V
«از بندر فجیره تا پالایشگاه الرویس؛ تابآوری و آسیبپذیری صنعت انرژی امارات»
امارات متحده عربی با جمعیتی حدود ۹.۴ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی ۴۱۵ میلیارد دلار، یکی از قطبهای اقتصادی خاورمیانه است. این کشور با تولید روزانه ۳.۷ میلیون بشکه نفت خام و تراز تجاری مثبت ۷۸ میلیارد دلار، نقش پررنگی در معادلات جهانی انرژی ایفا میکند. در جنگ فراگیر منطقهای و بسته شدن تنگه هرمز، شرایطی دوگانه و بسیار پیچیده برای اقتصاد امارات رقم خواهد خورد.
زیرساختهای پالایشی امارات بر پایه ۵ پالایشگاه اصلی با مجموع ظرفیت ۱.۲ میلیون بشکه در روز بنا شده است که در این میان، پالایشگاه «الرویس» با ظرفیت ۸۱۷ هزار بشکه در روز، قلب تپنده صنایع پاییندستی آن محسوب میشود. تمرکز تاسیسات واردات گاز طبیعی مایع (LNG) و ذخیرهسازی فرآوردههای نفتی در بندر «فجیره» در ساحل دریای عمان است. این بندر، خارج از تنگه هرمز بوده و اهمیت استراتژیک بالایی دارد. اتصال خطوط لوله میادین ابوظبی به این بندر، امکان دور زدن هرمز را فراهم کرده و تابآوری امارات را نسبت به کشورهایی مانند کویت و قطر افزایش میدهد.
با این وجود، مشکل امارات در تمرکز بیش از حد زیرساختهای پالایشگاهی و پاییندستی در داخل خلیج فارس است. مجتمعهای عظیمی نظیر پالایشگاه «الرویس» در مناطق ساحلی داخل خلیج فارس مستقر هستند. در زمان جنگ، حتی اگر صادرات نفت خام از طریق فجیره مختل نشود، آسیبپذیری این مجتمعها در برابر حملات میتواند زنجیره تأمین سوخت داخلی و جریان تولید محصولات پتروشیمی را فلج کند.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی کویت را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: امارات متحده عربی» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
امارات متحده عربی با جمعیتی حدود ۹.۴ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی ۴۱۵ میلیارد دلار، یکی از قطبهای اقتصادی خاورمیانه است. این کشور با تولید روزانه ۳.۷ میلیون بشکه نفت خام و تراز تجاری مثبت ۷۸ میلیارد دلار، نقش پررنگی در معادلات جهانی انرژی ایفا میکند. در جنگ فراگیر منطقهای و بسته شدن تنگه هرمز، شرایطی دوگانه و بسیار پیچیده برای اقتصاد امارات رقم خواهد خورد. زیرساختهای پالایشی امارات بر پایه ۵ پالایشگاه اصلی با مجموع ظرفیت ۱.۲ میلیون بشکه در روز بنا شده است که در این میان، پالایشگاه «الرویس» با ظرفیت ۸۱۷ هزار بشکه در روز، قلب تپنده صنایع پاییندستی آن محسوب میشود. تمرکز تاسیسات واردات گاز طبیعی مایع (LNG) و ذخیرهسازی فرآوردههای نفتی در بندر «فجیره» در ساحل دریای عمان است. این بندر، خارج از تنگه هرمز بوده و اهمیت استراتژیک بالایی دارد. اتصال خطوط لوله میادین ابوظبی به این بندر، امکان دور زدن هرمز را فراهم کرده و تابآوری امارات را نسبت به کشورهایی مانند کویت و قطر افزایش میدهد. با این وجود، مشکل امارات در تمرکز بیش از حد زیرساختهای پالایشگاهی و پاییندستی در داخل خلیج فارس است. مجتمعهای عظیمی نظیر پالایشگاه «الرویس» در مناطق ساحلی داخل خلیج فارس مستقر هستند. در زمان جنگ، حتی اگر صادرات نفت خام از طریق فجیره مختل نشود، آسیبپذیری این مجتمعها در برابر حملات میتواند زنجیره تأمین سوخت داخلی و جریان تولید محصولات پتروشیمی را فلج کند.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی کویت را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: امارات متحده عربی» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۷:۰۷
«صرفهجویی در مصرف انرژی، وظیفه مردم جهت ناکام گذاشتن دشمنان ایران»
بار دیگر دشمنان این مرز و بوم با حمله به زیرساختهای حیاتی کشور (چهار فاز پارس جنوبی در عسلویه) باطن اصلی و ضدایرانی خود را نشان دادند. از این رو، از مردم عزیز تقاضا میشود با حفظ آرامش، در مصرف انرژی صرفهجویی نمایند.
مطمئناً کشور عزیزمان ایران با توجه به گستردگی و دسترسی به منابع متنوع، توانایی تأمین پایدار انرژی را -به شرط افزایش مدیریت مصرف- خواهد داشت. هر چند ما حاضر هستیم هیزم بسوزانیم، اما حاضر به کوتاه آمدن در برابر دشمن جنایتکار نیستیم.
VCMStudy.ir
بار دیگر دشمنان این مرز و بوم با حمله به زیرساختهای حیاتی کشور (چهار فاز پارس جنوبی در عسلویه) باطن اصلی و ضدایرانی خود را نشان دادند. از این رو، از مردم عزیز تقاضا میشود با حفظ آرامش، در مصرف انرژی صرفهجویی نمایند. مطمئناً کشور عزیزمان ایران با توجه به گستردگی و دسترسی به منابع متنوع، توانایی تأمین پایدار انرژی را -به شرط افزایش مدیریت مصرف- خواهد داشت. هر چند ما حاضر هستیم هیزم بسوزانیم، اما حاضر به کوتاه آمدن در برابر دشمن جنایتکار نیستیم.VCMStudy.ir
۱۳:۰۳
«عربستان سعودی، قدرت نفتی با مسیرهای متنوع صادرات»
عربستان سعودی با جمعیتی حدود ۳۶ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی نزدیک به ۸۳۰ میلیارد دلار، بزرگترین اقتصاد انرژیمحور جهان عرب محسوب میشود. این کشور روزانه حدود ۱۱ میلیون بشکه نفت خام تولید میکند و بیش از ۷ میلیون بشکه در روز از این مقدار را به بازارهای جهانی صادر میکند؛ ظرفیتی که نقش تعیینکنندهای در تعادل عرضه و قیمت نفت در جهان دارد.
در کنار نفت، گاز طبیعی نیز بخش مهمی از سیستم انرژی عربستان را تشکیل میدهد. تولید روزانه گاز به بیش از ۳۲۰ میلیون مترمکعب میرسد که عمدتاً همراه نفت تولید میشود و برای تأمین برق، صنایع پتروشیمی و سایر صنایع مصرف میشود. این ترکیب انرژی به عربستان اجازه داده است که همزمان با حفظ جایگاه صادراتی خود، زیرساختهای صنعتی داخلی را نیز گسترش دهد.
یکی از مهمترین ابزارهای راهبردی عربستان برای مدیریت ریسک صادرات، خط لوله ابقیق-ینبع است که میادین نفتی شرق این کشور را به پایانههای صادراتی دریای سرخ در ینبع متصل میکند. این خط لوله که پیشتر امکان انتقال ظرفیت اسمی حدود ۵ میلیون بشکه در روز نفت را فراهم کرده، به عربستان اجازه میدهد بخشی از صادرات خود را بدون عبور از خلیج فارس انجام دهد؛ موضوعی که در شرایط حساس منطقهای و هشدارهای اخیر آرامکو درباره اختلال در تنگه هرمز، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عربستان را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عربستان» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
عربستان سعودی با جمعیتی حدود ۳۶ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی نزدیک به ۸۳۰ میلیارد دلار، بزرگترین اقتصاد انرژیمحور جهان عرب محسوب میشود. این کشور روزانه حدود ۱۱ میلیون بشکه نفت خام تولید میکند و بیش از ۷ میلیون بشکه در روز از این مقدار را به بازارهای جهانی صادر میکند؛ ظرفیتی که نقش تعیینکنندهای در تعادل عرضه و قیمت نفت در جهان دارد. در کنار نفت، گاز طبیعی نیز بخش مهمی از سیستم انرژی عربستان را تشکیل میدهد. تولید روزانه گاز به بیش از ۳۲۰ میلیون مترمکعب میرسد که عمدتاً همراه نفت تولید میشود و برای تأمین برق، صنایع پتروشیمی و سایر صنایع مصرف میشود. این ترکیب انرژی به عربستان اجازه داده است که همزمان با حفظ جایگاه صادراتی خود، زیرساختهای صنعتی داخلی را نیز گسترش دهد. یکی از مهمترین ابزارهای راهبردی عربستان برای مدیریت ریسک صادرات، خط لوله ابقیق-ینبع است که میادین نفتی شرق این کشور را به پایانههای صادراتی دریای سرخ در ینبع متصل میکند. این خط لوله که پیشتر امکان انتقال ظرفیت اسمی حدود ۵ میلیون بشکه در روز نفت را فراهم کرده، به عربستان اجازه میدهد بخشی از صادرات خود را بدون عبور از خلیج فارس انجام دهد؛ موضوعی که در شرایط حساس منطقهای و هشدارهای اخیر آرامکو درباره اختلال در تنگه هرمز، اهمیت بیشتری پیدا میکند.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عربستان را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عربستان» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۵:۵۷
VCM Study «صرفهجویی در مصرف انرژی، وظیفه مردم جهت ناکام گذاشتن دشمنان ایران» بار دیگر دشمنان این مرز و بوم با حمله به زیرساختهای حیاتی کشور (چهار فاز پارس جنوبی در عسلویه) باطن اصلی و ضدایرانی خود را نشان دادند. از این رو، از مردم عزیز تقاضا میشود با حفظ آرامش، در مصرف انرژی صرفهجویی نمایند. مطمئناً کشور عزیزمان ایران با توجه به گستردگی و دسترسی به منابع متنوع، توانایی تأمین پایدار انرژی را -به شرط افزایش مدیریت مصرف- خواهد داشت. هر چند ما حاضر هستیم هیزم بسوزانیم، اما حاضر به کوتاه آمدن در برابر دشمن جنایتکار نیستیم. VCMStudy.ir
«صرفهجویی در مصرف انرژی، وظیفه مردم جهت ناکام گذاشتن دشمنان ایران» بار دیگر دشمنان این مرز و بوم با حمله به زیرساختهای حیاتی کشور (چهار فاز پارس جنوبی در عسلویه) باطن اصلی و ضدایرانی خود را نشان دادند. از این رو، از مردم عزیز تقاضا میشود با حفظ آرامش، در مصرف انرژی صرفهجویی نمایند. مطمئناً کشور عزیزمان ایران با توجه به گستردگی و دسترسی به منابع متنوع، توانایی تأمین پایدار انرژی را -به شرط افزایش مدیریت مصرف- خواهد داشت. هر چند ما حاضر هستیم هیزم بسوزانیم، اما حاضر به کوتاه آمدن در برابر دشمن جنایتکار نیستیم. VCMStudy.iri00.jpg
۱۵.۴۳ مگابایت
«دستورالعمل عملیاتی برای تابآوری شبکه انرژی»
همانطور که بیان شد از امروز صرفهجویی و مدیریت مصرف انرژی یکی از جبهههای اصلی جهت ناکام گذاشتن دشمنان ایران است.
فایل فوق شامل چند راهکار عملیاتی برای مدیریت مصرف انرژی، بنزین، آمادگی برای شرایط اضطراری و قطعیهای ناگهانی و... است که در این روزها بسیار کمککننده خواهد بود.
#نشر_حداکثری
VCMStudy.ir
همانطور که بیان شد از امروز صرفهجویی و مدیریت مصرف انرژی یکی از جبهههای اصلی جهت ناکام گذاشتن دشمنان ایران است. فایل فوق شامل چند راهکار عملیاتی برای مدیریت مصرف انرژی، بنزین، آمادگی برای شرایط اضطراری و قطعیهای ناگهانی و... است که در این روزها بسیار کمککننده خواهد بود.#نشر_حداکثری
VCMStudy.ir
۱۷:۱۴
«نگاهی به آرایش زیرساختهای پالایشی قطر: توسعه متمرکز در رأسلفان»
قطر با تکیه بر میدان عظیم گنبد شمالی (پارس جنوبی)، استراتژی کلان خود را بر توسعه زنجیره گاز طبیعی و صادرات LNG بنا کرده است. استقرار ۷ پالایشگاه عظیم گازی (مجتمعهای قطرگاز و رأسگاز) با مجموع ظرفیت ۱۰۵ میلیارد مترمکعب در سال، این کشور را به یکی از ارکان اصلی امنیت انرژی جهان تبدیل کرده است.
در بخش فرآورش مایعات، قطر با احداث واحدهای پیشرفته تبدیل گاز به مایع (GTL) نظیر «پیرل» و «اریکس»، دست به نوآوری استراتژیک زده است. این واحدها با تبدیل گاز طبیعی به فرآوردههای باارزشی چون نفتا و دیزل، در کنار ۳ پالایشگاه نفت (با مجموع ظرفیت ۴۲۹ هزار بشکه در روز)، ظرفیت پالایشیِ بسیار فراتر از تقاضای داخلی ایجاد کردهاند که قطر را به یک صادرکننده کلیدی فرآوردههای نفتی در منطقه تبدیل میکند.
*بررسی جانمایی این تأسیسات نشان میدهد که به جز پالایشگاه قدیمی امسعید (احداث ۱۹۷۴)، تمامی ظرفیتهای عظیم و مدرن پالایش نفت، گاز و GTL منحصراً در منطقه صنعتی «رأسلفان» که اخیرا در اثر اصابت موشک بالستیک ایران آتش گرفت، متمرکز شدهاند.* این تجمع درهمتنیده، گرچه مزیتهای لجستیکی و همافزایی بینظیری به همراه دارد، اما در شرایط بروز بحرانهای منطقهای، بهعنوان یک نقطه ضعف عمل کرده و شریان اصلی صادرات انرژی و اقتصاد قطر را با چالشی جدی مواجه میسازد.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی قطر را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: قطر» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
قطر با تکیه بر میدان عظیم گنبد شمالی (پارس جنوبی)، استراتژی کلان خود را بر توسعه زنجیره گاز طبیعی و صادرات LNG بنا کرده است. استقرار ۷ پالایشگاه عظیم گازی (مجتمعهای قطرگاز و رأسگاز) با مجموع ظرفیت ۱۰۵ میلیارد مترمکعب در سال، این کشور را به یکی از ارکان اصلی امنیت انرژی جهان تبدیل کرده است. در بخش فرآورش مایعات، قطر با احداث واحدهای پیشرفته تبدیل گاز به مایع (GTL) نظیر «پیرل» و «اریکس»، دست به نوآوری استراتژیک زده است. این واحدها با تبدیل گاز طبیعی به فرآوردههای باارزشی چون نفتا و دیزل، در کنار ۳ پالایشگاه نفت (با مجموع ظرفیت ۴۲۹ هزار بشکه در روز)، ظرفیت پالایشیِ بسیار فراتر از تقاضای داخلی ایجاد کردهاند که قطر را به یک صادرکننده کلیدی فرآوردههای نفتی در منطقه تبدیل میکند.*بررسی جانمایی این تأسیسات نشان میدهد که به جز پالایشگاه قدیمی امسعید (احداث ۱۹۷۴)، تمامی ظرفیتهای عظیم و مدرن پالایش نفت، گاز و GTL منحصراً در منطقه صنعتی «رأسلفان» که اخیرا در اثر اصابت موشک بالستیک ایران آتش گرفت، متمرکز شدهاند.* این تجمع درهمتنیده، گرچه مزیتهای لجستیکی و همافزایی بینظیری به همراه دارد، اما در شرایط بروز بحرانهای منطقهای، بهعنوان یک نقطه ضعف عمل کرده و شریان اصلی صادرات انرژی و اقتصاد قطر را با چالشی جدی مواجه میسازد.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی قطر را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: قطر» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۹:۴۱
«اوره در گلوگاه هرمز؛ تلاطم بازار کودهای شیمیایی در جنگ»
️قیمت جهانی اوره در دو ماه بهمن و اسفند ۱۴۰۴ مسیری کمسابقه را طی کرده است. قیمت این نهاده حیاتی کشاورزی که در ابتدای دوره در حدود ۴۰۳ دلار در هر تن را تجربه کرده بود، بهتدریج روندی صعودی گرفت، در ۹ اسفند همزمان با آغاز تنشهای منطقهای، قیمتها بهطور ناگهانی جهش کرد و در مدت کوتاهی به سطوح بالاتر از ۶۰۰ دلار رسید.
️این شدت واکنش بازار بیدلیل نیست، حدود ۴۵ درصد تجارت جهانی اوره و نزدیک به یکسوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی به مسیرهای دریایی خلیج فارس و تنگه هرمز وابسته است؛ گذرگاهی که هرگونه نااطمینانی در امنیت آن بهسرعت در هزینه بیمه کشتیها، حملونقل دریایی و در نهایت قیمت کالاها منعکس میشود. در کنار این عامل ژئوپلیتیکی، توقف صادرات اوره از سوی چین و افزایش قیمت گاز طبیعی -بهعنوان خوراک اصلی تولید کودهای نیتروژنی- نیز فشار مضاعفی بر عرضه جهانی وارد کرده است. مجموعه این عوامل، بازار را در کوتاهمدت با شوک عرضه مواجه کردهاند.
️اهمیت این تحولات زمانی روشنتر میشود که بدانیم حدود نیمی از جمعیت جهان به کودهای نیتروژنی برای تولید غذا وابسته هستند. بنابراین جهش قیمت اوره صرفاً یک نوسان در بازار پتروشیمی نیست، بلکه میتواند بهطور زنجیرهای هزینه تولید محصولات کشاورزی را افزایش داده و زمینهساز تورم غذایی جهانی شود. از این دیدگاه، روند اخیر نشان میدهد که گلوگاههای ژئوپلیتیکی مانند تنگه هرمز نهتنها بر بازار انرژی، بلکه بر امنیت غذایی جهان نیز تأثیری مستقیم و تعیینکننده دارند.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️قیمت جهانی اوره در دو ماه بهمن و اسفند ۱۴۰۴ مسیری کمسابقه را طی کرده است. قیمت این نهاده حیاتی کشاورزی که در ابتدای دوره در حدود ۴۰۳ دلار در هر تن را تجربه کرده بود، بهتدریج روندی صعودی گرفت، در ۹ اسفند همزمان با آغاز تنشهای منطقهای، قیمتها بهطور ناگهانی جهش کرد و در مدت کوتاهی به سطوح بالاتر از ۶۰۰ دلار رسید.️این شدت واکنش بازار بیدلیل نیست، حدود ۴۵ درصد تجارت جهانی اوره و نزدیک به یکسوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی به مسیرهای دریایی خلیج فارس و تنگه هرمز وابسته است؛ گذرگاهی که هرگونه نااطمینانی در امنیت آن بهسرعت در هزینه بیمه کشتیها، حملونقل دریایی و در نهایت قیمت کالاها منعکس میشود. در کنار این عامل ژئوپلیتیکی، توقف صادرات اوره از سوی چین و افزایش قیمت گاز طبیعی -بهعنوان خوراک اصلی تولید کودهای نیتروژنی- نیز فشار مضاعفی بر عرضه جهانی وارد کرده است. مجموعه این عوامل، بازار را در کوتاهمدت با شوک عرضه مواجه کردهاند.️اهمیت این تحولات زمانی روشنتر میشود که بدانیم حدود نیمی از جمعیت جهان به کودهای نیتروژنی برای تولید غذا وابسته هستند. بنابراین جهش قیمت اوره صرفاً یک نوسان در بازار پتروشیمی نیست، بلکه میتواند بهطور زنجیرهای هزینه تولید محصولات کشاورزی را افزایش داده و زمینهساز تورم غذایی جهانی شود. از این دیدگاه، روند اخیر نشان میدهد که گلوگاههای ژئوپلیتیکی مانند تنگه هرمز نهتنها بر بازار انرژی، بلکه بر امنیت غذایی جهان نیز تأثیری مستقیم و تعیینکننده دارند.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۱:۱۳
سلام خدمت همه عزیزان امیدوارم خوب و تندرست باشید
آرزوی سلامتی و تندرستی را برای جنابعالی و خانواده محترمتان از خدای متعال داریم.
عید سعید فطر و همچنین فرا رسیدن سال نو را از صمیم قلب خدمت شما تبریک عرض میکنیم؛ سالی که به نام اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی نامگذاری شد.
انشاءالله جشن پیروزی را به زودی همه با هم برگزار خواهیم کرد و یاد همه شهیدان را گرامی خواهیم داشت. ایران عزیز، سربلند خواهد ماند.
ارادتمند
رضا مهدویپورمدیر عامل (VCMgroup)
آرزوی سلامتی و تندرستی را برای جنابعالی و خانواده محترمتان از خدای متعال داریم.
عید سعید فطر و همچنین فرا رسیدن سال نو را از صمیم قلب خدمت شما تبریک عرض میکنیم؛ سالی که به نام اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی نامگذاری شد.
انشاءالله جشن پیروزی را به زودی همه با هم برگزار خواهیم کرد و یاد همه شهیدان را گرامی خواهیم داشت. ایران عزیز، سربلند خواهد ماند.
ارادتمند
رضا مهدویپورمدیر عامل (VCMgroup)
۱۴:۵۹
«قطر؛ توسعه پتروشیمی با اتکا به شرکای خارجی»
استراتژی قطر در صنعت پتروشیمی، خلق ارزش افزوده از منابع گازی و تمرکز بر تولید محصولات پایهای نظیر آمونیاک، اوره، اتیلن و متانول است. این کشور با ظرفیت تولید ۱۷.۷ میلیون تن در سال، پس از عربستان در جایگاه دوم تولیدکنندگان پتروشیمی کشورهای عربی قرار دارد. مجتمع «کود قطر» نمونهای بارز از این توسعه است که به تنهایی ظرفیت تولید سالانه ۳.۸ میلیون تن آمونیاک و ۵.۶ میلیون تن اوره را در اختیار دارد.
راهبرد قطریها، مدل سرمایهگذاری مشترک است؛ بهطوریکه حدود ۸۰ درصد واحدهای پتروشیمی و پالایشگاهی دولتی بوده و ۲۰ درصد آنها در اختیار غولهای خارجی نظیر «توتالانرژی»، «شل» و «اکسونموبیل» است. پروژه ۶ میلیارد دلاری پتروشیمی راسلفان (با مشارکت ۳۰ درصدی شفرون فیلیپس) که بزرگترین کراکر اتان خاورمیانه را در خود جای داده، گواهی بر همین رویکرد است.
به دلیل وسعت کم قطر، تأسیسات و مجتمعهای پتروشیمی این کشور بسیار متراکم قرار گرفتهاند. عمده پالایشگاهها و مجتمعهای پتروشیمی قطر تنها در دو شهر صنعتی «امسعید» و «راسلفان» متمرکز شدهاند. وابستگی و درهمتنیدگی این مجتمعها (مانند تأمین خوراک اتیلن پتروشیمیهای قاتوفین و شیمیایی قطر از طریق یک خط لوله ۱۳۷ کیلومتری از راسلفان)، اگرچه باعث همافزایی میشود، اما در صورت بروز تنشهای امنیتی، شریان صادراتی این کشور را به شدت فلج و آسیبپذیر میکند.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی قطر را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: قطر» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
استراتژی قطر در صنعت پتروشیمی، خلق ارزش افزوده از منابع گازی و تمرکز بر تولید محصولات پایهای نظیر آمونیاک، اوره، اتیلن و متانول است. این کشور با ظرفیت تولید ۱۷.۷ میلیون تن در سال، پس از عربستان در جایگاه دوم تولیدکنندگان پتروشیمی کشورهای عربی قرار دارد. مجتمع «کود قطر» نمونهای بارز از این توسعه است که به تنهایی ظرفیت تولید سالانه ۳.۸ میلیون تن آمونیاک و ۵.۶ میلیون تن اوره را در اختیار دارد. راهبرد قطریها، مدل سرمایهگذاری مشترک است؛ بهطوریکه حدود ۸۰ درصد واحدهای پتروشیمی و پالایشگاهی دولتی بوده و ۲۰ درصد آنها در اختیار غولهای خارجی نظیر «توتالانرژی»، «شل» و «اکسونموبیل» است. پروژه ۶ میلیارد دلاری پتروشیمی راسلفان (با مشارکت ۳۰ درصدی شفرون فیلیپس) که بزرگترین کراکر اتان خاورمیانه را در خود جای داده، گواهی بر همین رویکرد است.به دلیل وسعت کم قطر، تأسیسات و مجتمعهای پتروشیمی این کشور بسیار متراکم قرار گرفتهاند. عمده پالایشگاهها و مجتمعهای پتروشیمی قطر تنها در دو شهر صنعتی «امسعید» و «راسلفان» متمرکز شدهاند. وابستگی و درهمتنیدگی این مجتمعها (مانند تأمین خوراک اتیلن پتروشیمیهای قاتوفین و شیمیایی قطر از طریق یک خط لوله ۱۳۷ کیلومتری از راسلفان)، اگرچه باعث همافزایی میشود، اما در صورت بروز تنشهای امنیتی، شریان صادراتی این کشور را به شدت فلج و آسیبپذیر میکند.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی قطر را در یادداشت «مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: قطر» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۷:۲۷
«ده کشور برتر تولیدکننده نفت و میعانات گازی؛ پنج کشور خاورمیانهای، از تنگه هرمز استفاده میکنند»
در دومین #یادداشت، پراکندگی تولید نفت و میعانات گازی جهان را بررسی میکنیم که نشان میدهد عرضه انرژی نیز مانند مصرف آن در چند منطقه محدود متمرکز است. در سال ۲۰۲۴ ایالات متحده با تولید ۲۰ میلیون بشکه نفت و میعانات گازی در روز (۲۰ درصد از تولید جهانی) بزرگترین تولیدکننده است. پس از آن، عربستان سعودی و روسیه با تولید حدود ۱۱ درصد قرار دارند. ایران نیز با حدود ۵ درصد تولید جهانی سهم قابل توجهی در این میان دارد.
در بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ بیشترین رشد تولید نفت در آمریکای شمالی رخ داده و توسعه نفت شیل در ایالات متحده جهش بزرگی در عرضه جهانی ایجاد کرده است. با این حال، خاورمیانه همچنان یکی از مهمترین قطبهای تولید و صادرات انرژی جهان باقی مانده و بخش مهمی از نفت و میعانات گازی صادراتی جهان از این منطقه به بازارهای جهانی ارسال میشود.
تحولات امنیتی منطقه غرب آسیا، میتواند مستقیماً عرضه جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد. در جریان تنشهای اخیر، برخی فعالیتهای نفتی در فجیره امارات متوقف شد، تولید LNG قطر نیز با اختلال و توقف کامل مواجه شد و حتی پالایشگاه راستنوره عربستان با ظرفیت حدود ۵۵۰ هزار بشکه در روز موقتاً تعطیل شد. همزمان نگرانی از مینگذاری در تنگه هرمز و گزافهگویی اسکورت نفتکشها توسط غرب برای عبور از این تنگه مطرح شده است؛ گذرگاهی که بخش بزرگی از صادرات انرژی جهان از آن عبور میکند.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
در دومین #یادداشت، پراکندگی تولید نفت و میعانات گازی جهان را بررسی میکنیم که نشان میدهد عرضه انرژی نیز مانند مصرف آن در چند منطقه محدود متمرکز است. در سال ۲۰۲۴ ایالات متحده با تولید ۲۰ میلیون بشکه نفت و میعانات گازی در روز (۲۰ درصد از تولید جهانی) بزرگترین تولیدکننده است. پس از آن، عربستان سعودی و روسیه با تولید حدود ۱۱ درصد قرار دارند. ایران نیز با حدود ۵ درصد تولید جهانی سهم قابل توجهی در این میان دارد. در بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ بیشترین رشد تولید نفت در آمریکای شمالی رخ داده و توسعه نفت شیل در ایالات متحده جهش بزرگی در عرضه جهانی ایجاد کرده است. با این حال، خاورمیانه همچنان یکی از مهمترین قطبهای تولید و صادرات انرژی جهان باقی مانده و بخش مهمی از نفت و میعانات گازی صادراتی جهان از این منطقه به بازارهای جهانی ارسال میشود. تحولات امنیتی منطقه غرب آسیا، میتواند مستقیماً عرضه جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد. در جریان تنشهای اخیر، برخی فعالیتهای نفتی در فجیره امارات متوقف شد، تولید LNG قطر نیز با اختلال و توقف کامل مواجه شد و حتی پالایشگاه راستنوره عربستان با ظرفیت حدود ۵۵۰ هزار بشکه در روز موقتاً تعطیل شد. همزمان نگرانی از مینگذاری در تنگه هرمز و گزافهگویی اسکورت نفتکشها توسط غرب برای عبور از این تنگه مطرح شده است؛ گذرگاهی که بخش بزرگی از صادرات انرژی جهان از آن عبور میکند.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۳:۰۹
«وابستگی ۷۰ درصدی تولید برق رژیم صهیونیستی به گاز طبیعی»
️ وابستگی ساختار تولید برق رژیم صهیونیستی به گاز طبیعی در سالهای اخیر به شکل قابلتوجهی افزایش یافته است. در سال ۲۰۲۳ حدود ۷۱ درصد برق این رژیم از گاز طبیعی تأمین شد؛ در حالی که زغالسنگ ۱۸ درصد، خورشیدی ۹ درصد، بادی ۱ درصد و سایر منابع از جمله نفت حدود ۱ درصد از تولید برق را تشکیل میدادند. این ترکیب نشان میدهد بیش از دو سوم تولید برق این رژیم به یک منبع انرژی وابسته است.
️ از حدود سال ۲۰۱۰ به بعد، تولید برق از گاز طبیعی در اسرائیل بهسرعت افزایش یافته و از حدود ۱۰ هزار گیگاواتساعت به بیش از ۵۰ هزار گیگاواتساعت رسیده است. در مقابل، تولید برق از زغالسنگ از حدود ۴۰ هزار گیگاواتساعت به کمتر از ۱۵ هزار گیگاواتساعت کاهش یافته و سهم نفت نیز به نزدیک صفر رسیده است. به عبارت دیگر طی یک دهه گذشته، عملاً گاز طبیعی ستون اصلی تولید برق این رژیم شده است.
️ در چنین ساختاری، هر اختلال در میادین گازی منطقه شرق مدیترانه مانند میدان لویاتان و کاریش میتواند مستقیماً بر تولید برق اثر بگذارد.
اطلاعات بیشتر درباره منابع انرژی رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ وابستگی ساختار تولید برق رژیم صهیونیستی به گاز طبیعی در سالهای اخیر به شکل قابلتوجهی افزایش یافته است. در سال ۲۰۲۳ حدود ۷۱ درصد برق این رژیم از گاز طبیعی تأمین شد؛ در حالی که زغالسنگ ۱۸ درصد، خورشیدی ۹ درصد، بادی ۱ درصد و سایر منابع از جمله نفت حدود ۱ درصد از تولید برق را تشکیل میدادند. این ترکیب نشان میدهد بیش از دو سوم تولید برق این رژیم به یک منبع انرژی وابسته است.️ از حدود سال ۲۰۱۰ به بعد، تولید برق از گاز طبیعی در اسرائیل بهسرعت افزایش یافته و از حدود ۱۰ هزار گیگاواتساعت به بیش از ۵۰ هزار گیگاواتساعت رسیده است. در مقابل، تولید برق از زغالسنگ از حدود ۴۰ هزار گیگاواتساعت به کمتر از ۱۵ هزار گیگاواتساعت کاهش یافته و سهم نفت نیز به نزدیک صفر رسیده است. به عبارت دیگر طی یک دهه گذشته، عملاً گاز طبیعی ستون اصلی تولید برق این رژیم شده است.️ در چنین ساختاری، هر اختلال در میادین گازی منطقه شرق مدیترانه مانند میدان لویاتان و کاریش میتواند مستقیماً بر تولید برق اثر بگذارد.اطلاعات بیشتر درباره منابع انرژی رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۹:۳۰
«تحلیل و علت نوسانات بازار نفت در هفته آخر سال ۱۴۰۴»
بازار جهانی نفت در روزهای پایانی سال ۱۴۰۴ وارد مرحلهای از شوک عرضه چندلایه شد که همزمان نفت، گاز و فرآوردههای انرژی را تحت فشار قرار داد. حمله ایالات متحده به جزیره استراتژیک خارک، حمله اسرائیل به پارس جنوبی و پاسخ ایران در به آتش کشیدن راسلفان قطر، توقف بارگیری در بندر نفتی فجیره امارات و کاهش تولید در پالایشگاههای مینا عبدالله (۳۴۶ هزار بشکه) و مینا الاحمدی (۴۵۴ هزار بشکه) کویت، از حکایتهای جنگ انرژی در هفته آخر سال بود.
️ علاوه بر این، تولید گاز امارات به حالت تعلیق درآمد و در سمت دیگر بازار انرژی، قطع موقت صادرات گاز ایران به عراق نیز بر بازار فشار وارد کرد. پیامد این اختلالات بلافاصله در بازار جهانی نمایان شد؛ بهطوری که قیمت گاز در اروپا پس از حمله به تأسیسات گاز مایع در راسلفان بیش از ۳۰ درصد افزایش یافت و در برخی بازارهای مصرفی مانند بریتانیا نیز قیمت بنزین بیش از ۲۰ درصد رشد کرد؛ در نتیجه ثابت شد اختلال در عرضه نفت یا گاز، بر روی قیمت یکدیگر و فراوردهایشان تاثیرگذار است.
حمله به مراکزی مانند بندر فجیره، پالایشگاههای کویت، راسلفان قطر و حتی پالایشگاه ینبع در دریای سرخ نشان میدهد دامنه بحران از خلیج فارس فراتر رفته و به مسیرهای جایگزین تنگه هرمز برای انتقال نفت نیز کشیده شده است. اهمیت حمله به ینبع از آن جهت است که این منطقه بخشی از شبکه انتقال نفت عربستان به دریای سرخ را مدیریت میکند؛ شبکهای که برای دور زدن تنگه هرمز و انتقال ۷ میلیون بشکه نفت در روز طراحی شده است.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
بازار جهانی نفت در روزهای پایانی سال ۱۴۰۴ وارد مرحلهای از شوک عرضه چندلایه شد که همزمان نفت، گاز و فرآوردههای انرژی را تحت فشار قرار داد. حمله ایالات متحده به جزیره استراتژیک خارک، حمله اسرائیل به پارس جنوبی و پاسخ ایران در به آتش کشیدن راسلفان قطر، توقف بارگیری در بندر نفتی فجیره امارات و کاهش تولید در پالایشگاههای مینا عبدالله (۳۴۶ هزار بشکه) و مینا الاحمدی (۴۵۴ هزار بشکه) کویت، از حکایتهای جنگ انرژی در هفته آخر سال بود. ️ علاوه بر این، تولید گاز امارات به حالت تعلیق درآمد و در سمت دیگر بازار انرژی، قطع موقت صادرات گاز ایران به عراق نیز بر بازار فشار وارد کرد. پیامد این اختلالات بلافاصله در بازار جهانی نمایان شد؛ بهطوری که قیمت گاز در اروپا پس از حمله به تأسیسات گاز مایع در راسلفان بیش از ۳۰ درصد افزایش یافت و در برخی بازارهای مصرفی مانند بریتانیا نیز قیمت بنزین بیش از ۲۰ درصد رشد کرد؛ در نتیجه ثابت شد اختلال در عرضه نفت یا گاز، بر روی قیمت یکدیگر و فراوردهایشان تاثیرگذار است. حمله به مراکزی مانند بندر فجیره، پالایشگاههای کویت، راسلفان قطر و حتی پالایشگاه ینبع در دریای سرخ نشان میدهد دامنه بحران از خلیج فارس فراتر رفته و به مسیرهای جایگزین تنگه هرمز برای انتقال نفت نیز کشیده شده است. اهمیت حمله به ینبع از آن جهت است که این منطقه بخشی از شبکه انتقال نفت عربستان به دریای سرخ را مدیریت میکند؛ شبکهای که برای دور زدن تنگه هرمز و انتقال ۷ میلیون بشکه نفت در روز طراحی شده است. @vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۸:۴۹
«توزیع بزرگترین مصرفکنندگان نفت و میعانات گازی جهان»
در سومین #یادداشت، مصرف نفت و میعانات گازی در جهان را بررسی میکنیم که نشان میدهد بهصورت نامتوازن میان مناطق مختلف توزیع شده است. آسیا–اقیانوسیه با حدود ۳۷ درصد، بزرگترین مصرفکننده نفت و میعانات گازی جهان است و پس از آن آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) با مصرف ۲۲.۸ میلیون بشکه در روز، ۲۶ درصد از تقاضای جهانی نفت را در اختیار دارند.
بررسی روند رشد مصرف نفت بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ نشان میدهد موتور اصلی افزایش تقاضای جهانی، در آسیا -مخصوصاً کشورهای چین و هند- قرار دارد. به همین علت، این کشورها بیشتر در حال رایزنی با ایران برای تأمین امنیت کشتیهای خود در عبور از تنگه هرمز هستند.
همچنین بسیاری از اقتصادهای توسعهیافته غربی که مصرف نفت خام و مشتقات آن را محدودتر کرده بودند و در برخی سالها روند کاهشی داشتند نیز هنوز به واردات انرژیهای فسیلی از جمله نفت و گاز وابستهاند و اکنون در برابر اختلالات عرضه و شوکهای ژئوپلیتیکی آسیبپذیرتر شدهاند.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
در سومین #یادداشت، مصرف نفت و میعانات گازی در جهان را بررسی میکنیم که نشان میدهد بهصورت نامتوازن میان مناطق مختلف توزیع شده است. آسیا–اقیانوسیه با حدود ۳۷ درصد، بزرگترین مصرفکننده نفت و میعانات گازی جهان است و پس از آن آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) با مصرف ۲۲.۸ میلیون بشکه در روز، ۲۶ درصد از تقاضای جهانی نفت را در اختیار دارند. بررسی روند رشد مصرف نفت بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ نشان میدهد موتور اصلی افزایش تقاضای جهانی، در آسیا -مخصوصاً کشورهای چین و هند- قرار دارد. به همین علت، این کشورها بیشتر در حال رایزنی با ایران برای تأمین امنیت کشتیهای خود در عبور از تنگه هرمز هستند. همچنین بسیاری از اقتصادهای توسعهیافته غربی که مصرف نفت خام و مشتقات آن را محدودتر کرده بودند و در برخی سالها روند کاهشی داشتند نیز هنوز به واردات انرژیهای فسیلی از جمله نفت و گاز وابستهاند و اکنون در برابر اختلالات عرضه و شوکهای ژئوپلیتیکی آسیبپذیرتر شدهاند.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۴:۴۷
«ذخایر نفت کشورهای بزرگ دنیا، کفاف چند روز واردات آنها را میدهد؟»
️ ژاپن -کشوری که امنیت انرژی برای آن بسیار اهمیت دارد- میتواند با ذخایر خود ۲۵۰ روز واردات نفت را پوشش دهد و از این لحاظ، بیشترین تابآوری در دنیا را دارد. کره جنوبی و ایالات متحده نیز هر کدام نزدیک به ۲۰۰ روز ذخیره نفت دارند. در مقابل، برخی کشورها مانند هند تنها با حدود ۲۰ روز ذخیره نفت، وضعیت شکنندهتری دارد.
️ در چنین شرایطی، تحولات اخیر اهمیت این ذخایر را دوچندان کرده است. گزارشها حاکی از آن است که یک نفتکش برای عبور ایمن از گذرگاه راهبردی هرمز، حدود ۲ میلیون دلار پرداخت کرده است (البته این موضوع هنوز به صورت رسمی تأیید نشده است). همزمان، برخی کشورهای اروپایی نیز اعلام کردهاند در عملیات نظامی برای بازگشایی اجباری این مسیر مشارکت نخواهند کرد.
️ اخیراً مقامات آمریکایی برخی محدودیتهای نفت ایران در آبها لغو کردهاند که امکان فروش آن به مقاصدی بهجز چین را نیز میدهد. این موضوع نشان میدهد فشار بازار انرژی میتواند حتی بر سیاستهای تحریمی نیز اثر بگذارد. مجموعه این تحولات بار دیگر یادآوری میکند که در دنیای انرژی، حتی کشورهایی که ذخایر راهبردی بیشتری دارند نیز فقط در بازه محدودی میتوانند در برابر شوکهای ژئوپلیتیکی تابآوری داشته باشند و اهرمهای فشار سیاسی میتواند هر معادلهای را برهم زند.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ ژاپن -کشوری که امنیت انرژی برای آن بسیار اهمیت دارد- میتواند با ذخایر خود ۲۵۰ روز واردات نفت را پوشش دهد و از این لحاظ، بیشترین تابآوری در دنیا را دارد. کره جنوبی و ایالات متحده نیز هر کدام نزدیک به ۲۰۰ روز ذخیره نفت دارند. در مقابل، برخی کشورها مانند هند تنها با حدود ۲۰ روز ذخیره نفت، وضعیت شکنندهتری دارد.️ در چنین شرایطی، تحولات اخیر اهمیت این ذخایر را دوچندان کرده است. گزارشها حاکی از آن است که یک نفتکش برای عبور ایمن از گذرگاه راهبردی هرمز، حدود ۲ میلیون دلار پرداخت کرده است (البته این موضوع هنوز به صورت رسمی تأیید نشده است). همزمان، برخی کشورهای اروپایی نیز اعلام کردهاند در عملیات نظامی برای بازگشایی اجباری این مسیر مشارکت نخواهند کرد.️ اخیراً مقامات آمریکایی برخی محدودیتهای نفت ایران در آبها لغو کردهاند که امکان فروش آن به مقاصدی بهجز چین را نیز میدهد. این موضوع نشان میدهد فشار بازار انرژی میتواند حتی بر سیاستهای تحریمی نیز اثر بگذارد. مجموعه این تحولات بار دیگر یادآوری میکند که در دنیای انرژی، حتی کشورهایی که ذخایر راهبردی بیشتری دارند نیز فقط در بازه محدودی میتوانند در برابر شوکهای ژئوپلیتیکی تابآوری داشته باشند و اهرمهای فشار سیاسی میتواند هر معادلهای را برهم زند.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۸:۲۴
«ساختار انرژی در خانه عنکبوت؛ سهم بالای نفت و گاز طبیعی»
️ ساختار انرژی رژیم صهیونیستی طی دو دهه گذشته دچار تغییرات مهمی شده است؛ اما این تغییرات نه به کاهش وابستگی، بلکه به افزایش آن منجر شده است. در سال ۲۰۲۳ گاز طبیعی با سهم ۴۴ درصدی بزرگترین منبع تأمین انرژی این رژیم بود، در حالی که نفت با ۳۷ درصد همچنان جایگاه دوم را دارد. پس از آن زغالسنگ با ۱۳ درصد و انرژیهای تجدیدپذیر و سوختهای زیستی با مجموعاً حدود ۶ درصد قرار میگیرند. ترکیبی که نشان میدهد سوختهای فسیلی همچنان جزء اصلی سبد انرژی این رژیم را تشکیل میدهند.
️ در عین حال، بخش قابلتوجهی از نفت مصرفی این رژیم از طریق واردات تأمین میشود. در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۱ درصد نفت وارداتی از قزاقستان تأمین شده و پس از آن آفریقای جنوبی با ۲۷ درصد و آذربایجان با ۱۸ درصد قرار دارند. همچنین برزیل و مصر نیز از تأمینکنندگان اصلی نفت محسوب میشوند.
️ در مجموع، ساختار انرژی این رژیم از وابستگی قابلتوجه به واردات نفت از مسیرهای دریایی و همچنین اتکای روزافزون به گاز طبیعی -بهعنوان ستون اصلی تأمین انرژی- تشکیل شده است. چنین ترکیبی باعث میشود هرگونه اختلال در زنجیرههای تأمین انرژی منطقهای یا جهانی بتواند بهسرعت بر امنیت انرژی و هزینههای اقتصادی این رژیم اثر بگذارد.
اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ ساختار انرژی رژیم صهیونیستی طی دو دهه گذشته دچار تغییرات مهمی شده است؛ اما این تغییرات نه به کاهش وابستگی، بلکه به افزایش آن منجر شده است. در سال ۲۰۲۳ گاز طبیعی با سهم ۴۴ درصدی بزرگترین منبع تأمین انرژی این رژیم بود، در حالی که نفت با ۳۷ درصد همچنان جایگاه دوم را دارد. پس از آن زغالسنگ با ۱۳ درصد و انرژیهای تجدیدپذیر و سوختهای زیستی با مجموعاً حدود ۶ درصد قرار میگیرند. ترکیبی که نشان میدهد سوختهای فسیلی همچنان جزء اصلی سبد انرژی این رژیم را تشکیل میدهند.️ در عین حال، بخش قابلتوجهی از نفت مصرفی این رژیم از طریق واردات تأمین میشود. در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۱ درصد نفت وارداتی از قزاقستان تأمین شده و پس از آن آفریقای جنوبی با ۲۷ درصد و آذربایجان با ۱۸ درصد قرار دارند. همچنین برزیل و مصر نیز از تأمینکنندگان اصلی نفت محسوب میشوند.️ در مجموع، ساختار انرژی این رژیم از وابستگی قابلتوجه به واردات نفت از مسیرهای دریایی و همچنین اتکای روزافزون به گاز طبیعی -بهعنوان ستون اصلی تأمین انرژی- تشکیل شده است. چنین ترکیبی باعث میشود هرگونه اختلال در زنجیرههای تأمین انرژی منطقهای یا جهانی بتواند بهسرعت بر امنیت انرژی و هزینههای اقتصادی این رژیم اثر بگذارد.اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۳:۱۳
«میادین لویاتان و تامار، تأمینکننده ۵۰ درصد انرژی رژیم صهیونیستی»
️ ساختار گاز طبیعی رژیم صهیونیستی طی دو دهه گذشته دستخوش تحول چشمگیری شده است. تا اوایل دهه ۲۰۱۰، این رژیم با تولید محدود از میدان تتیس در دریای مدیترانه همچنان به واردات گاز متکی بود؛ اما کشف و توسعه میادین بزرگتر، بهویژه تامار و سپس لویاتان، مسیر تأمین انرژی را بهطور اساسی تغییر داد. بهگونهای که مجموع تولید گاز طبیعی این رژیم از حدود ۲۴ میلیارد مترمکعب در دوره ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲، به بیش از ۱۱۹ میلیارد مترمکعب در فاصله ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ رسید و گاز طبیعی را به ستون اصلی تأمين انرژی آن تبدیل کرد.
️ این افزایش تولید بهسرعت در الگوی تجارت گاز نیز بازتاب یافت. رژیم صهیونیستی که پیشتر واردکننده گاز بود، از اواخر دهه ۲۰۱۰ به صادرکننده منطقهای گاز تبدیل شد. صادرات گاز به اردن و مصر طی سالهای اخیر رشد قابلتوجهی داشته و در سال ۲۰۲۲ به بیش از ۹ میلیارد مترمکعب رسید. بهطوریکه گاز مدیترانه نهتنها نیاز داخلی این رژیم را پوشش داد، بلکه به ابزاری برای پیوندهای انرژی و اقتصادی در شرق مدیترانه نیز تبدیل شد.
️ با این حال، تمرکز تولید در چند میدان محدود دریایی و وابستگی شدید شبکه انرژی به این منابع، به این معناست که هرگونه اختلال در فعالیت این میادین یا زیرساختهای انتقال گاز میتواند همزمان تولید برق داخلی، صادرات منطقهای و درآمدهای انرژی را تحت تأثیر قرار دهد. یعنی همان عاملی که طی یک دهه گذشته به مزیت ژئوانرژیک این رژیم تبدیل شده، در شرایط تنشهای منطقهای میتواند به نقطه حساس ساختار انرژی آن بدل شود.
اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ ساختار گاز طبیعی رژیم صهیونیستی طی دو دهه گذشته دستخوش تحول چشمگیری شده است. تا اوایل دهه ۲۰۱۰، این رژیم با تولید محدود از میدان تتیس در دریای مدیترانه همچنان به واردات گاز متکی بود؛ اما کشف و توسعه میادین بزرگتر، بهویژه تامار و سپس لویاتان، مسیر تأمین انرژی را بهطور اساسی تغییر داد. بهگونهای که مجموع تولید گاز طبیعی این رژیم از حدود ۲۴ میلیارد مترمکعب در دوره ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲، به بیش از ۱۱۹ میلیارد مترمکعب در فاصله ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ رسید و گاز طبیعی را به ستون اصلی تأمين انرژی آن تبدیل کرد.️ این افزایش تولید بهسرعت در الگوی تجارت گاز نیز بازتاب یافت. رژیم صهیونیستی که پیشتر واردکننده گاز بود، از اواخر دهه ۲۰۱۰ به صادرکننده منطقهای گاز تبدیل شد. صادرات گاز به اردن و مصر طی سالهای اخیر رشد قابلتوجهی داشته و در سال ۲۰۲۲ به بیش از ۹ میلیارد مترمکعب رسید. بهطوریکه گاز مدیترانه نهتنها نیاز داخلی این رژیم را پوشش داد، بلکه به ابزاری برای پیوندهای انرژی و اقتصادی در شرق مدیترانه نیز تبدیل شد.️ با این حال، تمرکز تولید در چند میدان محدود دریایی و وابستگی شدید شبکه انرژی به این منابع، به این معناست که هرگونه اختلال در فعالیت این میادین یا زیرساختهای انتقال گاز میتواند همزمان تولید برق داخلی، صادرات منطقهای و درآمدهای انرژی را تحت تأثیر قرار دهد. یعنی همان عاملی که طی یک دهه گذشته به مزیت ژئوانرژیک این رژیم تبدیل شده، در شرایط تنشهای منطقهای میتواند به نقطه حساس ساختار انرژی آن بدل شود.اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۱۳:۵۸
بازارسال شده از
#موشکسوم حامل انرژی: بنزینسکوی شلیک: #خودرواپراتور لانچر: پدرهزینه: راحت و بدون هزینه!۱. تنظیم سرعت خودرو در محدودهی بهینه (۹۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت)۲. اجتناب از ترافیک سنگین ۳. خودداری از شتاب ناگهانی ۴. همکاری با متصدیان جایگاه سوخت در زمان سهمیه بندی۵. اطمینان از بسته بودن درب باک سوخت۶. استفاده از افزودنی های سوخت مناسب
#هرخانه_یک_موشک_است
با پیوستن به کانال زیر و به اشتراک گذاری مطالب عضوی از این پویش باشید:@moshakeman
۱۰:۴۹
«سبد انرژی در خانه عنکبوت؛ مصرف ۴۰ درصد انرژی در بخش حملونقل»
️ بررسی الگوی مصرف انرژی در رژیم صهیونیستی نشان میدهد که هرچند در طی سالهای اخیر تولید گاز طبیعی خود را افزایش داده است، اما ساختار مصرف انرژی آن همچنان دارای تمرکز و وابستگی قابلتوجه در چند بخش و حامل انرژی خاص است. در سبد مصرف نهایی انرژی، نفت همچنان با ۵۵ درصد، بزرگترین سهم را در اختیار دارد که عمدتاً به علت حملونقل است. پس از آن، برق با ۳۴ درصد و گاز طبیعی با ۷ درصد قرار دارند، در حالی که انرژیهای تجدیدپذیر و سوختهای زیستی سهم بسیار محدودی از مصرف نهایی را تشکیل میدهند.
️ در بخشهای مصرفکننده انرژی نیز تمرکز قابل توجهی در بخش حملونقل (با ۴۰ درصد از مصرف) دیده میشود. پس از آن، بخش خانگی با ۱۶ درصد و بخش صنعت با ۱۵ درصد، دومین و سومین بهش مصرفکننده انرژی هستند. در مقابل، سهم بخش خدمات عمومی ۱۲ درصد و بخش کشاورزی تنها حدود ۱ درصد است.
در بخش خانگی، برق با ۷۷ درصد سهم غالب مصرف انرژی را دارد و پس از آن نفت (۷ درصد) و انرژیهای بادی و خورشیدی (۶ درصد) قرار میگیرند. در بخش صنعت نیز، گاز طبیعی با ۴۱ درصد و برق با ۴۳ درصد ستون اصلی تأمین انرژی را تشکیل میدهند و در کنار آن نفت (۱۱ درصد) و سایر سوختها سهم محدودتری دارند. در مجموع، این دادهها نشان میدهد ساختار انرژی رژیم صهیونیستی بر یک وابستگی دوگانه استوار است؛ از یک سو، وابستگی حملونقل به نفت و از سوی دیگر، وابستگی تولید برق و صنعت به گاز طبیعی.
اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ بررسی الگوی مصرف انرژی در رژیم صهیونیستی نشان میدهد که هرچند در طی سالهای اخیر تولید گاز طبیعی خود را افزایش داده است، اما ساختار مصرف انرژی آن همچنان دارای تمرکز و وابستگی قابلتوجه در چند بخش و حامل انرژی خاص است. در سبد مصرف نهایی انرژی، نفت همچنان با ۵۵ درصد، بزرگترین سهم را در اختیار دارد که عمدتاً به علت حملونقل است. پس از آن، برق با ۳۴ درصد و گاز طبیعی با ۷ درصد قرار دارند، در حالی که انرژیهای تجدیدپذیر و سوختهای زیستی سهم بسیار محدودی از مصرف نهایی را تشکیل میدهند.️ در بخشهای مصرفکننده انرژی نیز تمرکز قابل توجهی در بخش حملونقل (با ۴۰ درصد از مصرف) دیده میشود. پس از آن، بخش خانگی با ۱۶ درصد و بخش صنعت با ۱۵ درصد، دومین و سومین بهش مصرفکننده انرژی هستند. در مقابل، سهم بخش خدمات عمومی ۱۲ درصد و بخش کشاورزی تنها حدود ۱ درصد است. در بخش خانگی، برق با ۷۷ درصد سهم غالب مصرف انرژی را دارد و پس از آن نفت (۷ درصد) و انرژیهای بادی و خورشیدی (۶ درصد) قرار میگیرند. در بخش صنعت نیز، گاز طبیعی با ۴۱ درصد و برق با ۴۳ درصد ستون اصلی تأمین انرژی را تشکیل میدهند و در کنار آن نفت (۱۱ درصد) و سایر سوختها سهم محدودتری دارند. در مجموع، این دادهها نشان میدهد ساختار انرژی رژیم صهیونیستی بر یک وابستگی دوگانه استوار است؛ از یک سو، وابستگی حملونقل به نفت و از سوی دیگر، وابستگی تولید برق و صنعت به گاز طبیعی.اطلاعات بیشتر درباره رژیم صهیونیستی را در یادداشت «فلسطین اشغالی: بررسی وضعیت عرضه و تقاضای انرژی رژیم صهیونیستی» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۷:۳۶
«عراق، ثروت نفتی و آسیبپذیری در زنجیره پاییندستی»
️ جمهوری عراق در سال ۲۰۲۱ با تولید ناخالص داخلی ۲۰۸ میلیارد دلاری، جمعیت ۴۱.۲ میلیون نفری، تولید روزانه ۴.۱ میلیون بشکه نفت خام و صادرات ۳.۴ میلیون بشکهای آن، یکی از وزنههای سنگین اوپک به شمار میرود. اقتصاد این کشور بهشدت به درآمدهای انرژی وابسته است؛ بهطوریکه صادرات نفت خام بهتنهایی حدود ۹۹ درصد از کل ارزش صادرات و ۸۵ درصد از بودجه دولت عراق را تشکیل میدهد.
با وجود این ثروت عظیم بالادستی، بررسی روند ظرفیت پالایشی عراق نشاندهنده یک شکاف استراتژیک جدی است. وقوع جنگها و درگیریهای داخلی در دهه گذشته باعث شد تا ظرفیت پالایشی این کشور از ۱ میلیون بشکه در روز، به ۷۵۰ هزار بشکه در روز افت کند. این موضوع عراق را ناچار ساخت تا برای تأمین نیاز روزمره خود به واردکننده فرآوردههای نفتی تبدیل شود؛ تا جایی که تنها در سال ۲۰۲۱، بالغ بر ۳.۳ میلیارد دلار صرف واردات بنزین، گازوئیل و سایر فرآوردهها کرده است. البته این کشور در حال حاضر با جذب سرمایهگذاری خارجی، برنامههای گستردهای برای احیای زیرساختها و افزودن حداقل ۳۵۰ هزار بشکه در روز به ظرفیت پالایشی خود دارد.
در حالی که این کشور با تولید ۲۵.۸ میلیون و مصرف ۴۶.۸ میلیون مترمکعب در روز، واردکننده گاز (عمدتاً از ایران) محسوب میشود، همزمان رتبه دوم جهان را در سوزاندن گازهای همراه (فلرینگ) به خود اختصاص داده است. با این حال، ورود غولهای انرژی جهان برای جمعآوری این گازها و توسعه پروژههایی نظیر پتروشیمی «نبراس» اثبات میکند که این کشورخیز بلندی برای تبدیلشدن به یک رقیب منطقهای در دهه آتی برداشته است.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عراق را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عراق](https://www.vcmstudy.ir/doc/مروری-بر-صنعت-نفت،-گاز-و-پتروشیمی-کشوره/)» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
️ جمهوری عراق در سال ۲۰۲۱ با تولید ناخالص داخلی ۲۰۸ میلیارد دلاری، جمعیت ۴۱.۲ میلیون نفری، تولید روزانه ۴.۱ میلیون بشکه نفت خام و صادرات ۳.۴ میلیون بشکهای آن، یکی از وزنههای سنگین اوپک به شمار میرود. اقتصاد این کشور بهشدت به درآمدهای انرژی وابسته است؛ بهطوریکه صادرات نفت خام بهتنهایی حدود ۹۹ درصد از کل ارزش صادرات و ۸۵ درصد از بودجه دولت عراق را تشکیل میدهد. با وجود این ثروت عظیم بالادستی، بررسی روند ظرفیت پالایشی عراق نشاندهنده یک شکاف استراتژیک جدی است. وقوع جنگها و درگیریهای داخلی در دهه گذشته باعث شد تا ظرفیت پالایشی این کشور از ۱ میلیون بشکه در روز، به ۷۵۰ هزار بشکه در روز افت کند. این موضوع عراق را ناچار ساخت تا برای تأمین نیاز روزمره خود به واردکننده فرآوردههای نفتی تبدیل شود؛ تا جایی که تنها در سال ۲۰۲۱، بالغ بر ۳.۳ میلیارد دلار صرف واردات بنزین، گازوئیل و سایر فرآوردهها کرده است. البته این کشور در حال حاضر با جذب سرمایهگذاری خارجی، برنامههای گستردهای برای احیای زیرساختها و افزودن حداقل ۳۵۰ هزار بشکه در روز به ظرفیت پالایشی خود دارد. در حالی که این کشور با تولید ۲۵.۸ میلیون و مصرف ۴۶.۸ میلیون مترمکعب در روز، واردکننده گاز (عمدتاً از ایران) محسوب میشود، همزمان رتبه دوم جهان را در سوزاندن گازهای همراه (فلرینگ) به خود اختصاص داده است. با این حال، ورود غولهای انرژی جهان برای جمعآوری این گازها و توسعه پروژههایی نظیر پتروشیمی «نبراس» اثبات میکند که این کشورخیز بلندی برای تبدیلشدن به یک رقیب منطقهای در دهه آتی برداشته است.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عراق را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عراق](https://www.vcmstudy.ir/doc/مروری-بر-صنعت-نفت،-گاز-و-پتروشیمی-کشوره/)» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۹:۴۸
«عراق، خیز بلند برای رهایی از تله واردات سوخت»
عراق بهعنوان دومین تولیدکننده بزرگ اوپک، سالهاست با یک تضاد بزرگ خامفروشی گسترده در کنار وابستگی شدید به واردات فرآوردههای نفتی دستوپنجه نرم میکند. جنگها و بحرانهای داخلی در دهه گذشته، ظرفیت پالایشی این کشور را از حدود ۱ میلیون بشکه به ۷۵۰ هزار بشکه در روز کاهش داد؛ تا جایی که بغداد تنها در سال ۲۰۲۱ مجبور شد بالغ بر ۳.۳ میلیارد دلار برای واردات بنزین، گازوئیل و سایر فرآوردهها هزینه کند. در سناریوی گسترش بحران منطقهای و توقف تردد دریایی در خلیج فارس، قطع این شریان وارداتی ماشین اقتصاد و صنعت این کشور را دچار مشکل میکند.
در حالی که ظرفیت فعلی پالایشگاههای فعال عراق در محدوده ۸۸۵ هزار بشکه در روز است، این کشور برنامهریزی عظیمی برای افزودن ۸۵۰ هزار بشکه در دستور کار دارد. پروژههایی نظیر احداث پالایشگاه جدید بصره با ظرفیت ۳۰۰ هزار بشکه، پالایشگاه ۱۴۰ هزار بشکهای کربلا (با همکاری هیوندای کره) و پالایشگاه ۱۰۰ هزار بشکهای ذیقار (توسط کنسرسیومی از شرکتهای چینی)، ستونهای این جهش بزرگ هستند.
استراتژی عراق تنها معطوف به تأمين نیاز داخلی نیست. احیای فازهای مختلف بزرگترین پالایشگاه کشور یعنی «بیجی» برای بازگشت به ظرفیت ۱۴۰ هزار بشکه در شمال و ورود هدفمند سرمایههای کشورهای غربی و شرقی به جنوب و مرکز، نشاندهنده عزم جدی این کشور است. تکمیل این پازل توسعهای به معنای پایان یافتن بازار پررونق واردات سوخت برای کشورهای صادرکننده همسایه و ظهور یک بازیگر تازهنفس در صنعت نفت خاورمیانه خواهد بود.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عراق را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عراق](https://www.vcmstudy.ir/doc/مروری-بر-صنعت-نفت،-گاز-و-پتروشیمی-کشوره/)» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
عراق بهعنوان دومین تولیدکننده بزرگ اوپک، سالهاست با یک تضاد بزرگ خامفروشی گسترده در کنار وابستگی شدید به واردات فرآوردههای نفتی دستوپنجه نرم میکند. جنگها و بحرانهای داخلی در دهه گذشته، ظرفیت پالایشی این کشور را از حدود ۱ میلیون بشکه به ۷۵۰ هزار بشکه در روز کاهش داد؛ تا جایی که بغداد تنها در سال ۲۰۲۱ مجبور شد بالغ بر ۳.۳ میلیارد دلار برای واردات بنزین، گازوئیل و سایر فرآوردهها هزینه کند. در سناریوی گسترش بحران منطقهای و توقف تردد دریایی در خلیج فارس، قطع این شریان وارداتی ماشین اقتصاد و صنعت این کشور را دچار مشکل میکند. در حالی که ظرفیت فعلی پالایشگاههای فعال عراق در محدوده ۸۸۵ هزار بشکه در روز است، این کشور برنامهریزی عظیمی برای افزودن ۸۵۰ هزار بشکه در دستور کار دارد. پروژههایی نظیر احداث پالایشگاه جدید بصره با ظرفیت ۳۰۰ هزار بشکه، پالایشگاه ۱۴۰ هزار بشکهای کربلا (با همکاری هیوندای کره) و پالایشگاه ۱۰۰ هزار بشکهای ذیقار (توسط کنسرسیومی از شرکتهای چینی)، ستونهای این جهش بزرگ هستند. استراتژی عراق تنها معطوف به تأمين نیاز داخلی نیست. احیای فازهای مختلف بزرگترین پالایشگاه کشور یعنی «بیجی» برای بازگشت به ظرفیت ۱۴۰ هزار بشکه در شمال و ورود هدفمند سرمایههای کشورهای غربی و شرقی به جنوب و مرکز، نشاندهنده عزم جدی این کشور است. تکمیل این پازل توسعهای به معنای پایان یافتن بازار پررونق واردات سوخت برای کشورهای صادرکننده همسایه و ظهور یک بازیگر تازهنفس در صنعت نفت خاورمیانه خواهد بود.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عراق را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عراق](https://www.vcmstudy.ir/doc/مروری-بر-صنعت-نفت،-گاز-و-پتروشیمی-کشوره/)» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۸:۳۷
«عمان، موقعیت استراتژیک و شریک ایران در تنگه هرمز»
عمان با جمعیت ۴.۶ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی ۱۱۵ میلیارد دلاری، بزرگترین تولیدکننده نفت خام غیرعضو اوپک در خاورمیانه است. این کشور روزانه ۱,۰۴۸ هزار بشکه نفت تولید و ۸۵۰ هزار بشکه از آن را صادر میکند. بیش از ۶۷ درصد درآمدهای عمان به صنعت نفت و گاز وابسته است و حدود ۹۲ درصد از نفت خام صادراتی این کشور در سال ۲۰۲۳ روانه بازار تشنه چین شده است.
در بخش گاز طبیعی، عمان یک چرخش استراتژیک جالب را تجربه کرده است. این کشور برای تأمين خوراک واحدهای پاییندستی و تولید برق ارزانتر، به یک واردکننده گاز (واردات روزانه ۵.۴ میلیون مترمکعب) تبدیل شده است. در حال حاضر، ۹۲ درصد از برق عمان با گاز طبیعی تولید میشود که مصرف دیزل در نیروگاهها را ۲۶ درصد کاهش داده است. این جایگزینی سوخت، در کنار برنامهریزی برای استفاده از آمونیاک و متانول به عنوان سوخت سبز، نشاندهنده خیز عمان برای کربنزدایی و توسعه پایدار است.
اما برگ برنده عمان در توسعه صنایع نفتی، پروژه پالایشگاه ۲۳۰ هزار بشکهای «الدقم» است. موقعیت استراتژیک منطقه الدقم در سواحل دریای عمان و خارج از تنگه هرمز، به عمان اجازه میدهد تا بدون درگیر شدن در ریسکهای امنیتی خلیج فارس، به یک هاب امن برای تامین و صادرات فرآوردههای نفتی و پتروشیمی در یکی از کلیدیترین مسیرهای تجاری جهان تبدیل شود. توسعهای که با بومیسازی ۸۹ درصدی نیروی کار در این صنعت، به یک الگوی موفق در منطقه تبدیل شده است.
اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عمان را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عمان](https://www.vcmstudy.ir/?s=عمان)» بخوانید.
@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
عمان با جمعیت ۴.۶ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی ۱۱۵ میلیارد دلاری، بزرگترین تولیدکننده نفت خام غیرعضو اوپک در خاورمیانه است. این کشور روزانه ۱,۰۴۸ هزار بشکه نفت تولید و ۸۵۰ هزار بشکه از آن را صادر میکند. بیش از ۶۷ درصد درآمدهای عمان به صنعت نفت و گاز وابسته است و حدود ۹۲ درصد از نفت خام صادراتی این کشور در سال ۲۰۲۳ روانه بازار تشنه چین شده است. در بخش گاز طبیعی، عمان یک چرخش استراتژیک جالب را تجربه کرده است. این کشور برای تأمين خوراک واحدهای پاییندستی و تولید برق ارزانتر، به یک واردکننده گاز (واردات روزانه ۵.۴ میلیون مترمکعب) تبدیل شده است. در حال حاضر، ۹۲ درصد از برق عمان با گاز طبیعی تولید میشود که مصرف دیزل در نیروگاهها را ۲۶ درصد کاهش داده است. این جایگزینی سوخت، در کنار برنامهریزی برای استفاده از آمونیاک و متانول به عنوان سوخت سبز، نشاندهنده خیز عمان برای کربنزدایی و توسعه پایدار است. اما برگ برنده عمان در توسعه صنایع نفتی، پروژه پالایشگاه ۲۳۰ هزار بشکهای «الدقم» است. موقعیت استراتژیک منطقه الدقم در سواحل دریای عمان و خارج از تنگه هرمز، به عمان اجازه میدهد تا بدون درگیر شدن در ریسکهای امنیتی خلیج فارس، به یک هاب امن برای تامین و صادرات فرآوردههای نفتی و پتروشیمی در یکی از کلیدیترین مسیرهای تجاری جهان تبدیل شود. توسعهای که با بومیسازی ۸۹ درصدی نیروی کار در این صنعت، به یک الگوی موفق در منطقه تبدیل شده است.اطلاعات بیشتر درباره زیرساخت انرژی عمان را در یادداشت «[مروری بر صنایع نفت و گاز کشورهای خاورمیانه: عمان](https://www.vcmstudy.ir/?s=عمان)» بخوانید.@vcmstudy_channelVCMStudy.ir
۵:۳۶