آمریکا در مرحله پیشرفته زوال امپراتوریبخش اول پروفسور گلن دیسن در گفتوگو با جیانگ شوئین، تحلیلگر چینی-کانادایی تاریخ و ژئوپلیتیک پیشبینانه، مجموعهای از نشانهها را کنار هم میگذارد و نتیجه میگیرد ایالات متحده وارد مرحلهای پیشرفته و بهزعم او برگشتناپذیر از زوال امپراتوری شده است؛ زوالی که فقط اقتصادی نیست و ابعاد اجتماعی، اخلاقی، فرهنگی و سیاسی را نیز در بر میگیرد. به روایت جیانگ، یکی از مهمترین نشانهها فروپاشی «قرارداد اجتماعی» است؛ وضعیتی که در آن شهروندان دیگر خود را بخشی از یک کل منسجم نمیبینند. او از مشاهدات مستقیم خود در لسآنجلس میگوید: بیخانمانی گسترده، فقر شدید در اسکید رو، نابسامانی در خیابانهای مناطق ثروتمند و همزمان عمارتهای چنددهمیلیوندلاری در پسیفیک پالیسیدز. از نگاه او، این تضاد شدید نمادی از جدایی کامل نخبگان از واقعیت جامعه است. او همچنین تورم، کاهش قدرت خرید و افزایش شدید قیمتها را نتیجه سالها چاپ پول، بدهی و مالیسازی اقتصاد آمریکا میداند. در این تحلیل، اقتصاد آمریکا بیش از حد به حبابهای بدهی خصوصی و سرمایهگذاریهای سنگین پیرامون هوش مصنوعی وابسته شده و ترکیدن هر یک از این حبابها میتواند شوک بزرگی ایجاد کند. بخش مهم دیگر گفتوگو به نخبگان سیاسی آمریکا اختصاص دارد. جیانگ معتقد است بخشی از این نخبگان همچنان در نوستالژی «لحظه تکقطبی دهه ۹۰» زندگی میکنند و تصور میکنند آمریکا قادر است با فشار، تحریم، بمباران یا عملیات سریع نظامی، ساختار سیاسی کشورهای دیگر را تغییر دهد. به گفته او، تجربه عراق و برخی عملیاتهای موفق گذشته این اعتمادبهنفس را تقویت کرده است. در تحلیل او از دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، دو جریان در کنار یکدیگر قرار گرفتند: جریان «آمریکا اول» که خواهان کاهش تعهدات خارجی و بازسازی داخلی بود و جریان قدرتمندی که سیاست خارجی آمریکا را هرچه بیشتر با منافع اسرائیل همسو میکرد. جیانگ معتقد است جریان دوم دست بالا را پیدا کرده و سیاست «آمریکا اول» در عمل به «اسرائیل اول» نزدیک شده است. او برای توضیح این دیدگاه به سیاستهای دوره نخست ترامپ اشاره میکند: خروج از برجام، انتقال سفارت آمریکا به اورشلیم، بهرسمیتشناختن حاکمیت اسرائیل بر بلندیهای جولان و ترور قاسم سلیمانی. به باور او، حمایت سیاسی و مالی چهرهها و شبکههای نزدیک به اسرائیل از ترامپ نیز در شکلگیری سیاست کنونی واشنگتن در قبال ایران مؤثر بوده است. در این چارچوب، جنگ با ایران از نگاه جیانگ صرفاً یک تصمیم امنیتی نیست، بلکه با بحران ساختاری اقتصاد آمریکا، سیاست داخلی و شبکه ائتلافهای واشنگتن گره خورده است. او ادعا میکند دولت آمریکا در آغاز درگیری تصور میکرد ایران سریعاً دچار فروپاشی یا بیثباتی میشود و برای طولانیشدن جنگ یا واکنشهای گسترده منطقهای آمادگی کافی نداشت. جمعبندی بخش نخست مصاحبه این است که آمریکا با ترکیبی از بدهی سنگین، نابرابری، فرسایش اعتماد اجتماعی و تصمیمگیری نخبگانی روبهروست. از دید مصاحبهشونده، این عوامل در کنار یک جنگ پرهزینه میتوانند فشارهای داخلی را به نقطهای برسانند که بحران اقتصادی به بحران سیاسی و اجتماعی تبدیل شود.------☫ایکسپرس☫------@Xpress_ir۳۲