[ #روایت_جنگ ]
امشب وقتی زیرنویس شبکه خبر را دیدیم، نسل ما که زمان پایان جنگ ۸ساله یا نبودند یا در سن شعور نبودند، یکبار برای همیشه معنای واقعی و ملموس «جام زهر» را و اساسا تلخی عظیم و احساس روز اعلان خبر «قطعنامه ۵۹۸» را احساس کرد. هم تلخی و سنگینی ماجرا برای رزمندگان جبههها هم برای امامِ شهیدان خمینی.
برای من که شوکش شدیدتر هم بود، چون از ساعتی قبل از اعلام خبر، با یکی از عزیزان و بستگانم در بحث شدید سیاسی بودیم و من داشتم در نقد بخشی از نکات مقاله ظریف و همچنین در دفاع از این گزاره «طولانیشدن جنگ به نفع ایران و به ضرر آمریکا و امپراتوری و هژمونیاش است» حرف میزدم و باهم داد و فریاد میکردیم!
هممباحثۀ بنده، در اوج بحث گفت «حالا یعنی تا کی دوست داری جنگ ادامه پیدا کند؟» سوال مهمی پرسیده بود، گفتم «بهخودی خود دوست ندارم جنگ ادامه داشته باشد و یکنفر دیگر هم از ما شهید شود، اما فارغ از تمام عواطف و اعتقادات من و دیگران، مسئلۀ منِ ایرانی تعادل هزینه و فایده است، ما هزینههایمان را دادهایم، پس نمیشود امنیتمان تامین نشود و صلح کنیم. اگر همین الآن اهداف راهبردی ما محقق شود و دشمن بپذیرد، من موافق آتشبس میشوم».گفت چه اهدافی؟ گفتم همه یا اکثریت چنین مواردی:
۱. تعطیلی همۀ پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه و اخراج کاملشان (که انتقامی بود که رهبر شهیدمان برای سردار ملی ایرانیان مشخص کرده بود).۲. تثبیت تسلط ایران بر تنگۀ هرمز، به این نحو که سهم و شرایط مدیریت عمان هم توسط خود ما تعیین شود.۳. پایان جنگ، آنزمان و آنشکل که ما میگوییم، نه زمان و شکلی که ترامپ و اساسا کشور متجاوز بخواهد دیکته کند، که معنایش پایدارنبودن صلح بشود.۴. مشخصشدن متجاوز و مسئول پرداخت غرامات.و...
همینجاهای بحث بودیم که زیرنویس را دیدیم.زیرنویس شبکه خبر علیرغم متن حماسیاش ولی به ما فقط این اطلاع را میداد: آتشبس در پایان زمان یکی از اولتیماتومهای ترامپ رخ داده است. امری که به خودی خود برای من و شاید بسیاری از ملت ایران که هرشب جان خودشان را دستشان میگیرند و زیر نور پهپادهای عملیاتی دشمن و زیر صدای آفند و پدافند به میدانها میروند و هیهات من الذله میگویند تلخ بود. قطعا بیش از همه برای خانوادههای صبور و سربلندِ شهدا، که بر مرگ عزیزترینهایشان صبر کردند که بر نفی عزت و پیروزی ایران صبر نکنند.
این تلخی برای من فقط وقتی کم شد (و از بین هم نرفت) که متن کامل بیانیۀ شورای عالی امنیت ملی را خواندم. ایران شروط دشمن را نپذیرفته، بعد از بارها پیشنهاد آتشبس دشمن و بارها اولتیماتوم ترامپ، وقتی حاضر به آتشبس شده که برعکس، دشمن متکبر و مدعی کوتاه آمده و ده مادۀ پیشنهادی ایران را به عنوان اساس مذاکرات پذیرفته. البته این هرگز نه به معنای پذیرش این مواد به عنوان قطعنامه جنگ از سوی دشمن است، نه به عنوان پایان جنگ. ولی به خودی خود، عوضشدن زمین شرطگذاری و همچنین اذعان دشمن به این موضوع مهم است و پیروزی بزرگ و تو دهنی محکمی است به کدخدای خودخواندۀ جهان؛ از طرفی وقتی ده مادۀ پیشنهادی ایران را خواندم واقعا کمی آرام گرفتم، چون در این ده مورد، چند مورد حیاتی و اساسی وجود دارد. ده مورد را ببینید تا در صفحۀ بعدی یکییکی بررسیشان کنیم ببینیم کدامشان ارزش بیشتری دارند و اصلا معنایشان چیست:
۱- آمریکا به طور اصولی متعهد به تضمین عدم تجاوز شود۲- استمرار کنترل ایران بر تنگه هرمز ۳- پذیرش غنیسازی ۴- رفع همه تحریمهای اولیه۵- رفع همه تحریمهای ثانویه۶- خاتمه تمامی قطعنامههای شورای امنیت ۷- خاتمه تمامی قطعنامههای شورای حکام ۸- پرداخت خسارت ایران۹- خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه۱۰- توقف جنگ در همه جبههها از جمله علیه مقاومت اسلامی قهرمان لبنان
[ ادامه
@FihMaFih
۵.۴K
۱:۰۲