۹:۲۶
تا کوچ
تصویر
تصویرسالهاست هرکس فحاشی و بیادبی کنه من درجا بلاک ریپورت میکنم. اصلاً هم در قبال آدم فحاش آلودهدهان از این ژستهای «زنده باد مخالف من!» ندارم. فشردن گزینهٔ ریپورت و بلاک و حذف شدن از دایرهٔ مخاطبان. آدم که خودشو در معرض مار غاشیه قرار نمیده که!
هیچوقت هم جواب نمیدم. شأن مسلمون بالاتر از اینه که دهن به دهن الواط فحاش بیچاکدهن بذاره.حیف وقت و عمر عزیز آدم که به پاسخ دشنام بگذره.این یه نفر چون به مردم و ملت شریف ایران توهین کرد باید یه تودهنی میخورد.
هیچوقت هم جواب نمیدم. شأن مسلمون بالاتر از اینه که دهن به دهن الواط فحاش بیچاکدهن بذاره.حیف وقت و عمر عزیز آدم که به پاسخ دشنام بگذره.این یه نفر چون به مردم و ملت شریف ایران توهین کرد باید یه تودهنی میخورد.
۹:۵۸
بهزودی…
۱۹:۰۳
دوست قشنگم رو ببینید که در فضای لجنآلود اینستاگرام، بیلکنت در دکّان کوچکش پای این پرچم سربلند ایستاده.با دنبال کردن کانالش و پسند و نظر گذاشتن روی پستهاش، دلش رو گرم کنیم که وطندوستها هوادار همن.خرید هم بکنید که من آبرو وسط میذارم محاله پشیمون بشید، چون الهام ۲۰ساله رفیق منه و از نزدیک شاهد کار و زندگیشم و ادویههاش تو کابینتامه:)
ایناهاش:http://ble.ir/avishspices
با دنبال کردن کانالش و پسند و نظر گذاشتن روی پستهاش، دلش رو گرم کنیم که وطندوستها هوادار همن.خرید هم بکنید که من آبرو وسط میذارم محاله پشیمون بشید، چون الهام ۲۰ساله رفیق منه و از نزدیک شاهد کار و زندگیشم و ادویههاش تو کابینتامه:)ایناهاش:http://ble.ir/avishspices
۱۰:۲۶
دوربین رو دادم دست یکی از شما. گفتم یه پلاتو بگم ضبط کنی؟ خودش بعد پلاتو، دوربین رو برد روی پرچم. صدای اذان پیچید.این جواب سؤالم بود.آیندهٔ ایران رو چطور میبینی؟چمران از چ حاتمیکیا اومد زد رو شونهم و گفت:تا وقتی صدای اذان از مأذنههای این خاک بلنده، ناامیدی گناه کبیرهست…
۱۶:۱۴
گفتوگوی من با خانم بشری شیخ، خبرنگار مستقل اهل لندن دربارهٔ نگاه و نگرش او به ایران و ۲۲بهمنی که شاهدش بود،حوالی ساعت ۴ روز ۲۳ بهمن ۱۴۰۴، جلوی مسجد سوخته…
http://ble.ir/parastooasgarnejad
http://ble.ir/parastooasgarnejad
۱۵:۱۴
بازارسال شده از
*حضور زاد در رویداد تخصصی حج* ملزومات سفر حج: لباس احرام آقایان و بانوان، لوازم الکترونیکی، خوراکیهای مناسب حج و...*سوغات حج:* بطریآب زمزم، انواع سجاده و تسبیح،ظرف خرمای مدینه، عطر روضه منوره، انواع کتب سفرنامه و معرفتی، ... سوغات و ملزومات حج ۲۹ و ۳۰ بهمن، ۱ اسفند ساعت ۱۵ تا ۲۳ تهران، شهرک محلاتی، تالار بعثت بله تلگرام اینستاگرام ایتا سایت @zaadhaj۶:۰۳
بازارسال شده از
از محصول ویژه خراشاد در ایونت کندو هر چییی بگم کمگفتم ....
حجاج پارسال در حال خرید حوله احرام
عضو کانال خُراشاد شوید:ble.ir/join/6qy3bLvyfv
برای ثبت سفارش من اینجام:@khorashaad
حجاج پارسال در حال خرید حوله احرام
عضو کانال خُراشاد شوید:ble.ir/join/6qy3bLvyfv
برای ثبت سفارش من اینجام
:@khorashaad۶:۰۵
کل خریدم در مکه و مدینه اینا بود:سه تا عروسک خیلی ارزونسه بسته خرمای مدینهسه تا دونه شکلات برای افت فشار احتمالی در طواف که اونم بعد تمومشدن خوراکیایی که از ایران آورده بودم ناچار شدم بخرم از بین برندهایی که صهیونیستی نبودن.
هیچچیز جز اینا نخریدمو کل بازدیدم از پاساژها و مراکز خرید یک ساعت هم نشد، اونم منی که میدونین در بوسنی و لبنان و مالزی و... مدام از این طرف به اون طرف مشغول گشتزنی بودم.
چرا؟در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.
هیچچیز جز اینا نخریدمو کل بازدیدم از پاساژها و مراکز خرید یک ساعت هم نشد، اونم منی که میدونین در بوسنی و لبنان و مالزی و... مدام از این طرف به اون طرف مشغول گشتزنی بودم.
چرا؟در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.
۶:۱۰
تا کوچ گفتوگوی من با خانم بشری شیخ، خبرنگار مستقل اهل لندن دربارهٔ نگاه و نگرش او به ایران و ۲۲بهمنی که شاهدش بود، حوالی ساعت ۴ روز ۲۳ بهمن ۱۴۰۴، جلوی مسجد سوخته… http://ble.ir/parastooasgarnejad
گفتوگوی من با خانم بشری شیخ، خبرنگار مستقل اهل لندن دربارهٔ نگاه و نگرش او به ایران و ۲۲بهمنی که شاهدش بود، حوالی ساعت ۴ روز ۲۳ بهمن ۱۴۰۴، جلوی مسجد سوخته… http://ble.ir/parastooasgarnejadاین رو دیدین؟ دوست داشتین؟گفتوگو با نفر دوم رو هم بذارم؟
۱۲:۲۹
تا کوچ
شبکه نهال، همین الان، انیمیشن صدرا، دیدنی و خوب، متناسب با ماه مبارک، فقط خیلی طوووولانی! نقدشم قبلاً نوشتهم
بسم الله الرحمن الرحیمانیمیشن رمضانیه
پرستو علی عسگرنجاد
خیلی کار داشتم، اما کار خودش را کرده بود. به خودم آمدم دیدم نزدیک دو ساعت است جلوی تلویزیون نشستهام تا تیتراژش پخش شود و بفهمم کار کدام کارگردان شیرپاکخوردهایست. تیتراژ پایانی از تلویزیون پخش نشد. دست به دامن گوگل شدم. هرچه فارسی و انگلیسی «انیمیشن صدرا» را جستوجو کردم، چیزی پیدا نکردم. دست آخر فهمیدم نام اصلی اثر، #نوسا بوده و به فراخور حافظهٔ شنیداری مخاطب ایرانی، در دوبلهٔ فارسی، به #صدرا تغییر پیدا کرده.اول هم در یوتوب، قسمتقسمت پخش شده تا ۲۰۲۲ که نسخهٔ سینماییاش درآمده.
پشت نام این انیمیشن جذاب اندونزیایی هم البته قصهایست. نوسا نام قهرمان پسر داستان است که خواهری به نام «رارا» و گربهای به نام «آنتا» دارد و ترکیب این سه، نامی اندونزیایی میسازد که ریشه در تفکری کهن در آن سرزمین دارد. بگذریم.
انتخاب انیمیشن نوسا برای جدول پخش نوروزی شبکهٔ کودک، انتخاب هوشمندانه و خوشسلیقگی بهجایی بود، چون اثر در ماه رمضان روایت شده و روز اول ماه مبارک هم پخش شد. از این جهت که بچهها به اسلام، نگاهی فرامرزی پیدا کنند، اثری تماشاییست. شیرین است آیین نیک مسلمانی را در انیمیشنی جذاب دیدن. شخصیت اصلی، معلول است، اما ناتوان نیست. رؤیا دارد. خیال بالنده و پیش برنده دارد و این، سخت زیباست. تلاش برای موفقیت علمی در بطن زیست دینی هم برای کودکان، محتوای مناسبیست.
خب البته گاهی شعاری میشود دیگر! از فرم بیرون میزند. خیلی هم طولانی است! تدوین مجددی لازم دارد. علاوه بر این، اثر یک دوقطبی غلیظ اغراقشده بین فرزندان مادران شاغل و مادران خانهدار میسازد که من آن را نمیپسندم، اما خودش در ادامه در صدد جبران برمیآید. هرچه از دقایق ابتدایی فاصله میگیریم، اثر قوام بیشتری پیدا میکند.
نوسا برای من مرور خیلی چیزها بود. وقتی پسرک مسلمان نخبه نمیتوانست تجهیزات نوین برای ساخت موشک بخرد و رو به استفاده از مواد بازیافتی آورد و موفق شد، یاد خیلیها افتادم؛ مثلاً حاجحسن طهرانیمقدم، آن شهیدی که از علما کمک مالی جمع میکرد تا برای ایران، موشک بسازد. برایم دلچسب بود تماشای قرآنخواندن و مسجدرفتن و افطارکردن نوسا، آن هم در زمانهای که انیمیشنهای پاکیزه آب رفتهاند.
http://ble.ir/parastooasgarnejad
https://t.me/takooch/303
پرستو علی عسگرنجاد
خیلی کار داشتم، اما کار خودش را کرده بود. به خودم آمدم دیدم نزدیک دو ساعت است جلوی تلویزیون نشستهام تا تیتراژش پخش شود و بفهمم کار کدام کارگردان شیرپاکخوردهایست. تیتراژ پایانی از تلویزیون پخش نشد. دست به دامن گوگل شدم. هرچه فارسی و انگلیسی «انیمیشن صدرا» را جستوجو کردم، چیزی پیدا نکردم. دست آخر فهمیدم نام اصلی اثر، #نوسا بوده و به فراخور حافظهٔ شنیداری مخاطب ایرانی، در دوبلهٔ فارسی، به #صدرا تغییر پیدا کرده.اول هم در یوتوب، قسمتقسمت پخش شده تا ۲۰۲۲ که نسخهٔ سینماییاش درآمده.
پشت نام این انیمیشن جذاب اندونزیایی هم البته قصهایست. نوسا نام قهرمان پسر داستان است که خواهری به نام «رارا» و گربهای به نام «آنتا» دارد و ترکیب این سه، نامی اندونزیایی میسازد که ریشه در تفکری کهن در آن سرزمین دارد. بگذریم.
انتخاب انیمیشن نوسا برای جدول پخش نوروزی شبکهٔ کودک، انتخاب هوشمندانه و خوشسلیقگی بهجایی بود، چون اثر در ماه رمضان روایت شده و روز اول ماه مبارک هم پخش شد. از این جهت که بچهها به اسلام، نگاهی فرامرزی پیدا کنند، اثری تماشاییست. شیرین است آیین نیک مسلمانی را در انیمیشنی جذاب دیدن. شخصیت اصلی، معلول است، اما ناتوان نیست. رؤیا دارد. خیال بالنده و پیش برنده دارد و این، سخت زیباست. تلاش برای موفقیت علمی در بطن زیست دینی هم برای کودکان، محتوای مناسبیست.
خب البته گاهی شعاری میشود دیگر! از فرم بیرون میزند. خیلی هم طولانی است! تدوین مجددی لازم دارد. علاوه بر این، اثر یک دوقطبی غلیظ اغراقشده بین فرزندان مادران شاغل و مادران خانهدار میسازد که من آن را نمیپسندم، اما خودش در ادامه در صدد جبران برمیآید. هرچه از دقایق ابتدایی فاصله میگیریم، اثر قوام بیشتری پیدا میکند.
نوسا برای من مرور خیلی چیزها بود. وقتی پسرک مسلمان نخبه نمیتوانست تجهیزات نوین برای ساخت موشک بخرد و رو به استفاده از مواد بازیافتی آورد و موفق شد، یاد خیلیها افتادم؛ مثلاً حاجحسن طهرانیمقدم، آن شهیدی که از علما کمک مالی جمع میکرد تا برای ایران، موشک بسازد. برایم دلچسب بود تماشای قرآنخواندن و مسجدرفتن و افطارکردن نوسا، آن هم در زمانهای که انیمیشنهای پاکیزه آب رفتهاند.
http://ble.ir/parastooasgarnejad
https://t.me/takooch/303
۱۰:۳۸
تا کوچ
شبکه نهال، همین الان، انیمیشن صدرا، دیدنی و خوب، متناسب با ماه مبارک، فقط خیلی طوووولانی! نقدشم قبلاً نوشتهم
۱۰:۳۸
ما یک روز همدیگر را پیدا میکنیم.یک روز بالاخره، اگر خدا دستمان را محکم گرفته باشد و تا آخرش را خوب رفته باشیم، یک روز همدیگر را پیدا میکنیم.آدمهایی را که دوستشان داریم میبینیم. بغض ۶۳ساله را گریه میکنیم و میگوییم ما بودیم، ما بودیم که در دنیا سنگ شما را به سینه زدیم. ما بودیم که وقتی وطنفروشها لهله میزدند پلیدترین انسان روی کرهٔ زمین به ایران حمله کند، جمعه به جمعه دعای سمات میخواندیم و شما را یاد میکردیم. ما بودیم که دعاهایمان را لای کلمات ژرف دعای سمات میپیچاندیم و به خدا میگفتیم تو را قسم به آن نام نازنینت که درهای بستهٔ آسمان را باز میکند، ایرانجان ما را از گزند فقر و خشکسالی و دروغ، از شر مجانین وطنفروش، از چنگال کفتارهای حریص، نجات بده.
ما بودیم که هرجا اسم و عکس شما را دیدیم، جگرمان سوخت…ما بودیم که یادمان بود وطن، امانت شماستو هنوزاهنوز خون سرخ گرمتان بر این خاک مقدس است.
دعای سمات روز دوم ماه مبارک رمضانپیشکش به محمدمهدی رمیتیحاجحسن طهرانیمقدمحاجقاسم سلیمانیو زینپس، حاجاحمد کاظمی نیز هم.این سه قلهٔ بلند رفیق که رشتهکوه مقاومت و وطنپرستی بودند.
http://ble.ir/parastooasgarnejad
ما بودیم که هرجا اسم و عکس شما را دیدیم، جگرمان سوخت…ما بودیم که یادمان بود وطن، امانت شماستو هنوزاهنوز خون سرخ گرمتان بر این خاک مقدس است.
دعای سمات روز دوم ماه مبارک رمضانپیشکش به محمدمهدی رمیتیحاجحسن طهرانیمقدمحاجقاسم سلیمانیو زینپس، حاجاحمد کاظمی نیز هم.این سه قلهٔ بلند رفیق که رشتهکوه مقاومت و وطنپرستی بودند.
http://ble.ir/parastooasgarnejad
۱۳:۴۸
۱۳:۴۸
بسم الله الرحمن الرحیم
مامانم هیچوقت یک نارنگی توی کولهام نگذاشت. همیشه دو تا. میگفت: «بو داره یکی دلش میخواد». خیار هم همیشه دو تا میگذاشت: «یکیش مال بغلدستیت».از مدرسه برمیگشتم از پنجرهٔ خانهها عطر برنج ایرانی و خورشتها و کتلت میریخت بیرون و وه که دلم چه به تلاطم میافتاد. بچه بودم یاد گرفتم غذای عطردار اگر پختم، حواسم باشد شاید یک بچهمدرسهای خاکوخلی دلضعفهگرفته حوالیام باشد.مامانم همیشه چار تا کاسه بشقاب دست همسایهها داشت بس که غذا میداد برایشان ببرم.
دانشجو بودم. کلیسایی بود خیلی طلبه بودم سرکی در آن بکشم. کلهٔ صبحی بالاخره راهم دادند. راهبی آنجا بود مدام «هیسهیس» میکرد و ردیف نیمکتها را دید میزد مچ بگیرد کسی پا روی پا انداخته یا مثل بچهٔ آدم صاف و صوف نشسته. میگفت کلیسا حرمت دارد. سکوت. شقورق. دعا. خداحافظ.آرام گفتم چشم. گفت هیس!
هنوز دبستانی بودیم که یادمان دادند احترام به ادیان مختلف، جزو آداب معاشرت است.مثلاً تو زرتشتی باشی من بردارم کیسهٔ زبالهٔ خانهمان را بریزم در آتشدان مقدس تو یعنی بیتعارف بگویم خیلی گاوم. همانطور که آن روز در کلیسا اگر حرف میزدم یعنی خیلی بیشخصیت بودم که حرمت دین الهی سرم نمیشود و بلد نیستم به مقدسات یک دین آسمانی، حالا هرچقدر هم که اعتقاد داشته باشم تحریف و عوض شده، احترام بگذارم.
من نمیدانم این چه درد بیدرمانی است افتاده به جان جامعهٔ ما که عدهای از مثلاًآدمها تمایل پیدا کردهاند خودشان را به گاویّت بزنند!
روزهخواری در ملأعام، تعارف نداریم، یعنی گاویّت. یعنی ادعای روشنفکری تو گوش فلک را پاره کرده باشد، در صفحهات برای بچههای کار و گرسنگیشان اشک ریخته باشی و «انسانم آرزوست» استوری کرده باشی ولی نفهمی وقتی در ماه رمضان وسط خیابان ناهار میخوری دهها نفر از کنارت رد میشوند که به احترام دین خدا و امر خدا گرسنهاند و برخیشان نوجوان هستند و بوی ساندویچ کالباس توی دست تو، بزاقشان را ترشح میکند چون هورمونها گوشبهفرمان آدم نیستند و لَختی طول میکشد بو از سر آدم بیفتد.یعنی تو «انیماللاور» باشی و برای سگ و گربههای توی خیابان غذا بریزی غریزهٔ شکارشان را ناکار کنی که حیوانکیها نکند خدای نکرده گرسنه بمانند ولی نفهمی آن دختربچهٔ دهسالهٔ روزهاولی وقتی تو را میبیند که در گرمای سر ظهر رمضانیه، بستنی لیس میزنی، دلش تاول میزند روزه بر او سختتر میگذرد.
قسم میخورم هیچکدام از این روزهخوارها جگرش را ندارند بروند در کلیسا برقصند یا در کنیسه جیغ بکشند یا در آتشکدهای پایکوبی کنند، چون همیشه مرغ همسایه غاز است و هرچه به جز اسلام حرمت دارد چون غربپسندتر است لابد! چون آنجا اینها «اتیکت» سرشان میشود و میفهمند زشت است تو به اکثریتی احترام نگذاری.حالا تازه در روزگاری که احترام به اقلیتهای نامشروع ضدفطرت انسان مد شده، احترام به میلیون جماعت روزهدار شده عقبماندگی!طرف طوری ماگ قهوهاش را وسط خیابان سر میکشد که تو بچه هم باشی حالیات میشود سیس «به جهنم!» برداشته! یعنی که اصرار دارد شانه بالا بیندازد بگوید به درک که شما روزهاید، من میخورم نوش جانم شما هم خودتان خواستهاید گرسنه بمانید، من را سننه؟!
بله. ما خودمان خواستهایم گرسنه بمانیم چون خدا خواسته گرسنه بمانیم و از ۱۲ ماه سال، عدل سر ماه رمضان زخم معده نمیگیریم و قرص اعصابلازم نمیشویم! شما مرغ بریان هم جلوی روزهدار به نیش بکشید، طرف روزهاش را نمیشکند چون میداند او که باید ببیند، میبیند و حواسش هست.
حرفم چیز دیگریست.حرفم این است که چرا؟ چرا سگ و گربهٔ خیابان مراعات دارد اما آدم روزهدار نه؟ چرا کسانی که هشتگ اعدام نکنید میزنند و بر این باورند که قاتل حربی، اگر جوان باشد گناه دارد بمیرد، حواسشان به این همه نوجوان روزهدار نیست که تجربههای اول روزهداریشان است و باید مراعاتشان را کرد؟گناه ندارد جلویشان دولپی غذا بلمبانی؟ بیادبی نیست؟چه گناهها که صواب شد و چه صوابها که گناه!
مادیگرایانه هم نگاه کنی، احترام به آداب ماهی که ماه مقدس دو میلیارد آدم است، یعنی شعور، یعنی شخصیت، یعنی من انسانم، شاید همعقیده با تو نباشم اما به عقیدهٔ تو احترام میگذارم و مرز تو را رعایت میکنم. یعنی من که جرئت ندارم در عمان و اردن و قطر و عربستان در ملأعام روزهخواری کنم چون میدانم پدرم را درمیآورند که حرمت ماه خدا را شکستهام، در مملکت خودم که شیعیست، باید دوبله مراعات کنم چون روزهدارها هموطن من هستند. بگذریم از اینکه در قانون کشورم، تظاهر به روزهخواری جرم است.
مراعاتکردن قشنگ بود. رنگ خدا داشت، رنگ انسان.آه از این زمانهٔ خاکستری که دیگر حواسش به عطر نارنگی و خیار نیست...
" />پرستو علیعسگرنجادhttp://ble.ir/parastooasgarnejad
مامانم هیچوقت یک نارنگی توی کولهام نگذاشت. همیشه دو تا. میگفت: «بو داره یکی دلش میخواد». خیار هم همیشه دو تا میگذاشت: «یکیش مال بغلدستیت».از مدرسه برمیگشتم از پنجرهٔ خانهها عطر برنج ایرانی و خورشتها و کتلت میریخت بیرون و وه که دلم چه به تلاطم میافتاد. بچه بودم یاد گرفتم غذای عطردار اگر پختم، حواسم باشد شاید یک بچهمدرسهای خاکوخلی دلضعفهگرفته حوالیام باشد.مامانم همیشه چار تا کاسه بشقاب دست همسایهها داشت بس که غذا میداد برایشان ببرم.
دانشجو بودم. کلیسایی بود خیلی طلبه بودم سرکی در آن بکشم. کلهٔ صبحی بالاخره راهم دادند. راهبی آنجا بود مدام «هیسهیس» میکرد و ردیف نیمکتها را دید میزد مچ بگیرد کسی پا روی پا انداخته یا مثل بچهٔ آدم صاف و صوف نشسته. میگفت کلیسا حرمت دارد. سکوت. شقورق. دعا. خداحافظ.آرام گفتم چشم. گفت هیس!
هنوز دبستانی بودیم که یادمان دادند احترام به ادیان مختلف، جزو آداب معاشرت است.مثلاً تو زرتشتی باشی من بردارم کیسهٔ زبالهٔ خانهمان را بریزم در آتشدان مقدس تو یعنی بیتعارف بگویم خیلی گاوم. همانطور که آن روز در کلیسا اگر حرف میزدم یعنی خیلی بیشخصیت بودم که حرمت دین الهی سرم نمیشود و بلد نیستم به مقدسات یک دین آسمانی، حالا هرچقدر هم که اعتقاد داشته باشم تحریف و عوض شده، احترام بگذارم.
من نمیدانم این چه درد بیدرمانی است افتاده به جان جامعهٔ ما که عدهای از مثلاًآدمها تمایل پیدا کردهاند خودشان را به گاویّت بزنند!
روزهخواری در ملأعام، تعارف نداریم، یعنی گاویّت. یعنی ادعای روشنفکری تو گوش فلک را پاره کرده باشد، در صفحهات برای بچههای کار و گرسنگیشان اشک ریخته باشی و «انسانم آرزوست» استوری کرده باشی ولی نفهمی وقتی در ماه رمضان وسط خیابان ناهار میخوری دهها نفر از کنارت رد میشوند که به احترام دین خدا و امر خدا گرسنهاند و برخیشان نوجوان هستند و بوی ساندویچ کالباس توی دست تو، بزاقشان را ترشح میکند چون هورمونها گوشبهفرمان آدم نیستند و لَختی طول میکشد بو از سر آدم بیفتد.یعنی تو «انیماللاور» باشی و برای سگ و گربههای توی خیابان غذا بریزی غریزهٔ شکارشان را ناکار کنی که حیوانکیها نکند خدای نکرده گرسنه بمانند ولی نفهمی آن دختربچهٔ دهسالهٔ روزهاولی وقتی تو را میبیند که در گرمای سر ظهر رمضانیه، بستنی لیس میزنی، دلش تاول میزند روزه بر او سختتر میگذرد.
قسم میخورم هیچکدام از این روزهخوارها جگرش را ندارند بروند در کلیسا برقصند یا در کنیسه جیغ بکشند یا در آتشکدهای پایکوبی کنند، چون همیشه مرغ همسایه غاز است و هرچه به جز اسلام حرمت دارد چون غربپسندتر است لابد! چون آنجا اینها «اتیکت» سرشان میشود و میفهمند زشت است تو به اکثریتی احترام نگذاری.حالا تازه در روزگاری که احترام به اقلیتهای نامشروع ضدفطرت انسان مد شده، احترام به میلیون جماعت روزهدار شده عقبماندگی!طرف طوری ماگ قهوهاش را وسط خیابان سر میکشد که تو بچه هم باشی حالیات میشود سیس «به جهنم!» برداشته! یعنی که اصرار دارد شانه بالا بیندازد بگوید به درک که شما روزهاید، من میخورم نوش جانم شما هم خودتان خواستهاید گرسنه بمانید، من را سننه؟!
بله. ما خودمان خواستهایم گرسنه بمانیم چون خدا خواسته گرسنه بمانیم و از ۱۲ ماه سال، عدل سر ماه رمضان زخم معده نمیگیریم و قرص اعصابلازم نمیشویم! شما مرغ بریان هم جلوی روزهدار به نیش بکشید، طرف روزهاش را نمیشکند چون میداند او که باید ببیند، میبیند و حواسش هست.
حرفم چیز دیگریست.حرفم این است که چرا؟ چرا سگ و گربهٔ خیابان مراعات دارد اما آدم روزهدار نه؟ چرا کسانی که هشتگ اعدام نکنید میزنند و بر این باورند که قاتل حربی، اگر جوان باشد گناه دارد بمیرد، حواسشان به این همه نوجوان روزهدار نیست که تجربههای اول روزهداریشان است و باید مراعاتشان را کرد؟گناه ندارد جلویشان دولپی غذا بلمبانی؟ بیادبی نیست؟چه گناهها که صواب شد و چه صوابها که گناه!
مادیگرایانه هم نگاه کنی، احترام به آداب ماهی که ماه مقدس دو میلیارد آدم است، یعنی شعور، یعنی شخصیت، یعنی من انسانم، شاید همعقیده با تو نباشم اما به عقیدهٔ تو احترام میگذارم و مرز تو را رعایت میکنم. یعنی من که جرئت ندارم در عمان و اردن و قطر و عربستان در ملأعام روزهخواری کنم چون میدانم پدرم را درمیآورند که حرمت ماه خدا را شکستهام، در مملکت خودم که شیعیست، باید دوبله مراعات کنم چون روزهدارها هموطن من هستند. بگذریم از اینکه در قانون کشورم، تظاهر به روزهخواری جرم است.
مراعاتکردن قشنگ بود. رنگ خدا داشت، رنگ انسان.آه از این زمانهٔ خاکستری که دیگر حواسش به عطر نارنگی و خیار نیست...
" />پرستو علیعسگرنجادhttp://ble.ir/parastooasgarnejad۷:۳۱