جامع الاحادیثhttps://hadith.inoor.ir/fa/hadith/234378بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام، ج ۲۵، ص ۴ و ۵قائل: امام باقر (علیه السلام)

عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عليه السلام) قَالَ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ نُوراً مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ قَبْلَ خَلْقِ آدَمَ بِأَرْبَعَةَ عَشَرَ أَلْفَ عَامٍ، فَهِيَ أَرْوَاحُنَا.

از جابر از ابی جعفر (امام باقر) (علیه السلام) روایت شده که فرمود: همانا خداوند متعال، چهارده هزار سال پیش از خلقت آدم، چهارده نور از نور عظمت خویش آفرید؛ پس آن نورها، ارواح ما بودند.

فَقِيلَ لَهُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ عُدَّهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَمَنْ هَؤُلاَءِ اَلْأَرْبَعَةَ عَشَرَ نُوراً؟ فَقَالَ: مُحَمَّدٌ وَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ وَ تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ اَلْحُسَيْنِ وَ تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ. ثُمَّ عَدَّهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ.

به ایشان عرض شد: ای فرزند رسول خدا، آنان را با نام‌هایشان بشمار، این چهارده نور چه کسانی هستند؟ فرمود: محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و نُه تن از فرزندان حسین که نهمین ایشان، قائمِ ایشان است. سپس آنان را با نام‌هایشان برشمرد.

ثُمَّ قَالَ: نَحْنُ وَ اَللَّهِ اَلْأَوْصِيَاءُ اَلْخُلَفَاءُ مِنْ بَعْدِ رَسُولِ اَللَّهِ (صلى الله عليه و آله) وَ نَحْنُ اَلْمَثَانِي اَلَّتِي أَعْطَاهَا اَللَّهُ نَبِيَّنَا وَ نَحْنُ شَجَرَةُ اَلنُّبُوَّةِ وَ مَنْبِتُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَعْدِنُ اَلْحِكْمَةِ وَ مَصَابِيحُ اَلْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ اَلرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ اَلْمَلاَئِكَةِ.

سپس فرمود: به خدا سوگند ما اوصیاء و خلفای پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستیم. ما همان «مثانی» (سبع المثانی یا سوره حمد) هستیم که خداوند به پیامبر ما عطا فرمود. ما درخت نبوت، رویشگاه رحمت، معدن حکمت، چراغ‌های دانش، جایگاه رسالت و محل رفت و آمد فرشتگانیم.

وَ مَوْضِعُ سِرِّ اَللَّهِ وَ وَدِيعَةُ اَللَّهِ جَلَّ اِسْمُهُ فِي عِبَادِهِ وَ حَرَمُ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرُ وَ عَهْدُهُ اَلْمَسْئُولُ عَنْهُ، فَمَنْ وَفَى بِعَهْدِنَا فَقَدْ وَفَى بِعَهْدِ اَللَّهِ وَ مَنْ خَفَرَهُ فَقَدْ خَفَرَ ذِمَّةَ اَللَّهِ وَ عَهْدَهُ. عَرَفَنَا مَنْ عَرَفَنَا وَ جَهِلَنَا مَنْ جَهِلَنَا.

و ما جایگاه سرّ الهی، و امانت خداوند (جلّ اسمه) در میان بندگانش، و حرم امن بزرگ‌تر خداوند، و پیمان او هستیم که از آن سؤال خواهد شد. پس هرکس به پیمان ما وفا کند، به پیمان خدا وفا کرده و هرکس آن را بشکند، پیمان و امان خدا را شکسته است. آنکه ما را شناخت، [حقیقت را] شناخت و آنکه به ما جاهل ماند، [از حقیقت] جاهل ماند.

نَحْنُ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَى اَلَّتِي لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنَ اَلْعِبَادِ عَمَلاً إِلاَّ بِمَعْرِفَتِنَا. وَ نَحْنُ وَ اَللَّهِ اَلْكَلِمَاتُ اَلَّتِي تَلَقَّاهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتٰابَ عَلَيْهِ. إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى خَلَقَنَا فَأَحْسَنَ خَلْقَنَا وَ صَوَّرَنَا فَأَحْسَنَ صُوَرَنَا.

ما همان نام‌های نیکوی الهی (اسماء الحسنی) هستیم که خداوند از بندگان، هیچ عملی را جز با معرفت ما نمی‌پذیرد. و به خدا سوگند ما همان «کلماتی» هستیم که آدم از پروردگارش دریافت کرد و خداوند توبه‌اش را پذیرفت. همانا خداوند متعال ما را آفرید و نیکو آفرید و ما را صورتگری کرد و به نیکوترین صورت درآورد.

وَ جَعَلَنَا عَيْنَهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ لِسَانَهُ اَلنَّاطِقَ فِي خَلْقِهِ وَ يَدَهُ اَلْمَبْسُوطَةَ عَلَيْهِمْ بِالرَّأْفَةِ وَ اَلرَّحْمَةِ وَ وَجْهَهُ اَلَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ وَ بَابَهُ اَلَّذِي يَدُلُّ عَلَيْهِ وَ خُزَّانَ عِلْمِهِ وَ تَرَاجِمَةَ وَحْيِهِ وَ أَعْلاَمَ دِينِهِ وَ اَلْعُرْوَةَ اَلْوُثْقَى وَ اَلدَّلِيلَ اَلْوَاضِحَ لِمَنِ اِهْتَدَى.

و ما را چشم خود بر بندگانش، و زبان گویای خود در میان مخلوقاتش، و دست گشوده‌اش بر آنان به رأفت و رحمت، و آن وجهی که از طریق آن به سوی خدا می‌آیند، و آن دری که به سوی او رهنمون می‌شود، و خزانه‌داران علمش، و برگردانندگان وحی‌اش، و پرچم‌های دینش، و دستگیره محکم، و دلیل روشن برای هرکس که هدایت جوید، قرار داد.

۱۵:۳۲