تجلی مقاومت در کالبد شهر
در ادبیات شهرسازی شهر صرفاً بنا و ساختمان نیست؛ فراتر از آن شهر مجموعهای درهمتنیده از مردم و تعاملات آنها با محیط اطرافشان است. شهرهای ما این روزها با کالبد مجروحشان، روایتگر تجلی اراده و مقامت یک ملت است. وظیفهٔ ما برای آیندگان تنها ترمیم کالبد این شهرها نیست؛ بلکه موظفیم به حفظ هر شکل از انواع میراث این مقاومت.
بازسازیهای شتابزده و صرفاً فنی، ردپای این روزهای تاریخی را از چهره شهر پاک میکند و میراث این مقاومت را به پشت شیشهٔ موزهها میبرد. پویش شهریاران به دنبال آن است که با پیوند میان تداوم زندگی شهری و حفاظت از حافظهٔ تاریخی منظر فرهنگی مقاومت، تمام آنچه را که میان رویدادهای حماسی و بسترهای مکانی شکل میگیرد حفظ کند. ما به دنبال آن هستیم که نشان دهیم چگونه پناهگاهها، نقاط اصابت و شهادت، محلهای تجمع مردمی شبانه، یا حتی یک بنای نیمهتخریب شده، میتواند به عنصری هویتی در شهر تبدیل شود که به شهروندان حس تعلق و غرور ببخشد و زیست مقاوم انها را در قابهای مکانی تثبیت کند. در این دیدگاه، معماری و شهرسازی ابزاری برای روایتگری است. ما به دنبال آن هستیم با شناسایی و مستندنگاری دقیق، مانع از آن شویم که آوار ویرانی، داستان پایداری مردمان این سرزمین را بپوشاند.
این پویش، نگاهی متفاوت به مفهوم زیباییشناسی پایداری دارد؛ جایی که حتی زخمهای روی تن شهر، نشانههای افتخار و اصالت آن به شمار میروند. ما به شهر مینگریم تا روح جاری در آن را که همانا ارادهٔ شکستناپذیر انسان ایرانی است، بازشناسی و تکریم کنیم.
l شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران
@Shahryaran_Iran
در ادبیات شهرسازی شهر صرفاً بنا و ساختمان نیست؛ فراتر از آن شهر مجموعهای درهمتنیده از مردم و تعاملات آنها با محیط اطرافشان است. شهرهای ما این روزها با کالبد مجروحشان، روایتگر تجلی اراده و مقامت یک ملت است. وظیفهٔ ما برای آیندگان تنها ترمیم کالبد این شهرها نیست؛ بلکه موظفیم به حفظ هر شکل از انواع میراث این مقاومت.
بازسازیهای شتابزده و صرفاً فنی، ردپای این روزهای تاریخی را از چهره شهر پاک میکند و میراث این مقاومت را به پشت شیشهٔ موزهها میبرد. پویش شهریاران به دنبال آن است که با پیوند میان تداوم زندگی شهری و حفاظت از حافظهٔ تاریخی منظر فرهنگی مقاومت، تمام آنچه را که میان رویدادهای حماسی و بسترهای مکانی شکل میگیرد حفظ کند. ما به دنبال آن هستیم که نشان دهیم چگونه پناهگاهها، نقاط اصابت و شهادت، محلهای تجمع مردمی شبانه، یا حتی یک بنای نیمهتخریب شده، میتواند به عنصری هویتی در شهر تبدیل شود که به شهروندان حس تعلق و غرور ببخشد و زیست مقاوم انها را در قابهای مکانی تثبیت کند. در این دیدگاه، معماری و شهرسازی ابزاری برای روایتگری است. ما به دنبال آن هستیم با شناسایی و مستندنگاری دقیق، مانع از آن شویم که آوار ویرانی، داستان پایداری مردمان این سرزمین را بپوشاند.
این پویش، نگاهی متفاوت به مفهوم زیباییشناسی پایداری دارد؛ جایی که حتی زخمهای روی تن شهر، نشانههای افتخار و اصالت آن به شمار میروند. ما به شهر مینگریم تا روح جاری در آن را که همانا ارادهٔ شکستناپذیر انسان ایرانی است، بازشناسی و تکریم کنیم.
l شهریاران l پویش حفاظت از منظر فرهنگی مقاومت ایران
@Shahryaran_Iran۱۱:۰۵