د
جمع بندی و نتیجهمجموعاً از روایات عددیه ملاکات زیر به دست میآید: ۱-در تقویم هجری قمری در دیدگاه ائمه علیهم السلام مانند همهی تقویم های دیگر، «قرارداد» نسخهای گِرد شده از واقعیت بوده و همیشه با واقع هماهنگ نیست. ۲-برای انجام تکالیف شرعی مأمور و مکلف به رعایت قرارداد هستیم اما اموراتی مانند حجامت، سفر و ... میبایست بر اساس واقع انجام شود. ۳-قرارداد خداوند برای ماههای قمری چنین است که ماه رمضان باید ۳۰ روزه قرارداد شود و سپس باقی ماهها به ترتیبِ یک در میان، ۲۹ روزه و ۳۰ روزه قرارداد میشوند به جز ماه ۲۹ روزهای که در سال کبیسه به ناچار باید ۳۰ روزه قرارداد شود و آن ماه، نباید ماه شعبان باشد. ۴-یکم واقعیِ هر ماه قمری اولین روزِ هلال نو است؛ یعنی اولین روزی که ماه، بعد از آفتاب طلوع میکند چه آن هلال رؤیت شود چه نشود، چه مطوق باشد و چه بعد از شفق غروب کند یا قبل از غروب آفتاب! ملاک سنجش تمامی ملاکات دیگر، همین ملاک است که نشان میدهد باقی ملاکات نسبت به این ملاک، اغلبی هستند. ۵-سن هلال از لحظهی تشکیل هلال نو حساب میشود اما در روایات، ملاکی برای کشف زمانِ دقیقِ تشکیلِ هلالِ نو وجود ندارد جز اینکه میتوان اولین روز هلال نو را با ملاک قبلی به دست آورد و چون در دیدگاه ائمه علیهم السلام شب، پیش از روز بوده و هر روز برای شب قبل است لذا سن هلال از شب قبل از روزِ هلالِ نو شمارش میشود؛ بنابراین هلال نو یکشبه است که غالباً در همان روز رؤیت خواهد شد. ۶-در اغلب اوقات، هلال اگر قبل از رفتنِ شفق، غروب کند یکشبه بوده و آن روز، روز یکمِ هلالِ نو یعنی یکمِ واقعیِ ماه قمری بوده و آن شب، شب دوم است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۷-در اغلب اوقات، هلال اگر پس از شفق غروب کند دوشبه بوده و آن روز، روز دومِ هلالِ نو یعنی دومِ واقعیِ ماه قمری بوده و آن شب، شب سوم است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۸-در اغلب اوقات، هلال اگر طوق دار باشد یعنی دو لبهی آن رو به روی هم قرار بگیرد و تقریباً تا نیمهی ماه برسد و قسمت میانی آن پهن تر از دو سرش باشد یعنی طوری که گویا ماه گردنبند بسته است، دوشبه بوده و روزی که گذشت، روز دومِ هلالِ نو یعنی دومِ واقعیِ ماه قمری بوده و آن شب، شب سوم است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۹-در اغلب اوقات در جایی که آلودگی نور مصنوعی وجود ندارد، هلال در اولین شبی که سایهی سر در زیر آن دیده میشود سه شبه بوده و روزی که گذشت روز سومِ هلالِ نو یعنی سومِ واقعیِ ماه قمری بوده و آن شب، شب چهارم است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۱۰-تا پیش از سال ظهور در اغلب اوقات، خورشیدگرفتگی و مقارنهی ماه و خورشید، در آخرین روز واقعیِ ماه قمری رخ میدهد و علامت روز آخر است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۱۱-تا پیش از سال ظهور در اغلب اوقات، ماه گرفتگی و ماه کامل در پانزدهمین روز واقعی ماه قمری رخ میدهد و علامت پانزدهمِ ماه است. اما این قانون اغلبی بوده و مطلق نیست. ۱۲-هلال «صحیح» به هلالی گفته میشود که با قراردادِ آن ماه، موافق و هماهنگ باشد؛ یعنی اگر آن ماه، ۳۰ روزه است روز هلال نوی آن در سیامین روز از ماهِ قبل باشد و روز سیامِ ماهِ قبل، اولین روزی باشد که ماه بعد از آفتاب طلوع میکند و یا هلال رؤیت شده در روز سیام، یکشبه و نازک بوده و قبل از رفع شفق، غروب کند و یا اگر در روز سی و یکم رؤیت شده است دوشبه و مطوق بوده و اندکی بعد از رفع شفق، غروب کند و اگر در روز سی و دوم رؤیت شده، سه شبه باشد و سایهی سر در زیر آن با چشم دیده شود و اگر ماه، ۲۹ روزه است روز هلال نوی آن، سی و یکمین روز از ماه قبل باشد و روز سی و یکمِ ماهِ قبل، اولین روزی باشد که ماه بعد از آفتاب طلوع میکند و یا هلال رؤیت شده در روز سی و یکم، یکشبه و نازک بوده و قبل از رفع شفق، غروب کند و یا اگر در روز سی و دوم رؤیت شده است دوشبه و مطوق بوده و اندکی بعد از رفع شفق، غروب کند و اگر در روز سی و سوم رؤیت شده، سه شبه باشد و سایهی سر در زیر آن با چشم دیده شود. چنین هلالی «صحیح» است.
ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
۱۹:۲۲