️توی خونهمون سعی میکنیم گهگاه روضهی خونگی داشته باشیم. خیلی خوبه. به زندگیمون معنا میده... ️گفتیم برای خونهای که تویش روضه برگزار میشه اسمی بذاریم. رسیدیم به خونهی پدری. مهمونها، بچههای مولا علی و حضرت زهرا هستن و رفتهن خونهی بابا و مامانشون. ️خونه پدری جاییه که بیتکلف میروی. شب و روز نداره.میری سروقت یخچال و بدون این که بدونی چه میخوای، دقایقی توش سیر میکنی. ️توی خونهی پدری چیزی تعارفی نیست هر چی داشته باشن میذارن جلوی آدم. منتظر پذیرایی نیستی. خودت از خودت پذیرایی میکنی. ️اگر خوابت بیاد، یه متکا میگیری و یه گوشه میخوابی. و خواب توی خونه پدری چقدر میچسبه. ️مادر شاید کباب چنجه جلویت نگذاره، ولی مثلاً ممکنه دمپختکی جلویت بگذاره که با هیچی عوضش نکنی. هر چی توی خونه باشه جلوت میگذاره. ️توی خونهی پدری سهم همهی بچهها محفوظه. چه اگر اول مجلس بری، چه آخر مجلس. ️ما هم -خدا را شکر- از اهالی همین خانهایم. نخودیِ ماجرا. ️بچههای خونه هوای همدیگه رو دارن. کار همدیگه رو راه میندازن. اگر یهوقت یکی نیاد سراغش رو میگیرن. اگر بشه مادر براش غذا میده ببرن براش. ️هر سفرهای نیابت داره. هر لقمهای و وعدهی غذا به نیت یکی از خوبان عالم. ️خرجیِ خانه رو بابا میده. پولِتویجیبی رو هم. ️عموما اگه از سر سفره چیزی اضافه بیاد، مادر میریزه توی ظرف یا میده به بچهها ببرن خونهشون یا میده به همسایه. ️نوه مثل مغز بادام است. باید به کودکان خوش بگذره. انواع خوراکی و اسباب بازی و هدیه و... . شلوغ میکنن و آتیش میسوزونن و کسی هم تا جای ممکن نباید بهشون کار داشته باشه.
️این است ایدهی خونهی پدری. ️ایده را نوشتیم تا شما هم ببینید. شاید خوشتان بیاید. شما هم بومیاش کنید و اجرایش کنید. خانهیتان روضهخانه شود. نانخورخانهی شاه نجف شود. مستدام باشید.رمضان۱۴۰۴