بازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیم خ جلسه بیست و چهارم پیوندهای امت اسلامی
امت اسلامی اگر بخواهد ولایت را تامین کند دو جهت باید مراعات کند یک جهت ارتباطات داخلی، یعنی در داخل جامعه اسلامی و یک جهت هم جهت ارتباطات خارجی یعنی رابطه عالم اسلام با جوامع دیگر. در زمینه ارتباطات داخلی امت اسلام وقتی دارای ولایت به معنای قرآنی است که کمال همبستگی و اتصال و ارتباط و اتحاد میان آحاد و جناح های گوناگون را در خودش تعبیه کند یعنی هیچ گونه تفرق و اختلافی در سرتاسر عظیم اسلامی نباشد قرآن هم می فرماید اگر دو طایفه و دو گروه از مسلمانان ها با همدیگر جنگیدند بین این دو گروه اصلاح کنید و اگر میان این دو گروه، گروه دیگری ظلم کرد تعددی کرد،قلدری خواست بکند با آنکه زور میگوید بجنگید تا مجبور شود برگردد به سمت فرمان خدا و این نشانگر همان بحث اتصال و ارتباط است اما در زمینه روابط خارجی امت اسلامی باید سعی کنند روابط خود را با دنیای غیر مسلمان جوری تنظیم کند که یک ذره تحت فرمان آنها قرار نگیرد یک ذره تحت تاثیر افکار آنها قرار گیرد یعنی همبستگی و پیوستگی ملت مسلمان با کشورهای غیر مسلمان به کلی ممنوع است اینکه میگویم ارتباط با دولت های غیر مسلمان قطع شود به این معنا نیست که امت اسلامی در انزوای سیاسی به سر ببرد، خیر امت اسلامی رابطه سیاسی دارد،رابطه دیپلماسی دارد سفیرمی فرستد و سفیر می گیرد ولی با آنها ولایت ندارد پیوستگی با آنها ندارد پس ولایت دو رویه دارد یک رویه آن در داخل جامعه اسلامی است که همه عناصر بایستی به سوی یک هدف به سوی یک جهت یک گام بردارند و رویه دیگر مربوط به خارج از جامعه اسلامی است که باید با بلوک ها و جناح های ضد اسلامی پیوندهای خود را بگسلد یک جامعه اگر بخواهد ولایت قرآنی داشته باشد تمام نیروهای داخلی اش را در یک جهت به سوی یک هدف در یک خط کند و بخواهد تمام نیروهای داخلی اش علیه قدرت های ضد اسلامی در خارج بسیج بشود احتیاج دارد به یک نقطه قدرتمند متمرکز در متن جامعه اسلامی که همه از آن قدرت متمرکز الهام بگیرند همه از او حرف می شنوند و حرف گوش کنند و او تمام جوانب مصالح و مفاسد را بداند تا بتواند مثل یک دیدهبان نیرومند و قوی دست و قوی چشم هر کسی را در جبهه به کار مخصوص خودش بگمارد شرایطی هم دارد این قدرت مرکزی باید خیلی آگاه باشد خیلی بداند باید خیلی با تصمیم باشد باید چشمش دارای یک دید دیگری یکدیگری داشته باشد، بایستی از هیچ چیزی در راه خدا نترسد باید وقتی لازم شد خودش را هم فدا کند ما اسم چنین موجودی را امام می گذاریم امام یعنی آن حاکم و پیشوایی که از طرف پروردگار در جامعه معین شده است یعنی یا خدا به نام و نشان معین میکند او را مثل اینکه امیرالمومنین را معین کرده امام حسن و امام حسین و بقیه ائمه را معین کرده یک وقت هم امام را خدای متعال به نام، معین نمی کند بلکه به نشان و علامت معین می کند مانند این فرمایش امام حسن عسکری که میفرماید آن فقیهی که جانشین امام منصوص است، حافظ دین است مخالف هوای نفس است مطیع عوامل خداست، پس اصل ولایت قرآنی وجود امام را ایجاب میکند، آحاد امت اسلامی باید با این مرکز با این قلب متحرک و پرهیجان ارتباط مستحکم و نیرومند داشته باشند ارتباط فکری و ارتباط عملی یعنی از او سرمشق بگیرند،در افکار و بینش ها دنبال او باشند در رفتار و فعالیت ها و حرکت را از پیروی کنند پس ولایت علی بن ابیطالب یعنی در افکار و اعمال پیرو علی باش یک رابطه نیرومند مستحکم خلل ناپذیر و برقرار کن ولایت علی بن ابیطالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی یعنی مسلمان ها، پیروان قرآن اگر از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل و تلاش و فعالیت متصل به علی بن ابیطالب باشد از عذاب خدا مصون و محفوظ است ولایت علی بن ابیطالب را آن کسی دارد که پیوسته باشد به علی علیه السلام با پیوند ناگسستنی هم از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل قرآن میفرماید یا ایها الذین آمنوا لا تتخذوا الیهود والنصاری اولیاء یهود و نصارا را اولیای خود نگیرید اولیا جمع ولی است ولی از ولایت است ولایت یعنی پیوستگی ولی یعنی پیوسته و پیوند زده آیه قرآن می فرماید یهود و نصارا را پیوند خوردگان و پیوستگان با خودنگیرید انتخاب نکنید چرا زیرا بعضی از آنها هم جبهه و پیوسته بعضی دیگرند . نگاه نکنید که یکی یهودی است و یکی مسیحی در حقیقت آنها برای ضدیت با اصالت های شما همه یک گروهند هرکس تولی می کند با آنان ، یعنی ولایت آنها را بپذیرد، در وادی ولایت آنها پا بگذارد و پیوند بزند خودش را با آنها خودش را با آنها مرتبط کند و با آنها رابطه برقرار کند بی گمان از خود آنهاست و خداوند قوم ستمکار و هدایت نخواهد کرد
امت اسلامی اگر بخواهد ولایت را تامین کند دو جهت باید مراعات کند یک جهت ارتباطات داخلی، یعنی در داخل جامعه اسلامی و یک جهت هم جهت ارتباطات خارجی یعنی رابطه عالم اسلام با جوامع دیگر. در زمینه ارتباطات داخلی امت اسلام وقتی دارای ولایت به معنای قرآنی است که کمال همبستگی و اتصال و ارتباط و اتحاد میان آحاد و جناح های گوناگون را در خودش تعبیه کند یعنی هیچ گونه تفرق و اختلافی در سرتاسر عظیم اسلامی نباشد قرآن هم می فرماید اگر دو طایفه و دو گروه از مسلمانان ها با همدیگر جنگیدند بین این دو گروه اصلاح کنید و اگر میان این دو گروه، گروه دیگری ظلم کرد تعددی کرد،قلدری خواست بکند با آنکه زور میگوید بجنگید تا مجبور شود برگردد به سمت فرمان خدا و این نشانگر همان بحث اتصال و ارتباط است اما در زمینه روابط خارجی امت اسلامی باید سعی کنند روابط خود را با دنیای غیر مسلمان جوری تنظیم کند که یک ذره تحت فرمان آنها قرار نگیرد یک ذره تحت تاثیر افکار آنها قرار گیرد یعنی همبستگی و پیوستگی ملت مسلمان با کشورهای غیر مسلمان به کلی ممنوع است اینکه میگویم ارتباط با دولت های غیر مسلمان قطع شود به این معنا نیست که امت اسلامی در انزوای سیاسی به سر ببرد، خیر امت اسلامی رابطه سیاسی دارد،رابطه دیپلماسی دارد سفیرمی فرستد و سفیر می گیرد ولی با آنها ولایت ندارد پیوستگی با آنها ندارد پس ولایت دو رویه دارد یک رویه آن در داخل جامعه اسلامی است که همه عناصر بایستی به سوی یک هدف به سوی یک جهت یک گام بردارند و رویه دیگر مربوط به خارج از جامعه اسلامی است که باید با بلوک ها و جناح های ضد اسلامی پیوندهای خود را بگسلد یک جامعه اگر بخواهد ولایت قرآنی داشته باشد تمام نیروهای داخلی اش را در یک جهت به سوی یک هدف در یک خط کند و بخواهد تمام نیروهای داخلی اش علیه قدرت های ضد اسلامی در خارج بسیج بشود احتیاج دارد به یک نقطه قدرتمند متمرکز در متن جامعه اسلامی که همه از آن قدرت متمرکز الهام بگیرند همه از او حرف می شنوند و حرف گوش کنند و او تمام جوانب مصالح و مفاسد را بداند تا بتواند مثل یک دیدهبان نیرومند و قوی دست و قوی چشم هر کسی را در جبهه به کار مخصوص خودش بگمارد شرایطی هم دارد این قدرت مرکزی باید خیلی آگاه باشد خیلی بداند باید خیلی با تصمیم باشد باید چشمش دارای یک دید دیگری یکدیگری داشته باشد، بایستی از هیچ چیزی در راه خدا نترسد باید وقتی لازم شد خودش را هم فدا کند ما اسم چنین موجودی را امام می گذاریم امام یعنی آن حاکم و پیشوایی که از طرف پروردگار در جامعه معین شده است یعنی یا خدا به نام و نشان معین میکند او را مثل اینکه امیرالمومنین را معین کرده امام حسن و امام حسین و بقیه ائمه را معین کرده یک وقت هم امام را خدای متعال به نام، معین نمی کند بلکه به نشان و علامت معین می کند مانند این فرمایش امام حسن عسکری که میفرماید آن فقیهی که جانشین امام منصوص است، حافظ دین است مخالف هوای نفس است مطیع عوامل خداست، پس اصل ولایت قرآنی وجود امام را ایجاب میکند، آحاد امت اسلامی باید با این مرکز با این قلب متحرک و پرهیجان ارتباط مستحکم و نیرومند داشته باشند ارتباط فکری و ارتباط عملی یعنی از او سرمشق بگیرند،در افکار و بینش ها دنبال او باشند در رفتار و فعالیت ها و حرکت را از پیروی کنند پس ولایت علی بن ابیطالب یعنی در افکار و اعمال پیرو علی باش یک رابطه نیرومند مستحکم خلل ناپذیر و برقرار کن ولایت علی بن ابیطالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی یعنی مسلمان ها، پیروان قرآن اگر از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل و تلاش و فعالیت متصل به علی بن ابیطالب باشد از عذاب خدا مصون و محفوظ است ولایت علی بن ابیطالب را آن کسی دارد که پیوسته باشد به علی علیه السلام با پیوند ناگسستنی هم از لحاظ فکر و اندیشه و هم از لحاظ عمل قرآن میفرماید یا ایها الذین آمنوا لا تتخذوا الیهود والنصاری اولیاء یهود و نصارا را اولیای خود نگیرید اولیا جمع ولی است ولی از ولایت است ولایت یعنی پیوستگی ولی یعنی پیوسته و پیوند زده آیه قرآن می فرماید یهود و نصارا را پیوند خوردگان و پیوستگان با خودنگیرید انتخاب نکنید چرا زیرا بعضی از آنها هم جبهه و پیوسته بعضی دیگرند . نگاه نکنید که یکی یهودی است و یکی مسیحی در حقیقت آنها برای ضدیت با اصالت های شما همه یک گروهند هرکس تولی می کند با آنان ، یعنی ولایت آنها را بپذیرد، در وادی ولایت آنها پا بگذارد و پیوند بزند خودش را با آنها خودش را با آنها مرتبط کند و با آنها رابطه برقرار کند بی گمان از خود آنهاست و خداوند قوم ستمکار و هدایت نخواهد کرد۹:۰۶
بازارسال شده از
اما کسانیکه در قلبشان مرض و بیماری دارند در میان جبهه دشمنان دین میشتابند یعنی قناعت نمیکنند به اینکه تنها به طرف آنها بروند بلکه به سمت آنها میشتابند میروند در اعماق جبههشان میگویند میترسیم یک آسیبی به بامابرسد اگر با آنها دوستی نکنیم،خدا در جواب آنها میگوید امید است که خدا پیروزی و نصیب جبهه مومن کند یا شیک حادثه از پیش خود به سود آنان پدید آورد و بعد از آنکه آنها خودشان را مفتضح کردند و با دشمنان ساختند مومنین میگویند این چهرههای خوش ظاهر و موجه با سوگند های غلیظ و کشدار قسم میخورندکه ما با شماییم هر وقت با آنها حرف میزدیم هر وقت به آنها چیزی می گفتیم این ها می گفتند بله ما با شما هم عقیده ایم ما با شما همراهیم بعد معلوم شد که دلهای این ها مریض بوده و علیرغم ظاهر نیک شان دلهای سیاه و نفاق داشتند اعمال آنها پوچ و بیهوده و نابود است و کارهایی کردند که زیانکار شدند تا اینجا در ارتباط با ارتباطات خارجی بود دنباله آیه می فرماید کسانی که ایمان آوردند و از دین خود بازگشتند گمان نکنند که رسالت و مسئولیتی که با ایمان به خدا پذیرفته بودند و آن روی زمین گذاشتند با برگشتن از دین این بار مسئولیت به منزل نخواهد رسیدنه این چنین نخواهد بود در هر صورتی بار خدا به سرمنزل خواهد رسید منتها سعادتش را کس دیگری خواهد برد جمعیت دیگری این افتخار نصیب شان می شود که این بار را به منزل برساند خداوند قوم دیگری را خواهد آورد که این مردم همان مردم ایده آل اسلامی اند خدای متعال جمعیتی را پدید خواهد آورد که خود خدا آنها را دوست می دارد و آنها هم خدا را دوست دارند محبت خدا چیست ؟محبت خدا در قرآن چنین آمده است که اگر خدارا دوست دارید از من که پیغمبر خدا هستم متابعت کنید تا خدا هم شما را دوست بدارد. این گروه که جایگزین گروه مرتد خواهند شد خصوصیاتی دارد فروتن هستند مقابل مومنان. این نشانه کمال رابطه و پیوند صمیمانه است یعنی در مقابل توده مسلمانی که در جامعه اسلامی هستند هیچ گونه تکبر و نخوت و غرور و توقع زیادی ندارد خصوصیت بعدی در مقابل کافران و دشمنان دین و مخالفان قرآن تاثیر ناپذیر و سربلند هستند یعنی حصاری از فکر اسلامی دور خود پیچیده و کشیده اند که هیچ چیزی در آن ها نفوذ می کند خاصیت دیگر شان این است که در راه خدا جهاد و مجاهده می کند بی امان و بدون هرگونه قید و شرطی. خصوصیت بعدی از ملامت هیچ ملامت کننده ای نمیترسند در ادامه می فرماید ولی و قائم امر، آن کسی است که تمام نشاط ها و فعالیت های جامعه و امت اسلامی به او باید برگردد و از او باید الهام بگیرد و او خداست خدا که مجسم میشود که بیاید بین مردم بنشیند امر ونهی کند ادامه آیه می فرماید ولی شما خدا و رسول است پیداست که بین خدا و بین رسوا هرگز رقابت و تنازع و تنافر نیست که رسول، رسول خداست اما رسول که همیشه باقی نمیماند بعد از رسول چه؟ بعد از رسول، می فرماید هر کسی که ایمان آورد ولی شماست اما آیا همه کسانی که ایمان آوردن کافی هستندبرای ولایت؟ نشانه دارد آیا؟ قرآن می فرماید کسانی که اقامه نماز می کنند و زکات می دهند در حالی که در حال رکوع اند.در حال رکوع زکات میدهند، یعنی امیرالمومنین به عنوان ولی معرفی میشود پس ولایت دارای سه بعد است یکی حفظ پیوند های داخلی یکی قطع وابستگی به قطبهای متضاد خارجی یکی هم حفظ ارتباط دائمی و عمیق با قلب پیکر اسلامی و قلب امت اسلامی یعنی امام و رهبر آن کسی که قبول ولایت کند با خدا و بارسولش و با کسانی که ایمان آورده اند با مومنین پیوند ها را مراعات کنند و حفظ کند اینها غالبند و پیروز اند.#طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_درقرآن_ج۲۴۹:۰۶
بازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیم خ جلسه ۲۵ بهشت ولایت مسئله ای که باید بررسی بشود این است که ببینیم آیا دارای ولایت هستیم یا نه ؟ ممکن است یک عضو بدن به خودی خود سالم باشد اما سالم بودن یک عضو اولاً به معنای سالم بودن همه بدن نیست ثانیه یک عضو سالم اگر در یک بدن غیر سالم قرار گرفته نمی تواند همه محسنات یک عضو سالم را داشته باشد. یک انسان با ولایت چه جور آدمی است آیا اگر کسی خودش دارای ولایت بود اما در یک جامعه ای زندگی می کرد که آن جامعه بی ولایت است و در مقابل بی ولایتی جامعه احساس مسئولیت نکرد همین عدم احساس مسئولیت ولایت خود او را هم خراب میکند؟ بعضی خیال میکنند که دارای ولایت بودن یک آدم به این است در مجلس اهل بیت ع فقط گریه کند خیال می کنند که دارای ولایت بودن به این است که وقتی اسم اهل بیت می آید پشت سرشان حتماً علیه السلام را بگوید فقط همین و بس خیال میکنند که دارای ولایت بودن به این است که محبت اهل بیت در دل انسان باشد همین وبس. محبت اهل بیت را داشتن واجب است نام این بزرگواران را با عظمت بردن بسیار جالب و لازم است به نام این بزرگواران مجلس به پا کردند و عزا و شادی آنها گرامی داشتن و گفتن وگریستن و از بزرگواری های آنها،از شهامت های آنها گفتن همه اینها لازم است اما اینها ولایت نیست و ولایت از این بالاتر است البته گفته نشود که باگریستن به سید شهدا کسی مخالف است نه اگر کسی هم مخالف باشد ما مخالف نیستیم اما ما میگوییم که گریستن بر امام حسین گاهی می تواند یک ملت را نجات دهد با نام حسین بن علی و امیرالمومنین و باعظمت بردن هیچ عاقلی مخالف نیست،هر کس این ها را بشناسند تایید میکند که نام این ها را باید به عظمت یاد کرد اما آن ولایتی که انسان را به بهشت میبرد این نیست ولایت در یک انسان به معنای وابستگی فکری و عملی هر چه بیشتر و روز افزون تر با ولی است یعنی ولی خدا را شناسد، ولی آن کسی که او ولی حقانی جامعه اسلامی است او را مشخص کن بعد از آنکه مشخص کردی از لحاظ فکر و عمل از لحاظ روحیات ،از لحاظ راه و رسم و روش خودت را به او متصل کند اگر تلاش تو تلاش او باشد جهاد تو جهاد او ،دوستی تو دوستی او و دشمنی تو دشمنی او، جبهه بندی های تو، جبهه بندیهای او باشد تو در راه ولایت هستی. امام صادق موالیان خود را آن کسانی که دارای ولایت شدند قدرشان را میشناسد برایشان احترام قائل میشود ولایت را با عمل میداند و میگوید آن کسی که دارای عمل است ولی ما اوست آن کسی که دارای عمل نیست عدو ماست این بر همین اساس است که ولایت در فرهنگ امام صادق فرق دارد با ولایت در فرهنگ آن جاهل جاهلی که به نام امام صادق دارد زندگی می کند اما تا اینجا ولایت یک فرد بود ولی ولایت یک جامعه به چیست ولایت یک جامعه به این است که ولی در آن جامعه اول) مشخص باشد،همه بدانند که این شخص ولی است ثانیا ) منشا و الهامبخش همه نیروها و فعالیتهای آن جامعه این فرد باشد قطبی باشد که همه جویها و سرچشمه ها ازاو سرازیر شود، مرکزی باشد که همه فرمان ها را می دهد و همه قانون هارا اجرا میکند این جامعه جامعه دارای ولایت است جامعه اسلامی بعد از پیغمبر ۲۵ سال دارای ولایت نبود ولی در آنجا مسلمان شخصاً دارای ولایت بود ابوذر شخصیت دارای ولایت بود مقداد شخصیت دارای ولایت بود اما جامعه اسلامی بعد از پیغمبر ۲۵ سال دارای ولایت نبود و بعد از آن امیرالمومنین به حکومت رسید و جامعه اسلامی برای ولایت شدهمانقدری که علی علیه السلام در آن بخش منشا و الهامبخش و بستر فرمان ها و مقررات و معرفت و شناخت ها بود به همان میزان جامعه ولایت داشت پس اگر ولایت دارید خدا را شکر کنید و اگر ندارید دنبال آن راه بیفتید بزرگتر از نعمت ولایت نعمتی نیستائمه هدی علیهم السلام بعد از شهادت امیرالمومنین یکسره در راه ولایت کوشیده اند تمام تلاش ائمه برای این بوده که ولایت رازنده کنند و جامعه اسلامی را احیا کند برای ولایت یک جامعه تلاش کردند معنایش این نیست که بنشینیم مدام چانه بجنبانیم ،مدام حرف بزنیم و فحش به این و آن بدهیم با این کارهاولایت درست می شود با این کارها از ولایت دورتر می شوید باید تلاش کنیم برای قدرت دادن به ولی اسلام به ولی که خدا گفته است برای به قدرت رساندن او تلاش کنیم وقتی که انسان بنا داشت که قوانین اسلامی و مقررات الهی را در جامعه به صورتی که ولایت حکم میکند زنده و احیا کند آن وقت می گردد راه درست را هم پیدا میکند اگر جامعه دارای ولایت باشد مانند مرده ای است که دارای جان خواهد شد جسم بیجانی که افتاده مغز دارد اما کار نمیکند جهاز هاضمه دارد اما غذا را جذب نمیکند رگ دارد اما خون در آن جاری نمیگردد چرا چون جان ندارد دست دارد اما یک مورچه ریز را هم از خودش نمی تواند دور کند
مسئله ای که باید بررسی بشود این است که ببینیم آیا دارای ولایت هستیم یا نه ؟ ممکن است یک عضو بدن به خودی خود سالم باشد اما سالم بودن یک عضو اولاً به معنای سالم بودن همه بدن نیست ثانیه یک عضو سالم اگر در یک بدن غیر سالم قرار گرفته نمی تواند همه محسنات یک عضو سالم را داشته باشد. یک انسان با ولایت چه جور آدمی است آیا اگر کسی خودش دارای ولایت بود اما در یک جامعه ای زندگی می کرد که آن جامعه بی ولایت است و در مقابل بی ولایتی جامعه احساس مسئولیت نکرد همین عدم احساس مسئولیت ولایت خود او را هم خراب میکند؟ بعضی خیال میکنند که دارای ولایت بودن یک آدم به این است در مجلس اهل بیت ع فقط گریه کند خیال می کنند که دارای ولایت بودن به این است که وقتی اسم اهل بیت می آید پشت سرشان حتماً علیه السلام را بگوید فقط همین و بس خیال میکنند که دارای ولایت بودن به این است که محبت اهل بیت در دل انسان باشد همین وبس. محبت اهل بیت را داشتن واجب است نام این بزرگواران را با عظمت بردن بسیار جالب و لازم است به نام این بزرگواران مجلس به پا کردند و عزا و شادی آنها گرامی داشتن و گفتن وگریستن و از بزرگواری های آنها،از شهامت های آنها گفتن همه اینها لازم است اما اینها ولایت نیست و ولایت از این بالاتر است البته گفته نشود که باگریستن به سید شهدا کسی مخالف است نه اگر کسی هم مخالف باشد ما مخالف نیستیم اما ما میگوییم که گریستن بر امام حسین گاهی می تواند یک ملت را نجات دهد با نام حسین بن علی و امیرالمومنین و باعظمت بردن هیچ عاقلی مخالف نیست،هر کس این ها را بشناسند تایید میکند که نام این ها را باید به عظمت یاد کرد اما آن ولایتی که انسان را به بهشت میبرد این نیست ولایت در یک انسان به معنای وابستگی فکری و عملی هر چه بیشتر و روز افزون تر با ولی است یعنی ولی خدا را شناسد، ولی آن کسی که او ولی حقانی جامعه اسلامی است او را مشخص کن بعد از آنکه مشخص کردی از لحاظ فکر و عمل از لحاظ روحیات ،از لحاظ راه و رسم و روش خودت را به او متصل کند اگر تلاش تو تلاش او باشد جهاد تو جهاد او ،دوستی تو دوستی او و دشمنی تو دشمنی او، جبهه بندی های تو، جبهه بندیهای او باشد تو در راه ولایت هستی. امام صادق موالیان خود را آن کسانی که دارای ولایت شدند قدرشان را میشناسد برایشان احترام قائل میشود ولایت را با عمل میداند و میگوید آن کسی که دارای عمل است ولی ما اوست آن کسی که دارای عمل نیست عدو ماست این بر همین اساس است که ولایت در فرهنگ امام صادق فرق دارد با ولایت در فرهنگ آن جاهل جاهلی که به نام امام صادق دارد زندگی می کند اما تا اینجا ولایت یک فرد بود ولی ولایت یک جامعه به چیست ولایت یک جامعه به این است که ولی در آن جامعه اول) مشخص باشد،همه بدانند که این شخص ولی است ثانیا ) منشا و الهامبخش همه نیروها و فعالیتهای آن جامعه این فرد باشد قطبی باشد که همه جویها و سرچشمه ها ازاو سرازیر شود، مرکزی باشد که همه فرمان ها را می دهد و همه قانون هارا اجرا میکند این جامعه جامعه دارای ولایت است جامعه اسلامی بعد از پیغمبر ۲۵ سال دارای ولایت نبود ولی در آنجا مسلمان شخصاً دارای ولایت بود ابوذر شخصیت دارای ولایت بود مقداد شخصیت دارای ولایت بود اما جامعه اسلامی بعد از پیغمبر ۲۵ سال دارای ولایت نبود و بعد از آن امیرالمومنین به حکومت رسید و جامعه اسلامی برای ولایت شدهمانقدری که علی علیه السلام در آن بخش منشا و الهامبخش و بستر فرمان ها و مقررات و معرفت و شناخت ها بود به همان میزان جامعه ولایت داشت پس اگر ولایت دارید خدا را شکر کنید و اگر ندارید دنبال آن راه بیفتید بزرگتر از نعمت ولایت نعمتی نیستائمه هدی علیهم السلام بعد از شهادت امیرالمومنین یکسره در راه ولایت کوشیده اند تمام تلاش ائمه برای این بوده که ولایت رازنده کنند و جامعه اسلامی را احیا کند برای ولایت یک جامعه تلاش کردند معنایش این نیست که بنشینیم مدام چانه بجنبانیم ،مدام حرف بزنیم و فحش به این و آن بدهیم با این کارهاولایت درست می شود با این کارها از ولایت دورتر می شوید باید تلاش کنیم برای قدرت دادن به ولی اسلام به ولی که خدا گفته است برای به قدرت رساندن او تلاش کنیم وقتی که انسان بنا داشت که قوانین اسلامی و مقررات الهی را در جامعه به صورتی که ولایت حکم میکند زنده و احیا کند آن وقت می گردد راه درست را هم پیدا میکند اگر جامعه دارای ولایت باشد مانند مرده ای است که دارای جان خواهد شد جسم بیجانی که افتاده مغز دارد اما کار نمیکند جهاز هاضمه دارد اما غذا را جذب نمیکند رگ دارد اما خون در آن جاری نمیگردد چرا چون جان ندارد دست دارد اما یک مورچه ریز را هم از خودش نمی تواند دور کند۴:۳۱
بازارسال شده از
جامعه با ولایت مانند این انسان زنده شده است اما جامعهای که ولایت ندارد استعدادها در این جامعه هست اما یا خنثی میشود و به هدر میرود نابود میگردد یا بدتر به زیان انسان به کار میافتد مغز دارد و میاندیشد اما میاندیشد برای فساد آفرینی،می اندیشد ولی برای عالم سوزیجامعه با ولایت جامعهای میشود که تمام استعدادها در آن رشد میکند،نهال انسانی را بالنده می کند و انسانها را به تکامل می رساند در این جامعه ولی یعنی حاکم همان کسی است که همه سر رشته ها به او برمیگردد جامعه را از لحاظ مشی عمومی در راه خدا و دارای ذکر خدا می کند از لحاظ ثروت تقسیم عادلانه ثروت به وجود میآید سعی میکند نیکی ها را اشاعه بدهد سعی می کند بدی ها را محو و ریشه سوز کند آیه قرآن می فرماید آن کسانی که اگر در زمین متمکنشان سازیم ذکر خدا را برپا میکنند که نماز سمبل ای است برای ذکر خدا و توجه و جهتگیری خدایی. یک جامعه آن وقت سوی خدا می رود که جهت گیری هایشان را بر طبق جهتگیری خدا قرار میدهد و زکات را پرداخت میکنند یعنی تقسیم عادلانه ثروت.در قرآن زکات دامنه اش خیلی وسیع تر است از آنچه که در ذهن ماست اصطلاح زکات در قرآن شامل همه انفاقات و صدقات مالی خواهد شد یعنی تعدیلی در ثروت ایجاد میکندما خیال میکنیم که امر به معروف و نهی از منکر به معنای این است که فقط به شکل زبانی امر به معروف و نهی از منکر می کنیم اما این تنها یکی از جلوههای امر به معروف است امام حسین علیه السلام از مدینه بلند میشود به سمت کوفه می آید چرا چون می فرماید میخواهم امر به معروف و نهی از منکر می کنم ببینید چقدر دایره و دامنه وسیع وجود دارد و چقدر از نظر ما امر به معروف و نهی از منکر کوچک و تنگ است به هر حال وقتی که جامعه ولایت داشت همه این ها انجام می شود اقامه صلات و زکات امر به معروف و نهی از منکر و خلاصه پیکر بیجان جامعه جان و حیات تازه پیدا میکند#طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن_ج_۲۵۴:۳۱
بازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیم خلاصه جلسه ۲۶ در پیرامون ولایت ۱ حفظ پیوستگی داخلی و نفی وابستگیهای خارجی برای یک جامعه مسلمان متوقف است بر اینکه یک مرکزیتی یک قدرت متمرکزی در جامعه اسلامی وجود داشته باشد که همه جناحهای مختلف جامعه را او رهبری کند ولی یعنی فرمانروا یعنی آن کسی که همه نیروها از او باید الهام بگیرد و همه کارها باید به او باز گردد آن کسی که مدیریت جامعه اسلامی هم از جنبه فکری و هم از جنبه عملی با اوستولی چه کسی میتواند باشد ؟قرآن در اینجا پاسخ میدهد میگوید آن کسی که ولی واقعی جامعه است خداست حاکم در جامعه اسلامی جز خدای متعال کس دیگری نیست توحید هم همین را میگفت نبوت هم همین اصل مسلم را بیان میکرد ولایت هم همین مطلب را بیان می کند پس همیشه باید اصول یک مکتب اینجوری باشد که هر یک از اصل ها یک نتیجه بدهد قرآن می فرماید مومنین جز خدا ولی و یاوری ندارند خدا حاکم همه امور بشر باید باشد این یک مسئله ای که در قرآن جزو مسلمات است صحبت سلطه تکوینی پروردگار نیست آن به جای خود محفوظ است معلوم است که خدای متعال گردش زمین و آسمان را به اداره قاهره خویش تنظیم می کند صحبت این است که قوانین زندگی انسانها و روابط فردی و اجتماعی جامعه بشر هم باید از خدا الهام بگیرد پس نظامی که نامش را نظام علوی می گذاریم و جامعه قرآنی می تواند نامی برای ما برای آن باشد در یک چنین جامعه و در یک چنین نظامی حاکم فقط خداست یعنی چه حاکم خدا خدای متعال است؟ انسان ها احتیاج دارند که یک انسانی بر آنها حکومت کند یک انسانی لازم است که سرشته کارها را به دست بگیرد اگر چنانچه در میان جامعه انسانی فقط قانون باشد حتی اگر قانون از طرف خدا باشد و رهبری نباشد یعنی ناظر بر اجرای قانون نباشد انتظام جامعه بشری باز هم خود است انسان هایی که قرار است بر بشر و جامعه بشر حاکمیت کنند اینها چه کسانی هستند؟ پاسخ های مکتب های گوناگون به این سوال گوناگون بوده است یک عدهای میگویند هر کسی غالب شد یعنی حکومت جنگل یکی می گوید هر کس که دارای تدبیر بیشتری است یک عدهای گفتند هر کسی که از طرف مردم مورد قبول باشد یک عده ای هم گفتن هر کسی که دودمانش چنین و چنانی باشداما پاسخ دین به این سوال این است که رهبر آن کسی است که عملاً در جامعه زمام فرمان و امر و نهی را به دست بگیرد و از سوی پروردگار عالم انتخاب شده باشد لذا در جامعه وقتی که پیامبری آمد معنی ندارد که با بودن پیغمبر انسان دیگری حاکم بر انسانها باشد وقتی که پیغمبر از دنیا رفت تکلیف چیست در چنین حالتی قرآن پاسخ میدهد که مومنان ولی شما هستند اما کدام مومنان یعنی به عدد همه نفوس مومن حاکم داشته باشیم؟
حفظ پیوستگی داخلی و نفی وابستگیهای خارجی برای یک جامعه مسلمان متوقف است بر اینکه یک مرکزیتی یک قدرت متمرکزی در جامعه اسلامی وجود داشته باشد که همه جناحهای مختلف جامعه را او رهبری کند ولی یعنی فرمانروا یعنی آن کسی که همه نیروها از او باید الهام بگیرد و همه کارها باید به او باز گردد آن کسی که مدیریت جامعه اسلامی هم از جنبه فکری و هم از جنبه عملی با اوستولی چه کسی میتواند باشد ؟قرآن در اینجا پاسخ میدهد میگوید آن کسی که ولی واقعی جامعه است خداست حاکم در جامعه اسلامی جز خدای متعال کس دیگری نیست توحید هم همین را میگفت نبوت هم همین اصل مسلم را بیان میکرد ولایت هم همین مطلب را بیان می کند پس همیشه باید اصول یک مکتب اینجوری باشد که هر یک از اصل ها یک نتیجه بدهد قرآن می فرماید مومنین جز خدا ولی و یاوری ندارند خدا حاکم همه امور بشر باید باشد این یک مسئله ای که در قرآن جزو مسلمات است صحبت سلطه تکوینی پروردگار نیست آن به جای خود محفوظ است معلوم است که خدای متعال گردش زمین و آسمان را به اداره قاهره خویش تنظیم می کند صحبت این است که قوانین زندگی انسانها و روابط فردی و اجتماعی جامعه بشر هم باید از خدا الهام بگیرد پس نظامی که نامش را نظام علوی می گذاریم و جامعه قرآنی می تواند نامی برای ما برای آن باشد در یک چنین جامعه و در یک چنین نظامی حاکم فقط خداست یعنی چه حاکم خدا خدای متعال است؟ انسان ها احتیاج دارند که یک انسانی بر آنها حکومت کند یک انسانی لازم است که سرشته کارها را به دست بگیرد اگر چنانچه در میان جامعه انسانی فقط قانون باشد حتی اگر قانون از طرف خدا باشد و رهبری نباشد یعنی ناظر بر اجرای قانون نباشد انتظام جامعه بشری باز هم خود است انسان هایی که قرار است بر بشر و جامعه بشر حاکمیت کنند اینها چه کسانی هستند؟ پاسخ های مکتب های گوناگون به این سوال گوناگون بوده است یک عدهای میگویند هر کسی غالب شد یعنی حکومت جنگل یکی می گوید هر کس که دارای تدبیر بیشتری است یک عدهای گفتند هر کسی که از طرف مردم مورد قبول باشد یک عده ای هم گفتن هر کسی که دودمانش چنین و چنانی باشداما پاسخ دین به این سوال این است که رهبر آن کسی است که عملاً در جامعه زمام فرمان و امر و نهی را به دست بگیرد و از سوی پروردگار عالم انتخاب شده باشد لذا در جامعه وقتی که پیامبری آمد معنی ندارد که با بودن پیغمبر انسان دیگری حاکم بر انسانها باشد وقتی که پیغمبر از دنیا رفت تکلیف چیست در چنین حالتی قرآن پاسخ میدهد که مومنان ولی شما هستند اما کدام مومنان یعنی به عدد همه نفوس مومن حاکم داشته باشیم؟۱۸:۰۷
بازارسال شده از
مومنانی که نشانههای خاصی دارد آیه قرآن خواهد یک انسان مشخصی را معین کند بگوید حاکم شما این است ضمناً میخواهد معیار را هم به دست شما بدهد بگوید آن کسانی که ایمان آوردند منظور این است که ایمان درست و ایمان واقعی داشته باشند شرط دیگری هم دارد نماز را اقامه کنند نه اینکه نماز بخوانند نماز خواندن یک چیز است نماز را به پاداشتن یک چیز دیگر اگر میخواست بگوید نماز میخوانند میفرمود یصلوناقامه صلاة در یک جامعه معنایش این است که روح نماز در جامعه زنده بشود جامعه، جامعه نمازخوان بشود جامعه نمازخوان یعنی آن جامعهای که در تمام گوشه و کنارش ذکر و یاد خدا به طور کامل موج میزند در این جامعه هیچ فاجعهای رخ نمیدهد جهتگیریها جهت گیری خدایی است کارها برای خدا انجام میشود علت دزدیها، ظلم ها، تن به ظلم ها دادند به خاطر دوری از یاد خداست ولی جامعه تقسیم عادلانه ثروت می کند زکات می دهد اهل انفاق در راه خداست دنبالش می گوید در حالی که راکع هستند و زکات میدهند و این اشاره به یک مورد و داستان خاص است بعضی از مفسرین گفتند که معنایش این است که اینها همیشه در حال رکوع باشند اما روح عربیت این احتمال را نفی میکند (و هم راکعون) یعنی در حال رکوع زکات میدهند زکات مطلق انفاقات است چون انگشتری که حضرت علی در نماز داد زکات اصطلاحی نبود انفاقی بود در راه خدا و اطلاق زکات بر آن شده است یعنی یک انسان آنقدر دلبسته به مواسات باشد به قدری برایش دیدن فقر و فقیر دردآور باشد که صبر نکند نمازش تمام شود فقیر دیده جلوهای دیده که خدا آن جلوه را دوست نمیدارد او هم دوست ندارد چیزی هم ندارد جز انگشتر لذا در حال نماز انگشتر را در میآورد و به سائل میدهد آیه دارد به طور مستقیم اشاره می کند وحضرت علی را به عنوان ولی مشخص می کند در ضمن ملاک و مناط ولی را برای خلافت مشخص میکند بنابراین در اسلام ولی امر آنکسی است که فرستاده خداست آن کسی است که خود خدا او را معین کرده است چون فرض این است که هیچ انسانی به حسب طبیعت خلقت و آفرینش حق تحکم بر انسان های دیگر را ندارد تنها کسی که حق تسلط بر دیگران را دارد، خداست و چون خدا می تواند به مصلحت انسانها این حق رابه هر که بخواهد بدهد و میدانیم که کار خدا بیرون از مصلحت نیست کار خدا مطابق مصلحت انسان هاست پس چون مصلحت انسانهاست معین میکند و ما هم تسلیم می شویم خودش ولی است پیغمبر و امام های جانشین پیغمبر ولی هستند، آن کسانی که با معیارها و ملاک های خاصی تطبیق کند و جور در بیاید آنها معین شدن برای حکومت و خلافت آنچه که در اسلام روی آن تاکید شده زمام امور مردم دست آن کسانی نیفتد که انسانها را به دوزخ می کشاند قرآن می فرماید از خدا اطاعت کنید، صاحبان فرمان از میان خودتان را اطاعت کنید صاحبان فرمان یعنی چه؟ آن جاهل نادان مسلمان نام خیال میکند صاحب فرمان یعنی هر کسی که می تواند فرمان بدهد هر کسی که خوشش بیاید؟ این را میگویند ولی الامر, اما اگر بنا باشد هر که توانست فرمان بدهد و صرف قرآن به رسمیت شناخته شده باشد آن فلان دزد قداره کش سیبیل از بناگوش در رفته هم فرمان می دهد و همه کاره می شود آیا این است ولی الامر؟ شیعه میگوید حکومت علی بن ابیطالب را قبول داری باید معیارهای خلافت و ولایت را هم قبول داشته باشید باید قبول داشته باشید که علی بن ابیطالب به خاطر جمع بودن این معیارها به عنوان ولی انتخاب شده است پس اگر کسی در او معیارها نبود یا ضد این معیارها در او بود این آدم حق ندارد جانشین علی بن ابیطالب باشدچرا ولایت امر در اختیار خدا و برای خداست؟ جوابش این است که این ناشی از یک فلسفه طبیعی است که در جهانبینی اسلام وجود دارد در جهان بینی اسلام همه چیز عالم از قدرت پروردگار ناشی میشود هر آنچه در روز و شب آرامیده و ساکن است از آن خدا است, همه پدیدههای خلقت برای اوست و حکومت تکوینی بر همه چیز دارد حکومت قانونی و تشریعی هم باید در اختیار او باشد#طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن_ج_۲۶۱۸:۲۶
بسم الله الرحمن الرحیمخ ج ۲۷ در پیرامون ولایت ۲اگر کسی ولایت خدا را نپذیرد و زیر ولایت غیر خدا برود اولا خود این آدم چه حکمی دارد؟ ثانیا کارش چه نامی دارد؟ و ثالثااین عملش چه نتیجه ای دارد ؟در قرآن هر ولایتی غیر از ولایت خدا به عنوان ولایت طاغوت معرفی شده است طاغوت از ماده طغیان یعنی سرکشی کردن، از محدوده و دایره طبیعی و فطری زندگی انسانی پا را فراتر نهادنانسانیت برای کامل شدن پدید آمده است آن کسی که انسانیت را از کامل شدن بیندازد، طاغوت است انسانها باید با آیین خدا زندگی کنند این یک امر طبیعی فطری است اگر کسی انسانها را جوری بار بیاورد که اینها یا آیین غیر خدایی زندگی کنند این آدم طاغوت استپس طاغوت اسم خاص نیست، اسم بت خاصی نیست ، البته اسم بت هست اما آن بت، با معین و خاصی نیست گاهی آن با خود تو هستی، گاه آن با زندگی راحت طلبانه است، گاه پول و طلا و نقره بی جان است و گاه هم انسانی دیگر آن با طاغوتی است گاه هم نظام اجتماعی و قانون طاغوت استپس هر کس که از تحت ولایت خدایی خارج شد، ناگزیر در ولایت طاغوتی و شیطانی وارد می شود شیطان همان طاغوت است،آیه قرآن می فرماید آن کسانی که ایمان آورده اند مقاتله وستیزه شان در راه خداست و کسانی که کفر ورزیده اند،جنگشان در راه طاغوت است، بعد می فرماید با اولیا و هم جبهگان شیطان بجنگید در این آیه طاغوت بجای شیطان و شیطان بجای طاغوت بکار رفته است شیطان هم هر عنصری است که خارج از وجود انسان او را به کارهای شرارت آمیز و فساد آمیز وادارد گفته می شودشیاطین انسی و جنی داریم و ابلیس یکی از مصادیق شیطان است که در مقابل حضرت آدم ع قد مخالفت و استقلال علم می کند شیطانها در عالم الی ماشاءالله زیادند، لمس هم می شوند، به چشم هم می آیند انسان هم گاهی با آنان معاشرت می کند، پس هر ولایت غیر خدایی ولایت طاغوت و شیطان است تحت ولایت شیطان زندگی کردن مگر چه مفسده ای دارد ؟قران در این مورد جواب می دهد اگر تن به ولایت شیطان دادی، شیطان بر تمام انرژی های سازنده خلاق آفریننده ثمر بخش وجود تو مسلط می شود، اگر چنانچه گردنت را بردی سمت طاغوت ریسمان ولایتش را بر گردنت می اندازد و دیگر از او خلاصی نخواهی یافت و هرچه از نیرو و از ابتکار و از فعالیتهای سازنده تو وجود داشته باشد را تحت قبضه خود در می آورد و وقتی همه وجودت به قبضه شیطان در آمد تو را به هر سمتی که خواست می کشاند و معلوم است که شیطان انسان را بسوی نور و معرفت و هدایت نمی برد و هدف اول برای شیطان مصالح و اهداف شخصی خودش است پس تو را در راه مصالح شخصی اش بکار می اندازد پس هر کس با پیامبر به دشمنی و مخاصمه بپردازد بعد از آنکه مسیر ولایت برایش روشن شده بود، یعنی خودش، راهی غیر از جامعه مومنین را انتخاب کند همان چیزی را که انتخاب کرده، بر گردنش استوار می کنیم اما شیطان قدرت فرمانروایی بر کسانی که مومن بشوند به الله، و بر الله توکل و اتکا کنند را ندارد ، همانا تسلط شیطان بر کسانی است که ولایت او را پذیرفته باشند و به خدا شرک ورزیده باشند خداوند گناه شرک را نمی بخشد و مغفرت خود را شامل آن کسی که شرک را پذیرفته نمی کند زیرا آن کسی که مشرک شده، در ولایت غیر خدا داخل شده منطقه نفوذ خدا را به غیر خدا سپرده است و آن جراحت هایی که از گناه که در اثر گناه شرک و نافرمانی بر روح نشسته است هرگز التیام نمی یابد پس آنکه شرک می ورزد از راه هدایت خیلی خیلی دور شده است مشرک نمی خواند مگر شیطانی سرکش و دور از فضیلت و عاری از نیکی را ، شیطانی که مطرود خداست جبهه شیطان با جبهه خدا بطور طبیعی آشتی ناپذیر است اما این شیطان از خدا عهد گرفته است که از بندگانت، سهمی مفروض برای خودم جدا خواهم کرد یعنی عده ای از بندگانت را گمراه خواهم کرد عقل آنها را می گیرم، بینش و خردشان را کور می کنم بجای آنکه در ولایت تو باشند تحت ولایت خود در می آورم آنها را بشدت پایبند آرزوهای دور و دراز می کنم آرزوهای دور و دراز آن چیزی است که انسان را از هر تلاشی در راه خدا باز می دارد ، آرزوهایی که مثل سنگ آسیابی بر گردن یک انسانی بیفتد سر او را خم کند پشت را دو تا می کند و انسان را به زانو در می آورد #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن_ج۲۷
اگر کسی ولایت خدا را نپذیرد و زیر ولایت غیر خدا برود اولا خود این آدم چه حکمی دارد؟ ثانیا کارش چه نامی دارد؟ و ثالثااین عملش چه نتیجه ای دارد ؟در قرآن هر ولایتی غیر از ولایت خدا به عنوان ولایت طاغوت معرفی شده است طاغوت از ماده طغیان یعنی سرکشی کردن، از محدوده و دایره طبیعی و فطری زندگی انسانی پا را فراتر نهادنانسانیت برای کامل شدن پدید آمده است آن کسی که انسانیت را از کامل شدن بیندازد، طاغوت است انسانها باید با آیین خدا زندگی کنند این یک امر طبیعی فطری است اگر کسی انسانها را جوری بار بیاورد که اینها یا آیین غیر خدایی زندگی کنند این آدم طاغوت استپس طاغوت اسم خاص نیست، اسم بت خاصی نیست ، البته اسم بت هست اما آن بت، با معین و خاصی نیست گاهی آن با خود تو هستی، گاه آن با زندگی راحت طلبانه است، گاه پول و طلا و نقره بی جان است و گاه هم انسانی دیگر آن با طاغوتی است گاه هم نظام اجتماعی و قانون طاغوت استپس هر کس که از تحت ولایت خدایی خارج شد، ناگزیر در ولایت طاغوتی و شیطانی وارد می شود شیطان همان طاغوت است،آیه قرآن می فرماید آن کسانی که ایمان آورده اند مقاتله وستیزه شان در راه خداست و کسانی که کفر ورزیده اند،جنگشان در راه طاغوت است، بعد می فرماید با اولیا و هم جبهگان شیطان بجنگید در این آیه طاغوت بجای شیطان و شیطان بجای طاغوت بکار رفته است شیطان هم هر عنصری است که خارج از وجود انسان او را به کارهای شرارت آمیز و فساد آمیز وادارد گفته می شودشیاطین انسی و جنی داریم و ابلیس یکی از مصادیق شیطان است که در مقابل حضرت آدم ع قد مخالفت و استقلال علم می کند شیطانها در عالم الی ماشاءالله زیادند، لمس هم می شوند، به چشم هم می آیند انسان هم گاهی با آنان معاشرت می کند، پس هر ولایت غیر خدایی ولایت طاغوت و شیطان است تحت ولایت شیطان زندگی کردن مگر چه مفسده ای دارد ؟قران در این مورد جواب می دهد اگر تن به ولایت شیطان دادی، شیطان بر تمام انرژی های سازنده خلاق آفریننده ثمر بخش وجود تو مسلط می شود، اگر چنانچه گردنت را بردی سمت طاغوت ریسمان ولایتش را بر گردنت می اندازد و دیگر از او خلاصی نخواهی یافت و هرچه از نیرو و از ابتکار و از فعالیتهای سازنده تو وجود داشته باشد را تحت قبضه خود در می آورد و وقتی همه وجودت به قبضه شیطان در آمد تو را به هر سمتی که خواست می کشاند و معلوم است که شیطان انسان را بسوی نور و معرفت و هدایت نمی برد و هدف اول برای شیطان مصالح و اهداف شخصی خودش است پس تو را در راه مصالح شخصی اش بکار می اندازد پس هر کس با پیامبر به دشمنی و مخاصمه بپردازد بعد از آنکه مسیر ولایت برایش روشن شده بود، یعنی خودش، راهی غیر از جامعه مومنین را انتخاب کند همان چیزی را که انتخاب کرده، بر گردنش استوار می کنیم اما شیطان قدرت فرمانروایی بر کسانی که مومن بشوند به الله، و بر الله توکل و اتکا کنند را ندارد ، همانا تسلط شیطان بر کسانی است که ولایت او را پذیرفته باشند و به خدا شرک ورزیده باشند خداوند گناه شرک را نمی بخشد و مغفرت خود را شامل آن کسی که شرک را پذیرفته نمی کند زیرا آن کسی که مشرک شده، در ولایت غیر خدا داخل شده منطقه نفوذ خدا را به غیر خدا سپرده است و آن جراحت هایی که از گناه که در اثر گناه شرک و نافرمانی بر روح نشسته است هرگز التیام نمی یابد پس آنکه شرک می ورزد از راه هدایت خیلی خیلی دور شده است مشرک نمی خواند مگر شیطانی سرکش و دور از فضیلت و عاری از نیکی را ، شیطانی که مطرود خداست جبهه شیطان با جبهه خدا بطور طبیعی آشتی ناپذیر است اما این شیطان از خدا عهد گرفته است که از بندگانت، سهمی مفروض برای خودم جدا خواهم کرد یعنی عده ای از بندگانت را گمراه خواهم کرد عقل آنها را می گیرم، بینش و خردشان را کور می کنم بجای آنکه در ولایت تو باشند تحت ولایت خود در می آورم آنها را بشدت پایبند آرزوهای دور و دراز می کنم آرزوهای دور و دراز آن چیزی است که انسان را از هر تلاشی در راه خدا باز می دارد ، آرزوهایی که مثل سنگ آسیابی بر گردن یک انسانی بیفتد سر او را خم کند پشت را دو تا می کند و انسان را به زانو در می آورد #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن_ج۲۷۱۱:۰۵
بازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیمخ ج ۲۸ پیرامون ولایت ۳اگر توانستیم ولایت را با وسعتش بفهمیم و مسأله را در حد مسائل فرعی ولایت و درجه دوی ولایت خلاصه نکنیم، آنوقت مسأله هجرت یکی از دنباله های مسأله ولایت خواهد شد اگر لازم باشد هر انسانی در ولایت خدا و ولی خدا زندگی کند که باید جمیع وجودش بنده خدا باشد نه بنده طاغوت پس باید متعهد شود که هر جا ولایت طاغوت بود خود را از قید و بند ولایت طاغوت خارج سازد و خارج شدن از ولایت ظالم و وارد ولایت عادل شدن نامش هجرت استچرا باید انسان از تحت ولایت طاغوت و شیطان بگریزد؟آیا ممکن است در آنجایی که بر سراسر آفاق و مناطق زندگی انسان یک عامل غیر الهی مشغول فرمانروایی است و جسم انسان را یک عامل غیر الهی دارد اداره کند و این انسان تحت قبصه قدرت عوامل طاغوتی است در عین حال بنده خدا هم باشد ؟؟اصلا تحت ولایت شیطان بودن یعنی چه ؟یعنی شیطان به همان معنای کلی بر تمام نیروها و استعدادها و ابتکارها و کارها در وجود آدمی مسلط باشد. یعنی آنچه انسان انجام می دهد مطابق خط مشی باشد که شیطان ترسیم کرده است لذا آیه قرآن می فرماید پیشوایان و رهبرانی هستند که افراد تحت تصرف خود را به طرف آتش دوزخ می کشانند قرآن می فرماید آیا نمی نگری به آن مردمی که کفران نعمت پروردگار را کردند؟ این نعمتی که کفران کردند چه بود ؟؟ نعمت قدرت، نعمت سررشته داری و اداره امور هزاران انسان ، نعمت در دست داشتن استعدادها و اندیشه ها و انرژی های فراوان انسانها و.... اینها همه اش نعمت است و سرمایه های است که می توانست برای انسانیت منشأ خیر باشد این انسانهایی که کفران نعمت کردند می توانستند انسانهای بزرگی باشند، می توانستند بندگان زبده خدا باشند و به مدارج کمال برسند و چون چنین بودند قوم خود و مردم تحت فرمان خود را هم به نیستی و هلاکت کشاندند کافر فقط آن کسی نیست که راست و صاف و صریح بگوید خدا نیست،قران نیست، این یک جور کافر است و البته بهترین نوع کافر است، کافر بدتر آن کسی است که این نعمت های عظیمی را که در اختیار اوست کفران می کند در غیر مجرای صحیحش به کار می افکند، نه فقط خود را که همه انسانهای تحت فرمان خود را می کشاند به جهنم. ولایت طاغوت یک چنین چیزی است آن کسی که تحت ولایت طاغوت زندگی می کند در حقیقت او گویی اختیاری از خود ندارد تور نامرئی نظام جاهلی آن چنان انسان را می کشد، آن چنان به طرف هایی که هدایت کنندگان آن تور مایلند،آدم را می کشاند كه آدم نمی فهمد کجا می رود.گاهی هم خیال می کندکه داردمی رود به طرف سر منزل مقصود و سعادت و رستگاری. غافل از اینکه دارد می رود به سمت جهنم پس با این اوصاف آیا می توان در ولایت طاغوت زیست و مسلمان زیست ؟؟؟در طول تاریخ اگر بجای این همه فعالیتهای طبیعی و ریاضی و نجومی، ادبی و فقهی و... اجازه می دادند که حکومت علوی سرکار بیاید و حکومت علوی نشاط ها و نیروها و حرکت ها را در اختیار بگیرد ولو از نظر علمی و ادبی و نجومی و... حتی صد سال هم عقب می ماندند باز به سود انسانیت بود و انسانیت رشد می کرد وقتی ولایت طاغوت و شیطان بر جامعه ای حکم فرمایی می کند و زمام کارشان را در دست دارد، انرژی ها بکار می افتد و استعداد ها بجریان می افتد اما آن جوری که امروزه در دنیای متمدن بکار افتاده و آن جوری که در ده قرن پیش در جهان اسلام بکار افتاده بود،آن جوری که درمنطقها و ارزشهای اصیل و معیارها و میزان های صحیح انسانی یک پول سیاه هم قیمت ندارد و این ولایت طاغوت است آن وقت آیا در ولایت طاغوت زیستن، مسلمان زیستن می شود ؟ مسلمان زیستن یعنی تمام امکانات و انرژی ها و قدرتهای .... یک انسان، در اختیار خدا بودن در زمان حیات پیغمبر جامعه مدینه یک جامعه بنده خدا بود، یک جامعه مسلمان بود آنجا هر قدمی که بر می داشتی در راه خدا بود آنجا یهودی و مسلمان هم تحت فرمان اسلام زندگی می کردند و زندگیشان زندگی اسلامی بود یهودی از لحاظ اعمال شخصی، یهودی است اما از لحاظ یک عضو اجتماعی یک مسلمان است و خیلی مسلمان تر از آن مسلمانی است که در نظام جاهلی زندگی می کند.در زمان پیغمبر پول در راه خدا شمشیر در راه خدا زبان در راه خدا... هر کاری که از یک انسان بر می آید در راه خدا بود در زمان امیر المومنین علیه السلام هم کم و بیش همین بود برای اینکه امیرالمومنین علیه السلام خودش از این جهت که حاکم الهی و ولی خدا بود با پیغمبر فرقی نداشت اما وارث بد جامعه ای بود وارث نابسامانی ها و پریشانی ها بود، و خود پیغمبر هم اگر جای امیر المومنین بود و بعد از بیست و پنج سال آمده بود مسلم با همان مشکلات امیر المومنین رو به رو بود شیعه بظاهردرنظام طاغوتی زندگی می کرداما در باطن درست درجهت نظام طاغوتی حرکت می کرداینها درست این سیل راشکافته بودندو آمده بودن درخلاف مسیری که سیل آنهارا هدایت میکرد
اگر توانستیم ولایت را با وسعتش بفهمیم و مسأله را در حد مسائل فرعی ولایت و درجه دوی ولایت خلاصه نکنیم، آنوقت مسأله هجرت یکی از دنباله های مسأله ولایت خواهد شد اگر لازم باشد هر انسانی در ولایت خدا و ولی خدا زندگی کند که باید جمیع وجودش بنده خدا باشد نه بنده طاغوت پس باید متعهد شود که هر جا ولایت طاغوت بود خود را از قید و بند ولایت طاغوت خارج سازد و خارج شدن از ولایت ظالم و وارد ولایت عادل شدن نامش هجرت استچرا باید انسان از تحت ولایت طاغوت و شیطان بگریزد؟آیا ممکن است در آنجایی که بر سراسر آفاق و مناطق زندگی انسان یک عامل غیر الهی مشغول فرمانروایی است و جسم انسان را یک عامل غیر الهی دارد اداره کند و این انسان تحت قبصه قدرت عوامل طاغوتی است در عین حال بنده خدا هم باشد ؟؟اصلا تحت ولایت شیطان بودن یعنی چه ؟یعنی شیطان به همان معنای کلی بر تمام نیروها و استعدادها و ابتکارها و کارها در وجود آدمی مسلط باشد. یعنی آنچه انسان انجام می دهد مطابق خط مشی باشد که شیطان ترسیم کرده است لذا آیه قرآن می فرماید پیشوایان و رهبرانی هستند که افراد تحت تصرف خود را به طرف آتش دوزخ می کشانند قرآن می فرماید آیا نمی نگری به آن مردمی که کفران نعمت پروردگار را کردند؟ این نعمتی که کفران کردند چه بود ؟؟ نعمت قدرت، نعمت سررشته داری و اداره امور هزاران انسان ، نعمت در دست داشتن استعدادها و اندیشه ها و انرژی های فراوان انسانها و.... اینها همه اش نعمت است و سرمایه های است که می توانست برای انسانیت منشأ خیر باشد این انسانهایی که کفران نعمت کردند می توانستند انسانهای بزرگی باشند، می توانستند بندگان زبده خدا باشند و به مدارج کمال برسند و چون چنین بودند قوم خود و مردم تحت فرمان خود را هم به نیستی و هلاکت کشاندند کافر فقط آن کسی نیست که راست و صاف و صریح بگوید خدا نیست،قران نیست، این یک جور کافر است و البته بهترین نوع کافر است، کافر بدتر آن کسی است که این نعمت های عظیمی را که در اختیار اوست کفران می کند در غیر مجرای صحیحش به کار می افکند، نه فقط خود را که همه انسانهای تحت فرمان خود را می کشاند به جهنم. ولایت طاغوت یک چنین چیزی است آن کسی که تحت ولایت طاغوت زندگی می کند در حقیقت او گویی اختیاری از خود ندارد تور نامرئی نظام جاهلی آن چنان انسان را می کشد، آن چنان به طرف هایی که هدایت کنندگان آن تور مایلند،آدم را می کشاند كه آدم نمی فهمد کجا می رود.گاهی هم خیال می کندکه داردمی رود به طرف سر منزل مقصود و سعادت و رستگاری. غافل از اینکه دارد می رود به سمت جهنم پس با این اوصاف آیا می توان در ولایت طاغوت زیست و مسلمان زیست ؟؟؟در طول تاریخ اگر بجای این همه فعالیتهای طبیعی و ریاضی و نجومی، ادبی و فقهی و... اجازه می دادند که حکومت علوی سرکار بیاید و حکومت علوی نشاط ها و نیروها و حرکت ها را در اختیار بگیرد ولو از نظر علمی و ادبی و نجومی و... حتی صد سال هم عقب می ماندند باز به سود انسانیت بود و انسانیت رشد می کرد وقتی ولایت طاغوت و شیطان بر جامعه ای حکم فرمایی می کند و زمام کارشان را در دست دارد، انرژی ها بکار می افتد و استعداد ها بجریان می افتد اما آن جوری که امروزه در دنیای متمدن بکار افتاده و آن جوری که در ده قرن پیش در جهان اسلام بکار افتاده بود،آن جوری که درمنطقها و ارزشهای اصیل و معیارها و میزان های صحیح انسانی یک پول سیاه هم قیمت ندارد و این ولایت طاغوت است آن وقت آیا در ولایت طاغوت زیستن، مسلمان زیستن می شود ؟ مسلمان زیستن یعنی تمام امکانات و انرژی ها و قدرتهای .... یک انسان، در اختیار خدا بودن در زمان حیات پیغمبر جامعه مدینه یک جامعه بنده خدا بود، یک جامعه مسلمان بود آنجا هر قدمی که بر می داشتی در راه خدا بود آنجا یهودی و مسلمان هم تحت فرمان اسلام زندگی می کردند و زندگیشان زندگی اسلامی بود یهودی از لحاظ اعمال شخصی، یهودی است اما از لحاظ یک عضو اجتماعی یک مسلمان است و خیلی مسلمان تر از آن مسلمانی است که در نظام جاهلی زندگی می کند.در زمان پیغمبر پول در راه خدا شمشیر در راه خدا زبان در راه خدا... هر کاری که از یک انسان بر می آید در راه خدا بود در زمان امیر المومنین علیه السلام هم کم و بیش همین بود برای اینکه امیرالمومنین علیه السلام خودش از این جهت که حاکم الهی و ولی خدا بود با پیغمبر فرقی نداشت اما وارث بد جامعه ای بود وارث نابسامانی ها و پریشانی ها بود، و خود پیغمبر هم اگر جای امیر المومنین بود و بعد از بیست و پنج سال آمده بود مسلم با همان مشکلات امیر المومنین رو به رو بود شیعه بظاهردرنظام طاغوتی زندگی می کرداما در باطن درست درجهت نظام طاغوتی حرکت می کرداینها درست این سیل راشکافته بودندو آمده بودن درخلاف مسیری که سیل آنهارا هدایت میکرد۱۱:۰۹
بازارسال شده از
بطور کلی فرد نمی تواند در جامعه طاغوتی مسلمان بماند و خودش و استعداد و امکاناتش تحت فرمان خدا باشد و بالاخره یکسری از مسلمانی اش بالاخره در راه طاغوت صرف می شود آن مردمی که تحت ولایت ولی الله زندگی می کنند اهل نجاتند اگر چه در کارهای شخصی و خصوصی قصورها و تقصیرهایی، گاهی داشته باشند اما آن مردمی که تحت ولایت شیطان و طاغوت زندگی می کنند اهل بدبختی و عذابند حتی اگر در اعمال خصوصی اهل نیکوکاری و کارهای خوب هم باشند « ان الذین توفاهم الملائکة ظالمی انفسهم قالوا فیم کنتم قالوا کنا مستضعفین فی الارض » آن کسانی که فرشتگان جان آنها را قبض می کنند در حالی که این بیچاره ها بر خودستم کردند آن مردمی که بر جان خود، بر آینده خود و ... ستم کردند و حالا دارند می میرند. فرشته ها به اینها می گویند مگر شما در چه وضعی بودید،کجا بودید؟ از خرابی حال و اوضاعش و عذابی که در انتظار اوست تعجب می کنند ، می گویند ما در زمین در میان مردم که زندگی می کردیم مستضعف بودیم، جز توده بی اختیار بودیم مستضعف آن گروهی هستند که در جامعه اختیاری ندارند می روند آنجا که خاطر خواه کشندگان ریسمان است، خبری از جریانات جامعه ندارند نمی دانند به کجا می روند به کجا خواهند رسید، چه کسانی اینها را می برد ...یعنی اکثریت توده بی اطلاع مردم .در جامعه هایی که با نظام فردی ظالمانه جاهلانه اداره می شود اکثریت مردم مستضعف هستند حالا ملائکه به آنها می گویند : « الم تکن ارض الله واسعة فتهاجروا فیها » در آنجا مستضعف بودید آیازمین خدا هم منحصر بود به همان جا همه دنیا خلاصه شده بود در همان جا که مستضعف بودید ؟ سرزمین خدا گسترده نبود که از این زندان خارج شوید به نقطه ای بروید که بتوانید در آن خدا را عبادت کنید ؟ و نیروهایتان را در جهت صحیح بکار بیندازید ؟« و من یهاجر فی سبیل الله یجد فی الارض مراغما کثیرا و سعة » آن کسانی که در راه خدا مهاجرت می کنند در زمین جولانگاهی بسیار و سرزمینی گسترده می یابد پس اگر چنانچه در راه خدا حرکت کردی از مکه از دارالکفر بسوی دارالهجرة .در بین راه خدا جانت را گرفت و مردی. آن وقت اجر و پاداشت با خداست چون کار لازم را انجام دادی . و اسلام این را می خواهد که هر کسی به قدر توان خودش آن مقداری که می تواند و استطاعت دارد حرکت کند هجرت از دارالکفر یعنی از غیر خدا، از ولایت شیطان بسوی دارالهجرة یعنی دارالایمان، تحت ولایت خدا، تحت ولایت پیغمبر حرکت کردن#طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن_ج۲۸۱۱:۰۹