🟥 مأموریت «حسین طائب» در بسیج؛ «امنیت مردمپایه»، مدل امنیتی جامع در «فنلاند» و «سوئیس»
مفهوم «امنیت مردمپایه» را نباید صرفاً یک تعبیر سیاسی دانست. در جهان نیز الگوهایی شکل گرفتهاند که امنیت را از انحصار دستگاههای تخصصی خارج کرده و آن را به مسئولیتی مشترک میان دولت و جامعه تبدیل کردهاند. دو نمونه مهم این رویکرد، فنلاند و سوئیس هستند.در فنلاند، این الگو با عنوان «امنیت جامع» (Comprehensive Security) شناخته میشود. بر اساس راهبرد رسمی این کشور، کارکردهای حیاتی جامعه باید در همکاری میان دولت، مقامات محلی، بخش خصوصی، سازمانهای مدنی و شهروندان حفظ شود. حتی فرد عادی، «کنشگر کلیدی امنیت» محسوب میشود و دانش، مهارت، آمادگی و مسئولیتپذیری او بخشی از پایه امنیت ملی است. نکته مهمتر آن است که در مدل فنلاند، امنیت فقط به هنگام جنگ معنا ندارد. حفظ انرژی، غذا، ارتباطات، خدمات حیاتی، زیرساختها، مقابله با بحران، حملات سایبری و اختلالات اجتماعی، همگی بخشی از امنیت جامع هستند. شبکهای از دولت، کسبوکارها، سازمانهای مدنی و مردم در سطوح مختلف کشور برای حفظ این کارکردها همکاری میکنند. سوئیس نیز به سمت همین رویکرد حرکت کرده است. راهبرد امنیتی ۲۰۲۶ این کشور صراحتاً بر «امنیت جامع» استوار است و منابع دولت فدرال، کانتونها و شهرداریها را در کنار ظرفیتهای نظامی و غیرنظامی به یک چارچوب واحد متصل میکند. حتی جامعه مدنی، دانشگاهیان و بخش خصوصی نیز بهعنوان بازیگران اجرای سیاست امنیتی مورد توجه قرار گرفتهاند. تفاوت این دو کشور در سازوکارهای نهادی است، اما اصل مشترک روشن است: امنیت، مسئولیت یک وزارتخانه یا سازمان خاص نیست؛ ظرفیت کل جامعه باید در خدمت تابآوری و امنیت ملی قرار گیرد.
اکنون حکم حسین طائب را میتوان از این منظر خواند. عبارت «هر ایرانی، یک بسیجی» دامنه اجتماعی بسیج را بالقوه به همه شهروندان گسترش میدهد و در کنار آن، «تقویت شبکه اطلاعات مردمی» و «مقابله مردمپایه با تهدیدات» آمده است.بنابراین، اگر مدل فنلاند بر مشارکت همه جامعه در امنیت جامع و مدل سوئیس بر همافزایی ظرفیتهای دولتی، محلی، مدنی و نظامی استوار است، حکم حسین طائب نیز نسخه ایرانی همین ایده است؛ با این تفاوت که بستر سازماندهی آن بسیج و مفهوم مرکزی آن مردمپایه بودن امنیت است و در رأس آن فردی قرار گرفته که مأموریتش، بر اساس حکم رهبری، پیوند دادن ظرفیت آحاد مردم با امنیت کشور است.بنابراین، مأموریت اصلی طائب را میتوان چنین خلاصه کرد:تبدیل بسیج از یک سازمانِ نیروی انسانی به شبکهای اجتماعی برای تولید امنیت؛ یعنی حرکت از «امنیت برای مردم» به «امنیت با مردم».این همان نقطهای است که حکم حسین طائب را به یک بازآرایی در معماری امنیتی جمهوری اسلامی تبدیل میکند.
------☫ایکسپرس☫------Eitaa: @Xpress_ir
مفهوم «امنیت مردمپایه» را نباید صرفاً یک تعبیر سیاسی دانست. در جهان نیز الگوهایی شکل گرفتهاند که امنیت را از انحصار دستگاههای تخصصی خارج کرده و آن را به مسئولیتی مشترک میان دولت و جامعه تبدیل کردهاند. دو نمونه مهم این رویکرد، فنلاند و سوئیس هستند.در فنلاند، این الگو با عنوان «امنیت جامع» (Comprehensive Security) شناخته میشود. بر اساس راهبرد رسمی این کشور، کارکردهای حیاتی جامعه باید در همکاری میان دولت، مقامات محلی، بخش خصوصی، سازمانهای مدنی و شهروندان حفظ شود. حتی فرد عادی، «کنشگر کلیدی امنیت» محسوب میشود و دانش، مهارت، آمادگی و مسئولیتپذیری او بخشی از پایه امنیت ملی است. نکته مهمتر آن است که در مدل فنلاند، امنیت فقط به هنگام جنگ معنا ندارد. حفظ انرژی، غذا، ارتباطات، خدمات حیاتی، زیرساختها، مقابله با بحران، حملات سایبری و اختلالات اجتماعی، همگی بخشی از امنیت جامع هستند. شبکهای از دولت، کسبوکارها، سازمانهای مدنی و مردم در سطوح مختلف کشور برای حفظ این کارکردها همکاری میکنند. سوئیس نیز به سمت همین رویکرد حرکت کرده است. راهبرد امنیتی ۲۰۲۶ این کشور صراحتاً بر «امنیت جامع» استوار است و منابع دولت فدرال، کانتونها و شهرداریها را در کنار ظرفیتهای نظامی و غیرنظامی به یک چارچوب واحد متصل میکند. حتی جامعه مدنی، دانشگاهیان و بخش خصوصی نیز بهعنوان بازیگران اجرای سیاست امنیتی مورد توجه قرار گرفتهاند. تفاوت این دو کشور در سازوکارهای نهادی است، اما اصل مشترک روشن است: امنیت، مسئولیت یک وزارتخانه یا سازمان خاص نیست؛ ظرفیت کل جامعه باید در خدمت تابآوری و امنیت ملی قرار گیرد.
اکنون حکم حسین طائب را میتوان از این منظر خواند. عبارت «هر ایرانی، یک بسیجی» دامنه اجتماعی بسیج را بالقوه به همه شهروندان گسترش میدهد و در کنار آن، «تقویت شبکه اطلاعات مردمی» و «مقابله مردمپایه با تهدیدات» آمده است.بنابراین، اگر مدل فنلاند بر مشارکت همه جامعه در امنیت جامع و مدل سوئیس بر همافزایی ظرفیتهای دولتی، محلی، مدنی و نظامی استوار است، حکم حسین طائب نیز نسخه ایرانی همین ایده است؛ با این تفاوت که بستر سازماندهی آن بسیج و مفهوم مرکزی آن مردمپایه بودن امنیت است و در رأس آن فردی قرار گرفته که مأموریتش، بر اساس حکم رهبری، پیوند دادن ظرفیت آحاد مردم با امنیت کشور است.بنابراین، مأموریت اصلی طائب را میتوان چنین خلاصه کرد:تبدیل بسیج از یک سازمانِ نیروی انسانی به شبکهای اجتماعی برای تولید امنیت؛ یعنی حرکت از «امنیت برای مردم» به «امنیت با مردم».این همان نقطهای است که حکم حسین طائب را به یک بازآرایی در معماری امنیتی جمهوری اسلامی تبدیل میکند.
------☫ایکسپرس☫------Eitaa: @Xpress_ir۱۲۱