شیعه همیشه در مبارزه است - بخش اولماه محرم، ماه آموزههای بسیار عظیمی است که هر انسان آزادهای در مکتب اباعبداللهالحسین علیهالسلام میتواند بیاموزد. شرایطی که در آستانۀ ماه محرم برای کشور پیش آمد، جنایات رژیم سفّاک صهیونی به حمایت و مدیریت امریکای جهانخوار بود که شهادتهای متعددی را بر این ملت تحمیل کرد؛ فرماندهان بزرگ، دانشمندان برجسته و مردم عادی، کودک، پیر، زن و مرد، هیچکسی از آسیب این جنایات مصون نبود.
تقارن ماه محرمالحرام با این حوادث عظیم، یک نکته را به انسان گوشزد میکند که همان نکته، عرض امروز من باشد بهعنوان یک تذکر کوچک؛ و آن این است که شیعۀ عاشورایی، شیعۀ اباعبداللهالحسین علیهالسلام، شیعهای است که بنا را بر این گذاشته که این دنیا، دنیای ظلم است؛ دنیای غفلت است؛ دنیای ظلمت است؛ دنیای تباهی است؛ و در چنین دنیایی، اهل ایمان، اهل صلاح، اهل توحید و اهل ولایت در معرض حملۀ دشمنان هستند.
شیعه در طول تاریخ خود، عاشورایی زندگی میکند. اینکه در احادیث داریم کسی که نجنگد یا لااقل اندیشۀ جنگ در ذهنش نباشد و خود را مستعدّ رفتن به میدان نبرد نکند، شعبهای از نفاق در وجودش است، این یعنی چه؟ یعنی شیعه به خود وعدۀ رفاه نمیدهد؛ شیعه دائماً خود را در آستانۀ یک مبارزۀ عظیم میبیند و خود را آماده میکند. لذا در روایات داریم. در کتاب «جان جهان» هم حدیثش را نقل کردهام، که فرمودند: هر یک از شما، ولو به اندازۀ تهیۀ یک سلاح و به تعبیر روایات یک نیزه، باید خود را مستعد کند برای شرکت در نبرد نهایی در رکاب حجت خدا، با ظلم، تباهی، فساد، جنایت، کفر و آلودگی.
بنابراین این نکته بسیار مهم است که ما چگونه زندگی میکنیم. اکنون در جمهوری اسلامی، کسانی که به مقولۀ جنگِ تحمیلشده بر کشور نگاه میکنند، دو گروهند؛ گروهی آن را یک حادثۀ کوتاهمدت تعریف میکنند و میگویند خب، یک هفته، ده روز، دوازده روز بههرحال درگیریهایی بود و الحمدلله به آتشبس ختم شد و تمام شد، برویم دنبال زندگی عادیمان. آن ده دوازده روز هم، تا آنجایی که بتوانیم، خود را از معرض آسیب نجات دهیم، سهم خود را از باقی مردمی که در معرض حوادث و سوانح هستند، جدا کنیم، به نقطهای دیگر سفر کنیم، جایی برویم که از گزند حوادث به دور بمانیم. بعد هم جنگ قرار است تمام شود دیگر، ده دوازده روز بعد برمیگردیم و همان زندگی در رفاه و آسایش را ادامه میدهیم.
این یک نوع نگاه است؛ اما نگاه دیگر، نگاهی است که زندگی در جنگ را انتخاب کرده است. شیعه زندگی در جنگ را انتخاب کرده است. همین زیارت عاشورایی که خدا عنایت کرده بیست و چند ساله است که این جلسۀ اهلولاء، هم جلسۀ آقایان، هم خانمها، با آن شروع میشود، چقدر این نکته را به ما یادآور میشود که این یک مبارزۀ همیشگی است! صفآرایی ما در برابر همۀ یزیدیان است الی یومالقیامه. عاشورا یک حادثۀ تاریخی در گذشته نبود که از سر گذرانده باشیم و حالا خاطرۀ آن را مرور کنیم و تأسف بخوریم، اشک بریزیم، سوگواری کنیم، و دیگر قضیه تمام شده باشد. نه، اینطور نیست. شیعه برای همیشه در سنگر قرار دارد و آمادۀ مبارزه و درگیری است. به تعبیری دیگر، مشغول مبارزه و درگیری است.
فرازهای زیارت عاشورا را یکبار از این منظر نگاه کنید! إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ. به اهلبیت و به حضرت اباعبدالله علیهمالسلام عرض میکنیم که ما در صلحیم با کسانی که با شما در صلحند و در جنگیم با کسانی که با شما در جنگند، الی یوم القیامة.
ما واقعۀ عاشورا را بهعنوان یک حادثۀ تاریخی مرور نمیکنیم. لذاست که اینهمه تأکید داریم که اگر کسی موفق باشد، هر روز یک سلام خدمت حضرت اباعبدالله علیهالسلام بدهد؛ مانند سربازی که میآید و در صف میایستد و در پیشگاه فرماندهش اعلام حضور میکند.
فایل صوتیادامه دارد...
تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب
۴:۵۲