بله | کانال اهل ولاء

۲۹ فروردین

- اگر این بشارت را که ما را برای شادی آفریده‌اند، باور کردی و به خودت قبولاندی، دیگر غم وجود نخواهد داشت.

خدا ما را برای شادی آفریده است نه برای غم. خدای واحد غنی و قوی، محال است مخلوقی را برای ناراحتی و غم بیافریند. اگر این بشارت را که ما را برای شادی آفریده‌اند، باور کردی و به خودت قبولاندی، دیگر غم وجود نخواهد داشت. این مژده مال کسی است که آن را باور کند. همین که فهمیدی دنیا فانی شدنی است و مشکلات و محرومیت‌هایش هم همیشگی و دائمی ‌نیست و بالأخره روزی تمام خواهد شد، نصف غم‌هایش باطل می‌شود. مشقّت و غم دنیا وسیله‌ای است برای خوشی و شادی.

گذشته که گذشت و نیست، آینده هم که نیامده و نیست. غصّه‌ها مال گذشته و آینده است. حالا که گذشته و آینده نیست، پس چه غصّه‌ای؟ تنها حال موجود است که آن هم نه غصّه دارد و نه قصّه.

۸:۰۰

۱۲:۰۶

نکاتی از بزرگان سیر و سلوک در آداب چهلّه ‌نشینی - بخش اوّل

۱- در این چهل روز هر روز صبح، دعای عهد، یعنی دعای «اَللّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِیمِ ...» را بخواند.

در روایت این دعا آمده است، اگر کسی چهل روز آن را بخواند، از یاران بقیّةالله الاعظم ارواحنافداه خواهد بود و اگر قبل از ظهور از دنیا برود، خدا او را برای اینکه در رکاب و محضر حضرت باشد، به دنیا برمی‌گرداند.

۲- هر روز چهل مرتبه ذکر تسبیحات اربعه را بگوید.

«سُبْحانَ الله، وَالحَمْدُلله، وَلا اِلهَ اِلاَّ الله، وَالله اَکبَرُ»

۳- بعد از گرفتن وضو «آیه‌الکرسی» بخواند، برای اهل قبور هم این آیه را بخواند و یا خواندن آن را بعد از نمازهای صبح، ترک نکند.

۴- گفتن اذکاری در این چهل روز توصیه شده است، مانند:

ذکر «یا باقِی» روزی ۱۱۳ بار

ذکر «یارَبُّ یا الله» روزی ۲۰۴ بار

ذکر «یا صَمَدُ» روزی ۱۳۴ بار

ذکر «یا عَلِیُّ» روزی ۱۱۰ بار

ذکر «یا باسِطَ الْیَدَینِ بِالرَّحْمَه» روزی ۴۰ بار بعد از نماز صبح

۵- در روزهای دوشنبه و چهارشنبه چهل مرتبه سوره تکاثر «اَلْهیکُمُ التَّکاثُر...» را بخواند.

۶- در طول این چهلّه، هر روز «زیارت عاشورا» را بخواند.

۷- در طول روز «با طهارت و با وضو» باشد و هنگام رفتن به بستر هم با وضو باشد و با وضو به خواب برود.

۸- در ایّام چهلّه حتماً هر روز نمازهای خود را اوّل وقت بخواند و مداومت بر خواندن «نماز اوّل وقت» داشته باشد.

۹- اگر توانست در سحر صدبار «استغفار» نماید. این استغفار را هم ممکن است در قنوت نماز وِتر (وَتر) به زبان جاری کند و یا جدای از نماز، در کنار نماز خود صد مرتبه استغفار کند. اگر در سحر موفّق نشد و برای این کار فرصت کم آورد؛ در این چهل روز حدّاقل صد مرتبه استغفار در طول روز را ترک نکند.

۱۰- در طول این چهل روز، هیچ روزی را بدون «تلاوت قرآن و یا گوش سپردن به آن» از دست ندهد.

۱۱- در این ایّام بر «ذکر و یاد خدا» مداومت داشته باشد. همیشه خود را در محضر و منظر الهی ببیند و حسّ حضور را کاملا حفظ کند.

۱۲- بر «نفی خواطر» مداومت داشته باشد. خطوراتی که ذهن و دل او رامشغول می‌کند، از دل بیرون براند. در این زمینه از ذکر «لااله الا الله» به خوبی می‌تواند استفاده کند. بیرون راندن همه‌ی افکار و تخیّلات از ذهن و دل، یعنی اینکه من فقط خدا را می‌خواهم، جز خدا هیچ چیز نمی‌خواهم و فقط می‌خواهم مشغول به محبوب خودم باشم.

۱۳- از آداب چهلّه‌نشینی، «ترک اعتراض بر خدا» می‌باشد. در این زمینه دو جنبه وجود دارد: جنبۀ تکوینی، یعنی آنچه که خدا با ما کرده است و جنبۀ تشریعی، یعنی آنچه که به ما دستور داده که انجام دهیم. نسبت به هیچ‌یک از این دو مورد، یعنی آنچه خدا با ما کرده، یا آنچه خداوند به ما امر کرده است که انجام دهیم؛ معترض، دلخور، ناراضی و ناخرسند نباشیم.

۱۴- ادب دیگری در چهلّه‌نشینی، «جوع و کم خوردن» است، به قدری که طاقت عبادت را از انسان نگیرد. تا جایی که می‌تواند در طول این چهلّه، روزه بگیرد و اگر همه این چهل روز را نمی‌تواند، حدّاقل روزهای دوشنبه و پنجشنبه را روزه داشته باشد. اگر در این مدّت، روزه‌ی روزهای خاصّی هم مستحب است، آنها را هم از دست ندهد.

۱۵- نکته دیگر در آداب چهلّه‌نشینی، «پرهیز از خوردن غذاهایی است که باعث سنگینی انسان می‌شود»؛ نوعی رخوت، سستی و خواب آلودگی در فرد ایجاد می‌کند؛ شادابی، پرتوانی و سرزندگی برای عبادت را از انسان می‌گیرد و کسالت را بر او حاکم می‌کند. غذاهای سنگین، غذاهایی که ادویه جات فراوانی در آن به کار رفته است، غذاهای بسیار چرب و امثال اینها، چنین خواصّ منفی دارند.
ادامه دارد....

«استاد مهدی طیّب»۹۲/۰۶/۱۴
#مراقبات_ماه_ذی‌القعده#چهله_کلیمیه_موسویه
تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب

۱۲:۴۵

نکاتی از بزرگان سیر و سلوک در آداب چهلّه ‌نشینی - بخش دوّم

۱۶- «احتیاط کردن در لقمه»؛ یعنی انسان هر چیز که پیش آمد، نخورد. چیزهایی که به حلال بودن آنها یقین دارد؛ چه به اعتبار خود شیء خوراکی و چه به اعتبار منبع درآمدی که به تهیّۀ آن مواد غذایی یا شیء خوراکی منجر شده است، از هر دو منظر حلال باشد.

در این ایّام بیشتر دقّت کند؛ هرکس هرچه داد، نگیرد و نخورد و تا به حلال بودن آن یقین پیدا نکرده است، حتّی‌المقدور استفاده نکند. البتّه اینها که گفتیم، برای اوایل راه است. در بحث رزق مفصّل گفته‌ایم که هنگامی که فرد در سلوک به مرتبه‌ای از رشد رسید، خدا ولایت او را در دست می‌گیرد. وقتی به آنجا رسید، خدا اجازه نمی‌دهد کسی چیزی را که مشکل دارد، به او تعارف کند؛ که او استفاده کند. شخص در آن مرحله، در حریم امن الهی قرار می گیرد؛ خدا حریمی ایجاد می‌کند و او را محفوظ می‌دارد؛ در معرض آن چیزها قرار نمی‌دهد و نمی‌گذارد آن چیزها به سمت او بیاید؛ ولی در اوایل یا اواسط راه که هنوز این ویژگی در فرد ایجاد نشده است، باید مراقبت کند و در خوردن هر چه به او تعارف کردند و یا هر چیز خوشمزه‌ای که جلوی او گذاشتند و می‌تواند آن را بردارد و بخورد، احتیاط کند؛ تا با اطمینان بیشتری، لقمه حلال خورده باشد. آثار لقمه حلال را هم گفته‌ام و به روایت آن هم اشاره کرده‌ام که: «منْ اَکَلَ الْحَلالَ اَرْبَعِینَ یَوْماً نَوَّرَاللهُ قَلْبَهُ»اگر کسی چهل روز لقمه حلال بخورد، خدا به او نورانیت قلب عنایت می‌کند.

۱۷- «خوراکی‌هایی را هم که مال افراد بخیل، پست، بی بندوبار و غیرمتدیّن است، نخورد» و در این چهل روز سعی کند سر سفره اینگونه افراد ننشیند و غذای اینگونه افراد را نخورد.

۱۸- سعی کند «از هر پولی یا در هر منزلی، چیزی نخورد». خیلی احتیاط کند حتماً پول او حلال باشد و مطمئن باشد که اهل منزلی که می‌خواهد مهمان‌شان شود، هم در حلال بودن کسب‌شان، هم در پرداخت وجوهات شرعیّه‌شان و هم در پاکی و طهارت آن‌چه که می‌خواهند با آن غذا بپزند، مقیّد هستند. این دقّت‌ها را داشته باشد. تا جایی که می‌تواند، از هر فروشنده مواد غذایی تهیّه نکند. حتّی‌المقدور غذای بیرون، مثل فست فودها، رستوران‌ها، چلوکبابی‌ها و امثال اینها را نخورد و تا جایی که می‌تواند، خودش غذای مطمئنّی را تهیّه و آماده کند.

۱۹- در ایّام چهلّه نشینی توصیه شده است انسان، «حلیم و زیتون » بخورد. در این ایّام خوردن اینها برای حالات فرد مفید است.

۲۰- نکته دیگر این‌که «کمتر با دیگران هم‌صحبت شود»؛ کمتر مشغول دیگران شود و با آنها نشست و برخاست کند؛ تا جایی که می‌تواند، به حداقّل ضرورت اکتفا کند و بیش از آن، برای نشستن و حرف زدن با دیگران و نشست و برخاست با آنها وقت نگذارد.

۲۱- در طول این چهل روز «موسیقی گوش ندهد»؛ حتّی مارش، سرود یا موسیقی که اوّل اخبار رسانه‌ها پخش می‌شود. یعنی به طور کامل از موسیقی مصون بماند. علّت آن را هم گفته‌ام و به روایت آن اشاره کرده‌ام، که اگر چهل روز در خانه‌ای موسیقی نواخته شود، غیرت و حیا از آن خانه رخت می‌بندد.

۲۲- «چشم خود را از افتادن به غیرِ آنچه نظر بر آن واجب یا مستحب است، باز دارد» و آن را کنترل کند؛ یعنی فقط به چیزهایی که دیدن آنها واجب یا مستحب است و ثواب دارد، نگاه کند. حتّی به نگاه به مباحات نپردازد؛ چه برسد به مکروهات و محرّمات.

۲۳- «زبان خود را کنترل کند» و آن را از گفتن، جز چیزهایی که گفتن آنها بر او واجب یا مستحب است، باز دارد. حرف‌هایی را هم که مباح است، نگوید؛ چه برسد به حرف‌های مکروه یا خدای نکرده حرام.

۲۴- حتّی‌المقدور سعی کند جایی باشد که اگر می‌خواهد مشغول عبادت، تفکّر یا ذکری شود، سروصدای دیگران نیاید. چه سروصدای خود افراد و چه صدای رادیو، تلویزیون و امثال اینها؛ چون همه‌ی این صداها ذهن ما را به فکر کردن به آن اشخاص و یا محتوای آن صحبت‌ها مشغول می‌سازند و تمرکزِ فکر و فراغتِ خاطر لازم برای اشتغال به ذکر خدا را از انسان سلب می‌کنند.

این‌ها نکاتی بود که بزرگان سیر و سلوک در آداب چهلّه‌نشینی، به استناد روایات، توصیه کرده‌اند؛ که انسان به توفیق الهی و با امداد اهل بیت معصومین علیهم السّلام لااقّل به مقداری که در این چهلّه مقدور و میسور است و در حدّی که در توان او باشد، عمل کند. ان‌شاءالله.
«استاد مهدی طیّب»۹۲/۰۶/۱۴
#مراقبات_ماه_ذی‌القعده#چهله_کلیمیه_موسویه

تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب

۱۲:۴۵

۱۳:۲۳

میلاد حضرت فاطمۀ معصومه سلام الله علیها
این دُخت بزرگوار، از امام کاظم علیه السّلام امام هفتم و مادر بزرگوارشان نجمه خاتون، در اوّل ذی‌القعده سال ۱۷۱ هجری قمری قدم به این عالم خاک گذاشتند و عمر شریف آن بزرگوار مثل جدّۀ بزرگوارشان حضرت زهرا سلام الله علیها عمر کوتاهی بود؛ درنگ زیادی در این عالم نکردند؛ حدّاکثر زمانی که نقل شده است بیست و هشت سال است.

امام کاظم علیه السّلام دو فرزند از نجمه خاتون دارند؛ بقیۀ فرزندان از همسران دیگرشان است. یکی از آنها علیّ بن موسی الرّضا علیه السّلام، امام هشتم و دیگری فاطمه معصومه علیها السّلام است. حضرت معصومه سلام الله علیها خواهر تنی امام رضا علیه السّلام هستند.

امام کاظم علیه السّلام به خاطر ارادت و دل‌باختگی به جدّ‌ۀ بزرگوارشان حضرت زهرا سلام الله علیها نام چهار نفر از دخترانشان را فاطمه گذاشتند. حضرت معصومه به فاطمه کبری ملقّب بودند. مرقد شریفشان در شهر قم قبله گاه دل‌دادگان اهل‌بیت علیهم السّلام است.

این بانوی بزرگوار که اختلاف سنّ ایشان با برادر بزرگوارشان حضرت امام رضا علیه السّلام بیست و پنج سال است، جایگاه والایی پیش پدر دارند. لقب معصومه را هم حضرت امام رضا علیه السّلام به ایشان داده‌اند؛ امّا امروز لقب دیگری هم در مورد حضرت معصومه مشهور است و ایشان را به کریمۀ اهل بیت علیهم السّلام می‌شناسند.

کرامات و عظمت فوق‌العادۀ این بانوی بزرگوار اسلام خارج از وصف است و معجزات عظیمی که از آن حضرت مشاهده شده، حیرت انگیز است. بزرگانی در حرم حضرت معصومه علیها السّلام توفیق تَشَرُّف به محضر حضرت ولیّ عصر اَرواحُنافِداه را داشته‌اند؛ حتّی بنا به نقل بزرگی، یکی از بزرگان در حرم حضرت معصومه علیها السّلام خدمت حضرت بقیّةالله اَرواحُنافِداه می‌رسد و مشاهده می‌کند که حضرت حجّت اَرواحُنافِداه نشسته‌اند و صورت مبارک خودشان را روی سنگهای پای ضریح گذاشته‌اند و به محضر عمّه بزرگوارشان اظهار محبّت و ارادت می‌کنند.

«استاد مهدی طیّب»
#مناسبات_ماه_ذی‌القعده

۱۳:۲۸

۱۳:۲۹

۳۰ فروردین

7503294301925089024_68019489832747.mp3

۱۳:۰۷-۵.۲۸ مگابایت

نماز یکشنبۀ ماه ذی‌القعده

فضیلت نماز در روایتی از پیامبر اکرم صلّی‌الله علیه وآله وسلّم

نحوۀ استغفار و مرور گناهانِ تمام عمر

۵:۲۹

۵:۳۰

قم خوب جایی است. من هیچ‌وقت از قم سیر نشدم. همیشه وقتی از قم خارج می‌شوم، یک نگاهی به پشت سرم دارم. این سرزمین همه‌اش حرم است؛ سرزمین امن و امنیّت است. مردم آن قانع هستند و آرامش دارند. من در قم تجّاری را ندیدم که خیلی مال داشته باشند و حریص باشند. همۀ اینها به خاطر زمین آن است. قُم حَرَمُنا اَهلَ البَیتِ: قم حرم ما اهل بیت است.

حضرت معصومه علیها السّلام دوستان برادرش حضرت رضا علیه السّلام را گرفت و طلبه و عالم کرد. حتّی از نجف هم طلاّب را به قم جذب کرد. هر وقت به قم می‌روید، قصدتان را فقط زیارت حضرت معصومه علیها السّلام قرار دهید و ابتدای ورود به قم به حرم مشرّف شوید و مقداری در حرم بنشینید و به حضرت عرض کنید آمده‌ام شما را ببینم. اگر کار دیگری هم دارید، آن را در حاشیه‌ی زیارتتان قرار دهید و چیزی را بر زیارت مقدّم قرار ندهید.

۸:۵۵

⚘️ السَّلاَمُ عَلَيْکِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ فاطِمَهَ وَخَدِیجَهَ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا أُخْتَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا عَمَّهَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَرَحْمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ ⚘️
تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب

۱۲:۵۷

۳۱ فروردین

۱:۲۲

831017-850930 sabr dar rah hagh.mp3

۰۱:۲۵-۵۸۵.۵۴ کیلوبایت

۵:۳۷

- هر وقت در کارهایتان با راه‌بندان مواجه شدید، بدانید خدا راه‌بندان ایجاد کرده است و اگر بخواهید راه‌بندان برطرف شود، باید با او خلوت کنید و رابطه‌تان را با او اصلاح کنید.

هر وقت در کارهایتان با راه‌بندان مواجه شدید، بدانید خدا راه‌بندان ایجاد کرده است و اگر بخواهید راه‌بندان برطرف شود، باید با او خلوت کنید و رابطه‌تان را با او اصلاح کنید. حضرت امیر علیه السّلام می‌فرمایند: مَن أَصلَحَ ما بَینَهُ وَ بَینَ اللهِ أصلَحَ اللهُ ما بَینَهُ وَ بَینَ النّاسِ: کسی که آنچه بین او و خداست را اصلاح کند، خداوند هم آنچه بین او و مردم است را اصلاح می‌کند.

۸:۴۲

۸:۴۴

۱۶:۰۶

۱ اردیبهشت

- یک "عیب ندارد" که مؤمن در برابر مصائب می‌گوید، آتش غم را سرد و همه‌ی غم‌ها را باطل می‌کند.

در زمان‌های سابق بچّه‌ها بازیی می‌کردند به نام حمومک مورچه داره، بشین و پاشو خنده داره. دنیا همان حمومک است و هیچ‌ کس ثابت و برای همیشه نمی‌تواند در آن بنشیند. امروز به آنها می‌گویند پشت میز فلان اداره یا داخل فلان ملک و خانه و بنشین و فردا می‌گویند پاشو. این نشستن و بلند شدن هر دو خنده دارند. نکند وقتی گفتند بلند شو، محزون و غصّه‌دار شوی. قرآن فرمود: لِکَیلا تَأسَوا عَلی ما فاتَکُم وَ لا تَفرَحُوا بِما اتاکُم: تا بر آنچه از دستتان می‌رود، غصّه‌دار و از آنچه به شما داده می‌شود، خوشحال نشوید. امیرالمؤمنین علیه السّلام هم فرمود: زهد در بین همین دو جمله‌ی قرآن است.

۷:۱۸

۷:۲۰

2551295569457782530_216535175300780.mp3

۰۹:۲۱-۶.۴۳ مگابایت

‌‌ ماه ذی‌القعده، ماه میهمانی خاصّ الهی

ماه رمضان، ماه ضیافت عمومی و گستردۀ خدای متعال برای همۀ بشر بود؛ امّا ماه ذی‌القعده و ده روز اوّل ماه ذی‌الحجّه، میهمانی اختصاصی خدای متعال برای اهل سلوک و مراقبه، اهل خلوت‌های عبادی و اهل تمرکز در امور معنوی است.
میهمانی ماه رمضان، میهمانی سفرهٔ رحمانیّت حق بود که گسترده و فراگیر بود؛ امّا میهمانی ویژه و اختصاصی خدای متعال در ماه ذی‌القعده و ده روز اوّل ماه ذی‌الحجّه که جمعاً چهل روز می‌شود، میهمانی بر سفرۀ رحیمیّت حقّ متعال است.
بر سر آن سفره، همۀ خلق دعوت بودند؛ امّا بر سر این سفره، عاشقان حقّ متعال و کسانی که دل به او سپرده و همۀ عالم را آیینۀ او می‌دانند و در آیینۀ همۀ موجودات عالم، محبوب خودشان را می‌بینند و با او نرد عشق می‌بازند، دعوت شده‌اند و به برکت چهلّۀ موسویّه یا کلیمیّه به خلوتگاه انس عاشقان راه پیدا می‌کنند.
اینکه انسان از نِعَمِ الهیّه لذّت ببرد و شاکر باشد، بسیار برجسته است؛ امّا اینکه فراتر از نعم الهیّه، به خودِ مُنعِم متوجّه و در او متمرکز باشد و چنان غرق تماشای صاحبخانه باشد که نه سفره‌ای ببیند و نه طعامی بر این سفره، برجسته‌تر است.
امید است که سِیر در این چهل شب، انسان را به مقام قربانی شدن در حقّ متعال برساند؛ چون روز پایان این چهلّه، روز عید قربان است و عید قربان، عید تقرّب و قربان کردن خویش و وصل شدن به حقّ متعال است.
امیدواریم به مدد خدای متعال بتوانیم به معانی و حقایق راه پیدا کنیم. سخن گفتن از معانی و حقایق، انتهای راه نیست؛ آغاز راه است.

۱۰:۴۵

۱۴:۰۳