خونه و مالیات گیریه ارباب شروع شد هر روز چند نفر کوچه به کوچه و خونه به خونه میومدن و چند تا کیسه گندم سوار گاری میکردن و با خودشون میبردن بابا نگران و غصه دار بود نمیتوانست از کسی کمک بگیره و ازشون درخواسته گند م کنه که حداقل مالیات ارباب رو بده چون همه ی اهالیه روستا یه وضعیت داشتن و نهایت میتونستن با فروش محصول باقی مونده شکم زن و بچه شوند رو سیر کنن به همین خاطر توقعی از هیچ کس نداشتیم[۱۱/۱۷، ۰۶:۳۷] Tala: #دوقسمت سه وچهارگلبهارتو غم و غصه ی خودشون دست و پا میزدن ،باج گیرای ارباب هر روز کوچه به کوچه میومدن و سهم مالیات ارباب رو میگرفتن و میرفتن ،اون روز صدای جیغ و فریاد و التماس از کوچه به گوش میرسید با وحشت رفتم دم در و نگاهی به کوچه کردم نوکرای ارباب جلوی در خونه ی حمیده اینا جمع شده بودن و در حال کتک کاری بودن ،بیچاره پدر حمیده زیر مشت و لگد نوکر۱۱:۱۹
#دوقسمت پنج وششگلبهارمگه خودش دوباره دلش به رحم بیاد وگرنه کاری نمیتونم بکنم ،نگهبان کنار رفت و گفت برو بارت رو خالی کن و سپیده نشو برگرد تا منو همکارم هنوز شیفتیم ،وگرنه ممکنه نگهبان بعدی برات درد سر درست کنه بابا گفت دیگه از این ده به اون ده رفتن که درد سر نداره ما فامیلامون اونجان ،نگهبان گفت میدونی که وقته مالیات گیریه ارباب سخت میگیره ،نمیخواد کسی از زیر بار مالیات در بره یا آه و ناله کنه ندارم و…بعد اموالش رو پول کنه ببره از ده بیرون و ….بابا آهی کشید و گفت ای خداااا باشه من میرم و صبح نشده برمیگردم ،من که حال و اوضاعم کاملا معلومه ،بابا رفت سمت ده ،پیش خودم گفتم بابا که جای منو لو،داد خب حالا این سربازه میدونه من دارم میرم پیشه ننه تو همین فکر بودم که خوابم برد ،خرابیه جاده و سنگ و کلوخ ها نمیزاشت بخوابم از لابه لایه علوفه نگاهی کردم مسیر انگار سمته خونه ی ننه نبود ،این همه سرازیری و پیچ و خم نشون میداد بابا راهش رو عوض کرده دوباره خوابم برد و این بار با صدای پچ پچی از خواب پریدم بابا بود که داشت با عمه ثریا حرف میزد عمه اومد سمت من و علوفه رو ازم دور کرد و با دیدنم لبخندی زد و گفت بیداری ؟بیا پایین بیا بریم تو خونه تا بابات برگرده ده ،آروم پریدم پایین و ساک لباس و بقچه ی پیچیده ی مامان رو برداشتم عمه گفت این نون و پنیر رو بزارواسه بابات توراه دلش ضعف زد بخوره تو بیا پیشه ما همه چیز هست بابا دستی به سرم کشید نوازشش دلم رو لرزوند اشک تو چشمم حلقه زد و خودمو تو بغل بابا انداختم بابا سرم رو بوسید و گفت برو بابا جان برو زود میام دنبالت ،بزار پول این نامرد رو جور کنم خیالم راحت بشه ،واسه ما هم سخته تو پیشمون نباشی ،بابا اینو گفت و دستم رو داد دست عمه وگفت مثل چشات مراقبش باش عمه بابا رو بغل کرد و گفت چشم داداش چشم داداش بزرگم ،گلبهار رو چشام جا داره غصه ش رو نخور دور سرت بگردم خودم هیچی ندارم وگرنه مشکلت رو حل میکردم خلاصه که بابا منو گذاشت پیشه عمه و خودش با ناراحتی برگشت سمته ده خودمون ،حالا دیگه این من بودم که دلم شور مامان و بابا و خانواده م رو میزد ،عمه گفت ناراحت نباش گلبهار جان خدا بزرگه ،بابات هم مرد عاقلیه خودش یه فکری میکنه ،رفتم تو خونه ی عمه ثریا ،عمه همه ی بچه هایش ازدواج کرده بودن و خودش تنها زندگی میکرد چون شوهرش هم چند سال قبل فوت کرده بود پرسیدم قرار بود بابا منو ببره خونه ننه نمیدونم چرا منو آورد اینجا الان ننه نگران نشه ؟عمه گفت نه اینجوری گفته که کسی شک نکنه تو رو آورده پایین ده ،الان همه فکرشون میره سمته ننه هیچ کس فکر نمیکنه تو پیش من باشی حالا چند وقت بگذره میرم ننه رو میارم پیشه خودم سه تایی یه جا باشیم ،با خنده گفتم ننه که اینجا بیا نیست ،مگه منو تو بریم پیشش ،ننه این همه راه پر پیچ و خم رو نمیاد پایین ،اصلا دل نمیکنه از اون باغچه ی کوچیکش ،عمه خندید و گفت به خاطر تو میاد تو رو از همه ی نوه هایش بیشتر دوست داره ،بچه ها همیشه بهت حسودی میکنن و غر میزنن که چرا ننه گلبهار رو اینقدر دوست داره با خنده گفتم ننه اصلا پیشه ما نمیاد که ،هیچ ما رو نمیبینه ،فقط بابا میاد بهش سر میزنه ،عمه خندید و گفت دیگه تو نور چشمیه ننه ای ،حالا بزار یکم آرامش پیدا کنیم میرم ننه رو به هوای تو میارم ،اون روز کمی با عمه حرف زدم دیگه صبح شده بود تو روستا کسی عادت نداشت صبح زیاد بخوابه ،کله سحر خروس خون همه بیدار بودن تا شب ،کار میکردنو فیض زحمتشون هم ارباب میبرد ،اما من اون روز اینقدر خسته بودم که بعد از صبحانه خوابم برد با بوی خوش غذایی که عمه رو چراغ بار گذاشته بود از خواب بیدار شدم رفتم سمتع چراغ عمه آبگوشت بار گذاشته بودتقریباپخته بود اما خودش نبودمن دختر روستابودم و میدونستم زنها کلی کار دارن واسه انجام دادن،جارو روبرداشتم و اتاق وایوون خونه ی عمه روجاروکردم ،جاروی مخصوصی برای تمیز کردنه حیاط بودکه به کمکش برگهای درختان روکه بایدعلف هایاسنگ ریزه های حیاط ریخته بود رو جمع میکردن،رفتم حیاط وکل حیاط پشتی و جلویی.روباجاروتمیز کردم،وقتی برگشتم سمته حیاط جلویی عمه رودیدم که یه سبد دستشه وتوش پراز سبزی وگوجه و خیار ....هست که معلوم بوداونارو از باغچه چیده وقتی که دید من خونه روجارو کردم گفت عمه جان خسته شدی که عزیزم این همه کار کردی تو تازه ازراه رسید ی گفتم نه عمه جان من عادت به کار دارم خسته نیستم همون که صبح خوابیدم کلی خجالت دارم ،با عمه نشستیم .سبزی ها روپاک کردیم وسالاد درست کردیم وناهارانگار خوشمزه ترین آبگوشت دنیا بود،چندروزی گذشت دیگه کنارعمه عادت کرده بودم همسایه ها ی عمه فضول نبودن وهیچ سوالی نمیکردن تقریبا هرروزهمدیگررومیدیدیم وباهم حرف میزدیم ،فقط خیلی نگرانه مامان اینابودم چون خبری ازشون نداشتم ،مطمین بودم که دیگه ارباب واسه باجگیری به خونه ی ما رسیده و نگران بودم بابا چکار کرده[۱۱/۱۹، ۰۵:۴
گلبهارمگه خودش دوباره دلش به رحم بیاد وگرنه کاری نمیتونم بکنم ،نگهبان کنار رفت و گفت برو بارت رو خالی کن و سپیده نشو برگرد تا منو همکارم هنوز شیفتیم ،وگرنه ممکنه نگهبان بعدی برات درد سر درست کنه بابا گفت دیگه از این ده به اون ده رفتن که درد سر نداره ما فامیلامون اونجان ،نگهبان گفت میدونی که وقته مالیات گیریه ارباب سخت میگیره ،نمیخواد کسی از زیر بار مالیات در بره یا آه و ناله کنه ندارم و…بعد اموالش رو پول کنه ببره از ده بیرون و ….بابا آهی کشید و گفت ای خداااا باشه من میرم و صبح نشده برمیگردم ،من که حال و اوضاعم کاملا معلومه ،بابا رفت سمت ده ،پیش خودم گفتم بابا که جای منو لو،داد خب حالا این سربازه میدونه من دارم میرم پیشه ننه تو همین فکر بودم که خوابم برد ،خرابیه جاده و سنگ و کلوخ ها نمیزاشت بخوابم از لابه لایه علوفه نگاهی کردم مسیر انگار سمته خونه ی ننه نبود ،این همه سرازیری و پیچ و خم نشون میداد بابا راهش رو عوض کرده دوباره خوابم برد و این بار با صدای پچ پچی از خواب پریدم بابا بود که داشت با عمه ثریا حرف میزد عمه اومد سمت من و علوفه رو ازم دور کرد و با دیدنم لبخندی زد و گفت بیداری ؟بیا پایین بیا بریم تو خونه تا بابات برگرده ده ،آروم پریدم پایین و ساک لباس و بقچه ی پیچیده ی مامان رو برداشتم عمه گفت این نون و پنیر رو بزارواسه بابات توراه دلش ضعف زد بخوره تو بیا پیشه ما همه چیز هست بابا دستی به سرم کشید نوازشش دلم رو لرزوند اشک تو چشمم حلقه زد و خودمو تو بغل بابا انداختم بابا سرم رو بوسید و گفت برو بابا جان برو زود میام دنبالت ،بزار پول این نامرد رو جور کنم خیالم راحت بشه ،واسه ما هم سخته تو پیشمون نباشی ،بابا اینو گفت و دستم رو داد دست عمه وگفت مثل چشات مراقبش باش عمه بابا رو بغل کرد و گفت چشم داداش چشم داداش بزرگم ،گلبهار رو چشام جا داره غصه ش رو نخور دور سرت بگردم خودم هیچی ندارم وگرنه مشکلت رو حل میکردم خلاصه که بابا منو گذاشت پیشه عمه و خودش با ناراحتی برگشت سمته ده خودمون ،حالا دیگه این من بودم که دلم شور مامان و بابا و خانواده م رو میزد ،عمه گفت ناراحت نباش گلبهار جان خدا بزرگه ،بابات هم مرد عاقلیه خودش یه فکری میکنه ،رفتم تو خونه ی عمه ثریا ،عمه همه ی بچه هایش ازدواج کرده بودن و خودش تنها زندگی میکرد چون شوهرش هم چند سال قبل فوت کرده بود پرسیدم قرار بود بابا منو ببره خونه ننه نمیدونم چرا منو آورد اینجا الان ننه نگران نشه ؟عمه گفت نه اینجوری گفته که کسی شک نکنه تو رو آورده پایین ده ،الان همه فکرشون میره سمته ننه هیچ کس فکر نمیکنه تو پیش من باشی حالا چند وقت بگذره میرم ننه رو میارم پیشه خودم سه تایی یه جا باشیم ،با خنده گفتم ننه که اینجا بیا نیست ،مگه منو تو بریم پیشش ،ننه این همه راه پر پیچ و خم رو نمیاد پایین ،اصلا دل نمیکنه از اون باغچه ی کوچیکش ،عمه خندید و گفت به خاطر تو میاد تو رو از همه ی نوه هایش بیشتر دوست داره ،بچه ها همیشه بهت حسودی میکنن و غر میزنن که چرا ننه گلبهار رو اینقدر دوست داره با خنده گفتم ننه اصلا پیشه ما نمیاد که ،هیچ ما رو نمیبینه ،فقط بابا میاد بهش سر میزنه ،عمه خندید و گفت دیگه تو نور چشمیه ننه ای ،حالا بزار یکم آرامش پیدا کنیم میرم ننه رو به هوای تو میارم ،اون روز کمی با عمه حرف زدم دیگه صبح شده بود تو روستا کسی عادت نداشت صبح زیاد بخوابه ،کله سحر خروس خون همه بیدار بودن تا شب ،کار میکردنو فیض زحمتشون هم ارباب میبرد ،اما من اون روز اینقدر خسته بودم که بعد از صبحانه خوابم برد با بوی خوش غذایی که عمه رو چراغ بار گذاشته بود از خواب بیدار شدم رفتم سمتع چراغ عمه آبگوشت بار گذاشته بودتقریباپخته بود اما خودش نبودمن دختر روستابودم و میدونستم زنها کلی کار دارن واسه انجام دادن،جارو روبرداشتم و اتاق وایوون خونه ی عمه روجاروکردم ،جاروی مخصوصی برای تمیز کردنه حیاط بودکه به کمکش برگهای درختان روکه بایدعلف هایاسنگ ریزه های حیاط ریخته بود رو جمع میکردن،رفتم حیاط وکل حیاط پشتی و جلویی.روباجاروتمیز کردم،وقتی برگشتم سمته حیاط جلویی عمه رودیدم که یه سبد دستشه وتوش پراز سبزی وگوجه و خیار ....هست که معلوم بوداونارو از باغچه چیده وقتی که دید من خونه روجارو کردم گفت عمه جان خسته شدی که عزیزم این همه کار کردی تو تازه ازراه رسید ی گفتم نه عمه جان من عادت به کار دارم خسته نیستم همون که صبح خوابیدم کلی خجالت دارم ،با عمه نشستیم .سبزی ها روپاک کردیم وسالاد درست کردیم وناهارانگار خوشمزه ترین آبگوشت دنیا بود،چندروزی گذشت دیگه کنارعمه عادت کرده بودم همسایه ها ی عمه فضول نبودن وهیچ سوالی نمیکردن تقریبا هرروزهمدیگررومیدیدیم وباهم حرف میزدیم ،فقط خیلی نگرانه مامان اینابودم چون خبری ازشون نداشتم ،مطمین بودم که دیگه ارباب واسه باجگیری به خونه ی ما رسیده و نگران بودم بابا چکار کرده[۱۱/۱۹، ۰۵:۴۱۱:۱۹
۴] Tala: #دوقسمت هفت وهشتگلبهارخیلی دلم میخواست از وضعیته بابا اینا باخبر بشم،اما عمه،همش میگفت حالشون خوبه بهتره فضولی نکنیم میفهمند جای تو رو میان میبرنت،عمه همش میگفت از خونه بیرون نباید بری همین تو خونه هر کاری میخوای بکن هر جا هم میخوای بری با خودم میری و میای منم حرفش رو گوش میدادم تا اینکه اون روز صبح زود عمه ثریا منو تو خونه تنها گذاشت و گفت میرم به ننه سری بزنم و اگه بشه با خودم بیارمش اینجا ،وکلی سفارش کرد که از خونه بیرون نرم و با کسی حرف نزنم و در خونه رو که چوبی بود برای کسی باز نکنم تا برگرده ،دیوارهای خونه ی عمه تقریبا بلند بود و سر در دیوارها پر بود از گلهای محمدی ریز و درشت ،که خونه رو خیلی قشنگ کرده بود دیوارهای نیمه کاهگل و نیمه سیمانی که وقتی بارون میزد بوی نم دیوارها مستت میکرد اون روز صبح زود عمه رفت و منم مشغول جارو کردن خونه و حیاط شدم و گلها رو آب دادم و همه جا رو تمیز کردم و منتظر عمه شدم عمه گفته بود که نهایت تا غروب یا شب برمیگرده منم شام رو ردیف کردم و روی ایوون نشستم و منتظر موندم دلم شور میزد همینجور که رو لبه ی ایوون پاهام روآویزون کرده بودم صدای دوتاازهمسایه های عمه رو شنیدم که داشتن باهم حرف میزدن یکی از همسایه ها به زبونه محلی گفت،ارباب دیوونه شده امسال هر کس که باج نمیده رواسیر و گرفتارمیکنه این ده بالا چندتاکشاورز رو گرفته انداخته زندان وبدبختاروشلاق زده آخه من نمیدونم ارباب گشنه ی این چندکیلو گندم وباجه؟خب این بدبختاحتما نداشتن که ندادن وگرنه جلو ارباب که واینمیستادن ،همسایه ی بعدی گفت آره والا ،این ثریا بدبخت هم رفته ببینه داداشش رو میتونه ازچنگال ارباب ظالم نجات بده دیروز طلاهاش روآورددادمش باقر پول گرفت ازش،گفت ببرم بدم ارباب داداشم رو گرفته شکنجه ش میده،چون پول باج امسال نداشته،آخه مزرعه ش آتیش گرفته بود صدای آدم های که باهم حرف میزدن بیشتر شده بودانگارچندنفردیگه ازهمسایه های عمه،هم جمع شده بودن،یکیشون گفت آره بابا دخترش گلی روآورده اینجا چون خرجش رو نداشتن بدن،مزرعه ش هم سوخته ارباب هم گیرداده بهش پولش رو میخواد،باشنیدنه این حرف بدنم یخ کرد،یعنی عمه واقعا رفته بودده ما؟یعنی بابا واقعااسیر ارباب بود؟ازشدته غصه داشتم. منفجر میشدم،عمه،چراهیچی بهم نگفته بود؟همینجور غم زده و بغض کرده به حرفاشون گوش میدادم ،عمه ازباباخبر داشت وهیچی بهم نگفته بودکه مبادامن بخوام کاری کنم،اما من اصلا دلم نمیخواست پدرم روازدست بدم دلم طاقت نیاورد ،در حالی که گریه میکردم رفتم سمته اتاق وساکی که مامان برام گذاشته بود رو برداشتم وازخونه ی عمه اومدم بیرون ،پیش خودم گفتم میرم تاشب میرسم ده خودمون و سری میزنم ببینم بابااینا چطورن؟اگه حالشون خوب بودبرمیگردم دوباره درخونه روکه بازکردم همسایه ها نگاهشون سمتم برگشت ومنو باچشمای گریون توچهارچوب دردیدن ،یکیشون اومد سمتم و منو سمت حیاطه خونه ی عمه کشوندوگفت بیاتودختر جان بیاتوخونه کجامیخوای بری؟ثریا توروبه ماسپرده ،تا شب برمیگرده،باگریه گفتم میخواهم برم خونمون،پیشه بابام اینا،زن که مهربون به نظر میومد گفت بیادخترجان بیاعزیز جان،ثریا امشب برات خبرمیاره دیگه ،چرا میخوای زحمت پدرومادروعمه روبربادبدی آخه ؟گفتم توروخداشمادرموردپدرم چی شنیدین؟زن گفت هیچی والا،مردم یک کلاغ چهل کلاغ زیادمیکنن،تو فکرش رو نکن،ارباب باجش رومیخوادعمه ثریاپول جور کرده بده به ارباب دیگه اگه بابات بدهکاره اربابم باشه عمه بدهی روصاف میکنه،توغصه نخورجانه مادر،غصه نخور دختر جان بعد همینجورکه ساک روازدسته من میگرفت رفت سمته ایوون وگفت به به چه بوی خوبی هم میادآفرین دختر کدبانو،ماشالله که ازهرانگشتت یه هنر میباره چه بووبرنگی راه انداختی دختر،اگه پسرداشتم حتماتوروعروس خودم میکردم یکی دوتاازهمسایه ها ی دیگه ی عمه هم اومدن توخونه ویکیشون کمی آلوآوردواون یکی یکم انجیروکشمش ریختن توظرف وروایوون نشستن،غروب شدوهوا رو به تاریکی رفت ازعمه خبری نشد ،چراغ گردسوز روی طاقچه روروشن کردم ونشستم همسایه های عمه رفتن وفقط یکیشون موندوگفت میشینه تاعمه ثریابیاد و اگه امشب نیومدمنومیبره خونه ی خودش که دیواربه دیوار خونه ی عمه بود،دوسه تادخترداشت وشوهرش بیچاره سرزمین ارباب کارمیکرد،هواتاریک شدعمه نیومد دلم مثل سیروسرکه میجوشیدهمسایه ی عمه گفت پاشودختر جان پاشوبریم خونه ی ماچراغ روخاموش کن،شام روبزار پایین چراغ بریم خونه ی ما یه چیزی بخوریم وبخوابیم روستابودواهالی زودمیخوابیدن واین عادته همه ی مردم ده بود،بغضم گرفته بودحالا دیگه نگران عمه هم بودم و مطمین بودم برای بابا واقعااتفاقی افتاده که عمه برنگشته،گریه کنان چراغ روخاموش کردم و غذا رو برداشتم وگفتم میارم خونه ی ماباهم میخوریم چون عمه که نیست واین غذا هم خراب میشه،بازن همسایه رفتیم خونشون و بچه هاش ازدیدنه ابگوشته خوشمزه وآماده کلی خوشحال شدن
گلبهارخیلی دلم میخواست از وضعیته بابا اینا باخبر بشم،اما عمه،همش میگفت حالشون خوبه بهتره فضولی نکنیم میفهمند جای تو رو میان میبرنت،عمه همش میگفت از خونه بیرون نباید بری همین تو خونه هر کاری میخوای بکن هر جا هم میخوای بری با خودم میری و میای منم حرفش رو گوش میدادم تا اینکه اون روز صبح زود عمه ثریا منو تو خونه تنها گذاشت و گفت میرم به ننه سری بزنم و اگه بشه با خودم بیارمش اینجا ،وکلی سفارش کرد که از خونه بیرون نرم و با کسی حرف نزنم و در خونه رو که چوبی بود برای کسی باز نکنم تا برگرده ،دیوارهای خونه ی عمه تقریبا بلند بود و سر در دیوارها پر بود از گلهای محمدی ریز و درشت ،که خونه رو خیلی قشنگ کرده بود دیوارهای نیمه کاهگل و نیمه سیمانی که وقتی بارون میزد بوی نم دیوارها مستت میکرد اون روز صبح زود عمه رفت و منم مشغول جارو کردن خونه و حیاط شدم و گلها رو آب دادم و همه جا رو تمیز کردم و منتظر عمه شدم عمه گفته بود که نهایت تا غروب یا شب برمیگرده منم شام رو ردیف کردم و روی ایوون نشستم و منتظر موندم دلم شور میزد همینجور که رو لبه ی ایوون پاهام روآویزون کرده بودم صدای دوتاازهمسایه های عمه رو شنیدم که داشتن باهم حرف میزدن یکی از همسایه ها به زبونه محلی گفت،ارباب دیوونه شده امسال هر کس که باج نمیده رواسیر و گرفتارمیکنه این ده بالا چندتاکشاورز رو گرفته انداخته زندان وبدبختاروشلاق زده آخه من نمیدونم ارباب گشنه ی این چندکیلو گندم وباجه؟خب این بدبختاحتما نداشتن که ندادن وگرنه جلو ارباب که واینمیستادن ،همسایه ی بعدی گفت آره والا ،این ثریا بدبخت هم رفته ببینه داداشش رو میتونه ازچنگال ارباب ظالم نجات بده دیروز طلاهاش روآورددادمش باقر پول گرفت ازش،گفت ببرم بدم ارباب داداشم رو گرفته شکنجه ش میده،چون پول باج امسال نداشته،آخه مزرعه ش آتیش گرفته بود صدای آدم های که باهم حرف میزدن بیشتر شده بودانگارچندنفردیگه ازهمسایه های عمه،هم جمع شده بودن،یکیشون گفت آره بابا دخترش گلی روآورده اینجا چون خرجش رو نداشتن بدن،مزرعه ش هم سوخته ارباب هم گیرداده بهش پولش رو میخواد،باشنیدنه این حرف بدنم یخ کرد،یعنی عمه واقعا رفته بودده ما؟یعنی بابا واقعااسیر ارباب بود؟ازشدته غصه داشتم. منفجر میشدم،عمه،چراهیچی بهم نگفته بود؟همینجور غم زده و بغض کرده به حرفاشون گوش میدادم ،عمه ازباباخبر داشت وهیچی بهم نگفته بودکه مبادامن بخوام کاری کنم،اما من اصلا دلم نمیخواست پدرم روازدست بدم دلم طاقت نیاورد ،در حالی که گریه میکردم رفتم سمته اتاق وساکی که مامان برام گذاشته بود رو برداشتم وازخونه ی عمه اومدم بیرون ،پیش خودم گفتم میرم تاشب میرسم ده خودمون و سری میزنم ببینم بابااینا چطورن؟اگه حالشون خوب بودبرمیگردم دوباره درخونه روکه بازکردم همسایه ها نگاهشون سمتم برگشت ومنو باچشمای گریون توچهارچوب دردیدن ،یکیشون اومد سمتم و منو سمت حیاطه خونه ی عمه کشوندوگفت بیاتودختر جان بیاتوخونه کجامیخوای بری؟ثریا توروبه ماسپرده ،تا شب برمیگرده،باگریه گفتم میخواهم برم خونمون،پیشه بابام اینا،زن که مهربون به نظر میومد گفت بیادخترجان بیاعزیز جان،ثریا امشب برات خبرمیاره دیگه ،چرا میخوای زحمت پدرومادروعمه روبربادبدی آخه ؟گفتم توروخداشمادرموردپدرم چی شنیدین؟زن گفت هیچی والا،مردم یک کلاغ چهل کلاغ زیادمیکنن،تو فکرش رو نکن،ارباب باجش رومیخوادعمه ثریاپول جور کرده بده به ارباب دیگه اگه بابات بدهکاره اربابم باشه عمه بدهی روصاف میکنه،توغصه نخورجانه مادر،غصه نخور دختر جان بعد همینجورکه ساک روازدسته من میگرفت رفت سمته ایوون وگفت به به چه بوی خوبی هم میادآفرین دختر کدبانو،ماشالله که ازهرانگشتت یه هنر میباره چه بووبرنگی راه انداختی دختر،اگه پسرداشتم حتماتوروعروس خودم میکردم یکی دوتاازهمسایه ها ی دیگه ی عمه هم اومدن توخونه ویکیشون کمی آلوآوردواون یکی یکم انجیروکشمش ریختن توظرف وروایوون نشستن،غروب شدوهوا رو به تاریکی رفت ازعمه خبری نشد ،چراغ گردسوز روی طاقچه روروشن کردم ونشستم همسایه های عمه رفتن وفقط یکیشون موندوگفت میشینه تاعمه ثریابیاد و اگه امشب نیومدمنومیبره خونه ی خودش که دیواربه دیوار خونه ی عمه بود،دوسه تادخترداشت وشوهرش بیچاره سرزمین ارباب کارمیکرد،هواتاریک شدعمه نیومد دلم مثل سیروسرکه میجوشیدهمسایه ی عمه گفت پاشودختر جان پاشوبریم خونه ی ماچراغ روخاموش کن،شام روبزار پایین چراغ بریم خونه ی ما یه چیزی بخوریم وبخوابیم روستابودواهالی زودمیخوابیدن واین عادته همه ی مردم ده بود،بغضم گرفته بودحالا دیگه نگران عمه هم بودم و مطمین بودم برای بابا واقعااتفاقی افتاده که عمه برنگشته،گریه کنان چراغ روخاموش کردم و غذا رو برداشتم وگفتم میارم خونه ی ماباهم میخوریم چون عمه که نیست واین غذا هم خراب میشه،بازن همسایه رفتیم خونشون و بچه هاش ازدیدنه ابگوشته خوشمزه وآماده کلی خوشحال شدن۱۱:۱۹