بسم الله الرحمن الرحیم
سازمان مردمنهاد «میراث معنوی مقاومت» با هدف صیانت از آثار معماری و شهرسازی به جا مانده از مقاومت ملی ایرانیان در جنگ رمضان شکل گرفته است. این سازمان با اتکا به مفهوم «منظر فرهنگی نبرد»، فراتر از توجه به تکبنا، تلاش میکند تا پیوند میان رویدادهای تاریخی، تجربههای زیستهٔ مردم و اشیا و بناها و فضاهای بهجامانده از مقاومت را بهعنوان یک «میراث زنده» تبیین، مستندنگاری و حفاظت کند.
پس از مطالبهٔ عمومی در این حوزه، هدف دوم این سازمان، ثبت و مستندنگاری لایههای پنهان و آشکار میراث مقاومت است؛ بهویژه در شرایطی که تهاجمات دشمن صهیونی-آمریکایی در جنگ تحمیلی رمضان، بازخوانی مجدد ارزشهای این پایداری ملی را به یک فوریت تبدیل کرده است. سومین هدف این سمن، طراحی و اجرای طرحهای حفاظت از این میراث به صورت موردی در کشور است.
در همین راستا، «پویش شهریاران» بهعنوان بازوی اجرایی و مردمی این سازمان مردمنهاد میکوشد تا از طریق همافزایی میان متخصصان معماری، شهرسازی، هنر و رسانه، و علوم اجتماعی، بستری برای تحقق این اهداف فراهم کند.
شهریاران حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
سازمان مردمنهاد «میراث معنوی مقاومت» با هدف صیانت از آثار معماری و شهرسازی به جا مانده از مقاومت ملی ایرانیان در جنگ رمضان شکل گرفته است. این سازمان با اتکا به مفهوم «منظر فرهنگی نبرد»، فراتر از توجه به تکبنا، تلاش میکند تا پیوند میان رویدادهای تاریخی، تجربههای زیستهٔ مردم و اشیا و بناها و فضاهای بهجامانده از مقاومت را بهعنوان یک «میراث زنده» تبیین، مستندنگاری و حفاظت کند.
پس از مطالبهٔ عمومی در این حوزه، هدف دوم این سازمان، ثبت و مستندنگاری لایههای پنهان و آشکار میراث مقاومت است؛ بهویژه در شرایطی که تهاجمات دشمن صهیونی-آمریکایی در جنگ تحمیلی رمضان، بازخوانی مجدد ارزشهای این پایداری ملی را به یک فوریت تبدیل کرده است. سومین هدف این سمن، طراحی و اجرای طرحهای حفاظت از این میراث به صورت موردی در کشور است.
در همین راستا، «پویش شهریاران» بهعنوان بازوی اجرایی و مردمی این سازمان مردمنهاد میکوشد تا از طریق همافزایی میان متخصصان معماری، شهرسازی، هنر و رسانه، و علوم اجتماعی، بستری برای تحقق این اهداف فراهم کند.
شهریاران حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
۱۵:۴۶
از همان لحظات نخستین جنگ، شهرها و روستاها و دشتها و کوههای سرزمینمان چهره جدیدی به خود گرفته است. چهرهای که تنها حاوی تصویر تلخ ویرانی و خرابی و مرگ نیست. این تصویر جدید، روایتگر صحنهای شکوهمند از مقاومت و پایداری و تابآوری ملی در خاک ایران است که انسانها، بناها و اشیا با نقشی تازه در آن متولد میشوند. کیمیای مقاومت به تمامی حاضران این «منظر فرهنگی» معنایی نو بخشیده تا در کنار هم روایتگر «میراث معنوی مقاومت» ایران باشند.
نیمکتهای در هم شکسته کلاس درس میناب، پرچم خونین خیابان انقلاب، موضع دفاع سرباز وطن پای پرتابگرها، رد پرتاب موشک سجیل در افق دشتهای ایران و آیینهکاریهای درهم شکسته کاخ گلستان، نمونههایی رنگارنگ از مظاهر کالبدی این مقاومتند. و از سویی، پژواک حضور مردم در موقعیتها و صورتهای مختلف، در امتداد خیابانها، پیرامون میدانها، و در قاب پنجره خانههایشان نمونههایی از مظاهر انسانی این مقاومت را به تصویر میکشند.
در این میانه بر ما فرزندان ایران است که پیام مقاومت خاکمان را چون جان حفاظت کنیم، آن را بارور سازیم و به نسلهای آینده برسانیم. پویش شهریاران فراخوانی است به تمامی اهالی معماری و شهرسازی برای حفاظت و روایت ایستادگی خاک و خانه و خیابانهای ما. چنانکه آوار ویرانی یا گذر عابران داستان پایداری و مقاومت مردمان این سرزمین را به دست فراموشی نسپارد.
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
نیمکتهای در هم شکسته کلاس درس میناب، پرچم خونین خیابان انقلاب، موضع دفاع سرباز وطن پای پرتابگرها، رد پرتاب موشک سجیل در افق دشتهای ایران و آیینهکاریهای درهم شکسته کاخ گلستان، نمونههایی رنگارنگ از مظاهر کالبدی این مقاومتند. و از سویی، پژواک حضور مردم در موقعیتها و صورتهای مختلف، در امتداد خیابانها، پیرامون میدانها، و در قاب پنجره خانههایشان نمونههایی از مظاهر انسانی این مقاومت را به تصویر میکشند.
در این میانه بر ما فرزندان ایران است که پیام مقاومت خاکمان را چون جان حفاظت کنیم، آن را بارور سازیم و به نسلهای آینده برسانیم. پویش شهریاران فراخوانی است به تمامی اهالی معماری و شهرسازی برای حفاظت و روایت ایستادگی خاک و خانه و خیابانهای ما. چنانکه آوار ویرانی یا گذر عابران داستان پایداری و مقاومت مردمان این سرزمین را به دست فراموشی نسپارد.
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran۱۵:۴۸
تجلی مقاومت در کالبد شهر
در ادبیات شهرسازی شهر صرفاً بنا و ساختمان نیست؛ فراتر از آن شهر مجموعهای درهمتنیده از مردم و تعاملات آنها با محیط اطرافشان است. شهرهای ما این روزها با کالبد مجروحشان، روایتگر تجلی اراده و مقامت یک ملت است. وظیفهٔ ما برای آیندگان تنها ترمیم کالبد این شهرها نیست؛ بلکه موظفیم به حفظ هر شکل از انواع میراث این مقاومت.
بازسازیهای شتابزده و صرفاً فنی، ردپای این روزهای تاریخی را از چهره شهر پاک میکند و میراث این مقاومت را به پشت شیشهٔ موزهها میبرد. پویش شهریاران به دنبال آن است که با پیوند میان تداوم زندگی شهری و حفاظت از حافظهٔ تاریخی منظر فرهنگی مقاومت، تمام آنچه را که میان رویدادهای حماسی و بسترهای مکانی شکل میگیرد حفظ کند. ما به دنبال آن هستیم که نشان دهیم چگونه پناهگاهها، نقاط اصابت و شهادت، محلهای تجمع مردمی شبانه، یا حتی یک بنای نیمهتخریب شده، میتواند به عنصری هویتی در شهر تبدیل شود که به شهروندان حس تعلق و غرور ببخشد و زیست مقاوم انها را در قابهای مکانی تثبیت کند. در این دیدگاه، معماری و شهرسازی ابزاری برای روایتگری است. ما به دنبال آن هستیم با شناسایی و مستندنگاری دقیق، مانع از آن شویم که آوار ویرانی، داستان پایداری مردمان این سرزمین را بپوشاند.
این پویش، نگاهی متفاوت به مفهوم زیباییشناسی پایداری دارد؛ جایی که حتی زخمهای روی تن شهر، نشانههای افتخار و اصالت آن به شمار میروند. ما به شهر مینگریم تا روح جاری در آن را که همانا ارادهٔ شکستناپذیر انسان ایرانی است، بازشناسی و تکریم کنیم.
l شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران@Shahryaran_Iran#نگاه_پویش
در ادبیات شهرسازی شهر صرفاً بنا و ساختمان نیست؛ فراتر از آن شهر مجموعهای درهمتنیده از مردم و تعاملات آنها با محیط اطرافشان است. شهرهای ما این روزها با کالبد مجروحشان، روایتگر تجلی اراده و مقامت یک ملت است. وظیفهٔ ما برای آیندگان تنها ترمیم کالبد این شهرها نیست؛ بلکه موظفیم به حفظ هر شکل از انواع میراث این مقاومت.
بازسازیهای شتابزده و صرفاً فنی، ردپای این روزهای تاریخی را از چهره شهر پاک میکند و میراث این مقاومت را به پشت شیشهٔ موزهها میبرد. پویش شهریاران به دنبال آن است که با پیوند میان تداوم زندگی شهری و حفاظت از حافظهٔ تاریخی منظر فرهنگی مقاومت، تمام آنچه را که میان رویدادهای حماسی و بسترهای مکانی شکل میگیرد حفظ کند. ما به دنبال آن هستیم که نشان دهیم چگونه پناهگاهها، نقاط اصابت و شهادت، محلهای تجمع مردمی شبانه، یا حتی یک بنای نیمهتخریب شده، میتواند به عنصری هویتی در شهر تبدیل شود که به شهروندان حس تعلق و غرور ببخشد و زیست مقاوم انها را در قابهای مکانی تثبیت کند. در این دیدگاه، معماری و شهرسازی ابزاری برای روایتگری است. ما به دنبال آن هستیم با شناسایی و مستندنگاری دقیق، مانع از آن شویم که آوار ویرانی، داستان پایداری مردمان این سرزمین را بپوشاند.
این پویش، نگاهی متفاوت به مفهوم زیباییشناسی پایداری دارد؛ جایی که حتی زخمهای روی تن شهر، نشانههای افتخار و اصالت آن به شمار میروند. ما به شهر مینگریم تا روح جاری در آن را که همانا ارادهٔ شکستناپذیر انسان ایرانی است، بازشناسی و تکریم کنیم.
l شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران
@Shahryaran_Iran#نگاه_پویش۱۵:۵۱
تزئینات و توجه به زیبایی امری مهم در معماری ایرانی است. این روزها اقدامات خودجوش مردمی سبک جدیدی از تزئینات را به چهرهی جنگ زدهی شهر افزوده. هر گوشه و کناری، روی هر دیوار و ستون آوار شدهای چشممان طرح و نقشی از مقاومت و ایران را میبیند. شاید اگر گذر آمریکاییها به موزههایی ایران افتاده بود، هیچگاه دست به حمله به ایران نمیزدند. ایرانیهای خداوندگار تزئین و آراستناند. برای مردمان گذشته دیوار و ستون که سهل است، از توجه به تزئینات روی غلاف شمشیرهایشان هم غافل نبودند. اکنون ما فرزندان همان هنرمندان عاشق ایرانیم که در زمانه جنگ، هنرمندتر شدهایم.
حالا قاب مناطق آسیبدیده شهر، به جای اینکه تصویری از ترس و ویرانی را منتقل کنند، تبدیل شدهاند به بوم بزرگی برای نقاشی مقاومت.
و چه عنوان دقیقی برای این قاب انتخاب شده است:«ایران من»همینقدر زخمی، همینقدر زیبا و همینقدر استوار...
دیوارهنگاری هنرمندان جهادی در مناطق آسیب زده شهر قم هنرمند: ناشناس
l شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران@Shahryaran_Iran
حالا قاب مناطق آسیبدیده شهر، به جای اینکه تصویری از ترس و ویرانی را منتقل کنند، تبدیل شدهاند به بوم بزرگی برای نقاشی مقاومت.
و چه عنوان دقیقی برای این قاب انتخاب شده است:«ایران من»
همینقدر زخمی، همینقدر زیبا و همینقدر استوار...دیوارهنگاری هنرمندان جهادی در مناطق آسیب زده شهر قم هنرمند: ناشناسl شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران
@Shahryaran_Iran۱۵:۵۴
شعار سال ۲۰۲۶ ایکوموس (ICOMOS)که با عنوان «پاسخ اضطراری برای میراث زنده در بسترهای درگیری و فاجعه» معرفی شده است، حاوی چندین نکته راهبردی و کلیدی است که رویکرد جهانی به میراث فرهنگی را در سالهای آتی تغییر میدهد. رویکردی که با اهداف پویش شهریاران بسیار همسوست.
نکات مهم این شعار عبارتند از: ۱. تمرکز بر «میراث زنده» (Living Heritage)برخلاف نگاههای سنتی که صرفاً بر حفاظت از کالبد بناها (سنگ و آجر) تأکید داشتند، این شعار بر جنبههای انسانی و معنوی میراث تمرکز دارد. منظور از میراث زنده، سنتها، دانش بومی و پیوندهای اجتماعی است که هویت یک جامعه را تعریف کرده و حفظ میکند.
۲. اولویت «پاسخ اضطراری» (Emergency Response)این شعار یک فراخوان برای اقدام فوری است. ایکوموس تأکید میکند که حفاظت نباید به پس از بحران موکول شود. بلکه باید در همان لحظهٔ وقوع درگیری یا فاجعه، مکانیزمهایی برای مداخلهٔ سریع، جلوگیری از تخریب بیشتر و نجات دادههای فرهنگی وجود داشته باشد.
۳. پیوند میان «درگیری» (Conflict) و «فاجعه» (Disaster)ایکوموس با کنار هم قرار دادن این دو واژه، بر این نکته تأکید دارد که چه فاجعه ناشی از عوامل طبیعی باشد و چه ناشی از جنگ و خطای انسانی، «میراث فرهنگی» آسیبپذیرترین بخش هویت ملی است و مدیریت ریسک برای هر دو باید به صورت یکپارچه دیده شود.
۴. نقش جوامع محلی (Community Engagement)یکی از اهداف اصلی این شعار، درگیر کردن جوامع محلی در فرآیند حفاظت اضطراری است. ایکوموس بر این باور است که مردم محلی اولین کسانی هستند که در زمان فاجعه در صحنه حضور دارند و دانش آنها برای حفاظت از میراث زنده حیاتی است.
۵. اخلاق در حفاظت و بازسازیاین شعار بر رعایت اصول اخلاقی در هنگام پاسخ به بحران تأکید دارد؛ به این معنا که بازسازیها نباید منجر به تغییر هویت اصلی یا سوءاستفاده از میراث برای اهداف غیرفرهنگی شود، بلکه باید در جهت التیام زخمهای جامعه و بازگشت به پایداری باشد.
چنین رویکردی نشان میدهد که پویش شهریاران و «حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت» نه تنها یک ضرورت داخلی، بلکه تلاشی است که کاملاً بر لبهٔ دانش جهانی و رویکردهای نوین ایکوموس در سال ۲۰۲۶ حرکت میکند. این پویش با «مطالبهٔ حفاظت ملی»، بسترسازی حاکمیتی برای پاسخ اضطراری را فراهم میکند. «همکاری در مستندنگاری فراگیر»، ابزار اصلی برای نجات این میراث زنده در لحظه بحران است و «اقدام در حفاظت موردی» نیز تجلی عملیاتی این شعار در مقیاس خرد و اثرگذار است.
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran#نگاه_پویش
نکات مهم این شعار عبارتند از: ۱. تمرکز بر «میراث زنده» (Living Heritage)برخلاف نگاههای سنتی که صرفاً بر حفاظت از کالبد بناها (سنگ و آجر) تأکید داشتند، این شعار بر جنبههای انسانی و معنوی میراث تمرکز دارد. منظور از میراث زنده، سنتها، دانش بومی و پیوندهای اجتماعی است که هویت یک جامعه را تعریف کرده و حفظ میکند.
۲. اولویت «پاسخ اضطراری» (Emergency Response)این شعار یک فراخوان برای اقدام فوری است. ایکوموس تأکید میکند که حفاظت نباید به پس از بحران موکول شود. بلکه باید در همان لحظهٔ وقوع درگیری یا فاجعه، مکانیزمهایی برای مداخلهٔ سریع، جلوگیری از تخریب بیشتر و نجات دادههای فرهنگی وجود داشته باشد.
۳. پیوند میان «درگیری» (Conflict) و «فاجعه» (Disaster)ایکوموس با کنار هم قرار دادن این دو واژه، بر این نکته تأکید دارد که چه فاجعه ناشی از عوامل طبیعی باشد و چه ناشی از جنگ و خطای انسانی، «میراث فرهنگی» آسیبپذیرترین بخش هویت ملی است و مدیریت ریسک برای هر دو باید به صورت یکپارچه دیده شود.
۴. نقش جوامع محلی (Community Engagement)یکی از اهداف اصلی این شعار، درگیر کردن جوامع محلی در فرآیند حفاظت اضطراری است. ایکوموس بر این باور است که مردم محلی اولین کسانی هستند که در زمان فاجعه در صحنه حضور دارند و دانش آنها برای حفاظت از میراث زنده حیاتی است.
۵. اخلاق در حفاظت و بازسازیاین شعار بر رعایت اصول اخلاقی در هنگام پاسخ به بحران تأکید دارد؛ به این معنا که بازسازیها نباید منجر به تغییر هویت اصلی یا سوءاستفاده از میراث برای اهداف غیرفرهنگی شود، بلکه باید در جهت التیام زخمهای جامعه و بازگشت به پایداری باشد.
چنین رویکردی نشان میدهد که پویش شهریاران و «حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت» نه تنها یک ضرورت داخلی، بلکه تلاشی است که کاملاً بر لبهٔ دانش جهانی و رویکردهای نوین ایکوموس در سال ۲۰۲۶ حرکت میکند. این پویش با «مطالبهٔ حفاظت ملی»، بسترسازی حاکمیتی برای پاسخ اضطراری را فراهم میکند. «همکاری در مستندنگاری فراگیر»، ابزار اصلی برای نجات این میراث زنده در لحظه بحران است و «اقدام در حفاظت موردی» نیز تجلی عملیاتی این شعار در مقیاس خرد و اثرگذار است.
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran#نگاه_پویش۱۷:۲۹
یکی از مهمترین نمونههایی که میتوانست به عنوان مهمترین شواهد مقاومت و پیروزی ملی ما در این جنگ حفاظت و معرفی شود، محوطه محل سقوط بالگردها و هواپیمای آمریکایی در نصرآباد اصفهان بود. بازنمایی هنرمندانه و خلاقانه این مکان_رویداد ارزشمند بخش مهمی از روایت جنگ بود. با این وجود، سهلانگاری مسئولین منجر به از دست رفتن این فرصت طلائی و شواهد تاریخی معاصر ایران شد. صبح روز رویداد، ظرف چند ساعت، هر چه از بقایای این نبرد در عمق خاک ایران مانده بود، از محل خارج شد. تلختر آنکه گویا بخشی از این بقایا به عنوان ضایعات فروخته شد و برای همیشه از صحنه مقاومت ملی ایران حذف شد. مایه تاسف است! چه میشود گفت و چه میشود کرد؟ فقط باید آه کشید!
" />تصاویر بالگردها و هواپیمای منهدم شدهٔ آمریکایی در اصفهانامین قاسمی
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
" />تصاویر بالگردها و هواپیمای منهدم شدهٔ آمریکایی در اصفهانامین قاسمی|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran۱۹:۵۴
۱۹:۵۴
۱۹:۵۴
۱۹:۵۴
سایت فرودگاه سمپاش نصرآباد اصفهان می توانست یک سند تاریخی شکست مجسم ارتش شیطان را برای تاریخ ثبت کند. اما این موهبت الهی به دلایل مختلف اعم از امنیتی و اطلاعاتی و در نهایت سوداگری ضایعاتی فروشها نابود شد. این پویش اگر حداقل بتواند سطح آگاهی جامعه و تصمیم سازان را در مواجهه با چنین پدیده هایی بالا ببرد رسالت خودش را انجام داده است.
" />عکس: باند فرودگاه سمپاشی نصرآباد اصفهان (مدیر ستاد اصفهان پویش: سید هادی امامی) ویدیو: حضور ضایعاتیها در محل سقوط هواپیمای آمریکایی
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
" />عکس: باند فرودگاه سمپاشی نصرآباد اصفهان (مدیر ستاد اصفهان پویش: سید هادی امامی) ویدیو: حضور ضایعاتیها در محل سقوط هواپیمای آمریکایی|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran۲۰:۰۵
۲۰:۰۵
اولین تجربهٔ پویش شهریاران برای حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت، در محل اصابت موشک به ساختمان پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی خواهد بود. روایت شکلگیری این تجربه از زبان دبیر پویش خالی از لطف نیست:«یک ماه بود کار پویش را شروع کرده بودیم و تقریبا هیچ توفیقی در میدان عمل نداشتیم. هرچه برای مستندسازی مواضع مقاومت ملی بیشتر تلاش میکردیم، کمتر نتیجه میگرفتیم. ناکامی در مستندسازی به موقع محوطه نصرآباد که پیش آمد، فکر کردم توان خود را بگذاریم برای ثبت جایی که بیشتر در دسترس است و اختیار و ابتکار عمل داریم: دانشگاه خودمان، دانشگاه شهید بهشتی. هدف ما، پژوهشکده لیزر و پلاسما بود که مورد اصابت قرار گرفته بود و باید پیش از آغاز عملیات آواربرداری و مداخله، مستند میشد. نوزدهم فروردین ماه، بازدید اولیه را انجام دادیم. نامهنگاریها با رئیس دانشگاه و معاونتهای پژوهشی، فرهنگی و حراست آغاز شد. همه همراه بودند تا این بنا بهدرستی و به صورت علمی مستند شود. قرار شد با روشهای فتوگرامتری، نقشهبرداری و تور مجازی، وضعیت بنا پس از انفجار را دقیقا ثبت کنیم. اما درست زمانی که در تکاپوی مقدمات بودیم، صبح روز ۲۳ فروردین، تماسی از دکتر توسلی همهچیز را دگرگون کرد: «لودرها با حدود بیست نیروی خدماتی در حال "تمیز کردن" محوطه پژوهشکده هستند!»»
" /> کارگاه درس طرح حفاظت از میراث معماری در مجاورت ساختمان تخریب شده پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی (۱)
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
" /> کارگاه درس طرح حفاظت از میراث معماری در مجاورت ساختمان تخریب شده پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی (۱)|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran۱۸:۰۲
۱۸:۰۲
۱۸:۰۲
«باورکردنی نبود؛ دوباره از واقعیت میدان عقب افتاده بودیم. وقتی سراسیمه خودم را به آنجا رساندم، با صحنهای بهتآور روبرو شدم. درختانی که بر اثر موج انفجار فرو افتاده و منظرهای تأثیرگذار ساخته بودند، ظرف دو ساعت قطع و تکهتکه شده و در گوشهای انبار شده بودند. من برای آن موجودات زندهای که در لحظه اصابت شهید شده بودند، ایدهای داشتم. فکرم این بود که آنها در قالب یک اثر هنر چیدمان در محوطه دانشگاه به نمایش گذاشته شوند؛ اما حالا همهچیز از دست رفته بود.در میان ناامیدی، متوجه حضور رئیس دانشگاه، دکتر آقامیری و جمعی از استادان شدم که در حال بازدید از محوطه بودند. با ناراحتی و گلایه نزد آنها رفتم: «چرا اینقدر عجله؟!» در کمال تعجب دریافتم که آنها هم از این اقدام بیخبر بودهاند. گویا مسئولین، از روی احساس وظیفه و برای تعجیل در خدمت، دست به کار شده بودند. با خواهش و اصرار، موافقت دکتر آقامیری را گرفتم تا کار متوقف شود و چند روزی به ما فرصت دهند. آرام شدم، اما دلم قرص نبود؛ میترسیدم دوباره فرصت از دست برود.در همان لحظه، ایدهای به ذهنم رسید. با همکارم دکتر عباسی تماس گرفتم و پرسیدم: «پوریا، موافقی سوژه درس کارگاه مرمت بچههای ارشد مرمت ورودی ۱۴۰۴ را همین بنای پژوهشکده لیزر و پلاسما بگذاریم؟» پرسیدم تو هم قبول داری این بنا، هرچند که تاریخی نیست، خودش مصداق بنای میراثی است و باید حفاظت شود؟ تایید کرد و پاسخش شد قوت قلبم. قرار شد کلاس مجازی را همانجا پای بنا تشکیل دهیم تا دانشجویان تصویر و ویدئوی بنا را به صورت زنده ببینند و با موضوع آشنا شوند.ساعت دوازده، یک ساعت زودتر از شروع کلاس، برای برنامهریزی به نزدیکی محل اصابت رفتیم. تیم خبری «ایسکانیوز» هم در محوطه بودند و مشغول تهیه گزارش. از قصد ما که با خبر شدند خواستند که از کلاس ما هم گزارشی تهیه کنند. نگران تبعات این حضور رسانهای بدون هماهنگی دانشکده و دانشگاه بودم. عذرخواهی کردم و این کار را به فرصتی دیگر موکول کردم. کلاس مجازی شروع شد. در حین تدریس، گروههایی از استادان و همراهانشان برای بازدید آمدند. یکی از بازدیدکنندگان، تصویری از کلاس ما گرفت. پیش ما آمد و برای انتشارش اجازه گرفت. پرسیدم: «در کجا؟» پاسخ داد: «یک گروه دوستانه». آن تصویر گویا به سرعت دستبهدست شد و حضور ما در کنار بنای نیمهویران دانشگاه، ماهیتی نمادین یافت. گویی تشکیل کلاس در آن نقطه، با پس زمینه ان تصویر خشن، به قطعهای از منظر مقاومت علمی در دانشگاه تبدیل شد. بازخوردهایی که دریافت کردیم وسیع و غیرمنتظره بود. پویش شهریاران سر زبانها افتاد و پیامش به گوش مخاطبان ان رسید. گمان ما این بود که با این کار ما از این سند مقاومت علمی ایران حفاظت کنیم، اما این تصویر باعث شد، که «بنا» خودش از ما و دغدغهمان حفاظت کند.ساختمان در هم شکسته پژوهشکده، آگاهانه ما را در آغوش گرفت و همراه با پویش حفاظت، تبدیل به یک قطعه خبری تاثیرگذار شد. شاید اگر به خودمان بود، هرگز خبر آن کلاس را منتشر نمیکردیم، اما اراده خداوند این نبود. او به ما نشان داد مشکلات و محدودیتها گذراست و راه با صبوری و استقامت هموار میشود؛ با مقاومت.
کلاس ما تازه آغاز شده و میخواهیم داستان مقاومت علمی استادان پژوهشکده پلاسما را به عنوان یکی از سوژههای پویش، با دست و قلم و دل جوانان این وطن حفاظت کنیم. به یاری حق.»
" />کارگاه درس طرح حفاظت از میراث معماری در مجاورت ساختمان تخریب شده پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی (۲)
|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran
کلاس ما تازه آغاز شده و میخواهیم داستان مقاومت علمی استادان پژوهشکده پلاسما را به عنوان یکی از سوژههای پویش، با دست و قلم و دل جوانان این وطن حفاظت کنیم. به یاری حق.»
" />کارگاه درس طرح حفاظت از میراث معماری در مجاورت ساختمان تخریب شده پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی (۲)|شهریاران|حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایرانسازمان مردمنهاد میراث مقاومت
@Shahryaran_Iran۱۸:۰۳