چله علمالنوراسرار طریق روشناییفصل چهارم جلسه چهاردهممسیر توحید راه حل اساسی در بحرانهای بزرگ، این است که انسان با اتفاقات ترکیب نشود و فقط از بیرون مشاهدهگر حکمت الهی باشد که به جریان حق، قوت میبخشد و جریان باطل را آشکار میکند. علت اساسی رنجش انسان، بزرگ شدن «من نفسانی» است که با قرار گرفتن او در مسیر توحید، هر روز گسترهی نفس کاهش یافته و انسان در حضور حضرت حق قرار میگیرد. در تفکر توحیدی، انسان همه چیز را خواست و خیر الهی میداند و دست از دلسوزی و همذاتپنداری نسبت به خود و دیگران بر میدارد. هنگامی که انسان منیت و اضافات خود را به دور بیاندازد، با سفر از ذهن به روح به داستان حقیقی توحید پی میبرد. انسان در مسیر توحید، باید دائم در حال توبه و استغفار باشد و با حذف من و رسیدن به مقام فنا، در جایگاه روح الهی قرار گیرد. انسان سالک، در بهترین حالت، باید در نور اسمای الهی زندگی کند و در جایگاه وظیفهمحور خود، در پذیرش حکم الهی قرار گیرد. نور نام «الواحد» پروردگار، از طریق قلب انسان به محیط پیرامون تابش میکند و هر گونه شرک و بند ابلیسی را پاره کرده، تمام ناسپاسیها و نیروهای تاریک را پاک میکند و قوت توحید را در مقام پیروزی و پایداری قرار میدهد.نور نام مبارک «الواحد»، به انسان آزادگی می آموزد و او را از طریق بندگی حضرت حق به سبکبالی و وارستگی میرساند. موسيقی و دكلمه: علی اصغر رحيمی شعر: سعدی ۱۴۰۴/۱۲/۱۳ #چله_علمالنور#فصل_چهارم#جلسه_چهاردهم سایر جلسات چله علمالنور (فصل چهارم) ble.ir/join/7gjRhcTxzH