س
۱۱:۱۳
سلامت روان در روزهای جنگ
. 
۱. تأیید احساسات کودک، نه انکار آنها بذار کودک از ترسها و نگرانیهاش حرف بزنه! و بعد در جواب از عبارتهایی مثل: «میدونم صداها یا اتفاقات ترسوندنت. حق داری بترسی.» استفاده کن. از جملاتی مثل: ترس نداره که! جنگ کجا بود؟؟؟ خودت رو لوس نکن و... به هیچعنوان استفاده نکن! نه تنها اثری ندارن، بلکه باعث میشن احساسات و ترس کودک شما درونش سرکوب بشه و دیگه در مورد احساساتش با شما حرف نزنه! ۲. ایجاد حس امنیت در «لحظهی حال» بهجای وعدهی آینده و گفتن جملههایی مثل "اگر جنگ بشه من هستم" به امنیت و حال خوب زمان حال تأکید کن مثلا: «الان امن هستیم» یا «ما اینجاییم و مراقب تو هستیم.» «ما الان با همیم. اینجا جاییه که میتونی راحت بخوابی و ما پیشتیم.» ۳. بازیهای تنظیم هیجان و بدن چند نمونه بازی که برای تخلیه هیجان و بازسازی روانی بسیار مؤثرند: 🟢نقاشی کردن با مدادشمعی (بیان غیرکلامی اضطراب) 🟢بازی پناهگاهسازی با پتو و بالش (بازی نمایشی برای حس کنترل و امنیت) 🟢حرکات کششی همراه با نفس عمیق (آرامسازی بدن و سیستم عصبی( 🟢بازی “من جاسوسم و دنبال چیزی با فلان رنگ یا فلان شکل میگردم” (تقویت توجه به محیط امن و زمان حال) ۴. استفاده از قصهدرمانی (Storytelling) قصههایی بگو که شخصیتها در شرایط سخت یاد میگیرند چطور احساسشون رو مدیریت کنن، چطور مدیریت بحران میکنن و چطور کنار خانوادهشون در جای امنی هستن. مثال: داستان یک بچه که صداهای بلند براش ترسناک بوده ولی کمکم یاد گرفته خودش رو آروم کنه. ۵. روتین منظم خواب و روزانه داشتن برنامهی مشخص برای خواب، غذا و بازی، حس کنترل به کودک میده. این روتین کمک میکنه بدن کودک از حالت «اضطرار» به حالت «آرامش» برگرده. ۶. تمرینات حسی و آرامسازی (grounding) مثل: گرفتن یک توپ ضد استرس و فشردن آن لمس یک پارچه نرم * شمارش ۵ چیز که میبینی، ۴ چیز که لمس میکنی، ۳ چیز که میشنوی و... ۷. نقش والدین: خودتنظیمی اول، سپس آرامسازی کودک اگر خود والدین اضطراب داشته باشن و مرتب اخبار جنگ ببینن، کودک ناامنتر میشه. باید یاد بگیری چطور خودت رو کنترل کنی و الگوی آرامش باشی. اگر این نکات برات مفید بود، لطفاً برای هر مادری، هر پدری که میشناسی بفرستش. شاید یکی تو همین نزدیکیها، شبها بالای سر بچهاش میشینه و دلش یه راه بلد میخواد... #کودکان_و_جنگ
۱. تأیید احساسات کودک، نه انکار آنها بذار کودک از ترسها و نگرانیهاش حرف بزنه! و بعد در جواب از عبارتهایی مثل: «میدونم صداها یا اتفاقات ترسوندنت. حق داری بترسی.» استفاده کن. از جملاتی مثل: ترس نداره که! جنگ کجا بود؟؟؟ خودت رو لوس نکن و... به هیچعنوان استفاده نکن! نه تنها اثری ندارن، بلکه باعث میشن احساسات و ترس کودک شما درونش سرکوب بشه و دیگه در مورد احساساتش با شما حرف نزنه! ۲. ایجاد حس امنیت در «لحظهی حال» بهجای وعدهی آینده و گفتن جملههایی مثل "اگر جنگ بشه من هستم" به امنیت و حال خوب زمان حال تأکید کن مثلا: «الان امن هستیم» یا «ما اینجاییم و مراقب تو هستیم.» «ما الان با همیم. اینجا جاییه که میتونی راحت بخوابی و ما پیشتیم.» ۳. بازیهای تنظیم هیجان و بدن چند نمونه بازی که برای تخلیه هیجان و بازسازی روانی بسیار مؤثرند: 🟢نقاشی کردن با مدادشمعی (بیان غیرکلامی اضطراب) 🟢بازی پناهگاهسازی با پتو و بالش (بازی نمایشی برای حس کنترل و امنیت) 🟢حرکات کششی همراه با نفس عمیق (آرامسازی بدن و سیستم عصبی( 🟢بازی “من جاسوسم و دنبال چیزی با فلان رنگ یا فلان شکل میگردم” (تقویت توجه به محیط امن و زمان حال) ۴. استفاده از قصهدرمانی (Storytelling) قصههایی بگو که شخصیتها در شرایط سخت یاد میگیرند چطور احساسشون رو مدیریت کنن، چطور مدیریت بحران میکنن و چطور کنار خانوادهشون در جای امنی هستن. مثال: داستان یک بچه که صداهای بلند براش ترسناک بوده ولی کمکم یاد گرفته خودش رو آروم کنه. ۵. روتین منظم خواب و روزانه داشتن برنامهی مشخص برای خواب، غذا و بازی، حس کنترل به کودک میده. این روتین کمک میکنه بدن کودک از حالت «اضطرار» به حالت «آرامش» برگرده. ۶. تمرینات حسی و آرامسازی (grounding) مثل: گرفتن یک توپ ضد استرس و فشردن آن لمس یک پارچه نرم * شمارش ۵ چیز که میبینی، ۴ چیز که لمس میکنی، ۳ چیز که میشنوی و... ۷. نقش والدین: خودتنظیمی اول، سپس آرامسازی کودک اگر خود والدین اضطراب داشته باشن و مرتب اخبار جنگ ببینن، کودک ناامنتر میشه. باید یاد بگیری چطور خودت رو کنترل کنی و الگوی آرامش باشی. اگر این نکات برات مفید بود، لطفاً برای هر مادری، هر پدری که میشناسی بفرستش. شاید یکی تو همین نزدیکیها، شبها بالای سر بچهاش میشینه و دلش یه راه بلد میخواد... #کودکان_و_جنگ بازیهایی برای بازگرداندن امنیت روانی به کودک پس از جنگ
🧩۱. بازی «خونهی امن ما»یه جای خونه رو با پتو و بالش و صندلی، یا حتی زیر میز ناهارخوری، تبدیل کنید به «خونهی کوچولوی امنتون»، براش دنبال اسم بگردین.مثلاً: «لونۀ آرامش»، «غار مهربونی»تو این خونه بچهها میتونن نقاشی بکشن، داستان بگن، داستان تعریف کنن، و ساکتوساکت بازی کنن.اگه صدای ترسناکی شنیدن، برید توی خونهی امنتون و بهشون بگید که اونجا کمتر صداها رو میشنون.
هدف: ایجاد حس امنیت و کنترل
🧩 ۲. نقاشی احساساتمدادرنگی، آبرنگ، ماژیک یا هر وسیلهای برای رنگآمیزی بیارید و بپرسید:«امروز احساساتت چه رنگیه؟» یا «صدای بلند رو با چه شکلی یا چه رنگی بکشیم؟»
میتونید با هم یه تصویر آرامبخش بکشید، مثلاً خونهای توی دشت، آسمون، ابر، پرندهها...
هدف: بیان احساسات سرکوبشده
🧩۳. عروسکگردانی🧸یه عروسک رو انتخاب کنید. بپرسید:«ممکنه این عروسک امروز از صداهای بلند ترسیده باشه... حالا به نظرت چیکار کنه که آروم بشه و دیگه نترسه؟»
بچهها از طریق عروسکهاشون راحتتر احساساتشونو بیان میکنن.
هدف: فاصله گرفتن از اضطراب
🧩 ۴. بازی نفسهای جادویی🪄با هم نفس عمیق بکشید.مثلاً بگید:«شمع خیالی رو فوت کنیم» یا «بادکنک خیالی رو باد کنیم»یا یه پر رو فوت کنید تا پرواز کنه.
هدف: آرامسازی ذهن و بدن
🧩۵. جعبهی جادویی🪅توی یه جعبهی کفش یا کارتن کوچیک، چیزهایی که بچهتون رو آروم میکنه بذارید.از خودش هم بپرسید چی بذاریم؟مثلاً عکس خانوادگی، نقاشیهاش، اسباببازی کوچیک، نوشتهای از مامان و بابا (مثل: «تو خیلی شجاعی» یا «بابا مراقبته»)
هر وقت استرس تنهایی و جنگ رو گرفت، با هم جعبه رو مرور کنید.
هدف: یادآوری منبع شادی و امید
🧩 ۶. بازی «کیفِ نجات» (یا «کولهپشتی جادویی»)یه کولهپشتی واقعی یا پارچهای کوچیک آماده کن.با بچهت حرف بزن که:«اگه میخواستیم یک کیف داشته باشیم برای وقتایی که میترسیم یا ناراحتیم، توش چی بذاریم؟»بذار خودش چیزهایی انتخاب کنه: مثلاً عکس خانوادگی
عروسک کوچیک توپ ضد استرس
شکلات یا خوراکی دلخواه* برگهای با جملهای از مامان یا بابا: «من همیشه هوات رو دارم»
بعد بهش یاد بده هر وقت ترسید، میتونه بره کیفش رو برداره.
هدف: القای آمادگی ذهنی، اعتماد به خود و احساس محافظت
🧩 ۸.بازی «نقشهی مکانهای امن»با هم یک نقشه از خونه یا اتاق کودک بکشین و توی نقشه با رنگهای مختلف، جاهایی رو مشخص کنین که حس خوبی دارن:🟢 «اینجا امنه» «اینجا جای استراحت و فکر کردنه»🟠 «اینجا جای تخلیه عصبانیت»حتی میتونن روی نقشه یه جایی رو بکشن که توی خیال خودشون جای امنه، مثلاً جزیرهای با درخت، غار جادویی و...
هدف: بازگرداندن کنترل روانی به محیط، کاهش اضطراب و آموزش نقاط امن خانه برای مواقع ضروری
🧩 ۹. بازی «هیولا کوچولو» (برای ترسهای شبانه و کابوس)یه شخصیت خیالی بسازید با هم که مسئول مراقبت شبانه است.مثلاً: «هیولا کوچولو که فقط با کابوسا میجنگه»با کمک کودک، براش یه تصویر بکشید یا از اسباببازیهاش یه نماینده انتخاب کنین.موقع خواب بگید: «امشب هیولا کوچولو نگهبانه، اگه کابوس اومد جلوش میایسته.»این تکنیک خیلی در کودکان ۳ تا ۷ ساله کار میکنه.
هدف:کاهش ترس شبانه، بازیسازی مفهوم امنیت
🧩۱۰. بازی «دفتر جادویی احساسات»با هم یه دفتر درست کنین و بهش بگید:«اینجا میتونی با نقاشی، برچسب، شکلک، یا نوشتههات بگی امروز چه حسی داشتی.»براش قاعده نذار. بزار آزاد باشه.خودت هم گاهی یه صفحه رو پر کن. مثلاً بگو:«من امروز وقتی صدا اومد ترسیدم، ولی نفس عمیق کشیدم.»
هدف:تشویق به بیان هیجانات و الگوبرداری از والدین
#کودکان_و_جنگ
بازیهایی برای بازگرداندن امنیت روانی به کودک پس از جنگ🧩۱. بازی «خونهی امن ما»
یه جای خونه رو با پتو و بالش و صندلی، یا حتی زیر میز ناهارخوری، تبدیل کنید به «خونهی کوچولوی امنتون»، براش دنبال اسم بگردین.مثلاً: «لونۀ آرامش»، «غار مهربونی»تو این خونه بچهها میتونن نقاشی بکشن، داستان بگن، داستان تعریف کنن، و ساکتوساکت بازی کنن.اگه صدای ترسناکی شنیدن، برید توی خونهی امنتون و بهشون بگید که اونجا کمتر صداها رو میشنون. هدف: ایجاد حس امنیت و کنترل🧩 ۲. نقاشی احساسات
مدادرنگی، آبرنگ، ماژیک یا هر وسیلهای برای رنگآمیزی بیارید و بپرسید:«امروز احساساتت چه رنگیه؟» یا «صدای بلند رو با چه شکلی یا چه رنگی بکشیم؟»میتونید با هم یه تصویر آرامبخش بکشید، مثلاً خونهای توی دشت، آسمون، ابر، پرندهها...
هدف: بیان احساسات سرکوبشده🧩۳. عروسکگردانی🧸یه عروسک رو انتخاب کنید. بپرسید:«ممکنه این عروسک امروز از صداهای بلند ترسیده باشه... حالا به نظرت چیکار کنه که آروم بشه و دیگه نترسه؟»
بچهها از طریق عروسکهاشون راحتتر احساساتشونو بیان میکنن.
هدف: فاصله گرفتن از اضطراب🧩 ۴. بازی نفسهای جادویی🪄با هم نفس عمیق بکشید.مثلاً بگید:«شمع خیالی رو فوت کنیم» یا «بادکنک خیالی رو باد کنیم»یا یه پر رو فوت کنید تا پرواز کنه.
هدف: آرامسازی ذهن و بدن🧩۵. جعبهی جادویی🪅توی یه جعبهی کفش یا کارتن کوچیک، چیزهایی که بچهتون رو آروم میکنه بذارید.از خودش هم بپرسید چی بذاریم؟مثلاً عکس خانوادگی، نقاشیهاش، اسباببازی کوچیک، نوشتهای از مامان و بابا (مثل: «تو خیلی شجاعی» یا «بابا مراقبته»)
هر وقت استرس تنهایی و جنگ رو گرفت، با هم جعبه رو مرور کنید.
هدف: یادآوری منبع شادی و امید🧩 ۶. بازی «کیفِ نجات» (یا «کولهپشتی جادویی»)
یه کولهپشتی واقعی یا پارچهای کوچیک آماده کن.با بچهت حرف بزن که:«اگه میخواستیم یک کیف داشته باشیم برای وقتایی که میترسیم یا ناراحتیم، توش چی بذاریم؟»بذار خودش چیزهایی انتخاب کنه: مثلاً عکس خانوادگیعروسک کوچیک توپ ضد استرس
شکلات یا خوراکی دلخواه* برگهای با جملهای از مامان یا بابا: «من همیشه هوات رو دارم»
بعد بهش یاد بده هر وقت ترسید، میتونه بره کیفش رو برداره.
هدف: القای آمادگی ذهنی، اعتماد به خود و احساس محافظت🧩 ۸.بازی «نقشهی مکانهای امن»
با هم یک نقشه از خونه یا اتاق کودک بکشین و توی نقشه با رنگهای مختلف، جاهایی رو مشخص کنین که حس خوبی دارن:🟢 «اینجا امنه» «اینجا جای استراحت و فکر کردنه»🟠 «اینجا جای تخلیه عصبانیت»حتی میتونن روی نقشه یه جایی رو بکشن که توی خیال خودشون جای امنه، مثلاً جزیرهای با درخت، غار جادویی و... هدف: بازگرداندن کنترل روانی به محیط، کاهش اضطراب و آموزش نقاط امن خانه برای مواقع ضروری🧩 ۹. بازی «هیولا کوچولو» (برای ترسهای شبانه و کابوس)
یه شخصیت خیالی بسازید با هم که مسئول مراقبت شبانه است.مثلاً: «هیولا کوچولو که فقط با کابوسا میجنگه»با کمک کودک، براش یه تصویر بکشید یا از اسباببازیهاش یه نماینده انتخاب کنین.موقع خواب بگید: «امشب هیولا کوچولو نگهبانه، اگه کابوس اومد جلوش میایسته.»این تکنیک خیلی در کودکان ۳ تا ۷ ساله کار میکنه. هدف:کاهش ترس شبانه، بازیسازی مفهوم امنیت🧩۱۰. بازی «دفتر جادویی احساسات»
با هم یه دفتر درست کنین و بهش بگید:«اینجا میتونی با نقاشی، برچسب، شکلک، یا نوشتههات بگی امروز چه حسی داشتی.»براش قاعده نذار. بزار آزاد باشه.خودت هم گاهی یه صفحه رو پر کن. مثلاً بگو:«من امروز وقتی صدا اومد ترسیدم، ولی نفس عمیق کشیدم.» هدف:تشویق به بیان هیجانات و الگوبرداری از والدین#کودکان_و_جنگ
۱۳:۵۳
وقتی کسی دچار شوک روانی شد چه کار کنیم؟شوک چیست؟شوک حالتی است که بدن و ذهن توانایی پردازش لحظه را از دست میدهند. فرد احساس میکند از خودش و محیط جدا شده، نمیتواند درست فکر کند یا واکنش نشان دهد.این یک وضعیت اورژانسی روانی است.
نشانههای شوک را بشناسیمعلائم فیزیکی:رنگپریدگی شدیدپوست سرد و مرطوبلرزش بدننبض ضعیف و تندتنفس سطحی و نامنظمتهوع یا سرگیجه علائم رفتاری و ذهنی:گیجی و منگیناتوانی در صحبت کردن یا پاسخ دادنخیره شدن به یک نقطهگریه یا خنده بیاختیاربیحسی عاطفی (هیچ احساسی نشان نمیدهد)به هم ریختگی و سردرگمینشنیدن حرفهای اطرافیان کمکهای فوری (همین حالا چه کنیم) او را درجای امنی بنشان یا بخواباناگر خطر بمباران یا تیراندازی هست، اول به جای امن منتقلش کن. سپس او را بنشان یا دراز بکش و پاها را کمی بالا بیاور (اگر به سرش ضربه نخورده). با او حرف بزن، اما ساده و کوتاهاز جملات کوتاه و واضح استفاده کنبا صدای آرام و محکم حرف بزنتکرار کن: «من پیش تو هستم»، «امن هستی»، «نفس بکش» نگو: «هیچی نشده، قوی باش» بگو:«کنارتم،باهمنفس میکشیم» گرمش کنشوک معمولاً با افت شدید دمای بدن همراه است. اگر پتو یا لباس گرم داری، رویش بکش. نفس کشیدن را با هم تمرین کندستش را روی شکم خودت بگذار و آرام نفس بکش تا حس کند. بگو: «با من نفس بکش، از بینی بگیر، از دهان بده بیرون.» آب یا چیز شیرین بدهاگر هوشیار است و میتواند قورت بدهد، کمی آب یا چای شیرین به او بده. شوک قند خون را پایین میآورد. نگذار تنها بماندتا وقتی علائم شوک کامل برطرف نشده، کنارش بمان. حتی اگر بهتر شد، باز هم مدتی همراهیش کن. کارهایی که نباید انجام دهیمسیلی نزن (برای اینکه به هوش بیاید! این کار خطرناک است)داد نزن (حتی اگر جواب نمیدهد)حرکت ناگهانی نده (بدن در شوک شکننده است)چیزی به زور نخوران (اگر نمیتواند قورت بدهد، خطر خفگی دارد)تنهایش نگذار (حتی برای چند دقیقه)نگو «هیستری گرفتی» یا «ضعیفی» (این حرفها وضع را بدتر میکند) بعد از شوک (ساعات بعد)وقتی فرد به هوش آمد و علائم حاد کمتر شد:اجازه بده حرف بزند اگر میخواهد، اما مجبورش نکناحساساتش را تأیید کن: «حق داشتی بترسی، چیز عادی نبود»به او یادآوری کن که زنده است و الان امن استیک کار ساده به او بده (یک لیوان آب بیار، این پتو را جمع کن) تا به زندگی عادی برگردد اگر این علائم را دیدی، حتماً کمک حرفهای بگیر:بیهوشی طولانی یا عدم واکنش به صداتشنجمشکل شدید در تنفسخونریزی داخلی یا خارجیضربان قلب بسیار ضعیفاستفراغ مکررپس از چند ساعت هنوز گیج و منگ استشماره اورژانس: ۱۱۵ اگر کودک شوک دیدکودکان در بحران سریعتر شوک میکنند و علائمشان ممکن است متفاوت باشد:در آغوشش بگیرلالایی یا شعر آرام بخواننگو «بزرگ شو»، بگو «حق داری بترسی، من پیشتم»بعد از شوک، با او نقاشی بکش یا بازی کن (کودکان ترس را در بازی نشان میدهند)۱۲:۰۷
سلامت روان در روزهای جنگاگر مادر باشی یا پدر... حتماً دیدی که این روزها بچهها هنوز هم از صدای بلند میپرن، دلشون میلرزه، استرس میگیرن و گاهی شبها با کابوس بیدار میشن. یا شاید دیده باشی بیش از حد بهت میچسبن، حاضر نیستن حتی چند دقیقه ازت جدا بشن یا زیادتر از همیشه، اسباببازیشون رو بغل میکنن یا وسط بازی، باهاش در مورد جنگ سؤال میپرسن. همهی اینها طبیعیه. بچهها سیستم عصبی حساسی دارن و جنگ، حتی اگر تموم شده باشه، ردش روی دلشون باقی میمونه! چندتا راهکار ساده داریم که میتونی از همین امروز پیادهشون کنی و قدم به قدم فرزندت رو به آرامش برگردونی.
اگر مادر باشی یا پدر... حتماً دیدی که این روزها بچهها هنوز هم از صدای بلند میپرن، دلشون میلرزه، استرس میگیرن و گاهی شبها با کابوس بیدار میشن. یا شاید دیده باشی بیش از حد بهت میچسبن، حاضر نیستن حتی چند دقیقه ازت جدا بشن یا زیادتر از همیشه، اسباببازیشون رو بغل میکنن یا وسط بازی، باهاش در مورد جنگ سؤال میپرسن. همهی اینها طبیعیه. بچهها سیستم عصبی حساسی دارن و جنگ، حتی اگر تموم شده باشه، ردش روی دلشون باقی میمونه! چندتا راهکار ساده داریم که میتونی از همین امروز پیادهشون کنی و قدم به قدم فرزندت رو به آرامش برگردونی.از اینجا مطالعه و منتشر بفرمایید.۱۲:۲۳
نکتهی فوقالعاده مهم؛در جایگاه اولو قبل از آروم کردن بچهها:شما باید از منبع اضطراب و ترس اونها رو دور کنین!!
که یکی از مهمترینهاش اخباره!!به هیچ وجه
اخبار رو مداوم نذارید پخش بشه!نگید بچه که حواسش نیست! داره بازی میکنه! خوابه!قطعا دارن میشنون و قطعا الآن از اضطراب هوشیارتر هستن!!در حالی که اخبار از شهید شدن کودکان مداوم صحبت می کنه بچهها به هیچ عنوان نباید بشنون و ببینناصلا تلویزیون رو روی اخبار نذارید!!اگر بذارید
دیگه هرچقدر به بچه بگید این برای بقیهست و من مراقبتم و هرچقدر بازی کنین و...
هیچ هیچ هیچ فایدهای نداره
میدونم که دوست دارید اخبار و تحلیلها رو گوش بدید و نگرانیتون اینجوری کمتر میشهولی یادمون نره که بچهها از چیزی که دل ما میخواد خیلی مهم تر هستن!
خودمون تحمل کنیم، سختی بکشیم ولی نذاریم بچهها اذیت بشن
در عوض تلویزیون رو بذارید روی شبکهی پویا اگر قراره روشن بشه،محتوای این شبکه کاملا برای بچهها توی این وضعیت امنه.۱۲:۵۶
بازارسال شده از
۹:۱۹
بازارسال شده از
فرق بین استرس مفید و مضر در مواقع بحرانی چیست؟۱۱:۲۴
امروز کودکان ما بیش از هر زمانی به پناهی امن و آرامش بخش نیاز دارند.
امروز داستان ها، نه فقط سرگرمی، که سپر دفاعی آنها در برابر دنیای پرآشوب هستند.
ما مکانی ساخته ایم که در آن کودکان به تخیلشان پرِ پرواز میدهد و همراه دوستانشان، آقای قصه گو و پیژام ناقلا، مدتی از دلهره ها و نگرانیهای دنیای ما بزرگترها رها میشوند.
به pizham.com سر بزنید تا به آرشیوی غنی از قصههای جذاب دسترسی پیدا کنید که پنج سال است با وسواس توسط نویسندگان و مدرسین باسابقهی کودکان تولید میشود.
www.pizham.comwww.pizham.comwww.pizham.com
امروز داستان ها، نه فقط سرگرمی، که سپر دفاعی آنها در برابر دنیای پرآشوب هستند.
ما مکانی ساخته ایم که در آن کودکان به تخیلشان پرِ پرواز میدهد و همراه دوستانشان، آقای قصه گو و پیژام ناقلا، مدتی از دلهره ها و نگرانیهای دنیای ما بزرگترها رها میشوند.
به pizham.com سر بزنید تا به آرشیوی غنی از قصههای جذاب دسترسی پیدا کنید که پنج سال است با وسواس توسط نویسندگان و مدرسین باسابقهی کودکان تولید میشود.
www.pizham.comwww.pizham.comwww.pizham.com۱۱:۳۵
۱۱:۴۹
سلامت روان در روزهای جنگ تصویر
تصویر
۱۷:۲۲
️ ۶ بازی ساده برای آرام کردن کودکان در شرایط بحرانی۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
۱۰:۴۹
آمادگی در برابر حمله در شب و هنگام خوابشبها آسیبپذیرترین زمان هستند. تاریکی، خواب عمیق و غافلگیری، خطر را چند برابر میکند. اما با چند کار ساده میتوانید ایمنی خود و خانواده را افزایش دهید.قبل از خواب۱. لباس مناسب بپوشید لباس گرم و راحت بپوشید که اگر مجبور به خروج شدید، آماده باشید کفش دم دست بگذارید (نه دمپایی!) پتو یا کیسه خواب کنار دست باشد
۲. وسایل ضروری را کنار دست بگذارید چراغ قوه و باتری اضافه سوت (برای مواقع گیر افتادن) آب و یک خوراکی کوچک داروهای ضروری کلیدها و موبایل
۳. پنجرهها را ایمن کنید پردههای ضخیم را بکشید از پنجرهها دور بخوابید اشیشهها را ضربدری چسب بزنیم
۴. مسیر خروج را باز بگذارید راهرو و درها را شلوغ نکنید کلیدها را در جای مشخصی بگذارید با اعضای خانواده هماهنگ کنید که اگر حمله شد، کجا جمع شوید
محل خواب امن تخت را از پنجره دور کنید (حداقل ۲ متر فاصله) زیر لوستر سنگین یا قفسه بلند نخوابید کنار دیوار داخلی (نه دیوار خارجی) امنتر است
اگر در خواب غافلگیر شدید چند نفس عمیق بکشید (وحشت نکنید) فوراً به نقطه امن بروید (حمام، راهروی داخلی، زیر میز) اگر کودک دارید، او را در آغوش بگیرید کفش بپوشید (خردهشیشه روی زمین است) چراغ قوه را روشن کنید گاز و برق را اگر وقت دارید قطع کنید
با کودکان شب برایشان قصه بگویید (نه درباره جنگ) یک چراغ خواب کوچک روشن بگذارید عروسک یا پتوی مورد علاقه را کنارشان بگذارید اگر ترسیدند، بغلشان کنید و بگویید: «من هستم، تنها نیستی»
۱۳:۱۱
۱۲:۲۹