د
۲-۲-۳-بخش دومِ روایات «اصحاب الرؤیه»: این دسته از روایات رؤیت محوری به همراه قیودات و توضیحاتی آمده است که اشارات و معاریضی از سوی اهل بیت علیهم السلام باشند تا لحن شناسانِ کلام ایشان به کمک آن، اصل مراد حضرات را دریابند. روایت اول: علی علیه السلام در کوفه، ماه رمضان را ۲۸ روز، روزه گرفت! سپس (در روز بیست و نهم) مردم هلال را دیدند پس ایشان به خبررسان امر کرد که اعلام کند: «یک روز را قضا کنید؛ زیرا که ماه، (حداقل) ۲۹ روز است.» (التهذيب، ج ۴ ص ۱۵۸)
🪶بیان:✓همانطور که گفته شد هرگز قابل قبول نیست که حضرت دچار چنین خطای بزرگی شوند مگر اینکه از روی تقیه، همراه با همهی مردم روزه گرفته باشند. ✓آیا امیرالمؤمنین علیه السلام از قبل نمیدانستند که ماه این بار ۲۸ روزه شده؟ و باید منتظر رؤیت میماندند؟! چرا وقتی حضرت از قبل میدانسته چنین میشود پس ۲۸ روز، روزه گرفتند؟ آیا پاسخی جز این دارد که به خاطر «تقیه» تا قبل از رؤیت هلال، روزهی آن یک روز را نگرفتند تا مانند مردم عمل کنند؟ ✓اینکه بگویند «معصومین در امورات عادی موظفند مانند مردم عادی زندگی کنند» پاسخی کاملاً نابخردانه به این روایت است؛ زیرا قرآن میفرماید: «من شهد الشهر فلیمصه: هرکس شاهد ماه رمضان بود (یا آن را درک کرد) پس باید آن را روزه بگیرد.» حال میپرسیم آیا امیرالمومنین علیه السلام تا قبل از رؤیت هلال، ماه رمضان را درک نکرده و شاهد دخول ماه و تکلیف به روزه نبود؟ پس چطور امام معصوم روزهی واجب خود را با وجود علم به دخول ماه رمضان ترک کند که مثلاً در امور عادی مانند مردم زندگی کرده باشد؟! مسلم است که تنها جواب معقول برای این روایت، «تقیه» است همانطور که پیشتر نیز به طور واضح عرض شد.
ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
۹:۰۹