در سالهای اخیر با انتشار کتابهای پرتیراژی نظیر «سه دقیقه در قیامت» و «شنود»، موجی از توجه به مقوله «تجربههای نزدیک به مرگ» (NDE) ایجاد شده است. اما بررسیِ انتقادیِ این کتابها، پرسشهای جدی و بیپاسخی را دربارهٔ هویت راویان، شواهد اصالت این مکاشفات، و فرایند ثبت آنها مطرح میکند؛ تا جایی که شواهد متعددی بر ساختگیبودن دستکم بخشهایی از این داستانها دلالت دارد (نمونهٔ انتقادات).
اما ماجرا درباره کتاب و مستند «شنود» ابعاد پیچیدهتر و خطرناکتری پیدا کرده است:
راوی کتاب «شنود» (با نام مستعار «آقا صادق» که توسط مصطفی امینیخواه معرفی شد)، به روایتِ یک تجربهٔ ایستای عرفانی بسنده نکرده است. او اکنون در فضای مجازی، بهویژه شبکه ایتا، نقش یک «پیامبر» و «پیشگو»ی جدید را بازی میکند.
با هر رخداد سیاسی و اجتماعی —از کشتهشدن طلاب مشهدی و سقوط بالگرد رئیسجمهور، تا انتخابات ۱۴۰۳، مواضع چهرههای سیاسی و مداحان، و اخیراً شهادت رهبر انقلاب— او ناگهان ظاهر شده و ادعا میکند که تمام این جزئیات را سالها پیش در عالم کُما دیده بوده است! او حتی پا را فراتر گذاشته و برای جریانهای انقلابی، با ادبیاتی دستوری («باید چنین شود»)، تعیین تکلیف میکند.
یکی از بارزترین نشانههای کذببودن ادعاهای راوی «شنود»، تکیه بر تکنیک «پیشگویی پس از واقعه» است. اما هرگاه پای آینده به میان میآید، پیشبینیهای او به کلیگویی یا دستورالعملهای بیمبنا تقلیل مییابد.
برای نمونه در جریان درگیریهای اخیر (جنگ رمضان)، او صراحتاً دستور داد: «باید در ساعات اولیه، کلیه مقرهای منافقین در پاریس، سوئد و آلبانی با موشک و پهپاد زده شود!» پرسش اینجاست: اگر او در مکاشفهٔ خود، تحقق این امر را دیده است، صدور فرمانِ «باید» چه معنایی دارد؟ گذشت زمان و عدم درگیری ایران با این کشورها در آن مقطع، پوچبودن این بافتهها را ثابت کرد.
ادعاهای «آقا صادق» حتی با خودش هم در تعارض است. او در دیداری با «منان رئیسی» (که در ۱ دی ۱۴۰۴ در کانال ایتای وی ثبت شد) صریحاً مدعی شد: «من دیدم که خود آقا تا زمان ظهور پرچمدار خواهند بود... و خود ایشان زمامداری را تحویل حضرت حجت (عج) خواهند داد».
اما پس از شهادت رهبر انقلاب و باطلشدن این پیشگویی، او در فایلی صوتی که در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ منتشر شد، بدون کمترین اشارهای به ادعای قبلی خود، بدون شرم گفت: «قبل از شهادت آقا، من گفتم آقا شهید میشوند و این را در سال ۹۳ در عالم کما دیده بودم!»
شاید روشنترین سند برای اثبات داستانپردازیهای راوی «شنود»، زمانپریشیهای تاریخیِ آن باشد. او در کتاب مدعی است در اوایل سال ۱۳۹۳ در سیر برزخی خود دیده است که «عربستان حملات سختی را بر ضد مردم یمن آغاز کرده و یمن در محاصره کامل است... و رزمندگان یمنی میگویند هرگز اجازه نمیدهیم صعده سقوط کند».
این در حالی است که در اوایل سال ۹۳ حوثیها در اوج قدرت و پیشروی بودند و هیچ خبری از محاصره و حملات عربستان نبود! جنگ یمن و حملات ائتلاف سعودی یک سال بعد، یعنی در فروردین ۱۳۹۴ (مارس ۲۰۱۵) آغاز شد.
نکته جالب توجه اینکه، پس از افشای این گافِ تاریخی توسط کانال تلگرامی «غلوپژوهی»، نویسندگان کتاب در چاپهای بعدی، کل این بخش از داستان را تغییر دادند! مشخص نیست اگر این روایات، «مشاهدات عینی عالم غیب» هستند، چگونه با نقدِ تاریخیِ منتقدان در این دنیا، ویرایش و آپدیت میشوند؟!@Khabar_sanj
۱۸:۵۰