جیمز آر. وب؛ مشاور امنیت ملی، تفنگدار سابق آمریکا و کهنهسرباز عراق؛ عضو سابق مؤسسه کوئینسی و مشاور سابق رند پال:ما دیگر هیچ ناو هواپیمابری در اقیانوس آرام نداریم....بحث درباره غذای ناو «آبراهام لینکلن» و حالا «جورج واشنگتن» تا حد زیادی یک موضوع انحرافی است. بحث بر سر غذا، یک استدلال احساسی را جایگزین یک واقعیت عملی و بسیار جدی میکند. مسئله اصلی این است که جنگ با ایران چگونه تجهیزات و نیروی انسانی آمریکا را فرسوده میکند.
برای مثال، اکنون تقریباً قطعی است که «لینکلن» در کنار «فورد»، بهدلیل طولانیشدن مأموریتهایشان در پشتیبانی از جنگ ایران، برای مدتی طولانی وارد دوره تعمیر و نگهداری خواهند شد. این مأموریتهای طولانی همچنین به حفظ نیروها در ارتش لطمه خواهد زد؛ موضوعی که بهویژه در جنگ عراق یک مشکل بزرگ بود. «استاپلاس» را به خاطر دارید؟
و سؤال این است: برای چه؟
اینطور نیست که این ناوها پس از حملهای مانند پرل هاربر، در حال تعقیب نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در سراسر اقیانوس آرام باشند.
اکنون دولت آمریکا، با وجود تمام هشدارها درباره تایوان و با وجود راهبرد امنیت ملی متمرکز بر چین، تنها ناو هواپیمابر خود را نیز از اقیانوس آرام خارج میکند. این یک پیام راهبردی مهم است؛ آن هم پس از انتشار گزارشهایی مبنی بر اینکه آمریکا بخش قابلتوجهی از دیگر توانمندیهای مهم خود، از جمله موشکهای رهگیر، رادارها، مهمات دورایستا و قسمت بزرگی از ناوگان پهپادهای MQ-9 را نیز مصرف کرده است.
روشن است که جنگ ایران نهتنها به امنیت ملی آمریکا آسیب میزند، بلکه اگر از آن خارج نشویم، میتواند به یک اشتباه راهبردی حتی بدتر از جنگ عراق تبدیل شود؛ و این دقیقاً همان بحثی است که طرفداران جنگ میخواهند به هر قیمتی از آن فرار کنند.
------☫ایکسپرس☫------@Xpress_ir۶