︎قسمت چهارم، رابطه سوره فتح با واقعه عاشورا۴۰۳ / ۰۵ / ۱۵
ادامه آیه ۱۰فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا، به این قسمت از آیه توجه کنید و به یاد آورید دعای امام باقر علیه السلام را که میفرمایند اعظم الله اجورنا.....معلوم میشود پیمان خدا را نگه داشتن، همان پیمان امام را نگه داشتن است.یکی دیگر از راههای تجدید بیعت با خدا و امام، به غیر از نمازها، ایام مصیبت اباعبدالله الحسین علیه السلام است و درک حقیقی این مصیبت است.لحظه لحظه عزای اباعبدالله برای انسان عزادار، بیعت با خدا و امام است و نتیجه آن را خداوند در آیه ميفرمايد: فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا. به فَ توجه کنید که خداوند بدون هیچ وقفهای اجر آنها را میدهد.و آن اجر، آثار وجودی است که از عملی که انجام میدهد، در وجود فرد گذاشته میشود.فَ آمده ولی چرا، به آینده اشاره کرده؟فَ برای دنیاست، و سَيُؤْتِيهِ برای آخرت است، و این اجر عظیم است و بینهایت نمیتواند برای دنیا باشد.شما با عزاداری حقیقی برای اباعبدالله الحسین علیه السلام، وارد فضای مهدویت میشوید و فضای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، خون خواهی امام حسین علیه السلام است. ما در عزای امام حسین علیه السلام، وارد فضای مهدویت میشویم.
هر کس به روش درستی که اباعبدالله علیه السلام فرموند قیام کند، در دنیا وارد فضای مهدویت میشود.
در دوران غیبت، شیعیان موظف به نوع خاصی از خونخواهی شدند و آن برپایی مراسمات عزاداری برای اباعبدالله علیه السلام است.برپایی مراسم عزاداری برای اباعبدالله علیه السلام، فقط عزارداری برای یک امام نیست، بلکه برای فقدان ائمه اطهار علیهم السلام است، أَیْنَ الْحَسَنُ أَیْنَ الْحُسَیْنُ.دعای ندبه هر جمعه مراسم عزارداری است.با پایان محرم، عزاداری تمام نمیشود. این مکتب برای رشد ما به ما برنامه داده است و اگر کسی معارف این برنامهها را بفهمد، ارتباطها را درک میکند و نمیگوید محرم تمام شد تا سال بعد!!شیعه در دوران غیبت امام، همیشه عزادار است و عیدی ندارد.و عید یعنی بازگشت به اصل، یعنی معاد یعنی ظهور امام زمان علیه السلام.شیعه حقیقی، عزادار دائمی است.هر یک نفس در مجلس اباعبدالله الحسین علیه السلام، چه اجری دارد و باطنش چیست؟ و هر یک لحظهای که توجه قلبی به امام داری، در هر حالی که هستی، اجر عظیم آن چیست؟خدا میفرماید: فَسَيُؤْتِيهِ است که اجر بینهایت آن را در آخرت خواهد دید و از این دنیا با توجه به کلمه فَ، اثر آن در وجودتان جریان دارد.آیه ۱۱ و ۱۲:منافق یعنی دو رو بودن و خداوند درباره آنان میفرمايد:کسانی هستند که باور به حمایت الهی و قدرت الهی پیامبر ندارند، ولی با پیامبر بیعت کردند. این منافقین در سپاه پیامبراند که برای حفظ موقعیت خودشان، در سپاه ایشان ایستادند، ولی در جنگ با ایشان همراه نشدند. هلاکت، در قرآن به معنای از بین رفتن سرمایههای وجودی و مردن نفس است و این هلاکت برای کسانی است که در آیه ۱۱ مورد خطاب واقع شدند.در جنگ بدر که عدهای پیامبر را به داشتن حمایت الهی باور نداشتند، پیغمبر با ۳۱۳ نفر مکه را فتح کردند.آیا ما جزو ناکثین هستیم؟ چقدر ما باور داریم وعدههای خدا و پبامبر را؟چقدر جدی هستیم در راه حق؟ چقدر از سرمایههای وجودیمان را حاضر به فدا کردن هستیم در این راه؟این سوالات برای همین الان است، صراط همین جاست.آیا ما میدانیم در دوران غیبت وظیفهمان در چه حد است و باید چه کار کنیم؟اکثریت ما شیعیان، آن جهان بینی درست مبتنی بر امامت، به آن معنا که اصل مهماش رابطه قیام و قیامت باشد، را نداریم.پس خداوند از منافقینی صحبت میکند که هر روز، چندین بار شهادتین میگویند، اما در عمل چیز دیگریست، (حتی در کوچکترین مسائل، که ما آن به آن روی صراط هستیم).در هر حال حق را بگویید، حتی اگر به ضررتان تمام شود.روز ظهور امام، اگر میخواهید جزو ۳۱۳ نفر باشید، قدم به قدم همین حالا را دریابید. سکوت در برابر ظلم و بیان حق نکنید، که امام از حمایت الهی برخوردار است و خداوند از همین دنیا معجزه را وارد زندگی شما میکند. (ید الله فوق ایدیهم).به کمی اهل حق نگاه نکنید، و از کمی اهل حق نترسید.1403 / 05 / 15
۱۷:۱۵
︎قسمت پنجم، رابطه سوره فتح، با واقعه عاشورا۴۰۳ / ۰۵ / ۱۵
آیه ۱۳أَعْتَدْنَا یعنی آماده کردیم.استاد فرمودند: خداوند یک کبریت هم برای جهنم روشن نمیکند، پس چرا خداوند در این میفرمايد: ما آماده کردیم؟لاموثر فی الوجود الی اللهولا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیمهر چیزی در این دنیا اثری دارد و خداوند اثر آنها را میبخشد، و مخلوق از ابتدا تا انتها محتاج خالق خودش است.
هر حقیقتی یک ظاهر دارد و یک باطن دارد.مؤمن گویی باطن امور را میبیند و شکایتی نمیکند.و میگوید لاموثر فی الوجود الی الله و لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم.خداوند آن به آن، به هر چیزی اثر میبخشد، یعنی اگر آنی خداوند ارادهاش را از یک چیز بردارد، میشود یک مشت مولکول بیمصرف.آیه ۱۴اگر بخواهیم تحت لفطی معنا کنیم یعنی بگوئیم پادشاهی بر آسمان و زمین غلط است، زیرا پادشاهی جایی معنا دارد که انسانهایی وجود دارند که درک میکنند؛ حاکمیت، ولایت و مُلکیت را به همین خاطر استاد فرموند پادشاهی عوالم آسمانها و زمین.در سوره حمد، مَلک یوم الدین، درستتر است، زیرا مالک بودن انسانها را میرساند.چرا خداوند میفرماید: من هر که را بخواهم عذاب میکنم و هر که را بخواهم میآمرزم؟ زیرا خداوند تشخیص علمی دارد و خداوند مساوی است با علم، پس میداند چه کسی باید عذاب ببیند و چه کسی برای رشد نیاز به پاداش دارد؟!در آیه ۱۴، عذاب در مقابل مغفرت آمده یعنی عذاب نقطه مقابل مغفرت است.مغفرت یعنی رشد نواقص وجودی، و گاهی این رشد با ابتلا واقع میشود، و این عذاب، لازمه مغفرت است.چرا خداوند عذاب را نقطه مقابل مغفرت گذاشته است؟انسان کامل، در مسیر مغفرت، تمام رنجهایی که میکشد، از نظرش زیبایی میآید، و ابتلائات از نظر او موهبت است و کار قشنگ خداوند است و میگویند: ما رأیت الا جمیلا.انسان با جهان بینی که دارد، حوادثی را که به سرش میآید، یا تبدیل به نعمت میکند، یا تبدیل به نقمت!!درد مساوی با عذاب نیست، ما آنها را با جهلمان تبدیل به عذاب میکنیم.کسی که غر میزند و باور به خدا و برنامه تربیتی خدا ندارد، گویا هر لحظه نعمت را به نقمت تبدیل میکند و برای خودش جهنم میسازد، برعکس انسان مؤمن، خدایی را میشناسد، که از بدترین فجایع ایجاد شده به دست کفار، به جباریتش زمینه رشد ایجاد میکند، مثل حادثه کربلا که در آن عدهای بهشتی و عدهای جهنمی میشوند.1403 / 05 / 15
۱۸:۰۶
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا عذابی که انسانهای جاهل، با قلّت آگاهی، برای خودشان رقم میزنند را، خداوند وسیله میکند برای رشدشان!! جهنم آخرین راهکار خداست، برای نجات انسان گنهکار.اگر کسی به کفر محض نرسیده باشد، همان اعمال خطا و عذابش را مایه رشد، توبه و نجاتش میکند.و در انتهای آیه ۱۴ میفرمایند که آن دو گروه، شامل غفران من میشوند.خداوند در زندگی دنیا رحمات است. رحمان بودن یعنی بدون خواستن شخص، خداوند رحمت را شامل حالش میکند. اما در دنیا و آخرت، برای مؤمن، و برای کسانی که نجات و غفران را از خدا بخواهند، رحیم است.خداوند در قیامت نیز رحمان است. همین که گنهکار جهنم را از خدا نخواسته، اما خداوند آخرین راهکارش را که جهنم است، برای او ایجاد کرده، اثبات میکند که خداوند در قیامت نیز رحمان است.زیرا اجازه میدهد که انسان گنهکار، با دیدن نتایج عملش، آگاه شود و توبه کند و رحیم بودن خدا شامل حالش شود.
آیا رحمان و کریم مثل هم هستند؟بله هر دو بدون تقاضا هستند، و فقط باید فرق رحمان و کرم را بدانیم.آیه ۱۵برای جنگ با پیامبر نمیروند و زمان تقسیم غنائم وارد میشوند.در تأویل این آیه، حدیثی از پيامبر آمده است، که یکی از چیزیهایی که بر امتهای قبل حرام بود و بر امت من حلال بود، غنائم جنگ بود.غنائم جنگ، یعنی مالی که در جنگ از سپاه دشمن، روی زمین بجا میماند.چرا پیامبر فرمودند که این غنائم جنگی، در امتهای قبل حرام و بر امت من حلال است؟تأویل فتح مکه، فتح مبین یا قیام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف، یعنی همان قیامت است.قیامت یعنی به ثمر رسیدن انسانها.
یعنی در قیامت که فاتح آن اماماند، هر چه از سرمایه که در روزی زمین است (که تاویل آن غنائم است) همه در دست امام زمان علیه السلام قرار میگیرد و اینها توزیع میشود بین اهل حق، و به ثمر میرسند.
(نعمتهای مادی و معنوی)
پس تنها پیامبری که غنائم بر آن حلال بود، پیامبر اسلام بود و تنها امامی که قرار بود، آن غنائم را به ثمر برساند، امام زمان علیه السلام هستند که وصی ایشانند.السلام علیک با وارث صفوه الله: این وارث یعنی تمام سرمایهها و داراییهای زندگی دنیوی، از ابتدا تا قيام قائم، حلال نیست برای هیچ کس، جز برای کسی که میتواند قیامت برپا کند، چون او میتواند این ارثیه را به ثمر برساند.قیامت بر پا کردن، یعنی به ثمر رساندن انسان و تمام نعماتی که در اختیار اوست.یا عدتی و کربتی هم به همین معناست.مقایسه امام زمان علیه السلام، با بقیه معصومین علیهم السلام باید اینگونه بیان شود که صفات مختلف و نقشهای مختلفِ یک نفر را ملاحظه میکنیم. یک نفر را در نظر بگیرید، که نقشهای مختلف را در زمانهای مختلف ایفا میکند و کاملترین آنها، امام زمان علیه السلام است.
خداوند میفرماید: تعداد کمی از بندگان هستند که شکوراند و امام میفرمایند: این شکور ماییم، ما هستیم که حق شکر را بجا میآوریم.امام وقتی به آن تجلی نهایی که مهدی است ظهور میکند، شکر عملی بجا میآورد، یعنی آفرینش در مسیری قرار میگیرد که باید قرار بگیرد، و تنها امام میتواند اینکار را انجام دهد.1403 / 05 / 15
۱۸:۰۶
︎قسمت ششم، رابطه سوره فتح و واقعه عاشورا۴۰۳ / ۰۵ / ۱۵
أَنْ يُبَدِّلُوا كَلاَمَ اللَّهِ ۚ قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ ۖ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا ۚ بَلْ كَانُوا لاَ يَفْقَهُونَ إِلاَّ قَلِيلاً خداوند میخواهد بگوید که اگر ما در قرآن گفتیم که اینها کافرند، بخاطر این است که برای اینها بداء حاصل نمیشود.بداء یعنی تغییر مقدرات به خیر.این افراد با عمل خود، با پیامبر همراهی نمیکنند، گویا میخواهند کلام خداوند را تغییر دهند که خداوند به آنها گفته کافر.خداوند چرا فقط یک عده خاصی را در قرآن به عنوان کافر نام میبرد مثل فرعون؟زیرا اینان شجره وجودشان تکمیل شده و أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ شدهاند، و اینان ماهیتشان بر همه آشکار است.اگر خداوند ماهیت کافری را که کفرش بر همه آشکار نیست را به همه نشان دهد، راه توبه را بر او میبندد، و شما هم نباید خطای کسی را جار بزنید!!آیا اصحاب تابوت فقط همان اشخاصی هستند که در حدیث نام برده شدهاند، یا آن افراد فقط مثالاند؟استاد میفرمایند: علاوه بر اینکه آنهایی هستند که از آنها نام برده شده، آنها یک مثالاند.آیا تعداد زیادی از افراد، خالدین فیها ابدا هستند؟خیر، تعداد خیلی اندکی هستند که این چنین فرهنگ وجودیشان، کفر محض شده باشد.خداوند فرموده که شما هرگز تابع ما نمیشويد و این راجع به منافقین زمان پیامبر یعنی اولی و دومی و ابوسفیانها است.منافق یک درجه از کافر بالاتر است، کافر یعنی کسی که حق را میپوشاند. کافر ممکن است آگاهی داشته باشد نسبت به حق و باطل، که این افراد آگاه، مقصرند و منافقاند. اما ممکن است فریب خورده باشند، و آنهایی فریب خوردهاند، قاصرند و نجات مییابند. منافق یعنی کسی که علاوه بر پوشاندن حق، یک حق الکی را علم میکند و اولین باطلی که علم میکند، خودش است.در انتهای آیه ۱۵ جواب میدهند: با ما حسودی میكنيد، بلكه آنها از واقعيتها به جز صورت ظاهر نمیفهمند.کمی که آنها میبینند، باطل است. آنها ولایت، و وقایع تأویلی را باور ندارند و پیامبر را محکوم به حسادت میکنند.
اینها چه ربطی به ما و قیامت و ظهور امام زمان علیه السلام دارد؟امام میفرمایند: ایمان بعد از قیامت فایده ندارد، زيرا آن نفاق است و دقیقا بیانگر آیه ۱۵ سوره فتح میباشد.در قیامت هستند کسانی که با وجود اینکه نتایج اعمالشان را میبینند، ولی آنچان این بدی وجودشان را احاطه کرده است که نمیخواهند نجات پیدا کنند. مثل عمر که در تابوت میگوید: النار و لا العار، اینان کسانیاند که دیگر قاصر نیستند و مقصرند و داری شرکاند.
آیه ۱۶شأن نزول اين آیات مربوط به وضعیتی است که مسلمانان در صدر اسلام داشتند.خداوند مهلت میدهد، به منافقین در آیه قبل: که جنگ قبلی را نیامدید و حالا در آینده فرصت هست و بیاید و خودتان را نشان دهید.
ما در هر برههای برای خودمان با اعمالمان ماهیت سازی میکنیم و این ماهیت، همان باطن ماست در آخرت.هرگر نباید یک انسان گنهکار مایوس شود.در حدیثی میفرمایند: هر انسانی آن لحظهای که از دنیا میرود، هر ماهیتی که دارد با همان مبعوث میشود.در سوره اسراء آمده است که خداوند به هر فرد و هر قومی، تا سه مرتبه مهلت میدهد. سه بار مهلت به کسی که شرک و نفاق ورزیده است.دو جنگ جهانی گذشته و بار سوم مانده است. مراقب باشید در این وضعیت، با شرک مبعوث نشوید.
1403 / 05 / 15
۱۸:۱۵
آیه ۱۷ابتدا راجع به قاصران صحبت میکند، و منظور فقط جنگ در جبهه نیست. بزرگترین جنگ و جهاد، جنگ با نفس است که جهاد اکبر است.بلافاصله بعد از مسئله قاصران میفرماید: وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، و این نقطه مقابل شرک است. شرک و جهاد با نفس، لازمهاش اطاعت از خدا و رسول است.لازمه جهاد با نفس، اطاعت از ولیّ خداوند است.آیا ۳۱۳ نفر مؤمن خالص، وجود ندارد که امام زمان علیه السلام بیایند؟فَإِنْ تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ثروت یعنی اراده اعجازی، و این ثروت، انسان کامل است. خودرایی، نقطه مقابل خدامحوری است. انسان خدامحور، مطیع رسول خداست و انسان خودرای، مطیع شیطان نفس خودش است، و لایق عذاب الیم است.آیه ۱۸رضایت خداوند یعنی مقام رضوان، بهشت رضوان و بالاترین بهشت.سکینه از سکون میآید و نقطه مقابل جنبش است. سکینه یعنی آرامش و امنیتی که در قلب انسان کامل است که در اثر خلوص در اطاعت از ولی خداست.
فَتْحًا قَرِيبًا قبل از ظهور، منظور فرج شخصی و فردی است. اگر هر کدام از ما در این زندگی دنیا، عارف به مقام امامان شویم، قطعا عارف و آگاه میشویم که وضعیت امام، آینده ماست، و اگر در مسیر عبودیت و شاگردی در این مکتب پیش برویم، قطعا خداوند قبل از مرگ، ما را وارد فضای فرج میکند.چه بسا سکینهای که خداوند به قلوب نازل میکند، تأویلش فرج شخصی باشد.استاد میفرمایند: فاصله هر کس تا قیامت، همین مدت عمر اوست، و این معلوم میکند معنای فَتْحًا قَرِيبًا را.1403 / 05 / 15
۱۸:۱۶
︎قسمت هفتم، رابطه سوره فتح با واقعه عاشورا1403 / 05 / 15
علت اینکه فتح مکه خیلی اهمیت پیدا میکند، ابتدای مسیر است که انتهای آن میشود فتح اکبر، و ظهور امام زمان علیه السلام، و اگر اینگونه رقم نمیخورد، جهان رو به اضمحلال میرفت.تحت شجره ولایت مولا، پیامبر با یارانش بیعت کرد.هر مسلمانی که شهادتین میگوید، تأویل این بیعت است، با حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و از طریق ایشان، با مولا امیرالمؤمنین علیه السلام.تا قيام قائم، اگر مسلمین به دو گروه وفا کنند، به عهد و پیمان شکن تبدیل میشوند، که در جلسه قبل به آن پرداختیم.به وفا کنندگان به عهد، خداوند وعده داده که سکینه به قلبشان نازل میکند و...حضرت سکینه سلام الله علیها، از شاگردان اباعبدالله علیه السلام بوده و خودش معلم بسیاری بوده است. آیا با توجه به اینکه امام حسین علیه السلام اسم ایشان را سکینه گذاشته، میتواند نشانه مقام ایشان باشد؟سکینه، صفت نفس حضرت سکینه سلام الله علیها است.صفت سکینه، انسان را وارد فضای فرج شخصی میکند.نکته مهم برای فهم آیات: معمولا خداوند در آخر آیات قرآن، دو اسم از اسماء خودش را میآورد.
این اسماء، برای فهم موضوعی که مطرح شده، کلید واژه است.اگر به اسماء آخر آیه، توجه کنیم گاهی اوقات میفهمیم که برداشت ما از آیه اشتباه بوده است.*
آیه ۱۹منظور از این غنائم، تمام نعمتهای عالم است.وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً، تصور مردم از این غنائم، غنائم جنگی است، و این برداشت صدر در صد غلط است، زیرا خداوند میفرماید: وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا، صفت عزیز و حکیم را میآورد.عزیز به معنای نفوذ ناپذیر است، یعنی خدا یک برنامهای دارد و یک قدرتی دارد، و طوری وارد کاری میشود، که کسی نمیتواند خللی در آن وارد کند.حکمت خدا بالاتر از علم است، و حکیم بودن خدا در آسمان هشتم به ظهور میرسد.اگر منظور خدا از غنائمی که بدست میآوردند، همین غنائم جنگی بود، باید ال میآمد، ولی نکره آمده، یعنی شما نمیشناسید، و نمیدانید از کدام غنائم صحبت میکنم.کلمه کثیر در آیه، یعنی بسیار زیاد، وقتی گویندهای حرف میزند، و یک مقداری را بیان میکند، به اندازه فهم او، باید آن مقدار را برداشت کرد.در دعای فرج میفرمایند: وَ تُمَتّعَهُ فیها طَویلاً،طویلا در این جمله چقدر است؟خداوند میتواند زمان طولانیای را محقق کند که بینهایت است.در این آیه خداوند میفرماید: کثیر، و کثیر را با توجه به خدا باید در نظر بگیریم.چقدر جاهل است انسانی که فکر کند ما با عزاداری برای اباعبدالله الحسین علیه السلام سرمایهای که داریم، مثلا فقط قدم، اشک و لباس سیاهی است که پوشیدیم.انسان با اينکار، چون ارزش امام را فهمیده است، ارزش وجودی خودش بینهایت میشود.
برای اینکه امام را بشناسیم، باید مجهز به شناخت نوع سوم شویم، و اینکار را امام با ما میکند، و زمانی اینکار را با ما میکند، که ارزش وجودی خودمان را کمتر از امام شدن ندانیم، و بخواهیم که ما را بسازند.خداوند در قرآن راجع به کسانی صحبت میکند که با پیامبر تحت شجره بیعت کردند و به فتح مکه انجامید، این بیعت و خواستنی که در وجودشان بود، خیلی آنها را بزرگ کرد و از این طریق، لایق شدند برای فهم حکمتها، و برای انسان کامل شدن، و غنائمی که خداوند در این آیه فرموده، بی نهایت شدن و انسان کامل شدن است.فتح مکه خیلی مهم بود، زیرا موجب نهادینه شدن اسلام روی زمین بود، و مقدمه تأسیس مکتب، و قیام امام عجل الله تعالی فرجه الشریف بود.هر مسلمانی که تشهد میگوید، با پیامبر بیعت میکند، و هر کدام از ما که تشهد میگوییم، اسممان ثبت میشود، جز زمینه سازان ظهور. در صورتی که درست جلو برویم و جزو وفا کنندگان به عهد باشیم، در آخرت به غنیمتهای فراوان میرسیم.آیه ۲۰در قرآن هر جا کلمه وعده آمد، تأویلش قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است.وَعَدَكُمُ اللَّهُخدا به شما وعده داده، که تحت ولایت امام زمان علیه السلام زندگی کنید، ای اهل حق کره زمین.با توجه به کلمه وعده، که قيام قائم است، منظور از غنیمت، نعمتهایی است که تحت ولایت امام زمان علیه السلام به ما میرسد.فَعَجَّلَ لَكُمْ هَذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْدر ادامه آیه میفرمایند: خدا خیلی عجله دارد، برای رساندن شما به آن زندگی، و خدا کاری میکند که دشمنان دین، دستشان از شما کوتاه شود.النَّاسِ، منظور دشمنان، اهل نفاق است.وَلِتَكُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ،و این نشانهای است برای مؤمنین و خداوند با این نشانهها، سکینه در قلب مؤمنین قرار میدهد.1403 / 05 / 15
۱۸:۲۳
وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا،من آن به آن تو را از عقبههای آخر الزمان، نجات میدهم و این نشانهای است برای مؤمنين و نازل شدن سکینه به قلبشان.برای این جمله باید تمام عمر سجده شکر بجا آورد: اگر من به خودم رها شده بودم، الان اینجا نبودم.آیه ۲۱وَأُخْرَىٰ لَمْ تَقْدِرُوا، یعنی یک زندگی، با یک نعمتهایی در انتظار شماست، که اکنون اصلا نمیتوانید درک کنید.قَدْ أَحَاطَ اللَّهُ بِهَا ۚ با این جمله، به یاد صلوات حضرت زهرا سلام الله علیها میافتیم.صلوات، دعا برای خودمان است، یعنی خدایا درخت وجود من را به شجره خمسه طیبه پیوند بزن.وقتی صلوات حضرت زهرا سلام الله علیها را میگوییم، یعنی خدایا درخت وجود من، برای اینکه با برکت شود، نیاز دارد که پیوند بخورد به شجره وجود خمسه طیبه، به آن میزان که علم تو به آن احاطه دارد.این پیوند خوردن برای درخت وجود تو، چنان اثر دارد که از فهم تو خارج است، زیرا جز علم الهی بر آن احاطه ندارد.شما هیچ احاطهای به نعمتهایی که میخواهد به شما برسد ندارید و خداوند احاطه دارد.وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا، یعنی به خودت نگاه نکن و مأیوس نباش که من کجا و انسان کامل شدن کجا، زیرا این شرک است، بلکه باید نگاهت به قدرت خدا باشد، زیرا خداوند به هر چیزی قادر است، و چیزی که میخواهی چون در علم خدا شدنی است، نگران نباش. (باید خدا محور باشیم، نه خود محور.)
خداوند تو را طوری خلق کرده، که میتواند از تو، انسان کامل بسازد. فقط باید خودتان را به خدا بسپارید.استاد میفرمایند: اگر آنطور که طبیعت، سپرده به خداست، انسان درخت وجودش را به خدا بسپارد، توسط خلیفه خدا به وقتش ساخته میشود. مرحله به مرحله تا رسیدن به آسمان هشتم، و امام به طرفه العین میتواند اینکار را انجام دهد.خود محوری را کنار بگذارید، و همه چیز را به خدا و امام بسپارید.1403 / 05 / 15
۱۸:۲۴
︎قسمت هشتم، رابطه سوره فتح، با واقعه عاشورا۴۰۳ / ۰۵ / ۱۵
آیه ۲۲بشارت به مؤمنين میدهد که آنها را حفظ میکند، و با اینکه تمام نعمتها در دست کفار است، وحشت در دلشان قرار میدهد. (در دنیا و آخرت)آیه ۲۳در این آیه نصرت دین نیامده، ولی چون در آیات قبل، بحث نصرت دین است، اینجا این کلمه آمده، که ما بفهمیم منظور کدام سنت است. سنت خداوند، قانون خداوند است، چرا سنت خداوند قابل تغییر نیست؟زیرا خداوند، قانونش برخواسته از علمش است، و قانون الهی تغییر پذیر نیست، زیرا نقصی ندارد.فرضیه ازدواج خواهر و برادرهای آدم و حوا با هم اشتباه است.آیا خدایی که آدم و حوا را بدون پدر و مادر ساخت، نمیتوانست دو دختر و دو پسر بیافریند و به آنها تقدیم کند تا نسل بشر ایجاد شود؟ پس قانون الهی تغییر پذیر نیست.چرا نصرت دین، قانون خداست؟دین دستورالعمل است برای به ثمر رسیدن شجره وجود عالم و آدم، اگر دین رعایت شود، همه چیز به ثمر میرسد.دین فقط برای انسان نیست. همه موجودات دین دارند، دین دستورالعملی است برای رسیدن به کمال، مثلا دستور العمل به ثمر رسیدن یک مزرعه، دین آن است.استاد میفرماید: همه موجودات دیندار هستند بجز انسان، زیرا انسان از دینش تخطی میکند.خداوند قانونش این است که دین را به کرسی بنشاند، و این تغییر ناپذیر است.آیه ۲۴تأویل فتح مکه، قیام امام زمان علیه السلام است و میفرماید: در روز قیامت و روز برپایی حکومت اهل ایمان، بدون جنگ با کفار، کفار در ید قدرت امام قرار میگیرند، و بدون ذرهای لطمه از طرف کفار به مؤمنین، و بدون اذیت شدن مؤمنین، زمین در اختیار مؤمنین قرار میگیرد.مولا میفرماید: من مَلک آن روز هستم. اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا،خداوند آگاه است، و این مطرح میشود تا به بسیاری از کسانی که در طول تاریخ با پیامبر بیعت کردند، بگویند که نگران نباشید که خداوند آگاه است و سنت خداوند قابل تبدیل نیست.آیه ۲۵به حکمت صبر اشاره میکند.تأویل اینکه میفرماید: اگر زنان و مردان مؤمنه داخل شهر نبودند كه....، ظهور است.خدایا چرا این دنیا را تمام نمیکنی، تا امام زمان علیه السلام بیایند؟ پاسخ این سؤال آیه ۲۵ است.
اگر خدا ما را رها کرده بود، اکنون اینجا نبودیم.باید با این نیت، برای خود و دیگران که پتانسیل نجات دارند، صبر کنیم، تا به صبر جمیل برسیم. صبر جمیل یعنی صبر بدون شکایت، و صبر برای صبر خدا، با فهم حکمت صبر خداوند.دوست نداشتید اگر جای حُر بودید، امام شما را میپذیرفت؟ حالا شما هم باید با الگو برداری از امام که این صحنه را خلق میکند، این صحنهها را خلق کنید!!
آیه ۲۵ شد حکمت صبری که خداوند در ظهور امام زمان علیه السلام میکند را به ما یاد میدهد.آیه ۲۶ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِیعنی یک غیرت سفت و سخت داشتن، و کفار این غیرت روی جاهلیت آنها بود.استاد در ترجمه این آیه فرمودند: خداوند روح آرامش در دل بندگان قرار داد، بندگان و رسول صلی الله علیه و آله و سلم را از هم جدا نکردند، تا به ما بفهمانند که پیامبر نیز این سکینه و فرج شخصی در وجودش رخ داده و ایشان یکی از مؤمنین است که در وجودش امنیت یافته و به دیگران هم امنیت میبخشد.پیامبر تحت ولایت امیر المؤمنین علیه السلام با یارانش بیعت کرد و اسوه شد، یعنی ما انسانها نیز که پیامبر، الگوی ما هستند، میتوانیم به ایشان برسیم.1403 / 05 / 15
۹:۲۸
وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَىٰ وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا، کلمه تقوا را ملزم آنها کردم، زیرا آنها مستحق آن بودند.کلمه تقوا یعنی چه؟ چرا نگفتند تقوا؟کلمه یعنی یک اثری که مستقیم از فاعل صادر شده باشد.یعنی منِ خدا، تقوا را در نفس آنها، خودم مستقیم قرار دادم.اشتباه ما این است که فکر میکنیم باید اعمالمان را با تقوا انجام دهیم!! در حالیکه این محال است. ما دو بعد داریم؛ غرائز و فطرتاصل وجود ما، غرائز و جنود جهل است، و معلوم می.شود تقوا یک موهبت عطا شدنی است، که باید عطا شود.خداوند واژه کلمه را میفرماید که به ما بفهماند تقوا، کار خودش است.زمانی که در مواجهه با عمل خطا قرار میگیرید و میبینید که عملی از شما سر میزند که رفتار شما نبوده، آن عمل، كَلِمَةَ التَّقْوَىٰ بوده است، (این را بخواهید از خداوند).خداوند میفرماید: اگر با نوافل به من نزدیک شوید، من دست و پای شما میشوم، و این شامل کسی میشود که حدّ خودش را بفهمد و بداند که تقوا، اثر مستقیم فعل خداوند، روی جوارح ماست.انسان مؤمن، آن به آن باید تحت کلمه التقوی قرار بگیرد، تا اشتباه نکند.پس جدی بگیرید: توسل، توسل و توسل را!!این همان سخن استاد است که میفرماید: فهمیدم که در این مکتب، جز با عنایت خدا و اهل بیت علیهم السلام، چیزی عائدم نمیشود.ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًخداوند میداند که شایستگی تو چقدر هست، تو در مسیر شاگردی جلو برو، و خودت را به او بسپار.1403 / 05 / 15
۹:۲۹
︎قسمت نهم، رابطه سوره فتح با واقعه عاشورا۴۰۳ / ۰۵ / ۱۶
نکته مهم: سوره فتح در رکعت اول نماز استغاثه به امام زمان علیه السلام خوانده میشود.تأویل سوره فتح، قیام امام زمان علیه السلام و شروع زندگی تحت حکومت ایشان است، و عاشورا نقطه عطفی است بعد از فتح مکه، که شرایط را آماده میکند برای ظهور.وظیفه ما در این آخر الزمان، استغاثه به امام زمان علیه السلام است. استغاثه یعنی یا امام زمان، به فریادمان برس.
ما باید طلب غوث داشته باشیم.غیث که هم خانواده غوث است، بارانی است که بر زمین تشنه و ترک خوردهای میبارد و زمین آن را جذب میکند.میفرمایند: بکم ینزل غوث.ما باید طلب غوث و زندگی بهشتی از امام زمان علیه السلام داشته باشیم.برای این استغاثه، نمازی به ما معرفی شده که در رکعت اول، سوره فتح و در رکعت دوم، سوره نصر خوانده میشود. خداوند میخواهد بگوید که اگر این را بخواهید، اجابت این دو سوره سهم شما میشود.شما در دوران غیبت، برای رهایی از نفس اماره، باید وارد فضای فرج شوید، که در ابتدا فرج شخصی باید بابش گشوده شود، تا در فرج جمعی نجات یابد.کلمه التقوی در سوره فتح آمده است، و لفظ کلمه، یعنی اثر مستقیم یک فاعل.گفتن ما با گفتن خدا خیلی فرق دارد. گفتن ما یک مقدمهای است برای شدن، ولی گفتن خدا همان شدن است، و این خیلی مهم است، زیرا، بحث ما کلمه التقوی است. به محض اینکه خداوند میفرماید: کن، فیکون میشود.فرج شخصی یعنی خروج از وضعیت دنیوی و ورود به وضعیت آخرتی.وضعیت دنیوی، حاکمیت دنیاست و وضعیت آخرتی، حاکمیت و اراده خداوند است.اراده خدا، کن فیکون است، و این یعنی وضعیت آخرتی.خداوند که در سوره فتح میفرماید: اگر به عهد با پیامبر وفا کنید، خداوند کلمه تقوی را به وجود شما جاری میکند، یعنی شما را وارد حاکمیت آخرتی میکند، که حاکمیت اراده خداوند است.خداوند میفرماید: آیا برابرند کسانی که میدانند، با کسانی که نمیدانند؟کسی که میداند کلمه التقوی یعنی چه، تأویل سوره فتح یعنی چه، و تأویل سوره نصر چیست؟ و بعد نماز استغاثه به امام زمان علیه السلام را بخواند، چه میشود؟ما اکنون مثل کسی هستیم که بیمار است و میداند بیماریاش چیست، و طبیبش کیست، پس روز قیامت خیلی برای ما مسئولیت آور است.ما باید قبل از ظهور و قبل از فرج جمعی، وارد فرج شخصی بشویم و اگر نشویم، بخاطر کوتاهی خودمان است.ما همانهای هستیم که در ارتباط با ما، در سوره بقره خداوند میفرماید: آنها به غيب ایمان دارند.1403 / 05 / 16
۹:۳۲
زمانی که خواب هستیم، کنترل و اراده ما بر نفسمان تعطیل میشود و دیگر فرمان ذهن ما دست خودمان نیست!!کلمه رؤیا در این آیه که میفرماید: لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ، یعنی من به وسیله واسطههای فیض، بر نفس نبی خودم، آگاهی و خبر و علم را قرار دادم.تأویل کلمه حق در قرآن، امیرالمؤمنین علیه السلام هستند.پیامبر تحت تربیت الهی قرار دارند و خداوند با وساطت خلیفه خدا، الهام و پیام خود را بر نفس پیامبر پیاده میکند.این رؤیا و پیام این بود که ای پیغمبر، به زودی تو مسجد الحرام را فتح میکنی، آن هم در وضعیت امنیت کامل.برای اینکه ثابت کنیم که با آمدن امام زمان علیه السلام، ایشان دیگر جنگ نمیکنند، علاوه بر دلایل نقلی، کافی است که کمی فکر کنیم!!!زیرا دلیل عقلی این است که جنگ، زمانی ادامه پیدا میکند، که دو طرف اندازه هم باشند.امام به طرفه العینی، با اراده اعجازی، بلافاصله همه عالم در اختیار اوست، و کسی نمیتواند خلاف اراده امام پلک بزند و گردنش را بچرخاند. پس حاکمیت طبیعت لغو میشود.تفاوت دنیا و آخرت این است که در دنیا، ماده حاکم است و در آخرت، اراده خدا و امام حاکم است.پس زمانی که زندگی آخرتی شروع میشود، دیگر کسی نمیتواند حتی سخن بگوید، زیرا در آن روز، طبیعت فقط به اراده خدا و امام به کار زده میشود.این آیه شریفه که خداوند فهم پیامبر خود را تصدیق میکند، حالتی است که قرار است برای همه ما رخ دهد.انسان بهشتی انسانی است که در عین حال که خودش هم سو با خدا و امام است، اما فرمان وجودش، دست خودش نیست.ابتدا هادی، الهام را در نفس ما قرار میدهد و بعد خداوند تصدیق میکند.1403 / 05 / 16
۹:۳۲
️قسمت دهم، رابطه سوره فتح با واقعه عاشورامنظور از فتح قریب، قیام امام زمان علیه السلام است.در ابتدای آیات سوره فتح، به فتح مبین اشاره شد و اکنون به فتح قریب!!مبین یعنی یک امر بسیار روشن و آشکار و بیّن.فتح مبین یعنی آن فتح، در سطح بسیار آشکار و روشنی است، یعنی سر سوزنی تردید، برای کسی باقی نمیماند.حکایت پیغمبر با امام خیلی متفاوت است. پیامبر در وضعیت دنیایی مبعوث میشود و مأمور است مردم را در همین زندگی دنیایی ابزار و تبشیر کند، اما در مورد امام زمان علیه السلام، تمام آیات مربوط به قیامت، تأویل به قیام ایشان شده است،یعنی امام زمان علیه السلام بساط دنیا را جمع میکند و بساط عقبی را پهن میکند.این مبین بودن یعنی کسی باقی نمیماند که تردید کند و یا تکذیب کند.در این آیه میفرماید که علاوه بر این فتح، فتح دیگری قرار داديم که قریب است، به این دلیل نزدیک بودن این فتح را به ما بفهماند.نزدیک و قریب بودن این فتح به چه معناست؟فاصله هر کس تا قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، همین مدت عمر اوست.انسان مرده درکی از زمان ندارد.انسان وقتی که در قیامت زنده میشود، لحظه آخر زندگیاش در دنیا، به لحظه اول بیداریاش در قیامت وصل میشود. درست مانند خواب، که در زمان خواب درکی از زمان نداریم!قیام امام زمان علیه السلام که افتتاح قیامت است، با هر انسانی به اندازه مدت عمرش فاصله دارد.معنای دیگر نزدیک بودن قیام، این است که از زمان آدم و حوا یعنی آغاز دوره دنیایی، ده هزار سال تا قیامت فاصله است، و اکنون به آخر این دوره نزدیک شدهایم.کلمه قریب و بعید نسبی است.به همان دلیلی که مرگ به انسان نزدیک است، پس ظهور هم نزدیک است.هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا خدا، رسول خود را با دين حق و هدايت فرستاد تا دين خود را بر همه اديان پيروز كند، كافی است كه خود عامل و شاهد اين پيروزی باشد.حکمت اینکه ضمیر هُوَ آمده و اسم نیامده چیست؟چون میخواهد به خود خدا اشاره کند، چون اگر اسم بگوید، مصداق دیگری هم پیدا میکند.الله در آیه قل هو الله احد، یعنی الهی که احد است و آیینه تمام نمای خداست.سوره توحید شناسنامه خدا و حضرت زهرا سلام الله علیها است، چون ایشان آیینه تمام نمای خداست.تأویل دین در قرآن، حضرت زهرا سلام الله علیها هستند.یوم الدین روزی است که لیله القدر قرار است به ظهور برسد، پس روز اوست.چرا خداوند بعد از آخرین نکته آیه ۲۷ که فرمود فتح قریبی برای شما در نظر گرفتهام، میفرماید خدا کسی است که این رسول را فرستاد، با حمایت این اب و ام، برای اینکه دین کامل باید بر همه اديان غالب شود؟چون میخواهد آن اتفاقی که با فتح قریب قرار است رخ دهد را توضیح دهد.یعنی هدف فتح مبین و هدف ظهور امام را شرح میدهد.لِيُظْهِرَهُظهر یعنی پشت.پس ظاهر به معنای پشتیبان است.یعنی برای اینکه این دین را بر پشت ادیان دیگر سوار کند.چیزی که بر روی چیزی سوار شود، یعنی بر آنها پیروز شود.معنای دیگر این جمله این است که امام زمان علیه السلام میآیند، تا پشتیبانی و حمایت کنند از بقیه ادیان، در مقابل انحرافاتی که داشتند.و این کافی است که وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا.شهید به معنای گواه است.تأویل اسم الله، حضرت زهرا سلام الله علیها هستند.نقش حضرت زهرا سلام الله علیها در عالم مبدالمبادی و مخلوق اول و لیله مبارکه و لیله القدر است، یعنی وقتی خدا بود و هیچ نبود و خواست بیافریند، هر آنچه که در علم خدا بود، لازمان و لامکان، به آنی در ظرفی که مخلوق خداست و قبل از این فعل، ایجادش کرده است، خلق شد.پس همه چیز به ظهور رسیده و در لیله مبارکه خلق شده است.چیزی میتواند گواه و شاهد باشد که باشد.عدم که نمیتواند شاهد باشد.چرا میفرماید خداوند شاهد است بر این حقیقت؟اگر آنچه که در علم خدا هست، به ظهور نرسیده بود، نمیتوانست شاهد باشد برای وعدهای که خدا میفرماید قرار است رخ دهد!!پس از نظر ما قرار است رخ دهد، اما از نظر مخلوق اول و خدا اینطور نیست.یک بُعد ما هستیم که زمانمند است و مکان دارد و تدریجی است، اما در بعدی که به آن بُعد، عالم الوهیت گفته میشود، زمان و تدریج وجود ندارد.هرگز موجودی در بُعد پایینتر، به موجوداتی در بُعد بالاتر، احاطهای نمیتواند داشته باشد.خداوند از فتحی قریب سخن میگوید که خیلی نزدیک است، و شاهد و گواه دارد، برای آنکه گواهش در بُعد دیگری است.۴۰۳ / ۰۵ / ۱۶
۹:۳۷
ابتدای آیه ۲۸: بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّتأویل هدی، امیرالمؤمنین علیه السلام است.تأویل دین حق، حضرت زهرا سلام الله علیها هستند.پس تأویل این آیه، تک تک انسانهایی هستند که در دامن این اب و ام تربیت میشوند.در آیه ۲۹، مقام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و مقام انسانهایی که همچون او، در دامن این اب و ام، به این مقام میرسند، با کلمه محمد معرفی میشود، یعنی اشاره به حقیقت محمدیه میشود.سوره فتح سورهای است که با خواندنش امید داریم، به طلب استغاثه از امام زمان علیه السلام.حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلم اولین کسی است که به مقام حقیقت محمدیه رسید و آدرس گنج و انسان کامل است.آيه ۲۹ اولین کلمهاش معرفی امام است و بعد ویژگیهای کسانی است که همراه با حضرت رسول هستند و وفادار به عهد با او میمانند.أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖیعنی اینها کسانی هستند که با کفار، با شدت برخورد میکنند، اما بین خودشان با رحمت و مهربانی.دوست داشتن یا بد آمدنهای ما، باید بخاطر خدا باشد نه بخاطر خودمان.انی سلم لمن سالمکم، و حرب لمن حاربکم،معیار ما باید خدا و حق باشد، نه خودمان.کسی که کفر میورزد، تا زمانی که در کفر است، بخاطر کفر او، با او دشمنم، اما در قلبمان باید برایش دعا کنیم.باید با دشمنی، دشمنی کنیم، نه با دشمن.تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًایعنی آنها را میبینی در حال رکوع و سجدهای که رکوع و سجده حقیقی است.انسان کامل دیگر نه نمازش، نه حجش، و نه رکوع و سجودش، مثل ما ظاهری نیست!جسم انسان کامل، مثل جسم ما نیست.دنیا نسبت به آخرت، مثل جنین، نسبت با دنیاست.پس در آخرت هم انسان کمی و کیفی رشد میکند.ما فقط میدانیم که تغییر و تحول و تکامل، وجود دارد، اما نمیدانیم چگونه است.اساس و اصل انسان، متشکل و مرکب از سه جزء جسم و روح و نفس است.در آخرت هم انسان جسم دارد، چون خدا سر انگشتان را نیز برمیگرداند، اما نمیدانیم به چه کیفیتی است.هر چه انسان تسلیم بودن و روح ایمانش ارتقا پیدا میکند، رکوع و سجود کاملتر میشود.انسان کامل چنان معرفتی به حق پیدا میکند، که تمام موجودیت او رکوع و سجود میشود.فلسفه سجده، تسلیم کردن خود در برابر خداست.يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ دنبال فضل و بخششی از جانب خدا و رضای خدا را جلب کردن هستند.تأویل فضل، حضرت زهرا سلام الله علیها هستند.مقام رضوان، معرفت حضرت زهرا سلام الله علیها و آسمان هشتم است.سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ۚوجه، وجهه نفس است.کل من علیها فان، و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام،یعنی همه وجههها از بین میرود و فقط وجه خدا باقی است.وجه انسان کامل باقی است، چون او وجهه الهی دارد.پس این آیه یعنی در اثر آن سجده، در وجود آنها آثارش مشخص است، و وجهشان الهی شده است.چرا خداوند در این آیه میفرماید که من قبلا این مثال را برای مخاطبین دینم، در تورات و انجیل گفتهام؟زیرا اگر کسی واقعا میخواست حقیقت دین را بفهمد، با همان ادیان قبل هم میفهمید، اما شما که مسلمان هستید، هنوز نفهمیدهاید!مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا غفران یعنی رفع نواقص وجودی.گیاهی که ابتدا ساقه سستی دارد، اما خداوند در او استقامت قرار میدهد، تا بالا برود، این همان غفران است، چون مغفرت یعنی رفع نواقص وجودی.وَأَجْرًا عَظِيمًا اجر یعنی جریان یافتن آثار یک عمل که صالح باشد، در وجود ما. این اجر را خدا بشارت میدهد با یک صفتی که اجری عظیم است، یعنی ورود به فضای ولایت امام معصوم و فرج شخصی و فتح مبین و قریب.۴۰۳ / ۰۵ / ۱۶
۹:۳۷