بله | کانال مجله عصراندیشه
عکس پروفایل مجله عصراندیشهم

مجله عصراندیشه

۲,۳۰۰عضو
undefinedانتقاد آزاد ارمکی از شیوه مواجهه با اعتراضات معیشتی/ مدیران اساساً درک درستی از ماهیت اعتراض اجتماعی ندارند
آزاد ارمکی، جامعه‌شناس:تبدیل مسائل اجتماعی به بحران‌های امنیتی، باعث تغییر ماهیت اعتراضات می‌شود و تأکید کرد اعتراض اجتماعی امری مستمر برای بهبود کیفیت زندگی است، نه پدیده‌ای که بتوان آن را یک‌بار برای همیشه حذف یا حل کرد.
کسانی که مدیریت بحران‌های اجتماعی را برعهده دارند، اساساً درک درستی از ماهیت اعتراض اجتماعی ندارند و نمی‌دانند هر بحران و آسیب اجتماعی باید در چارچوب واقعی و مشخص خود تعریف و مدیریتشود.
آنچه در عمل اتفاق می‌افتد این است که ابتدا اعتراض‌ها «ملی» می‌شوند، سپس به سطح «امنیتی» ارتقا داده می‌شوند و در نهایت با ابزار زور تلاش می‌شود مسئله حل شود؛ در حالی که اعتراض اجتماعی اساساً قرار نیست یک‌بار برای همیشه پایان یابد.
اعتراض باید امکان بروز مستمر در خیابان‌های تهران و دیگر شهرها را داشته باشد، چراکه بخشی از فرآیند طبیعی اصلاح و بهبود شرایط اجتماعی است.
#عصراندیشه@Asreandisheh

۹:۲۴

undefinedبن‌بست براندازی در اتاق جنگ تل‌آویو؛ اعتراف تکان‌دهنده هاآرتص به نفوذناپذیری هسته سخت قدرت در ایران
undefinedروزنامه اسرائیلی هاآرتص در تحلیلی واقع‌بینانه به قلم «تسوی بارئل»، صراحتاً اعتراف می‌کند که راهبرد دونالد ترامپ برای شبیه‌سازی مدل فروپاشی ونزوئلا در ایران، خیالی خام و محکوم به شکست است. این تحلیلگر ارشد صهیونیست با اشاره به بازداشت نیکلاس مادورو تأکید می‌کند که برخلاف تصور واشنگتن، ایران نه تنها با بحران خلأ قدرت روبرو نیست، بلکه ساختار دفاعی و سیاسی آن چنان در هم تنیده است که حتی حذف فیزیکی مقامات عالی‌رتبه نیز خللی در بقای نظام ایجاد نخواهد کرد. به باور نویسنده، قدرت بلامنازع سپاه پاسداران و ارتش ایران سدی نفوذناپذیر در برابر سناریوهای براندازی خارجی ساخته است که هرگونه مداخله را به یک انتحار راهبردی برای غرب تبدیل می‌کند.
undefinedدر ادامه این گزارش، هاآرتص با نقد استانداردهای دوگانه ترامپ، فاش می‌سازد که ابراز نگرانی وی برای حقوق بشر در ایران، در حالی که چشم خود را بر کارنامه سیاه متحدان منطقه‌ای‌اش در ریاض و ابوظبی بسته، تنها باعث تقویت روایت نظام ایران مبنی بر «دخالت بیگانگان» شده است. بارئل هشدار می‌دهد که حافظه تاریخی ملت ایران، به ویژه تجربه تلخ خیانت آمریکا به کردها و شیعیان عراق در سال ۱۹۹۱، مانعی بزرگ در برابر اعتماد به وعده‌های واشنگتن است. او صراحتاً بیان می‌کند که برخلاف آشوب‌های سال ۲۰۰۹، اکنون هیچ جایگزین سیاسی یا رهبری منسجمی در میان مخالفان وجود ندارد و حتی منتقدان داخلی نیز از بیم تبدیل شدن ایران به سوریه‌ای دیگر، از همراهی با نقشه‌های آمریکا سر باز می‌زنند.
undefinedاین رسانه عبری همچنین به توانمندی هوشمندانه تهران در مدیریت بحران‌ها از طریق دکترین «نرمش قهرمانانه» اشاره کرده و مدعی است که رهبری ایران بارها ثابت کرده که در لحظات حساس، توانایی انجام مانورهای تاکتیکی برای حفظ مصالح کلان نظام را دارد. نویسنده معتقد است که اصرار بر فشارهای حداکثری، بدون در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی ایران، تنها به انسجام بیشتر حاکمیت و بدنه جامعه در برابر تهدید خارجی منجر شده است. در واقع، صهیونیست‌ها اعتراف می‌کنند که ترس از جنگ داخلی و ویرانی زیرساخت‌های حیاتی مانند آب و برق، باعث شده تا حتی معترضان اقتصادی نیز نسبت به هرگونه تغییر رژیم تحت حمایت آمریکا با دیده تردید و هراس بنگرند.
undefinedدر نهایت، هاآرتص با سرد کردن آبی پاک بر دستِ تندروهای تل‌آویو و واشنگتن، نتیجه می‌گیرد که هیچ تضمینی برای استقرار یک دموکراسی غربی پس از سقوط احتمالی هر نظامی در ایران وجود ندارد و تاریخ ثابت کرده که مداخلات آمریکا تنها به بازتولید خشونت منجر می‌شود. این گزارش تأکید می‌کند که برخلاف ونزوئلا، ایران کشوری با عمق راهبردی و ساختار درونی مستحکم است که می‌تواند هرگونه فشار خارجی را به فرصتی برای تثبیت قدرت خود تبدیل کند.
منبع:https://t.co/5HZyd489Gd
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۰:۴۰

ترامپ نظام بین الملل را جنگل تر از قبل کرده است؛ اکنون هر کشوری نگران است مبادا از سوی همسایه اش مورد تجاوز قرار گیرد. در چنین شرایطی،کشورها وارد فاز معمای امنیتیSecurity Dilemmaمی شوند که در آن، تنها راه حفظ موجودیت، به اندازه کافی در همه ابعاد، ‌قوی شدن است.
وحدت ملی
undefined محمدحسین خوشوقت (@MKhoshvaght)
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۵:۱۹

undefinedصنوف خشمگین
undefinedیادداشتی از حسین عبده تبریزی: سخن از حدود سه میلیون واحد صنفی است که اگر خانواده‌هایشان را هم در نظر بگیریم، دست‌کم ده میلیون نفر را در بر می‌گیرد؛ جمعیتی هم‌سنگ یک طبقه‌ی اجتماعی بزرگ.
undefined فرض رایج این بوده که «بازار» همواره برخوردار، مقاوم و لبالب از ذخایر مالی است؛ گویی همه‌ی مغازه‌داران، وارث سرمایه‌های انباشته و شبکه‌های حمایتی‌اند. اما واقعیت امروز چیز دیگری است. اکثریت قاطع این واحدها (به‌جرأت می‌توان گفت بیش از نود درصد) درگیر تأمین حداقل‌های زندگی‌اند. درآمدشان حداکثر اجاره و دستمزدشان را پوشش می‌دهد.                    
undefined فرش‌فروشی در قلب بازار تاریخی تبریز، سه سال پیش در گوشم آرام گفت، "امسال تا الان دو تخته قالیچه فروخته‌ام." نیمه‌های سال بود. نه یک استثنا، بلکه نمادی از رکودی فراگیر بود و است. رکودی که نه به یک شهر محدود است و نه به یک صنف خاص.
undefined افزایش بی‌رویه‌ی واحدهای صنفی (محل درآمد شهرداری‌ها) طی چند دهه؛ رقابت فرساینده؛ گسترش زنجیره‌ای‌ها،  هایپرمارکت‌ها، مال‌ها و در نهایت فضای مجازی؛ حاشیه‌ی سود واحدهای کوچک را عملاً بلعیده است.   
undefined مغازه‌ای که زمانی نقطه‌ی اتکای معیشت یک خانواده بود، امروز اغلب به محلی برای انتظار، بدهی و فرسودگی روانی تبدیل شده است.
undefined  بسیاری از این فعالان صنفی اکنون درآمدی کمتر از یک کارگر ماهر صنعتی در شرکتی متوسط دارند، بی‌آنکه از امنیت شغلی، بیمه‌ی واقعی یا افق روشن آینده برخوردار باشند.
undefined در این میان، کاهش درآمدهای نفتی و افت توان دولت در تزریق منابع، فشار را مضاعف کرده است. صنوفی که در دهه‌های گذشته به‌طور غیرمستقیم از رونق عمومی اقتصاد و گردش پول بهره‌مند می‌شدند، امروز در حاشیه‌ای ایستاده‌اند که نه دیده می‌شود و نه شنیده. طبیعی است که چنین وضعیتی به نارضایتی منجر شود؛ و تصادفی نیست که در سال‌های اخیر، هر جا که «بازار» تلقی شده، نشانه‌هایی از اعتراض و ناآرامی دیده‌ایم. امروز ۱۶ دی در تهران تقریبا هر جا نام بازار داشت، صدای معترض از آن شنیده می‌شد.
undefined نکته‌ی مهم‌تر، دگرگونی هویتی این طبقه است. دیگر نمی‌توان بازار امروز را با بازار دهه‌ی پنجاه شمسی یکی دانست؛ نه از نظر اقتصادی، نه اجتماعی و نه حتی از حیث باورها و پیوندهای سیاسی. این قشر، بیش از آنکه حامل یک سنت ایدئولوژیک باشد، حامل اضطراب معیشت است. وقتی دخل‌وخرج با هم نمی‌خواند،
undefined خاطره‌ی تاریخی و وفاداری نمادین جای خود را به مطالبه‌ی زیست روزمره می‌دهد.
undefined با این همه، در تحلیل‌های کلان و تصمیمات سیاستی، این گروه بزرگ اجتماعی اغلب غایب است. نه در طراحی سیاست‌های حمایتی جای روشنی دارد، نه در اصلاحات مالیاتی و نه در برنامه‌های گذار اقتصادی. نماینده‌های صنوف نیز با شفافیت کامل انتخاب نشده‌اند.
undefined گویی میان «دولت و کارگر» و «دولت و بنگاه حقوقی متوسط و بزرگ»، این لایه‌ی وسیعِ میانی از نظرها محو شده است. غفلت از این واقعیت، صرفاً یک خطای تحلیلی نیست؛ خطری است برای ثبات اجتماعی.
undefined متاًسفانه اقتصادی که طبقه‌ی صنفی‌اش فرسوده و بی‌پناه شده، هزینه‌ی آن را در خیابان، در اعتماد عمومی و در سرمایه‌ی اجتماعی دارد می‌پردازد.
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۵:۱۹

undefined‏پایان زورآزمایی روسیه و ایران با آمریکا در اقیانوس اطلس؛ Bella-1 متوقف شد
undefined‏عبداله باباخانی: ‏نفتکش Bella-1 که حامل نفت و در مسیر ایران به ونزوئلا در حرکت بود، پس از فرار اولیه از دست نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و تلاش روسیه برای حمایت از این مسیر با تغییر نام نفتکش به Marinera و برافراشتن پرچم روسیه، سرانجام در اقیانوس اطلس شمالی متوقف شد.
‏بر اساس گزارش‌ها، عملیات آمریکا برای توقیف این کشتی پس از چند مرحله تعقیب و فشار دیپلماتیک و نظامی به نتیجه رسید و عملاً تلاش مشترک ایران، ونزوئلا و روسیه برای عبور امن نفتکش با شکست مواجه شد؛ رویدادی که نشانه‌ای روشن از تشدید اعمال تحریم‌ها و نمایش قدرت دریایی آمریکا در آب‌های آزاد تلقی می‌شود
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۵:۱۹

undefined الجزیره: تهران، کاراکاس نیست! نقشه ترامپ برای تغییر نظام در ایران جواب نمی‌دهد
وبگاه شبکه الجزیره با انتشار تحلیلی آورده است:
تهران کاراکاس نیست و جمهوری اسلامی حتی اگر با بحران‌های متعددی رو‌به‌رو شود، روی زمین محکم ایستاده است. آنچه در کاراکاس اتفاق افتاد، نمی‌تواند در تهران رخ دهد.
شش ماه قبل، ایران روشن کرد که تغییر نظامش آسان نیست. در جنگ ۱۲ روزه، نقاط ضعف تهران مشخص شد، اما تاب‌آوری آن نیز آشکار گردید.
با وجود حملات غافلگیرکننده اسرائیل، حذف مهم‌ترین فرماندهان نظامی و همچنین تهدید سایر مقامات و فرماندهان از سوی اسرائیل برای انتخاب آنها بین فرار یا مرگ، جمهوری اسلامی تکان نخورد.
ایران در طول جنگ متزلزل نشد و‎ نه‌تنها حملات اسرائیل، بلکه حمله آمریکا را نیز تلافی کرد.ایران با یک میلیون نیروی مسلح بزرگ‌ترین نیروی نظامی منطقه را دارد که با توجه به موقعیت کوهستانی‌اش و مناطق شهری وسیع، حمله به آن آسان نیست.
نظام ایران با تکیه بر پایه‌های مستحکم خود که می‌تواند لحظات دردناک را پشت سر بگذارد، توانسته از چهار دهه تحریم، جنگ و تحولات داخلی عبور کند.#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۸:۴۲

undefinedباشرف‌ها نگران تجاوز نظامی بیگانه به وطن هستند.ایران و حفظ آن در برابر تجاوز خارجی، اهمّی است که هیچ مهمّی از آن مهم‌تر نیست.
undefined محسن برهانی (@borhanimohsen1)
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۹:۳۴

درخواست عاجزانه لاوروف از ایالات متحده پس از توقیف کشتی مارینرا  و با حضور زیر دریایی روسیه:کاری به خدمه کشتی نداشته باشید و اجازه دهید آنها به روسیه برگردند! ببینیم روسیه چه امتحانی پس می دهد
undefined رسول جعفریان (@jafarian1964)

#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۹:۴۹

ایران اخیرا به تجهیزات بسیار پیشرفته روسی در حوزه هوایی و هوانیروز مجهز شده که معادلات نبرد هوایی با رژیم و درگیری با تروریست های اجاره ای آن را تغییر می دهد.سفر پرشمار هواپیماهای ترابری روسی به فرودگاه های نظامی ایران در ماههای قبل بی دلیل نبود.خبرهای بهتری نیز در راه است.
undefined علیرضا تقوی نیا (Alireza Taghavinia) (@tafsirgar)
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۹:۴۹

undefinedعصراندیشه را در شبکه اجتماعی ایتا دنبال کنید.
https://eitaa.com/asrehandisheh
undefinedعصراندیشه را در شبکه اجتماعی بله دنبال کنید.
https://ble.ir/asreandisheh
undefinedعصراندیشه را در شبکه اجتماعی اینستاگرام دنبال کنید.https://www.instagram.com/asre_andishe
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۹:۴۹

undefined وفاداری پیش‌دستانه؛ تنها راه شکست کودتای نرم
undefinedاباصالح تقی زاده طبری: آنچه امروز بر سر ایران می‌رود، از ناآرامی‌های داخلی تا نزدیک شدن سایه‌ی یک جنگ موثر و شاید تعیین کننده، همه باید در شعاع رویدادهای منطقه‌ای و جهانی و سیر تحولات دیده شود.معادلات قدرت در جهان به هم ریخته است، اما آمریکا دیگر نمی‌خواهد و البته نمی‌تواند مانند گذشته این معادله را با جنگی همه‌جانبه به نفع خود تکمیل کند. راه تازه‌ای را آموخته که می‌تواند بدون گرفتار شدن در تنش‌هایی فراگیر همچون تجربه عراق و افغانستان، کار خود را به پیش برد. این راه را می‌توان با اغماض کودتای نرم نامید.
undefined️این شکل از کودتا گام به گام در حال تکوین است و هر چه پیش می‌رود، بهتر و تمیزتر اجرا می‌شود. اولین تجربه آن در سوریه به کار گرفته شد. اسد بر سر کار بود اما بزرگان نظامی و سیاسی پیشتر از شروع تهاجم و پیروزی مضحک جولانی، با وعده وعیدهایی تسلیم شده بودند؛ هرچند همه اینها می‌توانست آنقدر پنهان بماند که ایران و روسیه هم فریب بخورند. مورد ونزوئلا اما پیشرفته‌تر و خطرناک‌تر است. سران سیاسی و نظامی پیش از حمله و عملیات هالیوودی هماهنگ می‌شوند و آمریکا به سادگی رئیس‌جمهور کشور را می‌رباید و می‌برد و به ظاهر یک زخمی هم نمی‌دهد. از آن جالب‌تر نیروی نظامی ونزوئلا حتی یک تیر هم شلیک نمی‌کند. فردای آن روز هم رئیس‌جمهور جدید با محکوم کردن حادثه، کمیته‌ای برای پیگیری وضعیت مادورو تشکیل می‌دهد و با شعار مقاومت، از حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات سخن می‌گوید! مردم ناراضی هم به خیابان می‌آیند و همراه مسئولان کشور اعتراض می‌کنند. اینجا دیگر حتی مانند مورد سوریه، بدنه حکومت هم فرو نمی‌ریزد.
undefined️درست است که ایران ربطی به سوریه و ونزوئلا ندارد اما پیگیری حوادث دو سال گذشته نشان می‌دهد که قطعه‌های پازلی در حال تکمیل است. یعنی فضای کلی سیاسی ایران به مرور آماده الحاق به معادله‌ای امنیتی شده است. ایران در این معادله به جای اینکه در پی سیاست مقاومت باشد، بیشتر آماده پذیرش یک صلح و قرار گرفتن در تعادلی سیاسی امنیتی است. البته این ماجرا هنوز یکسره نشده است، با این حال در شکل هیئت حاکمه، چنین تصویری غالب شده است، به گونه‌ای که متاسفانه موقعیت رهبر انقلاب در این میان نامتناسب به نظر می‌رسد. اگر اینگونه ببینیم اصلا بعید نیست که نوعی از کودتای نرم این‌بار به شکلی متفاوت (البته با همان منطق) در ایران هم تکرار شود. این همکاری درون با بیرون، با حفظ ظاهر بلکه با شدت بیشتر از قبل، می‌تواند تمام نیروی انقلابی کشور را تخلیه کند. پس باید به هوش باشیم. جلوی حادثه را باید گرفت. بهتر است درباره شکل حادثه صحبت نکنیم اما تجربه این دو سال نشان داده، که این حادثه به سرعت به نقطه اساسی ضربه می‌زند و تمام.
undefined️موثرترین راه غلبه بر کودتا حضور همه‌جانبه و گسترده مردم در خیابان‌هاست. این حضور بعد از حادثه هیچ ارزشی ندارد. وفاداری قبل از وقوع حادثه مهم است. این را باید بدانیم. بعد از حادثه همه چیز رخ داده و تمام شده است؛ در حالی که به ظاهر نشان می‌دهند هنوز خیلی چیزها سر جایش مانده و می‌توان برایشان جنگید و مقاومت کرد!
undefined️امروز گروه‌های مرجع باید مردم را به خیابان‌ها بکشانند، با هم بنشینند و فکری برای تظاهرات و حضور عمومی گسترده داشته باشند. این پر کردن میدان، هر فکر و نقشه‌ای را ناکام خواهد گذاشت و بر هر سیاستی غلبه خواهد کرد. شاید اشاره رهبر انقلاب در ۱۳ رجب، همین دلالت را داشته باشد. سخن ضمنی ایشان باید دستور کار صریح ما باشد.#عصراندیشه@Asreandisheh

۷:۰۶

undefinedنتیجۀ کوته‌بینی!
undefinedاحمد زیدآبادی در کانال تلگرام خود نوشت: در تمام چند دهۀ گذشته با چنان کوته‌بینی و سماجتی علیه ایجاد سازوکارهای قانونی "اعتراض مسالمت‌آمیز" بخصوص تعیین مکان‌های مشخصی در شهرها برای حضور معترضان، اقدام شد که فرهنگ و قواعد و ضوابط اعتراض هم در جامعه شکل نگرفت به طوری که بسیاری از افراد جامعه از جمله جوانان و نوجوانان با موازین اعتراض آشنایی لازم را ندارند.
صدا و سیما به طور مشخص در نابود کردن موازین اعتراض نقش اول را داشته است. این دم و دستگاه با نگاه صرفاً تبلیغاتی خود، در تمام این سال‌ها اعتراض‌های سیاسی و اجتماعی در اروپا و آمریکا را نمایش داده تا به زعم خود نظام سیاسی آنجا را بی‌اعتبار کند. در همین زمینه هرگاه مثلاً پلیس فرانسه با خروج معترضان از چارچوب هنجارهای اعتراض قانونی، برخورد کرده، آن را به عنوان "سرکوب بی‌رحمانۀ مردم" و علامت ریاکاری حکومت آن در پذیرش اعتراض معرفی کرده است! همین نوع تبلغات مزخرف سبب شده است که یک نوجوان ایرانی، درگیر شدن با پلیس، پرتاب سنگ، آتش زدن سطل‌های زباله و راهبندان را هم بخشی از یک اعتراض بهنجار به حساب آورد!
بدبختانه دستگاه‌های ایدئولوژیک و تبلیغاتی کشور ضوابط معقول در هر حوزه‌ای را از جمله در رفتار هنجار و نابهنجار در امر اعتراض مسالمت‌آمیز را به هم زده‌اند و نیروهای سرنگونی‌طلب نیز کمال سوءاستفاده را از آن می کند#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۱:۱۲

محسن هاشمی: مسئولان از مواضع رهبری برای گفت‌وگو با معترضان پیروی کنند

اگر ایران از تله امروز خارج نشود، ماندن در آن هزینه‌ساز خواهد شد

شرایط اکنون ایران تا حدی شبیه به سال‌های پایان جنگ است

رسانه داخلی در مقابل رسانه‌های ضدانقلاب دچار مشکل شده است
محسن هاشمی‌ رفسنجانی با تاکید بر اینکه در شرایط فعلی ایران در تله راهبردی یا استراتژیک گرفتار شده‌ است، ادامه داد: پیشرفت و توسعه دچار کندی شده و عقب‌نشینی هم هزینه‌های بالایی دارد. اگر از این تله خارج نشویم، ماندن در آن هزینه‌ساز خواهد شد و ممکن است آسیب جدی ببینیم.
تنها راه این است با هزینه از آبروی افراد و مشی که آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در بحران‌ها پیش می‌گرفت، فردی وارد شود و ایران را از تله خارج کند.
نمی‌توانم بیشتر این موضوع را شرح دهم که چنین شخصی چه کسی یا چگونه می‌تواند باشد ولی همه باید بدانند تنها راه این است که مسئولان ارشد از آبروی خود مایه بگذارند و ایران را از این وضعیت خارج کنند تا با کمترین هزینه از مشکل عبور کنیم.
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۱:۵۷

وزیر خزانه داری آمریکا: بدون شلیک حتی یک گلوله با جنگ اقتصادی بر علیه ایران مردم را به خیابان آوردیم@asreandisheh

۲:۲۲

undefined جوانانمان اگر تلاش در راه اقامه عدل نیافتند دیگر سراغ ما نمی‌آیند...
بالا برویم یا پایین بیاییم، وقتی در جامعه‌های اسلامی از دور نگاه کردند و جهاد و تلاش پیگیر و هوشیارانه و مدبرانه در راه اقامه عدل و حق نیافتند، دیگر سراغ اسلام نمی‌روند. وقتی در پرتو اسلام کوششی و جنبشی در راه اقامه حق و عدل تحقق نیافت، نه‌تنها آن‌ها سراغ ما و اسلام ما نمی‌آیند، بلکه مردم خود ما هم سراغ جایی می‌روند که می‌تواند ادعا کند در راه اقامه عدل قدم‌های تحقق‌یافته مؤثرِ مثمرِ ثمر برداشته است. بی‌خود هم رفقا نیایید دور هم بنشینیم که چه کنیم که جوان‌مان منحرف نشوند.
undefined شهید بهشتی (در مکتب قرآن، ج۴، ص۳۲۵)
#عصراندیشه@Asreandisheh

۱۰:۴۸

thumbnail
بیانیه جامعه روحانیت تهران در روزنامه کیهان در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۵۷ کمتر از یک ماه مانده به سقوط رژیم پهلوی که شهید مفتح به عنوان نماینده این مجموعه آن را به روزنامه کیهان داده است.در این بیانیه از مردم خواسته شده است که جلوی حمله به کلانتری‌ها و پاسگاه‌ها و موسسات دولتی و ملی و ماموران را بگیرید.@AsreAndisheh

۸:۰۲

thumbnail
۱۰ نکته کلیدی درباره سناریوی حمله نظامی آمریکا به ایران
در تحلیل تازه‌ای از تحولات امنیتی منطقه، ۱۰ محور مهم درباره احتمال حمله نظامی آمریکا به ایران مورد توجه قرار گرفته که نشان می‌دهد شرایط میدانی و محاسبات راهبردی، تفاوت معناداری با گذشته دارد.
undefined برخلاف جنگ ۱۲روزه، ایران اکنون در بالاترین سطح آمادگی قرار دارد؛ دست‌ها روی ماشه و اهداف از پیش تنظیم شده‌اند و دستورها صادر شده است.
undefined نگاه فرماندهان ایرانی به ماهیت و مدل جنگ، پس از تجربه اخیر، دچار تغییرات اساسی شده است.
undefined بخش قابل‌توجهی از توانمندی‌های ایران در جنگ قبلی رونمایی نشد و برای سناریوی رویارویی اصلی با آمریکا حفظ شد.
undefined اجماعی جدید در سطوح تصمیم‌گیری شکل گرفته مبنی بر اینکه راهبرد احتیاط گذشته کارآمد نیست و درگیری، در صورت وقوع، باید با ضربات سخت و پرهزینه برای آمریکا همراه باشد.
undefined نزدیک شدن ناوهای آمریکایی بیش از آنکه نشانه تهاجم باشد، اقدامی تدافعی تلقی می‌شود؛ دور شدن آن‌ها از تیررس، می‌تواند سیگنال خطرناک‌تری باشد.
undefined ایران از نظر ساختار نظامی، فرماندهی و پشتوانه مردمی با کشورهایی مانند عراق، لیبی یا افغانستان قابل قیاس نیست و آمریکا نیز دیگر توان و تمایل ورود به جنگی طولانی و پرهزینه را ندارد.
undefined طرح حمله نظامی آمریکا، به‌دلیل شکست سناریوهای پیشین و هزینه‌های بالا، عملاً به طرحی پرریسک و تاریخ‌گذشته تبدیل شده است.
undefined واشنگتن و شخص ترامپ در موقعیتی دوگانه قرار گرفته‌اند؛ نه حمله آسان است و نه عقب‌نشینی بی‌هزینه.
undefined تحرکات فعلی آمریکا در منطقه، بیش از هر چیز، واکنشی تدافعی در برابر احتمال اقدام پیش‌دستانه ایران ارزیابی می‌شود.
undefined در نهایت، شکست آمریکا در تحقق اهدافی مانند تسلیم یا تغییر نظام ایران، می‌تواند موازنه تحولات خاورمیانه را بار دیگر به نفع ایران تغییر دهد.
undefined علیرضا زادبر@asreandisheh

۱۱:۱۵

thumbnail
ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا از سوی آمریکا، اگرچه در ظاهر شوک‌آور به نظر می‌رسد، اما در تاریخ روابط بین‌الملل پدیده‌ای بی‌سابقه نیست. دولت‌های سلطه‌گر زمانی که ابزارهای مرسوم سیاسی و دیپلماتیک به بن‌بست می‌رسد، به «زور عریان» متوسل می‌شوند؛ همان‌گونه که در حمله سه‌جانبه بریتانیا، فرانسه و اسرائیل به مصر در سال ۱۹۵۶ یا یورش آمریکا به پاناما در ۱۹۸۹ شاهد بودیم.
آنچه امروز افکار عمومی را غافلگیر می‌کند، فروپاشی ادعای «نظم نوین جهانی» پس از جنگ سرد است؛ نظمی که قرار بود بر پایه قانون، حق حاکمیت ملی و قواعد بین‌المللی استوار باشد. اکنون آشکار شده است که این وعده‌ها بیش از آنکه واقعی باشند، ظاهرسازی بوده‌اند. جهان به نقطه‌ای بازگشته که قدرت‌های بزرگ، بدون ملاحظه قانون و عرف، تصمیم می‌گیرند و عمل می‌کنند؛ پدیده‌ای که شاید جدید نباشد، اما سال‌ها تلاش می‌شد آن را پنهان یا تقبیح کرد. امروز می‌توان گفت: «نقطه سرخط».
در چنین جهانی ـ که جدید نیست اما بی‌پرده شده ـ پرسش اصلی برای کشورهای متوسط این است: راه بقا چیست؟ پاسخ، ساده اما دشوار است. تنها مسیر «مقاومت»، ساختن دولت ـ ملت قوی است؛ دولتی با نیروی نظامی مستحکم، اقتصادی پویا و انسجام اجتماعی درونی. و این انسجام، جز با رضایت و همراهی واقعی مردم به دست نمی‌آید.
مقاومت، بدون دولت ـ ملت قوی، توهمی بیش نیست.
undefined بابک مینا | پژوهشگر اندیشه سیاسی
@asreandisheh

۱۱:۱۶

thumbnail
نکته قابل ملاحظه مصطفی نجفی تحلیل‌گر مسائل سیاسی@asreandisheh

۰:۲۳

thumbnail
وال استریت ژورنال:
بعد از مخالفت کشورهای خلیج فارس با استفاده آمریکا از خاک و آسمان آنها برای حمله به ایران، گزینه‌های ترامپ برای اقدام نظامی علیه ایران محدود شده است.@asreandisheh

۰:۲۷