سودا سینما
سرزمین فرشتهها ژانر: جنگی، ملودرام کارگردان: بابک خواجه پاشا نویسنده: بابک خواجه پاشا تهیه کننده: منوچهر محمدی بازیگران: سلاف فواخرجی، فاطمه المعصومه زریق، مریم مریش خلاصه داستان: در سرزمین فرشته ها زنی با عشق و مقاومت معجزه ای را رقم میزند... #نقدنگار #سرزمین_فرشتهها #جشنواره_فیلم_فجر_44 رصد، تحلیل و بررسی سینما ایران @sodacinema
سرزمین فرشتهها ژانر: جنگی، ملودرام کارگردان: بابک خواجه پاشا نویسنده: بابک خواجه پاشا تهیه کننده: منوچهر محمدی بازیگران: سلاف فواخرجی، فاطمه المعصومه زریق، مریم مریش خلاصه داستان: در سرزمین فرشته ها زنی با عشق و مقاومت معجزه ای را رقم میزند... #نقدنگار #سرزمین_فرشتهها #جشنواره_فیلم_فجر_44 رصد، تحلیل و بررسی سینما ایران @sodacinema*نقدی بر فیلم سرزمین فرشتهها*به قلم آقای محمد عابدینیغریبگی سینمای ایران با «قصه» مسئلهای تازه نیست و بارها خود را در قالب آثار مختلف نشان داده است. «سرزمین فرشتهها» که پیشتر با عناوینی چون «ریم» یا «رستوران آسیایی» قرار بود به نمایش درآید، نمونهای دیگر از همین وضعیت است؛ فیلمی با نیمقصهای درباره بقا. روایت بر زندگی مردمانی متمرکز است که در سرزمینهای اشغالی، بر اثر حملات خشونتبار رژیم صهیونیستی، ناچار به ترک خانه و کاشانه خود شدهاند و همین رنجِ آوارگی، سوژه تازهترین ساخته بابک خواجهپاشا را شکل میدهد.
خواجهپاشا که در نخستین تجربه کارگردانیاش، «در آغوش درخت»، توانایی خود در کار با کودکان را نشان داده بود، اینبار نیز به سراغ جهانی کودکانه رفته است، با این تفاوت که اینبار جنگ بهعنوان پسزمینه روایت حضور دارد. هرچند فیلم را نمیتوان اثری ضدجنگ دانست، اما در عین حال در چارچوب سینمای مقاومت نیز قرار نمیگیرد؛ چرا که فیلمساز بیش از آنکه بر «بد بودنِ رژیم صهیونیستی» تأکید کند، صرفاً بر «زشت بودنِ خودِ جنگ» دست میگذارد.
فیلم از نظر ریتم، اثر قابلقبولی است، اما این ریتم خوب بر بستری از قصهای ضعیف حرکت میکند. داستان درباره مدیر مدرسهای است که پس از ویران شدن خانهاش در اثر انفجار، ناچار به ترک محل زندگی خود میشود و در مسیر آوارگی با چند کودک همراه میگردد؛ همراهیای که بهتدریج او را در موقعیتی مادرانه نسبت به کودکان قرار میدهد.
این خط داستانی تنها تا نیمه فیلم انسجام خود را حفظ میکند. از آن پس، هرچند ریتم کلی اثر دچار افت نمیشود، اما روایت از یک رخداد واحد و منسجم فاصله میگیرد و جای خود را به مجموعهای از خردهروایتها پیرامون کودکان و شخصیت ضحی میدهد؛ خردهروایتهایی که بیش از آنکه پیشبرنده داستان باشند، آن را پراکنده میکنند.
آنچه در نهایت از فیلم باقی میماند، تصویرهایی است که تفاوت معناداری با آنچه پیشتر در اخبار و فضای مجازی درباره غزه دیدهایم ندارد و کمتر به کشف یا خلق تجربهای سینمایی منجر میشود. نکته قابلتأمل دیگر، بستر نمایش فیلم است؛ به نظر میرسد «سرزمین فرشتهها» با توجه به زبان عربی و مختصات رواییاش، گزینه مناسبتری برای نمایش در جشنواره جهانی فجر بود تا جشنواره داخلی، جایی که امکان ارتباط گستردهتری با مخاطب هدف خود پیدا میکرد.
با همه این احوال، نباید اهمیت پرداختن به مسئله غزه را نادیده گرفت. ساخت فیلم درباره این موضوع، امری ضروری و حیاتی است و بابک خواجهپاشا با تولید این اثر، گامی قابلتوجه برداشته است. او نشان میدهد که علاوه بر دغدغههای اجتماعی، توانایی ورود به پروژههای بزرگمقیاس و تولید آثار پرهزینه را نیز دارد؛ مسیری که در صورت تقویت قصه و روایت، میتواند به نتایج جدیتری منجر شود.
#یادداشت_تحلیلی#سرزمین_فرشتهها #جشنواره_فیلم_فجر_۴۴
رصد، تحلیل و بررسی سینما ایران @sodacinema۱۹:۳۳