چله علمالنوراسرار طریق روشناییفصل چهارم جلسه ششمسرچشمهی قدرت انسانها از دیرباز به دلیل احساس ضعف و ترس در برابر حوادث جهان، یا به نیروهای تاریک و شیطانی پناه بردهاند یا به ریسمان محکم الهی چنگ زدهاند. یادآوری مداوم نامهای خداوند، شکرگزاری و همنشینی با انسانهای مؤمن و مثبتنگر، راهی مؤثر برای جلوگیری از فراموشی رحمت پروردگار و نجات از ناامیدی است. انسانها برای عبور از سختیها و فتنههای روزگار، نیازمند تکیه بر دو نام مبارک «الْقَوِيُّ» و «الْمَتِينُ» هستند تا جسمی توانا و روانی استوار برای خدمترسانی داشته باشند. هرچه ظرف «باور و ایمان» انسان بزرگتر باشد، دریافت او از قدرت و رحمت الهی بیشتر میشود. متوقف کردن کار و تلاش به بهانهی شرایط سخت، نشانهای از ضعف روان است. مؤمن واقعی کسی است که حتی در تاریکترین روزها با دلی مطمئن میایستد و جوانه امید میکارد.
موسیقی و دکلمه: علیاصغر رحیمیشعر: ابوسعید ابوالخیر