ی
بازارسال شده از
روزنامه خوزیها، شماره ۱۲۱۹، سهشنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵. ۸صفحه.
یادداشت من را در خوزی ها با عنوان 《معمای که هیچ کس نپرسید》بخوانید 
۱یادداشت من را در روزنامه همدلی با عنوان 《آوای مرگ دکترین تجارت آزاد》بخوانید
۱
معرفی کتاب «روانشناسی استبداد»: سفری به اعماق قدرت، تنهایی و حقیقتآیا تا به حال به این فکر کردهاید که قدرتمندترین فرد یک جامعه، در واقع تنهاترین و بدبختترین فرد آن است؟ تصور کنید تمام خواستههایتان بیدرنگ برآورده میشود، اما هیچکس را ندارید که بیترس به چشمانتان نگاه کند. بهترین غذاها پیش روی شماست، اما اشتهای خود را از دست دادهاید. همه از شما تمجید میکنند، اما میدانید که در دل به شما نفرین میگویند. این تصویر شگفتانگیز و تراژیک، هسته اصلی کتاب «روانشناسی استبداد» (هیرون یا مبحث استبداد) نوشته لئو اشتراوس، یکی از برجستهترین فیلسوفان سیاسی قرن بیستم است. این کتاب نه یک اثر خشک دانشگاهی، بلکه گفتوگویی زنده، چالشبرانگیز و هولناک درباره ماهیت قدرت، لذت، فضیلت و سرشت انسان است که هر صفحه آن شما را وادار به توقف و تفکر میکند.اشتراوس در این اثر، به تفسیر دیالوگ کوتاه اما شگفتانگیز گزنفون (شاگرد سقراط) میپردازد که در آن هیرون، یک مستبد یونانی، با سیمونید، شاعری حکیم و مالدوست، رو در رو میشود. آنچه در ظاهر گفتوگویی ساده درباره لذتهای خوردن و عشقبازی به نظر میرسد، به تدریج به عمیقترین پرسشهای فلسفی تبدیل میشود: آیا زندگی سیاسی (تلاش برای قدرت و محبوبیت) بر زندگی فلسفی (تلاش برای حقیقت و فضیلت) برتری دارد؟ آیا میتوان هم مستبد بود و هم خوشبخت؟ آیا قانون همیشه عادلانهتر از اراده یک حاکم داناست؟ و مهمتر از همه، «انسان چگونه باید زندگی کند؟»نقطه قوت این کتاب، روش منحصربهفرد اشتراوس در خوانش متون کلاسیک است. او با دقتی شگفتانگیز، به تکتک واژهها، سکوتها و تغییرات لحن شخصیتها توجه میکند. او نشان میدهد که گزنفون حقیقت را در لابهلای مکالمه پنهان کرده است: جایی که سیمونید سکوت میکند، گویاترین حرف را میزند، و جایی که هیرون اعتراف میکند «استبداد بدترین حکومت است، چون حتی نمیتوان آن را از سر خود واکرد»، آنجاست که چهره واقعی قدرت عریان میشود. خواندن این کتاب مانند تماشای یک بازی شطرنج نفسگیر میان دو استاد است که هر حرکت آنها، لایه جدیدی از حقیقت را آشکار میکند.اما شاید جذابترین بخش کتاب، افزودن یادداشت بلندی از الکساندر کوژف، فیلسوف روسی و استاد بزرگ هگل، باشد که در پاسخ به اشتراوس نوشته شده است. این دوئل فکری میان دو فیلسوف بزرگ قرن بیستم درباره امکان یا امتناع «استبداد خیرخواهانه»، خود به اندازه متن اصلی هیجانانگیز است. کوژف با جسارت از توصیههای سیمونید دفاع میکند و نشان میدهد که بسیاری از آنها در جهان مدرن محقق شدهاند، در حالی که اشتراوس با احتیاطی سقراطی، هشدار میدهد که فضیلت بدون آزادی و قانون، به سرنوشت هیرون دچار میشود.اگر از خواندن کتابهایی که صرفاً اطلاعات میدهند خسته شدهاید و به دنبال اثری هستید که شما را به چالش بکشد، قضاوتهایتان را به هم بریزد و ماهها در ذهنتان بماند، «روانشناسی استبداد» انتخابی بینظیر است. https://katabngasht.blogix.ir/post/32/کانال در بله:https://ble.ir/katabngashtکانال در ایتا: https://web.eitaa.com/#@ashour13630126katabngasht
۲" />لطفاً جهت حمایت کانال از طریق فلش
سمت راست پایین پست هاکانال را به مجله بله معرفی کنید
بازارسال شده از
روزنامه خوزیها، شماره ۱۲۲۰، چهارشنبه ۲۰ خردادماه ۱۴۰۵. ۸صفحه.
یادداشت من را در خوزی ها با عنوان 《دولت سازنده پایان افسانه نگهبان شب》بخوانید