آنهایی که موفق به درک لیلةالقدر می شوند بی ارتباط با نزول قرآن، حقیقت قرآن، و نزول یکباره قرآن به قلب رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم نیست. یعنی نزول قرآن با لیلةالقدر بی ارتباط نیست. تصادفی نبوده است و قرآن در همین شب باید نازل می شد و نه غیر از آن-
اصل صاحب نزول قرآن، دقیقا صاحب قرآن، به اصالت و لیاقت، به غایت خدا، رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است. اوست و استعداد او و قابلیت او است. فقط دل او است که توانایی دارد در چنین شبی حقیقت قرآن به صورت جمعی به قلب او نازل بشود.
اگر قرار است درک کننده های لیلةالقدر، در مراتب مختلف، از آنچه به قلب او نازل شده است برسد به وساطت او و شفاعت او که شفیع کل است میرسد.مسئله کوثر و سقایت رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم است.
درک کننده لیلةالقدر حقایق قرآن به دلش راه پیدا می کند و همه چیزش متحول میشود. شعورش، مشاعرش، مشاهداتش، مکاشفاتش، فهمش، معرفتش، حالش، خوفش...دیگر آدم معمولی نیست.
درک کننده لیلةالقدر آداب عبودیت و قرب مخصوص را پیدا می کند و در دل رسول الله جایی برایش باز میشود این جا پیدا کردن در دل رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم و معصومان علیهم السلام خیلی مقام بالایی است.
گاهی درک کنندگان لیلةالقدر در عالم شاهد القائات ملکی میشوند و راهنماییها و دستگیری های ملائکه را می بینند.انسان میخواهد خطایی بکند فورا دستگیری میشود در خواب یا بیداری و میفهمد که خطا است.
تقدیر در شب قدر هم مسئله دیگری است. در شب قدر امور تقدیر میشود برای کل خلقت، برای یک سال یا برای همیشه. تقدیر های کلی در شب قدر تقدیر میشود. یک قسمت هم تقدیر سال است.
اصل صاحب نزول قرآن، دقیقا صاحب قرآن، به اصالت و لیاقت، به غایت خدا، رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است. اوست و استعداد او و قابلیت او است. فقط دل او است که توانایی دارد در چنین شبی حقیقت قرآن به صورت جمعی به قلب او نازل بشود.
اگر قرار است درک کننده های لیلةالقدر، در مراتب مختلف، از آنچه به قلب او نازل شده است برسد به وساطت او و شفاعت او که شفیع کل است میرسد.مسئله کوثر و سقایت رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم است.
درک کننده لیلةالقدر حقایق قرآن به دلش راه پیدا می کند و همه چیزش متحول میشود. شعورش، مشاعرش، مشاهداتش، مکاشفاتش، فهمش، معرفتش، حالش، خوفش...دیگر آدم معمولی نیست.
درک کننده لیلةالقدر آداب عبودیت و قرب مخصوص را پیدا می کند و در دل رسول الله جایی برایش باز میشود این جا پیدا کردن در دل رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم و معصومان علیهم السلام خیلی مقام بالایی است.
گاهی درک کنندگان لیلةالقدر در عالم شاهد القائات ملکی میشوند و راهنماییها و دستگیری های ملائکه را می بینند.انسان میخواهد خطایی بکند فورا دستگیری میشود در خواب یا بیداری و میفهمد که خطا است.
تقدیر در شب قدر هم مسئله دیگری است. در شب قدر امور تقدیر میشود برای کل خلقت، برای یک سال یا برای همیشه. تقدیر های کلی در شب قدر تقدیر میشود. یک قسمت هم تقدیر سال است.
۲۱:۲۴
جلسه دوازدهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقیشب۱۹ ماه مبارک رمضان، حضور، تضرعاز صفحه ۱۱۷تا ۱۲۳*سوال جلسه دوازدهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقی*کدام حاجت سرآمد همه حوائج است؟۲۱:۳۲
در این شب ها دعای جوشن کبیر را با حضور و تضرع بخوانید.
در دعاها آمده که خدا از مواخذه نجات نمی دهد الا به تضرع. اساس نجات در عبودیت، معنای تضرع است که تذلل و گریه است. اگر گریه نیامد تباکی کنید.
در شب قدر به طور مسلم تقدیرات به راه می افتد و آن چه که برای انسان در یک سال آتی می شود تقدیراتش در شب قدر مقدر می شود. پس در شب قدر از دعا غفلت نکنید و به زبان خودتان هر چه می خواهید از خدا بخواهید. با تضرع و اصرار هم بخواهید. هر چه حوائج دنیایی و اخروی دارید بخواهید و از بدی های دنیا و آخرت به خدا پناهنده شوید.
دستور است که نگویید که خدایا تو می دانی من چه می خواهم... خدا می داند اما باز کردن و ریز ریز خواسته ها را به زبان آوردن و خواستن از خدا از اسرار است که دستور داده شده. ما سرتا پایمان فقر است و در مقابل غنی قرار داریم. تنبلی نکنیم و بخواهیم.
اگر خدا نخواهید ما آسمان را هم به زمین بیاوریم ذره ای از خیر را نمی توانیم به دست بیاوریم ذره ای از شر را نمی توانیم از خودمان دور بکنیم. اگر خدا نخواهد تلاش ما به جایی نمی رسد. همه چیز به دست خدا است و ما سرتا پا فقر هستیم.
حتما در شب های قدر و همه وقت دعا بکنید. او همیشه غنی است و ما همیشه فقیر هستیم. همیشه مشیت، مشیت او است و همیشه باید دعای بکنیم.
در دعاها آمده که خدا از مواخذه نجات نمی دهد الا به تضرع. اساس نجات در عبودیت، معنای تضرع است که تذلل و گریه است. اگر گریه نیامد تباکی کنید.
در شب قدر به طور مسلم تقدیرات به راه می افتد و آن چه که برای انسان در یک سال آتی می شود تقدیراتش در شب قدر مقدر می شود. پس در شب قدر از دعا غفلت نکنید و به زبان خودتان هر چه می خواهید از خدا بخواهید. با تضرع و اصرار هم بخواهید. هر چه حوائج دنیایی و اخروی دارید بخواهید و از بدی های دنیا و آخرت به خدا پناهنده شوید.
دستور است که نگویید که خدایا تو می دانی من چه می خواهم... خدا می داند اما باز کردن و ریز ریز خواسته ها را به زبان آوردن و خواستن از خدا از اسرار است که دستور داده شده. ما سرتا پایمان فقر است و در مقابل غنی قرار داریم. تنبلی نکنیم و بخواهیم.
اگر خدا نخواهید ما آسمان را هم به زمین بیاوریم ذره ای از خیر را نمی توانیم به دست بیاوریم ذره ای از شر را نمی توانیم از خودمان دور بکنیم. اگر خدا نخواهد تلاش ما به جایی نمی رسد. همه چیز به دست خدا است و ما سرتا پا فقر هستیم.
حتما در شب های قدر و همه وقت دعا بکنید. او همیشه غنی است و ما همیشه فقیر هستیم. همیشه مشیت، مشیت او است و همیشه باید دعای بکنیم.
۲۱:۳۴
در دعای کمیل هست که سلاح مومن دعا است.
در آیه۷۷ سوره فرقان آمده است : «قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ »اگر دعا نکنید خدا به شما نظر نمی کند. شما با فقر بخواهید و خدا هم تفضل می کند.
در آیه۷۷ سوره فرقان آمده است : «قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ »اگر دعا نکنید خدا به شما نظر نمی کند. شما با فقر بخواهید و خدا هم تفضل می کند.
۲۱:۳۵
درخواست ما در دعای جوشن کبیر این است که خدا ما را آتش نجات بدهد. اگر کسی به این خواسته برسد چیزی کم ندارد.
حضرت سیدالشهدا در آخر دعای عرفه می فرمایند که خدایا! یک چیز از تو می خواهم که اگر آن را بدهی، هر چیز دیگر را هم ندادی، ندادی و اگر ندهی، هر چیز دیگر را بدهی به دردم نمی خود (شبیه به مضمون) و آن عبارت است از این که مرا از آتش نجات بدهی.
این جمله خلصنا من النار را خوب بگویید که اگر این را به دست آورید، همه چیز است.
حضرت سیدالشهدا در آخر دعای عرفه می فرمایند که خدایا! یک چیز از تو می خواهم که اگر آن را بدهی، هر چیز دیگر را هم ندادی، ندادی و اگر ندهی، هر چیز دیگر را بدهی به دردم نمی خود (شبیه به مضمون) و آن عبارت است از این که مرا از آتش نجات بدهی.
این جمله خلصنا من النار را خوب بگویید که اگر این را به دست آورید، همه چیز است.
۲۱:۳۶
جلسه سیزدهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقیشب ۲۱ماه مبارک رمضان: وصیت حضرت علی علیه السلام، گفت و گوی موسی علیه السلام با خداونداز صفحه ۱۲۵ تا ۱۴۱*سوال جلسه سیزدهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقی*در چه صورتی آرزوی مرگ داشتن مجاز است؟۲۳:۵۳
مواظب باشید که با فساق (اهل معصیت) مصاحبت نکنی که شر به شر ملحق است.
و أكثِرْ ذِكرَ المَوتِ و ما بعدَ المَوتِ ، و لا تَتَمَنَّ المَوتَ إلاّ بشَرطٍ وَثيقٍ.مرگ را زیاد یاد کن و بعد مرگ را هم زیاد یاد کن و آرزوی مرگ را مگر در یک شرط محکم نکن!
شرط وثیق چیست؟ آن که بعد از مردن راحتی تو شروع میشود. یعنی کاملا بدانی که مردن مساوی است با راحتی تو و اول راحتی تو است.والا مرگ آرزو کردنی نیست.
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يَرْضَاهُ صَاحِبُهُ لِنَفْسِهِ وَ يُكْرَهُ لِعَامَّةِ الْمُسْلِمِينَحذر کن: از هر کاری که انسان راضی میشود برای خودش ولی برای بقیه مردم راضی نمیشود!
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يُعْمَلُ بِهِ فِي السِّرِّ وَ يُسْتَحَى مِنْهُ فِي الْعَلَانِيَةِهر عملی که در آشکار نمیتوانی بهآن عمل کنی ولی در خلوت عمل میکنی از آن بترس.
اگر بنا باشد در روز فضیحت عمل انسانها را آشکار بکند که خواهد کرد، اینها برای آن روز است.
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ إِذَا سُئِلَ عَنْهُ صَاحِبُهُ أَنْكَرَهُ أَوْ اعْتَذَرَ مِنْهُبترس از عملی که وقتی از صاحب آن عمل پرسیده میشود یا انکار می کند یا عذر می آورد.
و أكثِرْ ذِكرَ المَوتِ و ما بعدَ المَوتِ ، و لا تَتَمَنَّ المَوتَ إلاّ بشَرطٍ وَثيقٍ.مرگ را زیاد یاد کن و بعد مرگ را هم زیاد یاد کن و آرزوی مرگ را مگر در یک شرط محکم نکن!
شرط وثیق چیست؟ آن که بعد از مردن راحتی تو شروع میشود. یعنی کاملا بدانی که مردن مساوی است با راحتی تو و اول راحتی تو است.والا مرگ آرزو کردنی نیست.
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يَرْضَاهُ صَاحِبُهُ لِنَفْسِهِ وَ يُكْرَهُ لِعَامَّةِ الْمُسْلِمِينَحذر کن: از هر کاری که انسان راضی میشود برای خودش ولی برای بقیه مردم راضی نمیشود!
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يُعْمَلُ بِهِ فِي السِّرِّ وَ يُسْتَحَى مِنْهُ فِي الْعَلَانِيَةِهر عملی که در آشکار نمیتوانی بهآن عمل کنی ولی در خلوت عمل میکنی از آن بترس.
اگر بنا باشد در روز فضیحت عمل انسانها را آشکار بکند که خواهد کرد، اینها برای آن روز است.
وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ إِذَا سُئِلَ عَنْهُ صَاحِبُهُ أَنْكَرَهُ أَوْ اعْتَذَرَ مِنْهُبترس از عملی که وقتی از صاحب آن عمل پرسیده میشود یا انکار می کند یا عذر می آورد.
۲۳:۵۵
فَلا تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُووسِ الْأَشْهَادِ
ما حالا این ها را با خودمان تطبیق بدهیم
افضل مومنان کسى است که خودش عمل کند و نزدیکانش را هم به عمل ارشاد و هدایت کند و دیگر این که اهل انفاق باشد.
به کمیل می فرمودند: فَوَالَّذی وَسعَ سَمْعُهُ الْأَصْوَاتَ، مَا مِنْ أَحَدٍ أَوْدَعَ قَلْباً سُرُوراً إِلَّا وَ خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذَلِکَ السُّرُورِ.قسم به آن خدا که همه اصوات را میشنود، کس نیست که سرور و شادی را به دلی وارد بکند مگر این که خدا از همان سروری که به آن دل وارد کرده است لطفی را خلق می کند که این لطف هر وقت مصیبتی یا مشکلی به او روی بیاورد، مانند آب که به سرازیر میرود، فوری این لطف به سراغش میآید و آن مصیبت وناراحتی را از او رد می کند.
دلهای شکسته را بدست آورید. دل مادر باشد یا پدر یا دل شکسته مومنان. با برآورده کردن حوائج آنها سرور در دل آنها وارد کرده اید.شبها حوائج این و آن را برآورده کن.با این کار سرور در دل او ایجاد میکنی کهخدا از آن سرور لطفی را خلقی می کند.
ما حالا این ها را با خودمان تطبیق بدهیم
افضل مومنان کسى است که خودش عمل کند و نزدیکانش را هم به عمل ارشاد و هدایت کند و دیگر این که اهل انفاق باشد.
به کمیل می فرمودند: فَوَالَّذی وَسعَ سَمْعُهُ الْأَصْوَاتَ، مَا مِنْ أَحَدٍ أَوْدَعَ قَلْباً سُرُوراً إِلَّا وَ خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذَلِکَ السُّرُورِ.قسم به آن خدا که همه اصوات را میشنود، کس نیست که سرور و شادی را به دلی وارد بکند مگر این که خدا از همان سروری که به آن دل وارد کرده است لطفی را خلق می کند که این لطف هر وقت مصیبتی یا مشکلی به او روی بیاورد، مانند آب که به سرازیر میرود، فوری این لطف به سراغش میآید و آن مصیبت وناراحتی را از او رد می کند.
دلهای شکسته را بدست آورید. دل مادر باشد یا پدر یا دل شکسته مومنان. با برآورده کردن حوائج آنها سرور در دل آنها وارد کرده اید.شبها حوائج این و آن را برآورده کن.با این کار سرور در دل او ایجاد میکنی کهخدا از آن سرور لطفی را خلقی می کند.۲۳:۵۶
مهم ترین اعمال شبهای قدردر شب بیست ویکم لعن بر قتله امیرالمومنین علیه السلام انسان از خدا با تضرع بخواهد که خدا او را از سُعَدا قرار دهد و نه از اشقیادعای جوشن کبیر به ویژه حاجت آخر که فرموده است: الغوث الغوث، خلصنا من النار
خدایا من نمیدانم که در ابدیت من کجایی هستم، نمیدانم که چه صبغهای در این عالم دارم و از چه سنخ هستم. خدایا تو قادر متعالی...أَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ فِی السُّعَدَاءِ وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ
در شب بیست ویکم لعن بر قتله امیرالمومنین علیه السلام انسان از خدا با تضرع بخواهد که خدا او را از سُعَدا قرار دهد و نه از اشقیادعای جوشن کبیر به ویژه حاجت آخر که فرموده است: الغوث الغوث، خلصنا من النارخدایا من نمیدانم که در ابدیت من کجایی هستم، نمیدانم که چه صبغهای در این عالم دارم و از چه سنخ هستم. خدایا تو قادر متعالی...أَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ فِی السُّعَدَاءِ وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ
۲۳:۵۹
جلسه چهاردهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقیدرباره عید فطر و حفظ رقت قلبی که در ماه مبارک رمضان عاید شده استاز صفحه۱۴۳ تا ۱۵۷*سوال جلسه چهاردهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقی*چگونه میتوانیم حال رقت قلبی که در ماه رمضان عاید شده، حفظ نماییم؟۲۱:۴۹
در دعای ۴۵ از صحیفه سجادیه در وداع ماه مبارک رمضان هست که سلام بر تو ای ماهی که در تو دل ها رقت پیدا کرد. «قلت به الذنوب» گناهان کم شد.
۲۱:۵۴
می توانید این دعا و شرح آن را در کانال دنبال بفرمایید.#شرح_صحیفه_سجادیه#درمحضرامامسجادعلیهالسلام۰۳http://ble.ir/torshngr33۲۱:۵۵
خداوند متعال برای هر یک از موجودات ریاضتی تعیین کرده است که اگر در راه این ریاضت پیش برود به کمال مطلوبش می رسد. این یک قانون کلی در خلقت است. از این قاعده کلی انسان می تواند که مستثنی باشد؟ خیر. سنت خدا تبدیل بردار نیست. «قدر فهدی»
روحی به من و شما داده شده است که این روح باید با ریاضت کامل شود اما نه هر ریاضت و از هر راه و هر شکلی. راه ریاضت این دانه و روح را چه کسی باید تعیین کند؟ خدا با ربوبیت.
راه ریاضتی که تعیین فرموده است" سنت" است که از طریق انبیاء و رسول اکرم صلی علیه وآله وسلم و حضرات ائمه علیهم السلام به ما فرموده اند.
ریاضتی که مطابق سنت باشد چون متناسب با خلقت انسان است به کمال می رساند و اگر ریاضت های غیر شرعی باشد هرچند که ممکن است آثاری در وجود داشته باشد اما به کمال انسان منتهی نمیشود.
مواظبت کنید که خدای ناکرده با برگشت به گناه یا با غوطه ور شدن در لذتها این رقت را از دست بدهید.
روزه های مستحبی بگیرید و اگر روزه نمیگیرید در خوردن و آشامیدن و از لذتها تا حد امکان کم کنید.
مواظبت و توصیه دیگر این است که از "مشتبهات" هم اجتناب کنید.
اجتناب از مشتبهات گامی است بین اجتناب از گناه و تا حد امکان اجتناب از لذات مباح
مشتبهات یعنی چیزهایی که مشتبه است یعنی حرام بودن یا نهی بودن آن برای شما مسلم نیست. مباح بودنش هم مسلم نیست. اگر شبهه هایی دارید اجتناب کنید که یکی از دستورات محکم شرعی است که باید روی آن حساب کرد.
جمله ای از مرحوم بهجت نقل کردند که هر لقمه ای که به دهانتان میگذارید آن را لقمه بدانید ایمان است، عقل است، فکر است، روش است، عمل است.
حرام را که نمیخورید مشتبهات را هم نخورید. در هر جا غذا نخورید. غذای هرکسی را نخورید، غذای هر مهمانخانه ای را نخورید مگر اینکه جایی پیدا کنید که غذایش را بدانید که حلال است. یعنی فکر نکنید چیزی نیست. حال عبودیت در شما پیدا نخواهد شد.
غذای حرام نمیگذارد ما حال پیدا کنیم، نمیگذارد انسان قلبش به حال بیاید و رقت قلب پیدا کند.
مواظبت کنید که از راه عقل نخواهید بفهمید که چرا غذای حرام نمیگذارد که قلب به حال بیاید. این کار عقل نیست، کار فوق عقل است. کار وحی است.
خیلی از موفق نبودن های ما معلول همین است و حتی دعا و تضرعمان به جایی نمی رسد. چون روح تیره است و روح ظلمانی شده
انسان وقتی در حرام و مشتبه غوطه ور شد چه در کسب وکار خودش، چه در مراوده ها، چه در معامله ها، چه در معاوضاتش تاآخر، اگرچه به ظاهر مشروع هم هست ولی چون این انسان دقیق نیست قلب و روحش دچار ظلمت و تیرگی می شود.
غذاهای حرام و مشتبهی که آلودگی آنها در جسم پیاده میشود درگذر روح از مضیق ماده و بدن، در روح هم این به تناسب روح پیاده میشود. آن وقت ببنید که روح به چ
روحی به من و شما داده شده است که این روح باید با ریاضت کامل شود اما نه هر ریاضت و از هر راه و هر شکلی. راه ریاضت این دانه و روح را چه کسی باید تعیین کند؟ خدا با ربوبیت.
راه ریاضتی که تعیین فرموده است" سنت" است که از طریق انبیاء و رسول اکرم صلی علیه وآله وسلم و حضرات ائمه علیهم السلام به ما فرموده اند.
ریاضتی که مطابق سنت باشد چون متناسب با خلقت انسان است به کمال می رساند و اگر ریاضت های غیر شرعی باشد هرچند که ممکن است آثاری در وجود داشته باشد اما به کمال انسان منتهی نمیشود.
مواظبت کنید که خدای ناکرده با برگشت به گناه یا با غوطه ور شدن در لذتها این رقت را از دست بدهید.
روزه های مستحبی بگیرید و اگر روزه نمیگیرید در خوردن و آشامیدن و از لذتها تا حد امکان کم کنید.
مواظبت و توصیه دیگر این است که از "مشتبهات" هم اجتناب کنید.
اجتناب از مشتبهات گامی است بین اجتناب از گناه و تا حد امکان اجتناب از لذات مباح
مشتبهات یعنی چیزهایی که مشتبه است یعنی حرام بودن یا نهی بودن آن برای شما مسلم نیست. مباح بودنش هم مسلم نیست. اگر شبهه هایی دارید اجتناب کنید که یکی از دستورات محکم شرعی است که باید روی آن حساب کرد.
جمله ای از مرحوم بهجت نقل کردند که هر لقمه ای که به دهانتان میگذارید آن را لقمه بدانید ایمان است، عقل است، فکر است، روش است، عمل است.
حرام را که نمیخورید مشتبهات را هم نخورید. در هر جا غذا نخورید. غذای هرکسی را نخورید، غذای هر مهمانخانه ای را نخورید مگر اینکه جایی پیدا کنید که غذایش را بدانید که حلال است. یعنی فکر نکنید چیزی نیست. حال عبودیت در شما پیدا نخواهد شد.
غذای حرام نمیگذارد ما حال پیدا کنیم، نمیگذارد انسان قلبش به حال بیاید و رقت قلب پیدا کند.
مواظبت کنید که از راه عقل نخواهید بفهمید که چرا غذای حرام نمیگذارد که قلب به حال بیاید. این کار عقل نیست، کار فوق عقل است. کار وحی است.
خیلی از موفق نبودن های ما معلول همین است و حتی دعا و تضرعمان به جایی نمی رسد. چون روح تیره است و روح ظلمانی شده
انسان وقتی در حرام و مشتبه غوطه ور شد چه در کسب وکار خودش، چه در مراوده ها، چه در معامله ها، چه در معاوضاتش تاآخر، اگرچه به ظاهر مشروع هم هست ولی چون این انسان دقیق نیست قلب و روحش دچار ظلمت و تیرگی می شود.
غذاهای حرام و مشتبهی که آلودگی آنها در جسم پیاده میشود درگذر روح از مضیق ماده و بدن، در روح هم این به تناسب روح پیاده میشود. آن وقت ببنید که روح به چ
۲۱:۵۶