۱۳:۰۶
۱۳:۰۶
۱۳:۰۶
تله ایزومورفیسم!در طبیعت، مگسهایی وجود دارند که خود را به شکل و شباهت زنبور عسل در میآورند. حتی صدای وزوز مشابه ایجاد کرده و رنگ و ظاهر خود را هم با زنبور عسل همسانسازی میکنند. این پدیده تحت عنوان تقلید (Mimicry) شناخته می شود و اساسا در این وضعیت هدف اصلی شبیه شدن است ولو بدون کارايی واقعی. در دنیای سازمانها نیز مفهوم مشابهی وجود دارد به نام ایزومورفیسم (Isomorphism) و یا همشکلی سازمانی؛ پدیدهای که در آن سازمانها و نهادها، ساختار، شیوه، نماد و حتی فرهنگ مشابهی را اختیار میکنند تا شبیه به سازمانهای موفق و معروف عمل کنند. این پدیده، گاه به تقلید کورکورانه سازمانها از یکدیگر منجر میشود، به طوری که ظاهری فریبنده و مدرن پیدا میکنند، اما از کارایی و عملکرد مطلوب تهی است.رفتارپژوهان سازمانی برای این پدیده دلایل مختلفی میآورند:ایجاد مشروعیت از طریق مشابهت با سازمانهای موفق و جستجوی اعتبار و پذیرش از سوی جامعه ذینفعان.کاهش احساس عدم اطمینان؛ یعنی سازمانها بعضا با تقلید از شیوه های موفق، خطر شکست در محیط های ناپایدار و نامطمئن را کاهش میدهند. بهبود عملکرد؛ البته واضح است که بعضا تقلید درست شیوه ها و قابلیتهای یک مجموعه دیگر میتواند منجر به بهبود عملکرد شود. ایزومورفیسم می تواند هوشمندانه و آگاهانه باشد، اگرعملکرد بر شکل و فرم بچربد. در غیر اینصورت به مثابه تله ای خواهد بود که سازمان در آن می افتد و خارج شدن از آن به آسانی نخواهد بود. بنابراین ایزومورفیسم می تواند مزایایی داشته باشد به شرط آنکه امر تعادل در بکار گیری آن رعایت گردد. تاکید بیش از حد بر ایزومورفیسم اسباب خفه کردن نوآوری را فراهم خواهد کرد. چرا که این مشابهت سازی ها جوابگو نخواهد بود و قدرت انطباق سازمان با محیط پیرامون از دست می رود.۱۵:۳۰
تأثیر اثر پروکسیمیتی بر روابط بین همکاران در سازمان■در محیطهای کاری، ارتباطات میان همکاران تأثیر بسزایی بر عملکرد فردی و گروهی دارد. یکی از پدیدههای روانشناسی که میتواند در این زمینه نقش مهمی ایفا کند، اثر پروکسیمیتی (Proximity Effect) است. این اثر بیان میکند که هر چه افراد بیشتر یکدیگر را ببینند و با هم تعامل داشته باشند، احتمال ایجاد روابط صمیمانه و همکاریهای مؤثر بین آنها افزایش مییابد.
□چرا اثر پروکسیمیتی در محیط کار مهم است؟
• افزایش تعاملات غیررسمی: همکارانی که در یک فضای فیزیکی مشترک کار میکنند، فرصت بیشتری برای مکالمات کوتاه و غیررسمی دارند. این تعاملات به تقویت ارتباطات بین فردی و ایجاد حس دوستی در محیط کار کمک میکند.
• افزایش اعتماد و احساس امنیت: مغز ما از موارد ناآشنا هراس دارد، اما با مشاهده مداوم یک فرد، حس اعتماد و راحتی بیشتری نسبت به او پیدا میکنیم. این موضوع در محیط کاری باعث شکلگیری روابط کاری مؤثرتر و کاهش تعارضات میشود.
• افزایش همکاری تیمی: همکارانی که زمان بیشتری را با هم سپری میکنند، به مرور زمان درک بهتری از روش کار یکدیگر پیدا کرده و همکاری آنها بهبود مییابد. این موضوع به افزایش بهرهوری و کارایی تیمی منجر خواهد شد.
• کاهش نرخ ترک سازمان: یکی از دلایل نارضایتی شغلی، عدم ارتباط مؤثر با همکاران و احساس انزوا در محیط کار است. اثر پروکسیمیتی میتواند حس تعلق سازمانی را تقویت کرده و نرخ خروج از سازمان را کاهش دهد.
●چگونه میتوان از اثر پروکسیمیتی در محیط کار بهره برد؟
• طراحی فضای کاری باز: ایجاد فضاهایی که تعاملات بین همکاران را تسهیل کند (مانند اتاقهای استراحت یا ناهارخوری مشترک)، میتواند موجب افزایش ارتباطات غیررسمی شود.
• برگزاری جلسات حضوری و رویدادهای تیمی: جلسات تیمی و دورهمیهای غیررسمی فرصت مناسبی برای تقویت روابط میان همکاران است.
• ایجاد پروژههای مشترک: اختصاص پروژههایی که نیاز به همکاری گروهی دارند، باعث افزایش ارتباطات کاری و در نتیجه بهبود روابط بین همکاران می شود.
○ در نهایت، سازمانها میتوانند با شناخت و استفاده از اثر پروکسیمیتی، محیطی گرم و صمیمی ایجاد کنند که در آن کارکنان احساس تعلق بیشتری داشته باشند و با انگیزه بیشتری به کار خود ادامه دهند.
۱۷:۵۰
۱۸:۲۷
۸:۰۱
دکتر ابراهیم میثاق
۷:۵۵
باسلام و احترامضمن آرزوی توفیق و سلامتی برای همکاران گرانقدر و خانواده های محترم آنانصحبت های پروفسور فرهود ( پدر علم ژنتیک ) در خصوص عوامل ایجاد سرطانامید انکه این بیماری از همگان به دور باشد
۶:۰۴
چطور از شایعه پراکنی در محیط کار دوری کنیم؟شایعهی کاری یعنی انتشار اطلاعات نادرست درباره همکاران یا صحبت درباره زندگی شخصی یکی از همکاران بدون اطلاع یا رضایت او.شایعات کاری معمولا هنگام مکالمههای معمولی بین همکاران مطرح میشوند. برای حفظ اخلاق حرفهای در محل کار، سعی کنید از قرارگرفتن در موقعیتهایی که ممکن است منجر به شکلگرفتن این شایعات بیاساس شوند اجتناب کنید. چطور از شایعهپراکنی در محیط کار اجتناب کنیم؟روشی برای تخلیه احساساتتان در خانه پیدا کنید.برای جلوگیری از ارتباطات نادرست و شایعهپراکنی در محیط کار، راهی برای بیان افکار و احساساتتان در خانه پیدا کنید. ایجاد فضایی امن برای استراحت و رفع استرس شغلی در خانه میتواند به شما کمک کند قبل از بازگشت به محل کار، آرام شوید.
روی کاری مفید تمرکز کنیداگر متوجه شدید همکارانتان غیبت میکنند، سعی کنید در گفتوگویشان شرکت نکنید و در آن فضا قرار نگیرید. بهجای آن توجهتان را معطوف پروژهای کنید که در حال انجامش هستید یا برای استراحت و ناهار بروید.
مسائل شخصی و حرفهای را از هم جدا کنیدبرای جلوگیری از شایعهپراکنی و انتشار اطلاعات نادرست، به چیزهایی که با همکارانتان به اشتراک میگذارید دقت کنید. سعی کنید بین بخشهای شخصی و حرفهای زندگیتان حدومرزهایی ایجاد کنید. میتوانید زمان گفتوگویتان را به صحبت درباره موضوعات کاری مهم اختصاص بدهید.
شفاف باشیدبرای جلوگیری از افتادن در دام شایعات کاری، درباره اهداف و احساساتی که دارید روراست باشید و صداقت پیشه کنید. محیطهای حرفهای گاهی فضایی بسیار رقابتی دارند. سعی کنید درباره نیت خود با همکاران شفاف باشید تا از ایجاد هرگونه شایعه جلوگیری کنید.
هرگز چیزی را که نباید تکرار شود تکرار نکنیدسادهترین و مؤثرترین راه برای اطمینان از اینکه درگیر شایعهپراکنی نشوید این است که شنیدههایتان را بازگو نکنید. اطلاعات را در صندوق امانات ذهنتان ذخیره کنید و به کار خودتان ادامه بدهید.
نه بگوییدشجاع باشید و بگذارید افراد بدانند علاقهای به شنیدن شایعات یا بدگویی درباره دیگران ندارید.
نکاتی درباره شایعه پراکنی در محیط کارچند نکته هست که لازم است برای دوری از شایعه پراکنی در محیط کار به خاطر بسپارید. این نکات را در ادامه بیان کردهایم.
شنونده فعالی باشید و برای جلوگیری از ایجاد سوءتفاهم، مهارت گوش دادن فعالانه را تمرین کنید.اگر در محل کار دچار تعارض و اختلاف هستید، هرچه زودتر آن را حل کنید. ارتباط مستقیم میتواند راهی عالی برای حل اختلافات بدون ایجاد شایعه باشد.با احترام رفتار کنید. این کار کمکتان میکند که به یکدیگر اعتماد کنید.مخاطبانتان را بشناسید. قبل از گفتن داستانی خندهدار برای همکارتان، به این فکر کنید که حرفهایتان ممکن است بر دیگران چه تأثیری بگذارد.همدل باشید و از دید دیگران به موضوعات نگاه کنید. به این فکر کنید که در موقعیت طرف مقابل چه احساسی خواهید داشت و به حساسیتهای شخصی آنها توجه کنید.۵:۱۲
۴:۴۹
به مناسبت روز بزرگداشت سعدی علیه الرحمة
۷:۲۸
۴:۲۴
۴:۲۴
۱۰ مهارت اصلی زندگیسازمان جهانی بهداشت (WHO) در برنامهی مهارتهای زندگی كه در سال ۱۹۹۳ معرفی نمود، ۱۰ مهارت را بهعنوان مهارتهای زندگی اصلی معرفی نمود. اين ۱۰ مهارت از سوی يونيسف و يونسكو نيز بهعنوان مهارتهای زندگی اصلی شناخته شدهاند. اين مهارتها عبارتاند از:
۱. مهارت تصميمگيری (decision-making):در اين مهارت افراد میآموزند كه تصميمگيری چيست و چه اهميتی دارد. آنها همچنين با انواع تصميمگيری آشنا شده و مراحل يک تصميمگيری را گامبهگام تمرين میكنند. همچنين با رابطهی موجود ميان تصميمگيری و ساير مهارتهای زندگی از يکسو و رابطهی تصميمگيری با پيشگيری اوليه در بهداشت روانی از سوی ديگر آشنا میشوند.
۲. مهارت حل مسئله (problem solving):اين مهارت عبارت است از تعريف دقيق مشكلی كه فرد با آن روبهرو است، شناسایی و بررسی راهحلهای موجود و برگزيدن و اجرای راهحل مناسب و ارزيابی فرآيند حل مسئله تا به اين ترتيب فرد دچار دغدغه و اضطراب نشود و از راههای غيرسالم برای حل مشكلات خويش استفاده نكند.
۳. مهارت تفكر خلاق (creative thinking):توانایی تفكر خلاق يک مهارت سازنده و پايه برای نيل به ساير مهارتهای مرتبط با سبک انديشيدن است. در اين مهارت افراد فرا میگيرند كه به شيوهای متفاوت بيانديشند و از تجربههای متعارف و معمولی خويش فراتر روند و تبيينها يا راهحلهایی را خلق نمايند كه خاص و ويژهی خودشان است.
۴. مهارت تفكر_نقاد و تفکر تحلیلی (critical thinking & Analytical thinking):اين مهارت عبارت است از توانایی تحليل عينی اطلاعات موجود با توجه به تجارب شخصی و شناسایی آثار نفوذی ارزشهای اجتماعی، همسالان و رسانههای گروهی بر رفتار فردی.
۵. توانایی برقراری ارتباط مؤثر (effective communication):اين مهارت به معنای ابراز احساسات، نيازها و نقطهنظرهای فردی بهصورت كلامی و غيركلامی است.
۶. مهارت ايجاد و حفظ روابط بينفردی (interpersonal relationship skills):مهارتی است برای تعامل مثبت با افراد، بهويژه اعضای خانواده، در زندگی روزمره.
۷. خودآگاهی (self-awareness):خودآگاهی به معنی توانایی و ظرفيت فرد در شناخت خويشتن، و نيز شناسایی خواستهها، نيازها و احساسات خويش است. در اين مهارت فرد همچنين میآموزد كه چه شرايط يا موقعيتهایی برای وی فشارآور هستند.
۸. مهارت همدلی كردن (empathy):اين مهارت عبارت است از فراگيری نحوهی درك احساسات ديگران. در اين مهارت فرد میآموزد كه چگونه احساسات افراد ديگر را تحت شرايط مختلف درک كند، تفاوتهای فردی را بپذيرد و روابط بينفردی خود را با افراد مختلف بهبود بخشد.
۹. مهارت مقابله با هيجانها (coping with emotions):شناخت هيجانها و تأثير آنها بر رفتار. همچنين، فراگيری نحوهی ادارهی هيجانهای شديد و مشكلآفرين نظير خشم، مهارت مقابله با هيجانها ناميده میشود.
۱۰. مهارت مقابله با استرس (coping with stress):در اين مهارت افراد فرا میگيرند كه چگونه با فشارها و تنشهای ناشی از زندگی امروزی و همچنين استرسهای ديگر كنار بيايند.
۴:۲۷
۵:۵۸
۱۷:۰۱