ت
تصدّقت🎒
همزمان با این اقدام موجی از ترور، وحشت و ارعاب توی فلسطین شروع میشه و بر اساس برنامهای از پیش تعیین شده، هزاران مرد، زن، پیرو جوون عرب به قتل رسیدن. منازل و کارگاهها و مغازههای اعراب تخریب شدن. و خلاصه تموم راهها، وسایل حمل و نقل، مساجد، گورستونها و حتی کلیساها مورد حملهی گروهای تروریستی یهودی قرار گرفتن. که بر اثر اون فقط در عرض ۲۰ ماه (۱۹۴۸-۱۹۴۹)، حدود ۷۵۰ هزار فلسطینی مجبور به فرار از سرزمین آباء و اجدادیشون شدن. اولین جنایت با کشتار مردم بیگناه «دیریاسین» که هروقت درموردش فکر میکنم قلبم بدرد میاد؛ توی سپیده دم نهم آوریل ۱۹۴۸ به وقوع پیوست. که طی اون دهها زن و کودک و مرد عرب توسط صهیونیستا به طور وحشیانهای قتل عام شدن و بعد از اون صدها عملیات تروریستی دیگه ضداعراب فلسطین توی شهرها و روستاها و نقاط مختلف کشور صورت گرفت که در ۲۰ مورد اون طی هرکدوم دهها نفر به قتل نمیرسیدن. بله. قتل و کشتار، مهمترین و کارآمدترین سلاح صهیونیستا برای اخراج مردم بیچارهٔ فلسطین از سرزمین مادریشون به ویژه مناطقی که توی قطعنامه تقسیم سال ۱۹۴۷ سازمان ملل متحد به اونا واگذار شده بود، محسوب میشد. اما صهیونیستا جنایات خودشون رو تموم نکردن و حدود صدهزار تن از اعرابی که توی شهرهای خودشون مونده با به شهرها و روستاهای مجاور نقل مکان کرده بودن، اخراح کردن که به این ترتیب این تعداد هم به خیل عظیم اوارههای فلسطینی ساکن سوریه، لبنان و مناطق ضمیمهشده به اردن توی قطعنامه تقسیم، پیوستن. صهیونیستا توی توجیه اوارهکردن مردم فلسطین، قوانین رو تحت پوشش قوانین بینالمللی و با عنوان خلعیَد اعراب از اراضی فلسطین وضع کردن و همزمان، با وضع «قانون بازگشت»، به تموم یهودیای جهان اجازه دادن با سهولت هرچه تمامتر به سرزمین به اصطلاح مادری (فلسطین) برگردن و بعد از تصاحب اراضی و املاک بومیان اونجا ساکن بشن!
این روند حتی با پیوستن اسرائیل به سازمان ملل که به موجب اون عضو جدید باید تابع مقررات سازمان بشه، هم متوقف نشد... چرا که سازمان ملل پشت سرهم قطعنامه صادر میکرد و از سران اسرائیل میخواست که آوارههای فلسطینی رو به وطنشون برگردونن. ولی این اقدام هم موثر نبود و مردم فلسطین از پیگیری اخبار اون مأیوس و دلسرد شدن. مدتی بعد سال ۱۹۶۷ که مصیبتبارترین سال برای اعراب بود، صهیونیستا، اون بخشی از فلسطینیا رو که در «جنگ ژوئن» این سال به اشغال خودشون دراورده بودن، اخراج کردن. بعد از اون یهودیا با بهونهی واهی مثل انتقال عشایر از نقب و غور، و تبعید نخبگان، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی عرب به اتهام اقدام بر ضدامنیت ملی به روند اخراج گروههای مختلف فلسطینی از کشور سرعت بخشیدن و محافل فلسطینی رو از چهرههای سرشناس و مشهورش محروم ساختن تا به این شکل توان اعتراض و مقاومت اونا به نحو چشم گیری تحلیل بره.
۱۱:۲۶