۲۰:۰۵
دکتر«گِرگِلی دلی» در دفتر کارش به دکتر احمدی نژاد و هیات همراه وی خیر مقدم گفت و به رسم یادبود یک جلد کتاب خود را به همراه یک نشان دانشگاه تقدیم خادم ملت ایران کرد.
دکتر احمدی نژاد نیز یک جلد کتاب ترجمه انگلیسی شاهنامه فردوسی را به رئیس دانشگاه اهدا کرد.
۲۰:۰۷
۲۰:۰۷
۲۰:۰۷
کنفرانس علمی- پژوهشی «پایداری در جهان در حال تغییر»، صبح امروز (چهارشنبه) در بوداپست پایتخت مجارستان، با سخنان دکتر احمدی نژاد ، میهمان ویژه این نشست آغاز به کار کرد.
خادم ملت ایران در سخنان خود، تشکیل جامعه واحد جهانی از رهگذر درک مشترک و همکاری همه جانبه جمعی را اجتناب ناپذیر خواند و افزود: ماموریت اصلی جهان، پرورش انسان تاریخی است، از این جهت که دستاوردهای انسان از نسلی به نسل جدید انتقال مییابند تا دست مایه تحولاتی غیرخطی و متضمن رشدی فزاینده بوده و درهر مقطع از زمان، صعود بالاتری را رقم بزنند.
دکتر احمدی نژاد، رشد و بالندگی انسان را حاصل تعامل شگفت انگیز بین انسان و جهان دانست و گفت: باید از رشد جنینی انسانی سخن گفت که در بطن جهان پرورش یافته و با شخصیتی جهانی در آستانه تولد است. این شخصیت جهانی، که پیشتر ، از آن به «جناب انسان» یاد شده، همان حقیقت واحد و مشترک انسانی است که در تراز جهانی و با ظرفیت بیکران، میرود تا همه افراد بشر را نمایندگی کند.
استاد دانشگاه علم و صنعت ایران در بخش دیگری از سخنان خود، از انرژی به عنوان یکی از مظاهر بسیار زیبا و متعالی ارمغان طبیعت برای انسان و لازمه تحرک، رشد و شکوفایی او یاد کرد و افزود: استفاده فزاینده و نامناسب از انرژی از یکسو و دخالت های گسترده غیر عالمانه در طبیعت از سوی دیگر، علاوه بر ایجاد مشکلات و عدم توازن در امنیت بین الملل، موجبات آلودگی گسترده و تغییرات وسیع اقلیمی و محیطی را فراهم آورده است.
دکتر احمدی نژاد با بیان روند فزاینده مصرف انرژی فسیلی و تولید آلودگی های ناشی از آن گفت: تاکید اصلی من این است که مدیریت همه این امور نیازمند فهم و احساس تعهد و مدیریت مشترک جهانی است.
خادم ملت ایران محیط زیست و منابع طبیعی را همانند امنیت بین الملل و حقوق بشر در زمره منابع به هم پیوسته و فراسرزمینی و متعلق به آحاد انسانها در سراسر جهان دانست و پیشنهاد کرد که تاسیس شورای بین المللی محیط زیست سازمان ملل متحد با اختیارات لازم برای تضمین اجرای سیاست های بین المللی در حوزه محیط زیست و به ویژه استحصال و مصرف انرژی، مدیریت تغییرات اقلیمی و پایش مستمر عناصر زیست محیطی، در اولویت قرار گیرد.
تعریف ساز و کارهای بین المللی و انجام اقدامات جدی تر برای تعادل بخشی در مصرف انرژی تجدید ناپذیر توسط دفتر توسعه پایدار سازمان ملل، حمایت نهادهای بین المللی و کشورهای برخوردار برای کاهش هزینه های استفاده از فناوری های مورد نیاز برای بهینه سازی مصرف آب و انرژی، سیاست گزاری و برنامه ریزی همه جانبه جهت تاکید بر افزایش بهره وری در زمین، آب و انرژی و توزیع مناسب منابع و مصرف بهینه از جمله در آب و غذا و انرژی، تقویت صندوق اقلیم سبز سازمان ملل و ارزان سازی فناوری تولید انرژیهای تجدید پذیر در مقایسه با انرژی های فسیلی و بازنگری در ضوابط معماری، ساختمانی، شهرسازی، حمل و نقل و الگوی استقرار جمعیت با هدف توسعه روابط انسانی و کاهش مصرف انرژی از دیگر پیشنهادهای دکتر احمدی نژاد در این کنفرانس بود.
۲۰:۰۸
به نام خالق بهار، مهربانی و زیبایی
جناب آقای گرگلی دلیریاست محترم دانشگاه لودوویکااندیشمندان محترم، خانم ها و آقایانسلام بر شما
از اینکه بار دیگر در کشور دوست داشتنی مجارستان و شهر زیبای بوداپست، برای هم اندیشی پیرامون موضوع بسیار حیاتی «پایداری در یک محیط زیست در حال تغییر»، حضور دارم، خوشحالم و از دولت مجارستان و به طور خاص از ریاست محترم دانشگاه و نیز همه کسانی که در برگزاری این نشست سهیم بودند، سپاسگزارم.
دوستان عزیز؛
مانند هر موضوع مرتبط با انسان، تحقق اهداف ارزشمند نشست امروز در گرو دریافت مشترک از فرایند تحولات تاریخی و ظهور و بروز جامعه انسانی و ضرورت های آن و رسیدن به تفاهم درباره مسئولیت های مشترک و التزام به ایفای تعهدات ناشی از آن است.
در مسیر تکامل زیستی انسان و جامعه انسانی، تاکید بر دو موضوع اصلی را بسیار مهم می دانم.
موضوع اول: تشکیل جامعه واحد جهانی و ضرورت درک مشترک و همکاری همه جانبه جمعی برای آن
تردیدی نیست که رشد بی سابقه علم و تکنولوژی، توسعه شتابنده ارتباطات انسانی و گسترش دریافت های مشترک از حوزه عمومی زندگی انسانها، تمامی ابعاد وجودی جامعه انسانی را تحت تاثیر جدی قرار داده است.
سرعت فزاینده و توقف ناپذیر تغییرات زیربنایی، اجتناب ناپذیربودن تحول بزرگ تاریخی و آغاز دوره حیات جهانی انسان، بر ضرورت بازشناسی به موقع و بازنگری در عوامل موثر در فرآیندحرکت تاریخی بشر، در حوزه های مختلف فکری و عملی تاکید دارد.
این امر شامل بازنگری در مکاتب فکری، ادیان و مذاهب، سنت ها، سیاست ها، رویکردها، برنامه ها و ساختارهای مدیریتی است که مجموعاً میراث گذشته بشر را شکل داده اند. دریافت واحد از حقیقت وجودی انسان و درک "یگانگی درعین گوناگونی "، بالاترین دستاورد همه تاریخ است.
احترام جمعی به نتایج این دستاورد، راه دستیابی به آینده روشن بشری را هموار می نماید.
این جریان بالنده سرانجام، با درک ظهور اجتناب ناپذیر "جامعه واحد جهانی" ، به افق نوینی از مناسبات بشری چشم گشوده و در حال پرده برداری از آیندهای به کلی متفاوت از گذشته است.
اندیشمندان محترم؛
گام گذاشتن در دوره جدید و در آغوش کشیدن "جناب انسان"، جز با همگان نمی شود و تنها با پاگذاشتن همگان بر شانه همگان، میتوان سر به آسمان سایید و چهره تابناک «حقیقت انسانی» یا «انسان کامل» را دید.
آینده زیبنده بشر، همگانی است. درک یگانگی سرنوشت، یک کلان راهبرد است که در صورت ایفای تعهد به آن، می توان در ماهیت مناسبات انسانی و در روابط بین دولت ها و ملت ها انقلابی بزرگ را به انتظار نشست.
از این رو تاکید می کنم که جهان در آستانه تحولات بزرگ و بی سابقه قرار گرفته است./ ۱
۲۰:۰۹
موضوع دوم: طبیعت بستر رشد و تکامل انسان
روشن است که بشر در زندگی تاریخی خود، به میزانی که با قاعده مندی عالم طبیعت همراهی و تعامل داشته است، دامنه و برد آثار وجودی خود را توسعه داده و استعدادهای شگرف خویش را شکوفا کرده است.
جهان؛ بستری برای پرورش انسان است، با این تفاوت که منحنی نقش آن، تنها با معادله ای که متغیر زمانش محدود به بازه عمر است تصویر نمی شود.
کوتاهی عمر و نیز افول بسیاری از توانمندیهای بشر، از نقش سترگ جهان در خدمت به نوع انسان نمی کاهد، همانطور که کوتاه بودن دوره درخشش و اوج، در زندگی بشر، از منزلت انسانی او نکاسته است.
یک بار دیگر تصریح میکنم که ماموریت اصلی جهان، پرورش انسان تاریخی است، از این جهت که دستاوردهای انسان با مرگش نمی میرند و از نسلی به نسل جدید انتقال مییابند تا دست مایه تحولاتی غیرخطی و متضمن رشدی فزاینده بوده و درهر مقطع از زمان، صعود بالاتری را رقم بزنند.
ماحصل این مأموریت، پرورش روح انسانی در هر نسل، در هر سده و دهه و اینک، در هر سال و ماه، با ظهوری بیشتر و شخصیتی برتر است.
رشد و بالندگی، حاصل تعامل شگفت انگیز بین انسان و جهان است.
باید گفت که در کنار میلیاردها انسانی که در طول هزاره ها به دنیا آمده، پرورش یافته و مردهاند، باید از رشد جنینی انسانی سخن گفت که در بطن جهان پرورش یافته و با شخصیتی جهانی در آستانه تولد است.
این شخصیت جهانی، که پیشتر از آن به «جناب انسان» یادشده، همان حقیقت واحد و مشترک انسانی است که در ترازجهانی و با ظرفیت بیکران، میرود تا همه افراد بشر را نمایندگی کند.
در هر مقطع از تاریخ، شخصیتی در چارچوبی از محدودیتها و متاثر از عوامل مادی و معنوی برجستۀ زمان، بروز یافته است.
ارتقاء دانش و پیشرفت فناوری، موجب شده است تا بشر، حوزه حضور خود در جهان را به طور مستمر گسترش دهد و زمین، دریا و فضا در دسترس اندیشه و اقدام انسان قرار گیرد، تا آنجا که اینک محیط زیست با مفاهیم نوینی مواجه شده است.
همکاران گرامی؛
در نتیجه ظهور شخصیت جهانی انسان و بزرگ شدن فوق العاده حوزه مشترک در زندگی انسان ها، انفراد مفهوم قدیمی خود را از دست داده است و زندگی جمعی بشر دگرگونی بزرگ و بی نظیری را تجربه می کند و مفاهیم بسیاری در حوزه اجتماعی نیازمند بازتعریف خواهند شد.
توسعه در دنیای فردی، در عمل، موجب کاهش فاصله و نزدیک شدن به دیگران شده و از طریق اثرگذاری متقابل و رو به ازدیاد، باعث توسعه حوزه های مشترک در زندگی انسان میشود.
منطق سرشت انسانی، فردیت و جمعیت را در یک امتداد می داند و فطرت، قرائت دوگانه از آنها را بر حقیقت منطبق نمیداند.
همکاران محترم؛
این دو موضوع، مناسبات بین انسانی و رابطه انسان با طبیعت را با تحولات اساسی مواجه ساخته و ضرورت های جدیدی را در برابر جامعه انسانی و دانشمندان قرار داده است.
در این زمینه بحث بسیار است اما مقصود این سخن، تاکید بر مسئولیت اندیشمندان برای ورود به مساله و پیگیری جدی برای گشایش در بن بستی است که در مسیر استقرار نظم انسان گرایِ جهانبین پدید آمده است. مسئولیتی که البته با دشواری های فراوان همراه است و به نگاه جهانی و مشارکت همگانی ملت ها نیاز دارد.
خوشبختانه ظهور شخصیت جهانی بشر و توسعه مناسبات و ارتباطات انسانی، ظرفیت بالایی را برای درک تحقق پذیری وضعیت مطلوب و کنتراست بین آن و وضع موجود پدید آورده است./ ۲
روشن است که بشر در زندگی تاریخی خود، به میزانی که با قاعده مندی عالم طبیعت همراهی و تعامل داشته است، دامنه و برد آثار وجودی خود را توسعه داده و استعدادهای شگرف خویش را شکوفا کرده است.
جهان؛ بستری برای پرورش انسان است، با این تفاوت که منحنی نقش آن، تنها با معادله ای که متغیر زمانش محدود به بازه عمر است تصویر نمی شود.
کوتاهی عمر و نیز افول بسیاری از توانمندیهای بشر، از نقش سترگ جهان در خدمت به نوع انسان نمی کاهد، همانطور که کوتاه بودن دوره درخشش و اوج، در زندگی بشر، از منزلت انسانی او نکاسته است.
یک بار دیگر تصریح میکنم که ماموریت اصلی جهان، پرورش انسان تاریخی است، از این جهت که دستاوردهای انسان با مرگش نمی میرند و از نسلی به نسل جدید انتقال مییابند تا دست مایه تحولاتی غیرخطی و متضمن رشدی فزاینده بوده و درهر مقطع از زمان، صعود بالاتری را رقم بزنند.
ماحصل این مأموریت، پرورش روح انسانی در هر نسل، در هر سده و دهه و اینک، در هر سال و ماه، با ظهوری بیشتر و شخصیتی برتر است.
رشد و بالندگی، حاصل تعامل شگفت انگیز بین انسان و جهان است.
باید گفت که در کنار میلیاردها انسانی که در طول هزاره ها به دنیا آمده، پرورش یافته و مردهاند، باید از رشد جنینی انسانی سخن گفت که در بطن جهان پرورش یافته و با شخصیتی جهانی در آستانه تولد است.
این شخصیت جهانی، که پیشتر از آن به «جناب انسان» یادشده، همان حقیقت واحد و مشترک انسانی است که در ترازجهانی و با ظرفیت بیکران، میرود تا همه افراد بشر را نمایندگی کند.
در هر مقطع از تاریخ، شخصیتی در چارچوبی از محدودیتها و متاثر از عوامل مادی و معنوی برجستۀ زمان، بروز یافته است.
ارتقاء دانش و پیشرفت فناوری، موجب شده است تا بشر، حوزه حضور خود در جهان را به طور مستمر گسترش دهد و زمین، دریا و فضا در دسترس اندیشه و اقدام انسان قرار گیرد، تا آنجا که اینک محیط زیست با مفاهیم نوینی مواجه شده است.
همکاران گرامی؛
در نتیجه ظهور شخصیت جهانی انسان و بزرگ شدن فوق العاده حوزه مشترک در زندگی انسان ها، انفراد مفهوم قدیمی خود را از دست داده است و زندگی جمعی بشر دگرگونی بزرگ و بی نظیری را تجربه می کند و مفاهیم بسیاری در حوزه اجتماعی نیازمند بازتعریف خواهند شد.
توسعه در دنیای فردی، در عمل، موجب کاهش فاصله و نزدیک شدن به دیگران شده و از طریق اثرگذاری متقابل و رو به ازدیاد، باعث توسعه حوزه های مشترک در زندگی انسان میشود.
منطق سرشت انسانی، فردیت و جمعیت را در یک امتداد می داند و فطرت، قرائت دوگانه از آنها را بر حقیقت منطبق نمیداند.
همکاران محترم؛
این دو موضوع، مناسبات بین انسانی و رابطه انسان با طبیعت را با تحولات اساسی مواجه ساخته و ضرورت های جدیدی را در برابر جامعه انسانی و دانشمندان قرار داده است.
در این زمینه بحث بسیار است اما مقصود این سخن، تاکید بر مسئولیت اندیشمندان برای ورود به مساله و پیگیری جدی برای گشایش در بن بستی است که در مسیر استقرار نظم انسان گرایِ جهانبین پدید آمده است. مسئولیتی که البته با دشواری های فراوان همراه است و به نگاه جهانی و مشارکت همگانی ملت ها نیاز دارد.
خوشبختانه ظهور شخصیت جهانی بشر و توسعه مناسبات و ارتباطات انسانی، ظرفیت بالایی را برای درک تحقق پذیری وضعیت مطلوب و کنتراست بین آن و وضع موجود پدید آورده است./ ۲
۲۰:۱۰
اندیشمندان گرامی؛
انرژی یکی از مظاهر بسیار زیبا و متعالی، ارمغان طبیعت برای انسان و لازمه تحرک، رشد و شکوفایی او و ضرورتی حیاتی برای ادامه زندگی و تمام دستاوردهای ارزشمند جامعه انسانی است.
دسترسی مناسب به انرژی، شرط لازم و ستون فقرات رشد، شکوفایی، توسعه، رفاه و آسایش تمامی جوامع است.
دستیابی به منابع عظیم نفت و گاز در حدود دو قرن اخیر گرچه باعث سرعت روزافزون در توسعه صنعتی، تحرک اجتماعی و سپس عبور انسان از مرزهای جغرافیایی گردید، لیکن استفاده فزاینده و نامناسب از انرژی از یکسو و دخالت های گسترده غیر عالمانه در طبیعت از سوی دیگر، علاوه بر ایجاد مشکلات و عدم توازن در امنیت بین الملل، موجبات آلودگی گسترده و تغییرات وسیع اقلیمی و محیطی را فراهم آورده است.
خوشبختانه در دهه های اخیر تلاش های ارزشمندی در شناخت و تبیین ابعاد گوناگون مسائل زیست محیطی، طراحی استانداردهای علمی و اقدامات عملی برای تعامل مناسب با طبیعت انجام شده و نتایج ارزشمندی در بر داشته است.
علیرغم این تلاش ها، میل به حداکثر سازی منافع ملی و محلی موجب بحران های فزاینده ای شده است.
دامنه این بحران ها در حوزه انرژی، آلودگی گسترده محیطی و تغییر اقلیم به روشنی قابل مشاهده است.
مصرف انرژی فسیلی و تولید آلودگی ها در خوش بینانه ترین پیش بینی ها در دهه های آتی، رو به افزایش است. ملاحظه ضرورت مطالبه توسعه و تامین رفاه برای حدود 3.5 میلیارد انسان فقیر در جهان و ده ها کشور در حال توسعه و یا بازمانده از قافله توسعه، چشم انداز نیاز به انرژی را روشنتر می کند.
مسائل ناشی از مهاجرت های روزافزون و ناگزیر ناشی از تغییر اقلیم، عدم دستیابی به انرژی و سطح بهداشت و آموزش مناسب، آسیب پذیری سالخوردگان و زنان و کودکان و توسعه فقر در بخش وسیعی از جهان در برابر دیدگان قرار دارد.
تاکید اصلی من این است که مدیریت همه این امور نیازمند فهم و احساس تعهد و مدیریت مشترک جهانی است.
از این رو با یادآوری پیشنهادات ارائه شده در اجلاس آب در گواتمالادر اکتبر ۲۰۲۳ و در بوداپست در ماه می ۲۰۲۴ نکاتی را جهت تکمیل حلقه مدیریت مشترک و عالمانه جهانی در حوزه تولید و مصرف انرژی و صیانت از محیط زیست ارائه می نمایم:
۱- محیط زیست و منابع طبیعی نیز همچون امنیت بین الملل و حقوق بشر در حقیقت منابع به هم پیوسته و فراسرزمینی و متعلق به آحاد انسانها در سراسر جهان هستند. مرزهای جغرافیای سیاسی نمی توانند مرزهای محیط زیستی باشند و به تنهایی و مستقلاً ساز و کار مدیریت عناصر زیست محیطی را ترسیم نمایند. از این رو تاسیس شورای بین المللی محیط زیست سازمان ملل متحد با اختیارات لازم برای تضمین اجرای سیاست های بین المللی در حوزه محیط زیست و به ویژه استحصال و مصرف انرژی، مدیریت تغییرات اقلیمی و پایش مستمر عناصر زیست محیطی، در اولویت قرار گیرد.
۲- تعریف ساز و کارهای بین المللی و انجام اقدامات جدی تر در تعادل بخشی در مصرف انرژی تجدید ناپذیر توسط دفتر توسعه پایدار سازمان ملل
۳- حمایت نهادهای بین المللی و کشورهای برخوردار برای کاهش هزینه های استفاده از فناوری های مورد نیاز برای بهینه سازی مصرف آب و انرژی
۴- سیاست گزاری و برنامه ریزی همه جانبه جهت تاکید بر افزایش بهره وری در زمین، آب و انرژی و توزیع مناسب منابع و مصرف بهینه از جمله در آب و غذا و انرژی
۵- تقویت صندوق اقلیم سبز سازمان ملل و ارزان سازی فناوری تولید انرژیهای تجدیدپذیر در مقایسه با انرژی های فسیلی
۶- بازنگری در ضوابط معماری، ساختمانی، شهرسازی، حمل و نقل و الگوی استقرار جمعیت با هدف توسعه روابط انسانی و کاهش مصرف انرژی
موفق و سربلند باشید./ ۳
@Ahmadinejad_dr
انرژی یکی از مظاهر بسیار زیبا و متعالی، ارمغان طبیعت برای انسان و لازمه تحرک، رشد و شکوفایی او و ضرورتی حیاتی برای ادامه زندگی و تمام دستاوردهای ارزشمند جامعه انسانی است.
دسترسی مناسب به انرژی، شرط لازم و ستون فقرات رشد، شکوفایی، توسعه، رفاه و آسایش تمامی جوامع است.
دستیابی به منابع عظیم نفت و گاز در حدود دو قرن اخیر گرچه باعث سرعت روزافزون در توسعه صنعتی، تحرک اجتماعی و سپس عبور انسان از مرزهای جغرافیایی گردید، لیکن استفاده فزاینده و نامناسب از انرژی از یکسو و دخالت های گسترده غیر عالمانه در طبیعت از سوی دیگر، علاوه بر ایجاد مشکلات و عدم توازن در امنیت بین الملل، موجبات آلودگی گسترده و تغییرات وسیع اقلیمی و محیطی را فراهم آورده است.
خوشبختانه در دهه های اخیر تلاش های ارزشمندی در شناخت و تبیین ابعاد گوناگون مسائل زیست محیطی، طراحی استانداردهای علمی و اقدامات عملی برای تعامل مناسب با طبیعت انجام شده و نتایج ارزشمندی در بر داشته است.
علیرغم این تلاش ها، میل به حداکثر سازی منافع ملی و محلی موجب بحران های فزاینده ای شده است.
دامنه این بحران ها در حوزه انرژی، آلودگی گسترده محیطی و تغییر اقلیم به روشنی قابل مشاهده است.
مصرف انرژی فسیلی و تولید آلودگی ها در خوش بینانه ترین پیش بینی ها در دهه های آتی، رو به افزایش است. ملاحظه ضرورت مطالبه توسعه و تامین رفاه برای حدود 3.5 میلیارد انسان فقیر در جهان و ده ها کشور در حال توسعه و یا بازمانده از قافله توسعه، چشم انداز نیاز به انرژی را روشنتر می کند.
مسائل ناشی از مهاجرت های روزافزون و ناگزیر ناشی از تغییر اقلیم، عدم دستیابی به انرژی و سطح بهداشت و آموزش مناسب، آسیب پذیری سالخوردگان و زنان و کودکان و توسعه فقر در بخش وسیعی از جهان در برابر دیدگان قرار دارد.
تاکید اصلی من این است که مدیریت همه این امور نیازمند فهم و احساس تعهد و مدیریت مشترک جهانی است.
از این رو با یادآوری پیشنهادات ارائه شده در اجلاس آب در گواتمالادر اکتبر ۲۰۲۳ و در بوداپست در ماه می ۲۰۲۴ نکاتی را جهت تکمیل حلقه مدیریت مشترک و عالمانه جهانی در حوزه تولید و مصرف انرژی و صیانت از محیط زیست ارائه می نمایم:
۱- محیط زیست و منابع طبیعی نیز همچون امنیت بین الملل و حقوق بشر در حقیقت منابع به هم پیوسته و فراسرزمینی و متعلق به آحاد انسانها در سراسر جهان هستند. مرزهای جغرافیای سیاسی نمی توانند مرزهای محیط زیستی باشند و به تنهایی و مستقلاً ساز و کار مدیریت عناصر زیست محیطی را ترسیم نمایند. از این رو تاسیس شورای بین المللی محیط زیست سازمان ملل متحد با اختیارات لازم برای تضمین اجرای سیاست های بین المللی در حوزه محیط زیست و به ویژه استحصال و مصرف انرژی، مدیریت تغییرات اقلیمی و پایش مستمر عناصر زیست محیطی، در اولویت قرار گیرد.
۲- تعریف ساز و کارهای بین المللی و انجام اقدامات جدی تر در تعادل بخشی در مصرف انرژی تجدید ناپذیر توسط دفتر توسعه پایدار سازمان ملل
۳- حمایت نهادهای بین المللی و کشورهای برخوردار برای کاهش هزینه های استفاده از فناوری های مورد نیاز برای بهینه سازی مصرف آب و انرژی
۴- سیاست گزاری و برنامه ریزی همه جانبه جهت تاکید بر افزایش بهره وری در زمین، آب و انرژی و توزیع مناسب منابع و مصرف بهینه از جمله در آب و غذا و انرژی
۵- تقویت صندوق اقلیم سبز سازمان ملل و ارزان سازی فناوری تولید انرژیهای تجدیدپذیر در مقایسه با انرژی های فسیلی
۶- بازنگری در ضوابط معماری، ساختمانی، شهرسازی، حمل و نقل و الگوی استقرار جمعیت با هدف توسعه روابط انسانی و کاهش مصرف انرژی
موفق و سربلند باشید./ ۳
۲۰:۱۱
۲۰:۱۴
۲۰:۱۶
۸:۴۸
دکتر احمدی نژاد که به دعوت رئیس دانشگاه ملی نودوویکای مجارستان، برای شرکت در یک کنفرانس علمی - پژوهشی به بوداپست سفر کرده است، امروز به دیدار خود از این کشور پایان داد و به اتفاق هیات همراه عازم ایران شد.
۸:۵۳
۱۶:۵۹
۷:۰۸
۷:۰۸
۷:۰۸
۷:۰۸
۷:۰۸