ر
تنگه هرمز؛ از اهرم دفاعی به سلاح راهبردیاظهارات ایران درباره «مدیریت جدید» تنگه هرمز در جنگ سوم، نشاندهنده تحولی راهبردی است: این آبراه حیاتی از یک ابزار دفاعی و بازدارنده، به سلاحی فعال برای اعمال فشار اقتصادی و سیاسی تبدیل شده است. تحلیلهای بینالمللی نیز بر این نقش تأکید کرده و هرمز را «سلاح هستهای غیررسمی» ایران میدانند که میتواند بر ثبات انرژی و تجارت جهانی تأثیر بگذارد. این تغییر، همزمان هم توان چانهزنی ایران را افزایش میدهد و هم خطر تشدید تنشها و شوک اقتصادی را بالا میبرد. آینده معادلات منطقه به مدیریت این ابزار راهبردی وابسته است. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #تنگه_هرمز جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۵:۲۷
واکنشهای سیاسی داخلی اسرائیل به آتشبس لبنان گزارش شبکه ۱۴ اسرائیل از انتقادهای تند اپوزیسیون این رژیم نسبت به آتشبس اخیر در مرز لبنان، نشاندهنده شکاف عمیق سیاسی و راهبردی در مواجهه با مسئله امنیت شمال سرزمینهای اشغالی است. این انتقادها را میتوان در چند محور کلیدی تحلیل کرد: ۱. انتقاد از جایگاه انفعالی دولت نتانیاهو- اظهارات مقاماتی مانند گادی آیزنکوت (رئیس سابق ستاد کل ارتش) و یائیر گولان بر این نکته تأکید دارد که دولت کنونی به جای اتخاذ ابتکار عمل راهبردی، صرفاً در پاسخ به فشارهای خارجی ( از سوی آمریکا یا نهادهای بینالمللی در راستای پیگیری های ایران) عمل کرده است. این دیدگاه، آتشبس را نه یک دستاورد دیپلماتیک، بلکه نشانهای از ضعف و انفعال میداند. ۲. تأکید بر شکست امنیتی پس از دو سال و نیم جنگ- آیزنکوت با اشاره به «شکست آشکار» در تأمین امنیت مناطق مرزی، به ناتوانی نظامی-امنیتی اسرائیل در تحمیل شرایط مطلوب خود طی درگیریهای طولانی اشاره میکند. این سخن، تردید در کارایی راهبرد «بازدارندگی» اسرائیل را بازتاب میدهد. ۳. دوگانگی در مواضع اپوزیسیون- از یک سو، چهرههایی مانند یائیر گولان آتشبس را «گامی در مسیر درست» میدانند که نشاندهنده خستگی جامعه اسرائیل از جنگ مداوم و تلفات انسانی است. - از سوی دیگر، رهبر اپوزیسیون یائیر لاپید با تأکید بر «رفع دائمی تهدید» از شمال، عملاً خواستار تحقق اهداف نظامینشده گذشته است. این تناقض، آشفتگی راهبردی در بدنه سیاسی اسرائیل را نشان میدهد. ۴. زمانبندی آتشبس به عنوان نقطه ضعف- انتقاد به دیر هنگام بودن آتشبس پس از «ماهها رنج غیرضروری»، حاکی از آن است که اپوزیسیون، دولت نتانیاهو را به عدم مدیریت بهینه بحران و تحمیل هزینههای اضافی به ساکنان شمال و سربازان متهم میکند. نتیجهگیری تحلیلیشکاف میان مواضع دولت و اپوزیسیون، امکان تداوم ثبات را کاهش میدهد؛ چرا که هر دو جناح بهگونهای بر عدم کفایت دولت فعلی در دستیابی به اهداف امنیتی تأکید میکنند. از منظر منطقهای، این اختلافات داخلی اسرائیل میتواند موقعیت چانهزنی گروههای مقاومت را تقویت کند، زیرا نشان میدهد که پشت جبهه سیاسی-امنیتی رژیم صهیونیستی، از انسجام لازم برخوردار نیست. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #آتشبس_لبنان #اختلافات_داخلی_اسرائیل #فشار_بینالمللی_بر_اسرائیل جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۹:۵۱
تحلیل هشدار روسیه به ایران درباره تحرکات نظامی آمریکا هشدار رسمی روسیه به ایران در مورد تشدید حضور نظامی آمریکا در منطقه، چندین پیام راهبردی و ژئوپلیتیکی کلیدی را منتقل میکند: ۱. افشای شکاف میان دیپلماسی و اقدامات نظامی آمریکا- روسیه با اشاره به تناقض میان «ادعاهای دیپلماتیک» پنتاگون و واقعیت تقویت سریع نیروها، بر عدم اعتماد به گفتوگوهای صلحجویانه واشنگتن تأکید میکند. این موضع، احتمالاً در پاسخ به مذاکرات اخیر اسلامآباد و پیشنهاد آتشبس مطرح شده است. ۲. مقیاس بیسابقه آمادگی رزمی آمریکا- حضور ۵۰ هزار نیرو (شامل یگانهای ویژه مانند دلتا و لشکر ۸۲ هوابرد) همراه با ۵۰۰ فروند هواپیما، نشاندهنده بالاترین سطح آمادهباش عملیاتی از زمان جنگ عراق یا افغانستان است. این رقم از تمرکز واشنگتن بر تهدید نظامی مستقیم علیه ایران حکایت دارد. ۳. همزمانی مشکوک با آتشبس دو هفتهای- هماهنگی زمان ورود ناوگان جنگی (ناو هواپیمابر «جورج بوش» و ناو «باکسر») با پایان مهلت آتشبس، طبق تحلیل روسیه «بوی یک فریب نظامی» میدهد. این امر دو تفسیر ممکن دارد: - سناریوی فشار حداکثری: آمریکا از آتشبس به عنوان پوششی برای تکمیل محاصره دریایی و هوایی ایران استفاده میکند. - سناریوی عملیات احتمالی: آمریکا برای حمله محدود یا گسترده علیه ایران آماده میشود. ۴. انگیزه روسیه از افشاگری- هشدار روسیه احتمالاً بر پایه این محاسبات است: - هشدار به ایران برای افزایش آمادگی دفاعی. - تحریک افکار عمومی جهانی علیه دوگانگی سیاست آمریکا. - تقویت گفتمان ضدآمریکایی در محور مقاومت. - جلوگیری از غافلگیری راهبردی در منطقه که منافع مسکو را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. نتیجهگیریاین هشدار نشان میدهد که آتشبس کنونی میتواند آتشبسی فریبنده و مقدمهای برای تشدید درگیری باشد. همزمانی تحرکات نظامی آمریکا با مذاکرات دیپلماتیک، الگویی مشابه با عملیاتهای گذشته (مانند حمله به عراق در ۲۰۰۳) را تداعی میکند. در چنین شرایطی، احتمال آغاز جنگ، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. واکنش ایران و متحدانش به این تحرکات (مانند افزایش توان دفاعی یا مانورهای مشترک با روسیه و چین) میتواند تعیینکننده تحولات آتی باشد. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #آتش_بس_فریبنده#تناقض_دیپلماسی_و_نظام_آمریکا
جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۷:۳۶
افول قدرت و انزوای فزاینده ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی رشدروزافزون اظهارات انتقادی از سوی تحلیلگران، نظامیان برجسته و حتی متحدان سنتی علیه سیاستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، گویای تحول عمیق در معادلات منطقهای و آغاز روند انزوای راهبردی این دو بازیگر است. نمونه ها: ۱. شکاف داخلی در آمریکا: از نظامیان تا افکار عمومی- اعترافات کارشناسان نظامی: اظهارات نظامیان در «باختن جنگ» و «توجیهات متناقض» نشان میدهد حتی حلقههای نزدیک به قدرت در واشنگتن، ناکارآمدی و فقدان استراتژی روشن را تشخیص دادهاند.- سقوط مشروعیت ادعاهای رسمی: کاهش ۱۰ درصدی پذیرش ادعای پیروزی ترامپ در میان افکار عمومی آمریکا (به تنها ۳۲٪) مؤید گسست فزاینده بین دولت و ملت در درک واقعیتهای میدانی است.- هراس از تبعات درازمدت: هشدار درباره «طولانی شدن جنگ» و «پرتاب جهان به رکود بزرگ» بیانگر عمق نگرانی نخبگان آمریکایی از تبدیل یک درگیری منطقهای به فاجعهای جهانی است. ۲. انزوای بینالمللی رژیم صهیونیستی- شکاف با متحدان اروپایی: درخواست رسمی اسپانیا برای لغو توافقنامه شراکت اتحادیه اروپا با این رژیم، تنها نوک کوه یخ از نارضایتی گسترده اروپا از سیاستهای تجاوزکارانه است.- استدلال اخلاقی-حقوقی: استناد نخستوزیر اسپانیا به «نقض حقوق بینالملل» به عنوان مانع شراکت، نشان میدهد رژیم صهیونیستی حتی در نزد متحدان سنتی خود نیز مشروعیت اخلاقی و قانونی خود را از دست داده است.- تبدیل شدن به مسئلهای برای اتحادیه اروپا: ارائه پیشنهاد رسمی به بروکسل، این موضوع را از سطح دوجانبه به چالشی درون-اروپایی ارتقا داده و فشار بر دیگر اعضا را افزایش خواهد داد. ۳. تحلیل روند انزوا: چرا و چگونه؟- شکست در تحمیل روایت: تلاش برای ارائه «توجیهات متعدد و متناقض» برای جنگ (طبق اعتراف تحلیلگران و نظامیان امریکایی) نتوانست روایت قانع کنندهای برای افکار عمومی جهانی و حتی داخلی بسازد.- هزینههای غیرقابل تحمل: ترس از «رکود بزرگ جهانی» نشان میدهد جامعه بینالمللی به این درک رسیده که ادامه مسیر فعلی، هزینهای فراتر از توان نظام جهانی خواهد داشت.- تغییر معیارهای اخلاقی در روابط بینالملل: اقدام اسپانیا نشاندهنده رشد این گفتمان است که نقض حقوق بشر و بینالملل باید تبعات عملی در روابط اقتصادی و سیاسی داشته باشد. نتیجهگیری: افق آیندهائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی در حال حاضر با سه گسل اصلی مواجه است:۱. گسل داخلی (بین دولت و مردم/نخبگان)۲. گسل بینالمللی (کاهش مشروعیت و فشار متحدان)۳. گسل اقتصادی (هراس از پیامدهای فاجعهبار مالی)تداوم این روند، نه تنها توان مانور و اثرگذاری منطقهای این دو را تضعیف میکند، بلکه الگوی جدیدی از پاسخگویی بینالمللی به سیاستهای تجاوزکارانه را نهادینه خواهد کرد. این نشانهها حاکی از آن است که پایان هژمونی بلامنازع این ائتلاف در حال رقم خوردن است.
#دکتر_رضا_کریمی_صالح #انزوای_آمریکا_و_صهیونیسم #اقدام_اروپا_علیه_اسرائیل جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۶:۳۹
رضاکریمیصالح | جهان نگار
پیام صوتی
پادکستهای تحلیلی《 درجریان 》با ارائه #دکتر_رضا_کریمی_صالح
چه ارتباطی بین زنبورکهای نادرشاه و ناوگان زنبوری امروز ایران وجود دارد؟
دکترین نظامی گرانقیمت آمریکا با چه چالشی در برابر دکترین ارزانقیمت ایران مواجه است؟
پیامد استراتژیک اصلی دکترین ارزانقیمت ایران برای دشمن چیست؟
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها
@JahanNegar_ir
چه ارتباطی بین زنبورکهای نادرشاه و ناوگان زنبوری امروز ایران وجود دارد؟ دکترین نظامی گرانقیمت آمریکا با چه چالشی در برابر دکترین ارزانقیمت ایران مواجه است؟ پیامد استراتژیک اصلی دکترین ارزانقیمت ایران برای دشمن چیست؟" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۵:۱۵
تحلیلی بر انتخاب علی الزیدی بهعنوان نخستوزیر جدید عراق پس از پنج ماه بنبست سیاسی، معرفی علی فالح الزیدی بهعنوان نامزد توافقی برای نخستوزیری، بیش از آنکه یک چرخش راهبردی باشد، نشانهای از بنیانهای معیوب ساختار سیاسی عراق است. او بهعنوان چهرهای تکنوکرات و فاقد سابقه دولتی، محصول یک مصالحه موقت میان قدرتهای اصلی چارچوب هماهنگی شیعیان است؛ همان قدرتی که خود بهسرعت برای تقسیم کرسیها پیشدستی میکند. تنها دو ساعت پس از اعلام مأموریت الزیدی، فراکسیون نخستوزیر پیشین (السودانی) تصریح کرد که «بیشترین سهم را در کابینه جدید خواهد داشت» و حداقل ۵ وزارتخانه از ۱۲ وزارتخانه سهم شیعیان را انتظار دارد. این فعل و انفعال نشان میدهد که الزیدی نه یک نخستوزیر مستقل، بلکه مدیری برای اجرای توافقنامه توزیع قدرت میان مهرههای اصلی چارچوب هماهنگی (سودانی، مالکی، خزعلی) خواهد بود. استقبال گسترده احزاب اصلی اقلیم کردستان و جریانهای سنی عرب (عزم، تقدم، سیاده) از الزیدی نیز بیش از آنکه به شخص او مربوط باشد، به خواست همیشگی این جریانها برای یک «توافق همهجانبه» بازمیگردد که سهم آنها را از دولت تضمین کند. تأکید کردها بر «حل اختلافات اربیل-بغداد بر اساس قانون اساسی» و تمرکز اهل سنت بر «تقویت مشارکت واقعی ملی و حاکمیت قانون»، همگی نشانههایی از چانهزنی برای کسب امتیاز در کابینه فراگیر است، نه حمایت از یک دولت تکنوکرات واقعی. در این میان، الزیدی صرفاً برگهای است برای خروج از بنبست سیاسی و مشروعیتبخشی به همان الگوی تقسیم سهمی قدرت که عراق را در چرخه بحرانهای متناوب نگاه داشته است. مشکل اصلی عراق نه شخص نخستوزیر، بلکه «شیوه اداره قدرت و نبود چشمانداز روشن» است. جامعه عراق با چالشهای عمیق اقتصادی، فساد سیستماتیک و نارضایتی عمومی روبروست و یک چهره غیرسیاسی بدون پایگاه مستقل، قادر به شکستن ساختارهای قدرت نخواهد بود. موفقیت این آزمون نه به برنامههای الزیدی، بلکه به اراده واقعی بانیان او برای واگذاری ابزارهای حکمرانی و پاسخگویی به مطالبات خیابان بستگی دارد. در غیر این صورت، نخستوزیر جدید چیزی جز یک تکنوکرات تزئینی در متن همان سهمخواهیهای سیاسی نخواهد بود. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #عراق #علی_فالح_الزیدی #نخستوزیر_عراق #چارچوب_هماهنگی #بحران_سیاسی_عراق #تقسیم_قدرت
جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۲۲:۵۲
آتش زیر خاکستر؛ تردید در اردوگاه دشمن محاصره دریایی که آمریکا از آن سخن میگفت، امروز بیش از یک نمایش بیفرجام نیست؛ ناوگانش ناگزیر از دور ایستاده و شبح شکست بر سر همه گزینههایش سنگینی میکند. اما در دل این بنبست، تحرکات دشمن فشردهتر شده و پرواز سوخترسانها و جابهجاییهای نظامی در منطقه خبر از چیزی جز نزدیک شدن به یک لحظه دشوار نمیدهد. شعله جنگ ممکن است هر آن زبانه بکشد، بیآنکه دشمن محاسبه روشنی از پایانش داشته باشد. ایران که نیروهای مسلحش در آمادهباش فوقالعادهاند، هزینه تثبیت پیروزی را پذیرفته و در این میانه، طرف مقابل است که باید میان عقبنشینی یا ورود به آتشی که خود افروخته، یکی را برگزیند. در هر دو صورت، این اراده ماست که سرنوشت را رقم خواهد زد. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #آمادهباش_نیروهای_مسلح#جنگ_احتمالی#بنبست_دشمن#پیروزی_تثبیتشده
جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۲۳:۰۸
تحلیلی بر خروج امارات از اوپک و اوپک پلاس تصمیم امارات متحده عربی برای خروج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و ائتلاف اوپکپلاس را نمیتوان صرفاً یک واکنش مقطعی دانست. این تصمیم میتواند نتیجه سالها نارضایتی انباشته، تغییر در راهبردهای اقتصادی و بهرهگیری از شرایط ژئوپلیتیک متغیر منطقه باشد. این روند را میتوان در چهار محور اقتصادی، استراتژیک، ژئوپلیتیک و زمانبندی تحلیل کرد. نخست، در حوزه اقتصاد انرژی، امارات طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای در توسعه زیرساختهای نفتی انجام داده است. این کشور قصد دارد ظرفیت تولید خود را تا چند سال آینده به حدود پنج میلیون بشکه در روز برساند. با این حال، نظام سهمیهبندی اوپکپلاس تولید امارات را محدود میکند و مانع بهرهبرداری کامل از این ظرفیت شده است. در چنین شرایطی، رویکرد امارات به تدریج از «مدیریت قیمت از طریق محدودیت عرضه» به «افزایش تولید برای تصاحب سهم بیشتر از بازار جهانی» تغییر یافته است؛ بهویژه با توجه به این نگرانی که در بلندمدت، گذار جهانی به انرژیهای پاک میتواند تقاضای نفت را کاهش دهد. دوم، مسئله استقلال استراتژیک در تصمیمگیری انرژی مطرح است. ساختار تصمیمگیری در اوپکپلاس تا حد زیادی تحت تأثیر توافقات میان تولیدکنندگان بزرگ، بهویژه عربستان سعودی و روسیه، قرار دارد. امارات که خود را بازیگری مهم در بازار جهانی انرژی میداند، گاه از محدود بودن نقش خود در تعیین سیاستهای تولیدی ناراضی بوده است. خروج از چنین چارچوبی میتواند به این کشور امکان دهد سیاست تولید و صادرات نفت خود را با انعطاف بیشتری تنظیم کند. سوم، تحولات ژئوپلیتیک منطقهای نیز در این محاسبات بیتأثیر نیست. افزایش تنشهای امنیتی در خاورمیانه و تغییر در الگوهای اتحادهای منطقهای باعث شده برخی کشورها به بازنگری در وابستگیهای سنتی خود بپردازند. در چنین فضایی، امارات ممکن است ترجیح دهد در حوزههای راهبردی، از جمله انرژی، استقلال بیشتری در تصمیمگیری داشته باشد. چهارم، زمانبندی چنین تصمیمی نیز اهمیت دارد. بازار جهانی انرژی در سالهای اخیر تحت تأثیر جنگها، تنشهای ژئوپلیتیک و اختلال در مسیرهای انتقال انرژی با نوسانهای زیادی روبهرو بوده است. در چنین شرایطی، تغییر در سیاست تولید یک کشور ممکن است کمتر از گذشته به عنوان عامل اصلی نوسان قیمتها دیده شود و همین امر میتواند فضای مانور بیشتری برای تصمیمهای مستقل ایجاد کند. در مجموع، بحث درباره خروج امارات از اوپک را میتوان نشانهای از تغییرات عمیقتر در ساختار بازار جهانی انرژی دانست؛ تغییراتی که از رقابت بر سر قیمت به رقابت بر سر سهم بازار، و از همکاریهای سنتی به سیاستهای انرژی انعطافپذیرتر در حال حرکت است. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #امارات_متحده_عربی#اوپک#اوپک_پلاس#بازار_نفت جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۴:۴۴
۲۳:۱۷
1_26453070304.mp3
۱۳:۳۳-۱۸.۶۴ مگابایت
سؤال پر تکرار :بعداز این آتش بس که اتفاق افتاده آیا دوباره وارد فاز جنگ نظامی میشویم؟
پرونده خصومتهای آمریکا و همپیمانانش علیه ایران از ابتدای انقلاب اسلامی شامل چه محورها و اقداماتی بوده است؟
راهبرد و عملیات دشمن در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه چگونه طراحی شده بود و چرا شکست خورد؟
#دکتر_رضا_کریمی_صالح
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها
@JahanNegar_ir
پرونده خصومتهای آمریکا و همپیمانانش علیه ایران از ابتدای انقلاب اسلامی شامل چه محورها و اقداماتی بوده است؟ راهبرد و عملیات دشمن در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه چگونه طراحی شده بود و چرا شکست خورد؟#دکتر_رضا_کریمی_صالح" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۳:۳۰
شیاطینکودکخوارجزیرهاپستین اینصحنهملکوتیرادیدند وبرایشانعُقدهشد
چه روضه قشنگی
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها
@JahanNegar_ir
چه روضه قشنگی
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها@JahanNegar_ir
۱۶:۳۶
امارات؛ از سیاست شرارت تا پایان مماشات برای فهم چرایی تحولات اخیر، باید کارنامهٔ سیاهی را بازخوانی کرد که ابوظبی طی دهههای متمادی در قبال ایران و محور مقاومت رقم زده است. این فهرست مختصر نقشهٔ نیات خصمانهای را برملا میسازد: ۱. تبدیل شدن به قرارگاه مادر دشمن: ابوظبی بخش وسیعی از خاک خود را به بزرگترین تراکم پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه بدل کرده؛ پایگاههایی که باند پرواز بمبافکنها و جنگندههایی است که ملت ایران را نشانه میگیرند. ۲. شریک لجستیکی رژیم صهیونیستی: در بحبوحهٔ نبردهای اخیر، امارات علناً شاهرگ حیاتی اسرائیل برای دور زدن محاصره و تأمین کالاهای حیاتی از مسیر بنادر خود شد. ۳. پیشقراول جنگ ترکیبی: حمایت از شبکههای رسانهای و سایبری که مستقیماً در آشوبهای خیابانی و ترور شخصیتهای ایرانی دست داشتند، رد پای ابوظبی را در اتاق فرمان جنگ نرم علیه ایران تثبیت کرده است. ۴. ادعای ارضی و خصومت دیپلماتیک: چهار دهه سماجت بر ادعای جزایر سهگانهٔ ایرانی در سازمان ملل، تنها نقابی برای پروژهٔ بیثباتسازی تمامیت ارضی ایران است. پایان راهبرد مماشاتاین انباشت خصومتها در حالی صورت گرفت که ایران همواره بر مبنای حسن همجواری، زبان دیپلماسی را بر شمشیر تیز ترجیح میداد. اما عبور ابوظبی از کلیهٔ خطوط قرمز امنیت ملی به معنای پایان سیاست مدارا است.امروز، ایران نه بر طبل جنگ میکوبد و نه به دنبال ماجراجویی است، اما عصر مماشات راهبردی به پایان رسیده است. امنیت ایران دیگر خط قرمزی نیست که کسی بتواند بیهزینه از آن عبور کند. #دکتر_رضا_کریمی_صالح #امارات#پایان_مماشات #امنیت_ملی
جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها | @JahanNegar_ir۲۰:۵۵
آخ که چقدر این کلیپ حال آدمو خوب می کندخیلی التماس دعا
۱۲:۵۱
خیابانهای روشن از حضور ملت، تاریکترین کابوس دشمنان ایران است؛ جایی که هر گام، یک فتحالفتوح خاموش را در دل استراتژیهایشان رقم میزند.#حضور_مردم#ناامیدی_دشمن
ایران حسین(ع) تا ابد پیروز است
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها
| @JahanNegar_ir
ایران حسین(ع) تا ابد پیروز است
" /> جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها | @JahanNegar_ir۶:۱۱
ملت ایران؛ تجسم «ثبات قدم» در عصر غیبت چرا امام خمینی (ره) فرمودند: «ملت ما از ملت عصر پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین (ع) افضل است»؟ مقدمهگفتار تاریخی امام خمینی (ره) دربارهٔ برتری ملت ایران بر امتهای صدر اسلام، نه یک مقایسهٔ عددی، که بیان یک «واقعیت تاریخیِ مبتنی بر سنجش عمل در شرایط دشوارتر» است. کلید این برتری در مفهوم «استقامت بیمثل در عصر غیبت» نهفته است؛ امتیازی که ملت ایران در آزمونهای سهمگین معاصر به نمایش گذاشته است. ۱. آزمون سختتر، پایداری بیشترمردم حجاز و کوفه، پیامبر (ص) و امام معصوم را پیش روی خود داشتند و وحی و امامت را بیواسطه میدیدند. با این حال، در آزمونهایی چون «احد»، «صفین» و «کربلا» دچار سستی، فرار و حتی خیانت شدند. اما ملت ایران در دوران غیبت کبری، تنها با تکیه بر ولایت فقیه، در برابر پیچیدهترین جنگ ترکیبی تاریخ - شامل تحریم، ترور، جنگ روانی و اغتشاش - چهار دهه استقامت کردهاند. این استقامت در شرایطی رخ داده که هیچ معجزهٔ محسوسی جز «ایمان و عقلانیت جمعی» پشتوانهاش نبوده است. ۲. شواهد معاصر: از فتنهها تا عملیات «وعده صادق» فتنهزدایی: در فتنههای پس از انتخابات ۱۳۸۸ یا اغتشاش ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴، بخش عظیمی از ملت - برخلاف مردم کوفه که در انجام تکلیف در قبال امام حسین (ع) سکوت کردند - با حضور آگاهانه در صحنه، فتنه را «شناسایی و خنثی» کردند. تجلی این امر در راهپیماییهای عظیم مردمی پس از اغتشاشات، «پاسخ عملی» به آزمونهای مشابه صدر اسلام بود. وفاداری در سایهٔ ترور و فشار: پس از شهادت سردار سلیمانی یا ترور دانشمندان هستهای و از همه مهم تر شهادت قائد شهید امت امام خامنهای(رضوانالله علیه)، ملت ایران نه تنها عقبنشینی نکرد، بلکه با تداوم راه شهیدان، نشان داد که «پیمان شکستناپذیری» با آرمانهای انقلاب بسته است. این وفاداری، از بیوفایی برخی اصحاب پس از رحلت پیامبر (ص) متمایز است. عمل به تکلیف در خط مقدم جبهه مقاومت: حمایت مردمی از عملیاتهای «وعده صادق»، نمونهٔ بارز دیگری است. این حمایت نشان داد که مردم ایران - برخلاف برخی اصحاب که امام علی (ع) را در جنگهای داخلی تنها گذاشتند - از فرمان ولیفقیه در جبههای فرامرزی و در اوج فشارهای جهانی تبعیت میکنند. ۳. نتیجه: برتری در «وفاداری بدون معصوم حاضر»برتری مورد اشارهٔ امام، نه برتری ذاتی، که برتری در «عمل صالح در شرایط دشوارتر» است. ملت ایران ثابت کرده که در عصر غیبت و در مواجهه با فتنههای مدرن، «میزان پایبندی به عهد ولایت» در آنان از میزان پایبندی امتهای گذشته در عصر حضور معصوم، بیشتر و پابرجاتر است.این «ثبات قدم تاریخی»، میراثی گرانقدر و سندی زنده بر حقانیت راه انقلاب اسلامی و نظام مبتنی بر ولایت فقیه است.
#دکتر_رضا_کریمی_صالح #ثبات_قدم_ملت_ایران #وفاداری_در_عصر_غیبت
جهاننگار: نوشتار، گفتار و تحلیلِ رویدادها | @JahanNegar_ir۷:۰۳