روزنوشتهای فرمانده نیکالای کامانین
۳۱ ژانویه ساعت ۶:۰۰ صبح (به وقت مسکو) با پرواز به تیورا-تام¹ رسیدم. افراد زیادی در اینجا جمع شدهاند: مارشال ماسکالِنکو²، ژنرال سِمِنوف³، ژنرال ساکالوف⁴، ژنرال پوپوف⁵ و دیگران. از شخصیتهای غیرنظامی نیز پاشکوف⁶، زوِرِف⁷، شُکین⁸، کِلدیش⁹، کارالیوف¹⁰، یانگِل¹¹ و بسیاری دیگر حضور دارند. نه تاسیسات کارالیوف و نه موشک یانگِل هنوز برای پرتاب آماده نیستند. دستههای (متخصصان) کارخانه سازنده به کار رفع اشکالات تجهیزات رادیویی ادامه میدهند. عصر، کمیسیون تصمیمهای زیر را اتخاذ کرد: «و-۱»¹² را به سکوی پرتاب منتقل کنند و آن را برای پرتاب در ساعت ۴:۳۱:۱۱ (مسکو) در دوم فوریه آماده کنند. موشک یانگل را نیز قرار شد عصر همان روز پرتاب کنند. ----- پانوشتها: ۱- Тюра-Там: نام اصلی و قدیم بایکانور ۲- Маршал Москаленко ۳- Генерал-лейтенант Семенов ۴- Генерал-лейтенант Соколов ۵- Генерал-лейтенант Попов ۶- Пашков ۷- Зверев ۸- Шокин ۹- Келдыш ۱۰- Королев ۱۱- Янгель ۱۲- «В-1» 
روزنوشتهای فرمانده کامانین @NPK196X
روزنوشتهای فرمانده کامانین @NPK196Xدر یادداشت کامانین از ۳۱ ژانویه، کامانین نام کلدیش را در شمار شخصیتهای غیرنظامی حاضر در جلسه آن روز آورده است. امروز زادروز کِلدیش بود، به این مناسبت متنی که در معرفی او نوشته بودم را برایتان در اینجا بازنشر میکنیم:
۱۱۵ سال پیش در دهم فوریه ۱۹۱۱ (۲۰ بهمن ۱۲۸۹) یکی از اصلیترین نظریهپردازان فضانوردی مستیسلاف کِلدیش¹ در ریگا (لتونی) به دنیا آمد.
با شروع کار پیرامون موضوعات فضانوردی و همکاری با سرگئی کارالیوف از سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵ شمسی)، کِلدیش یکی از نوآوران توسعه فعالیتهای مرتبط با شناخت و فتح فضا شد.
کِلدیش نقش تعیینکنندهای در ساخت موشک حامل به نسبت ارزانقیمت برای ارسال ماهوارهها در راستای برنامه علمی فضایی شوروی به مدار داشت (ماهوارههای سری کاسموس). او برنامه سفر انسان به ماه شوروی را مدیریت کرد و حضور موثری در برنامه تحقیقاتی زهره داشت.
کلدیش شخصا هنگام آمادهسازی و پرتاب مدارگردها به مرکز پرتاب میآمد، در کمیسونهای مختلف مربوط به مسایل فضایی شرکت میکرد و ریاست کمیسیونها کارشناسی از جمله کمیسیون بررسی علل سوانح فضایی را بر عهده داشت.
پیدایش مسایل علمی و فنی جدید، توسعه فن فضایی، تشکیل برنامههای جامع علمی-فنی (فضایی) و مسایل هدایت پروازها تنها بخشی از فهرست بلندبالای فعالیتهای کلدیش است.در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) به خاطر خدمات شایان به فناوری موشکی، ساخت و پرتاب اولین فضاپیمای سرنشیندار دنیا واستوک در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ (۲۳ فروردین ۱۳۴۰)، کلدیش برای دومین بار مفتخر به عنوان قهرمان کار سوسیالیستی (شوروی) شد. کلدیش همچنین سهم به سزایی در تحقق برنامه فضایی مشترک آمریکایی-شوروی سایوز-آپولو و نیز پیشبرد برنامه پروازهای مشترک فضانوردان شوروی و کشورهای همسو موسوم به اینترکاسموس داشت. با سرپرستی آکادمی علوم شوروی²، او علاوه بر علوم ریاضی و مکانیک، حمایت همهجانبهای را از توسعه رشتههای جدید در علوم روز دنیا مانند سایبرنتیک، الکترونیک کوانتومی و ژنتیک سلولی-مولکولی از خود نشان داد.
دانشمند گرانسنگ روسیه (شوروی) در همه دنیا شناخته شده و مورد احترام است: کلدیش موفق به دریافت تعداد زیادی از نشانها، جوایز و عناوین افتخاری دنیا شده و به افتخار او موزه، سازمانها، خیابانها، میدانهای زیادی نامگذاری شده است؛ فیلمها ساخته و کتابها نوشته شد و دور از ذهن هم نبست چرا که سهم عظیم او در گسترش دانش در شوروی/روسیه به راحتی قابل ارزیابی نیست.ترجمه: محمدحسین بختیاری
(در اهمیت معرفی کوتاهی که در اینجا از کلدیش خواندید همین بس که بدانید با این که ۵ سال از نوشتن و انتشار این متن میگذرد، مثلا ویکیپدیای فارسی درباره کشتی با نام کلدیش مطلب دارد اما درباره خود کلدیش مدخل و معرفی ندارد! بگذریم که اینجا را هم کسی نمیخواند.)--------------------۱- Мстислав Келдыш۲- Академия Науки СССР@NPK196X
۱۱۵ سال پیش در دهم فوریه ۱۹۱۱ (۲۰ بهمن ۱۲۸۹) یکی از اصلیترین نظریهپردازان فضانوردی مستیسلاف کِلدیش¹ در ریگا (لتونی) به دنیا آمد.
با شروع کار پیرامون موضوعات فضانوردی و همکاری با سرگئی کارالیوف از سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵ شمسی)، کِلدیش یکی از نوآوران توسعه فعالیتهای مرتبط با شناخت و فتح فضا شد.
کِلدیش نقش تعیینکنندهای در ساخت موشک حامل به نسبت ارزانقیمت برای ارسال ماهوارهها در راستای برنامه علمی فضایی شوروی به مدار داشت (ماهوارههای سری کاسموس). او برنامه سفر انسان به ماه شوروی را مدیریت کرد و حضور موثری در برنامه تحقیقاتی زهره داشت.
کلدیش شخصا هنگام آمادهسازی و پرتاب مدارگردها به مرکز پرتاب میآمد، در کمیسونهای مختلف مربوط به مسایل فضایی شرکت میکرد و ریاست کمیسیونها کارشناسی از جمله کمیسیون بررسی علل سوانح فضایی را بر عهده داشت.
پیدایش مسایل علمی و فنی جدید، توسعه فن فضایی، تشکیل برنامههای جامع علمی-فنی (فضایی) و مسایل هدایت پروازها تنها بخشی از فهرست بلندبالای فعالیتهای کلدیش است.در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) به خاطر خدمات شایان به فناوری موشکی، ساخت و پرتاب اولین فضاپیمای سرنشیندار دنیا واستوک در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ (۲۳ فروردین ۱۳۴۰)، کلدیش برای دومین بار مفتخر به عنوان قهرمان کار سوسیالیستی (شوروی) شد. کلدیش همچنین سهم به سزایی در تحقق برنامه فضایی مشترک آمریکایی-شوروی سایوز-آپولو و نیز پیشبرد برنامه پروازهای مشترک فضانوردان شوروی و کشورهای همسو موسوم به اینترکاسموس داشت. با سرپرستی آکادمی علوم شوروی²، او علاوه بر علوم ریاضی و مکانیک، حمایت همهجانبهای را از توسعه رشتههای جدید در علوم روز دنیا مانند سایبرنتیک، الکترونیک کوانتومی و ژنتیک سلولی-مولکولی از خود نشان داد.
دانشمند گرانسنگ روسیه (شوروی) در همه دنیا شناخته شده و مورد احترام است: کلدیش موفق به دریافت تعداد زیادی از نشانها، جوایز و عناوین افتخاری دنیا شده و به افتخار او موزه، سازمانها، خیابانها، میدانهای زیادی نامگذاری شده است؛ فیلمها ساخته و کتابها نوشته شد و دور از ذهن هم نبست چرا که سهم عظیم او در گسترش دانش در شوروی/روسیه به راحتی قابل ارزیابی نیست.
ترجمه: محمدحسین بختیاری(در اهمیت معرفی کوتاهی که در اینجا از کلدیش خواندید همین بس که بدانید با این که ۵ سال از نوشتن و انتشار این متن میگذرد، مثلا ویکیپدیای فارسی درباره کشتی با نام کلدیش مطلب دارد اما درباره خود کلدیش مدخل و معرفی ندارد! بگذریم که اینجا را هم کسی نمیخواند.)--------------------۱- Мстислав Келдыш۲- Академия Науки СССР@NPK196X
۶:۵۹