ebtelayat_forsati_baraye_khodshenasi_va_khodsazi_14041226.mp3
۰۵:۳۲-۱.۹۲ مگابایت
ما و جنگ ابتلائات فرصتی برای خودشناسی و خودسازیدر آیینۀ رخدادها، وقایع و شرایط، تصویر واقعیتری از خودمان را ببینیم؛ جاهایی که کم میآوریم، دچار ترس، دلهره، خستگی و سستی میشویم و دلمان میخواهد به هر قیمتی که شده این شرایط به شرایط آرامش برگردد.
بدانیم که باید خودمان را بسازیم و این خودشناسیِ در برابر آیینۀ رخدادها، مقدّمۀ خودسازی باشد و نقاط ضعفمان را برطرف کنیم.
همۀ عبادات ما، مقدّمه است برای رسیدن به یقین و علامت رسیدن به یقین، آرامش، رضایت و پذیرابودن مقدّرات الهی است، هرچه که باشد.
یقین کنیم که سلاحها و ابزارها در برابر ارادۀ الهی هیچاند و تا خدا اذن ندهد، هیچ سلاحی کارگر واقع نمیشود و یقین کنیم که اگر خدا را داشته باشیم، همۀ عالم هم در برابر ما صف بیارآیند نمیتوانند بر ما غلبه کنند، چون کسی نمیتواند بر خدا غلبه کند.
سیر و سلوک برای رسیدن به این روحیه است. سیر و سلوک به معنای تارک دنیا و منزوی شدن و فقط ملازم سجّاده و مسجد بودن و امثال اینها نیست؛ اینها همه مقدّمه است برای اینکه انسان زندگیِ خداباورانه داشته باشد...
استاد مهدی طیّب۱۴۰۴/۱۲/۲۶
تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب
۱۶:۴۴