د
۵-اعلام شیخ صدوق بر اینکه روایات نقصان ماه رمضان موافق با اخبار عامه است. ایشان یکبار در الخصال و یکبار در من لایحضره الفقیه این را اعلام میکنند:
الخصال، ج ۲، ص ۵۳۱:«مذهب خواص شیعه و اهل بصیرتِ از آنها دربارهی ماه رمضان این است که هرگز از ۳۰ روز کمتر نمیشود و روایاتِ در این باره با قرآن موافق و با عامه مخالف است. پس با کسانی از ضعیفان شیعه که قائل شدند به روایاتی که از روی تقیه وارد شده در اینکه «ماه رمضان ناقص میشود و آنچه از نُقصان و کامل بودن، نصیب ماههای دیگر میشود نصیب آن نیز میگردد»، باید تقیه شود همانگونه که با عامه تقیه میشود و سخنی نشود مگر بر طبق آنچه عامه بر آن سخن گفتند. و نیرویی نیست مگر با خدا».
من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۱۱: «با هرکس که با این اخبار (۳۰ روزه بودن ابدی ماه رمضان) مخالفت کرده و به سمت اخبار موافق با عامه در ضد این اخبار رفته، باید تقیه شود همانگونه که از عامه تقیه میشود و سخنی گفته نشود مگر به تقیه، هرکس که باشد. مگر اینکه خواهان هدایت بوده پس باید راهنمایی شده و برایش روشنگری شود. پس همانا که بدعت با ترک ذکر آن میمیرد و باطل میشود و نیرویی نیست مگر با خدا.»
ملاحظه فرمودید که اخبار رؤیت محوری که لازمهی آن نقصان ماه رمضان است حتی از نظر شیخ صدوق هم موافق اخبار عامه بوده و از روی تقیه صادر شده است و از نظر ایشان، عمل به آن بدعت است!
۶-بر فرض اینکه در تشخیص عمل و گفتار عامه خطا کنیم در حدیث عمر بن حنظله از امام سؤال شد «اگر هر دو روایت موافق با عامه باشد چه؟» که حضرت در جواب فرمود: «آن روایتی که قاضیها و حکم کنندههایشان به آن مایل ترند را ترک کن.» و حال سؤال میشود که از آن زمان تا به حال، عامه و اهل سنت به چه روشی در تعیین عید فطر و ماه رمضان عمل میکنند؟ که اگر طبق آن روش، در روز ماه رمضان کسی افطار علنی کند قاضیها آن را اعدام می کنند؟ آیا روشی غیر از رؤیت محوری است که محور حکم و قضاوت آنان است؟
سوم: بررسی بر اساس «جمع بین روایات»:۱-مفصلاً در بخش سوم روایات را بررسی کرده و سعی تمام در رفع تعارض داشتیم. ۲-آنچه آشکار شد این بود که روایات «رؤیت محوری» غالباً چند پهلو و دارای وجوه مختلف معنایی و توریه و از متشابهات اخبار بوده که از اقتضائات تقیه است پس باید ترک شده و به روایات محکمِ مخالف آن که قسم های صریح و اکید دارد عمل شود.۴-در بسیاری از روایاتِ رؤیت محوری نشان دادیم که عمل به رؤیت محوری، مخصوص افرادی است که در شک باقی هستند و از هیچ راهی به جز رؤیت، یقین به دخول ماه نمیکنند که منافاتی با روش اصحاب العدد در یقین به یکم ماه ندارد.
چهارم: بررسی بر اساس «اخذ مجمع علیه»:قطعاً منظور از «اخذ مجمع علیه» عمل به اجماع مصطلح نیست بلکه عمل به روایتی است که غالب اصحاب ائمه علیهم السلام بر «صدور» و «صحت عمل به آن» اجماع دارند؛ چرا که اگر منظور، اجماع در فتاوی و آراء اجتهادی باشد حضرت نمیفرمود «در مجمع علیه شکی نمیرود» زیرا در فتوا احتمال خطا است. پس منظور، اجماع در حدیث است نه فتوا. حال ببینیم اصحاب ائمه علیهم السلام و محدثین نزدیک به زمان ایشان بر عمل به کدام دسته از روایات اجماع کردهاند:
ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
الخصال، ج ۲، ص ۵۳۱:«مذهب خواص شیعه و اهل بصیرتِ از آنها دربارهی ماه رمضان این است که هرگز از ۳۰ روز کمتر نمیشود و روایاتِ در این باره با قرآن موافق و با عامه مخالف است. پس با کسانی از ضعیفان شیعه که قائل شدند به روایاتی که از روی تقیه وارد شده در اینکه «ماه رمضان ناقص میشود و آنچه از نُقصان و کامل بودن، نصیب ماههای دیگر میشود نصیب آن نیز میگردد»، باید تقیه شود همانگونه که با عامه تقیه میشود و سخنی نشود مگر بر طبق آنچه عامه بر آن سخن گفتند. و نیرویی نیست مگر با خدا».
من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۱۱: «با هرکس که با این اخبار (۳۰ روزه بودن ابدی ماه رمضان) مخالفت کرده و به سمت اخبار موافق با عامه در ضد این اخبار رفته، باید تقیه شود همانگونه که از عامه تقیه میشود و سخنی گفته نشود مگر به تقیه، هرکس که باشد. مگر اینکه خواهان هدایت بوده پس باید راهنمایی شده و برایش روشنگری شود. پس همانا که بدعت با ترک ذکر آن میمیرد و باطل میشود و نیرویی نیست مگر با خدا.»
ملاحظه فرمودید که اخبار رؤیت محوری که لازمهی آن نقصان ماه رمضان است حتی از نظر شیخ صدوق هم موافق اخبار عامه بوده و از روی تقیه صادر شده است و از نظر ایشان، عمل به آن بدعت است!
۶-بر فرض اینکه در تشخیص عمل و گفتار عامه خطا کنیم در حدیث عمر بن حنظله از امام سؤال شد «اگر هر دو روایت موافق با عامه باشد چه؟» که حضرت در جواب فرمود: «آن روایتی که قاضیها و حکم کنندههایشان به آن مایل ترند را ترک کن.» و حال سؤال میشود که از آن زمان تا به حال، عامه و اهل سنت به چه روشی در تعیین عید فطر و ماه رمضان عمل میکنند؟ که اگر طبق آن روش، در روز ماه رمضان کسی افطار علنی کند قاضیها آن را اعدام می کنند؟ آیا روشی غیر از رؤیت محوری است که محور حکم و قضاوت آنان است؟
سوم: بررسی بر اساس «جمع بین روایات»:۱-مفصلاً در بخش سوم روایات را بررسی کرده و سعی تمام در رفع تعارض داشتیم. ۲-آنچه آشکار شد این بود که روایات «رؤیت محوری» غالباً چند پهلو و دارای وجوه مختلف معنایی و توریه و از متشابهات اخبار بوده که از اقتضائات تقیه است پس باید ترک شده و به روایات محکمِ مخالف آن که قسم های صریح و اکید دارد عمل شود.۴-در بسیاری از روایاتِ رؤیت محوری نشان دادیم که عمل به رؤیت محوری، مخصوص افرادی است که در شک باقی هستند و از هیچ راهی به جز رؤیت، یقین به دخول ماه نمیکنند که منافاتی با روش اصحاب العدد در یقین به یکم ماه ندارد.چهارم: بررسی بر اساس «اخذ مجمع علیه»:قطعاً منظور از «اخذ مجمع علیه» عمل به اجماع مصطلح نیست بلکه عمل به روایتی است که غالب اصحاب ائمه علیهم السلام بر «صدور» و «صحت عمل به آن» اجماع دارند؛ چرا که اگر منظور، اجماع در فتاوی و آراء اجتهادی باشد حضرت نمیفرمود «در مجمع علیه شکی نمیرود» زیرا در فتوا احتمال خطا است. پس منظور، اجماع در حدیث است نه فتوا. حال ببینیم اصحاب ائمه علیهم السلام و محدثین نزدیک به زمان ایشان بر عمل به کدام دسته از روایات اجماع کردهاند:ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
۶:۵۷